Масеҳи пок каз дунё улувва дошт
مسیح پاک کز دنیا علو داشت
Басии дидори дунё орзӯ дошт
بسی دیدار دنیا آرزو داشت
Магар мерафт рӯзии ғарқаи нур
مگر میرفت روزی غرقهٔ نور
Барра дар пер золӣ дид аз давр
بره در پیر زالی دید از دور
Сипедаш гашта мӯӣу пушт ӯ хам
سپیدش گشته موی و پشتِ او خم
Фитодаи ҷумлаи дандонаш аз ҳам
فتاده جملهٔ دندانش از هم
Ду чашмаши азрақ ва чун қӣри рӯйиш
دو چشمش ازرق و چون قیر رویش
Наҷосат медамид аз чори сӯяш
نجاست میدمید از چار سویش
Бабри дрҷомаҳи сад ранг будаш
ببر درجامهٔ صد رنگ بودش
Дилии пари кини миёни чанг будаш
دلی پر کین میان چنگ بودش
Бсди рангӣ нигорин карда як даст
بصد رنگی نگارین کرده یک دست
Дигар дасташи бхўни олӯдаи пайваст
دگر دستش بخون آلوده پیوست
Баҳри мўииши минқори уқобӣ
بهر موییش منقار عُقابی
Фурӯ ҳашта биравӣ ӯ ниқобӣ
فرو هشته بروی او نقابی
Чу исо дид ӯро гуфт эй зол
چو عیسی دید او را گفت ای زال
Бигӯ то кистӣ эй зишти мхтол
بگو تا کیستی ای زشتِ مختال
Чунин гуфт ӯ ки чун баси ростии ту
چنین گفت او که چون بس راستی تو
Манам он орзӯ ки хостии ту
منم آن آرزو که خواستی تو
Масеҳаш гуфт ту дунёии дунӣ
مسیحش گفت تو دنیای دونی
Манам гуфтои чунин бории ту чунӣ
منم گفتا چنین باری تو چونی
Масеҳаш гуфт чун дар пардаи ту
مسیحش گفت چون در پردهٔ تو
Чаро ин ҷома рангин карда ту
چرا این جامه رنگین کردهٔ تو
Чунин гуфт ӯ ки дар пардаи азонм
چنین گفت او که در پرده ازانم
Ки то ҳаргиз на бинад каси аёнам
که تا هرگز نه بیند کس عیانم
Ки гар рӯем бад-ӣни зиштӣ ба бенанд
که گر رویم بدین زشتی به بینند
Куҷои як лаҳзаи пеш ман нишинанд
کجا یک لحظه پیش من نشینند
Азон ин ҷома рангин кардаам ман
ازان این جامه رنگین کردهام من
Ки гуми раҳи олимӣ зин кардаам ман
که گم ره عالمی زین کردهام من
Маро чун ҷомаи рангоранги бенанд
مرا چون جامه رنگارنگ بینند
Ҳамаи нокоми меҳр ман гузинанд
همه ناکام مهر من گزینند
Масеҳаш гуфт эй зиндони хорӣ
مسیحش گفت ای زندانِ خواری
Чаро як дасти хӯни олӯдаи дорӣ
چرا یک دست خون آلوده داری
Ҷавобаш дод к-эии садри ягона
جوابش داد کای صدر یگانه
зи баси шавҳар ки киштам дар замона
ز بس شوهر که کُشتم در زمانه
Масеҳаш гуфт пас эй золи сармаст
مسیحش گفت پس ای زال سرمست
Нигор аз баҳр чаҳ кардӣ ту бар даст
نگار از بهرِ چه کردی تو بر دست
Чунин гуфт ӯ ки чун шавҳари фиребам
چنین گفت او که چون شوهر فریبم
Басӣ бояднигор аз баҳри зебам
بسی باید نگار از بهرِ زیبم
Масеҳаш гуфт чун киштии ҷаҳонӣ
مسیحش گفت چون کُشتی جهانی
Бар эшон раҳматати номади замонӣ
بر ایشان رحمتت نامد زمانی
Чунин гуфт ӯ ки ман раҳмат чаҳ донам
چنین گفت او که من رحمت چه دانم
Ман ин донам ки хӯни ҷумлаи ронам
من این دانم که خون جمله رانم
Масеҳаш гуфт чандон эй парешон
مسیحش گفت چندان ای پریشان
Ки нораии андакии шафқат бар эшон
که ناری اندکی شفقت بر ایشان
Чунин гуфт ӯ ки ман шафқати шунӯдам
چنین گفت او که من شفقت شنودم
Вале бар ҳечкас мушфиқ набудам
ولی بر هیچکس مُشفق نبودم
Манам дар гирди олам ҳар замонӣ
منم در گردِ عالم هر زمانی
Ки меуфтад бдоми ман ҷаҳонӣ
که میافتد بدام من جهانی
Ҳамаи касро гаулӯгири омадами ман
همه کس را گلوگیر آمدم من
Мурӣди хешро пери омадами ман
مُرید خویش را پیر آمدم من
Азуи исо аҷаб монад ва чунин гуфт
ازو عیسی عجب ماند و چنین گفت
Ки ман безори гаштам аз чунин ҷуфт
که من بیزار گشتم از چنین جفت
Бибин ин аҳмақони бихбр ро
ببین این احمقان بیخبر را
Ки мехоҳанд дунёи икдгр ро
که میخواهند دنیا یکدگر را
намегиранд ибрати зини блоиаҳ
نمیگیرند عبرت زین بلایه
Наме созанд аз таслими моя
نمیسازند از تسلیم مایه
Дариғо халқи ин маънӣ надиданд
دریغا خلق این معنی ندیدند
Ки дайн аз даст шуд дунё надиданд
که دین از دست شد دنیا ندیدند
Чу ҳарфӣ чанд гуфт он поки маъсӯм
چو حرفی چند گفت آن پاکِ معصوم
Бгрдонид рӯй аз ?дане шавам
بگردانید روی از دنیی شوم
Чу мрдористи ин дунёии ғаддор
چو مُرداریست این دنیای غدّار
Ту чун саг гашта машғӯли мурдор
تو چون سگ گشتهٔ مشغول مردار
Чу дар банди саг ва мурдор бошӣ
چو در بند سگ و مردار باشی
Пас аз ҳар ду бтар сад бор бошӣ
پس از هر دو بتر صد بار باشی
Гар ин саг менагардад сайри мурдор
گر این سگ مینگردد سیرِ مردار
Ту зин саг менагардӣ сайри якбор
تو زین سگ مینگردی سیر یکبار
Агар бандаш кунӣ зу руста бошӣ
اگر بندش کنی زو رسته باشی
Вагарнаи рӯзу шаб зу хаста бошӣ
وگرنه روز و شب زو خسته باشی