Яке габрӣ ки будӣ пери номаш

یکی گبری که بودی پیر نامش

Ки ҷаддӣ буд дар габрии тамомаш

که جِدّی بود در گبری تمامش

Яке пул ӯ змол хештан кард

یکی پُل او زمال خویشتن کرد

Мусофирро муҳиб аз ҷон ва тан кард

مسافر را محبّ از جان و تن کرد

Магари султони дайни Маҳмӯди як рӯз

مگر سلطانِ دین محمود یک روز

Бидон пул дар расед аз роҳи пирӯз

بدان پُل در رسید از راه پیروز

Яке шоистаи пул аз сӯй раҳ дид

یکی شایسته پُل از سوی ره دید

Ки ҳам некӯ ва ҳам бар ҷойгаҳ дид

که هم نیکو و هم بر جایگه دید

Касе рогФти кин хайрӣ баландаст

کسی راگفت کین خَیری بلندست

Ки бунёди чунин пули аўФкндст

که بنیاد چنین پُل اوفکندست

Бадв гуфтанд габрии пирномӣ

بدو گفتند گبری پیرنامی

з ғайрат кард шоҳи онҷои мақомӣ

ز غیرت کرد شاه آنجا مقامی

Бхўондш гуфт перии ту валикин

بخواندش گفت پیری تو ولیکن

Гумонами он ки ҳастӣ хасми муъмин

گمانم آن که هستی خصم مومن

Биё ҳар зар ки кардӣ харҷи пули ту

بیا هر زر که کردی خرجِ پُل تو

Баҳоии он зи ман бустони бакули ту

بهای آن ز من بستان بکل تو

Ки чун габрии ту ҷонат бе дурудаст

که چون گبری تو جانت بی درودست

Турои чунин пулӣ зон сӯй равадаст

ترا چونین پُلی زان سوی رودست

Вагар нстонии ин зар бигузарӣ ту

وگر نستانی این زر بگذری تو

Куҷо бо ман ба пули беруни барии ту

کجا با من به پُل بیرون بری تو

Забон бикшод он габри ошкора

زبان بگشاد آن گبر آشکاره

Кигар шахсам кунад шаҳи пораи пора

که گر شخصم کند شه پاره پاره

На бифурӯшам на зари бустонами ин ро

نه بفروشم نه زر بستانم این را

Ки ин бунёд кардам баҳри дайн ро

که این بنیاد کردم بهر دین را

Шаҳаш маҳбӯс кард ва дар азобаш

شهش محبوس کرد و در عذابش

На ноне дод дар зиндон на обаш

نه نانی داد در زندان نه آبش

Бохр чун азоб аз ҳад бурун шуд

بآخر چون عذاب از حد برون شد

Дили габраш бхок афтод вхўн шуд

دل گبرش بخاک افتاد وخون شد

Бшаҳ пайғом дод ва гуфт бархез

بشه پیغام داد و گفت برخیز

Даровари пои ин соъати бшбдиз

درآور پای این ساعت بشبدیز

Яке устод бар бо худ гиромӣ

یکی اُستاد بَر با خود گرامی

Ки то пулро кунад қимати тамомӣ

که تا پل را کند قیمت تمامی

Азин дилшод шуд шоҳи замона

ازین دلشاد شد شاه زمانه

Сӯии пули гашти бохалқии равона

سوی پل گشت باخلقی روانه

Чу шоҳ онҷо раседу халқ бисёр

چو شاه آنجا رسید و خلقِ بسیار

Барон пули истоди он габри ҳушёр

بران پل ایستاد آن گبر هشیار

Забон бикшод ва онгаҳ гуфт эй шоҳ

زبان بگشاد و آنگه گفت ای شاه

Ту акнӯн қимати ин пули зи ман хоҳ

تو اکنون قیمت این پل ز من خواه

Ҳалоки худ дарин сар пул кунам соз

هلاک خود درین سر پُل کنم ساز

Ҷавоби ту дарон сари пули даҳуми боз

جواب تو دران سر پل دهم باز

Бибин инак баҳо эй шоҳи олӣ

ببین اینک بها ای شاهِ عالی

Бигуфт ин ва боб афтод ҳоле

بگفت این و بآب افتاد حالی

Чу дар оби аўФкнд ӯ хештан ро

چو در آب اوفکند او خویشتن را

Рабӯдаши обу ҷони дрбохту тан ро

ربودش آب و جان درباخت و تن را

Тану ҷони бохту дил аз дайн напардохт

تن و جان باخت و دل از دین نپرداخت

Чу он будаш ғараз бо ин напардохт

چو آن بودش غرض با این نپرداخت

Дар оби афканди хеши оташи парастӣ

در آب افکند خویش آتش پرستی

Ки то дар дайн ӯ ноед шикастӣ

که تا در دین او ناید شکستی

Вале ту дар мусулмонии чунонӣ

ولی تو در مسلمانی چنانی

Ки брбўдсти обати ҷовдонӣ

که بربودست آبت جاودانی

Чу габрӣ беш дорад аз ту ин сӯз

چو گبری بیش دارد از تو این سوز

Мусулмонии пас аз габрии биомуз

مسلمانی پس از گبری بیاموز

Ки хўоҳддошт дар офоқи Зуҳра

که خواهدداشت در آفاق زَهره

Ки пеши ҳақи барад нақд набаҳра

که پیش حق برد نقد نبهره

Қиёматро қавии нақдӣ бибояд

قیامت را قوی نقدی بباید

Ки он меъёри ноқидро бшоид

که آن معیار ناقد را بشاید

Дар он соъат ки аз ҷисми ту ҷон шуд

در آن ساعت که از جسم تو جان شد

Дилии пари бут бар ҳақ чун тавон шуд

دلی پر بت بر حق چون توان شد

Биндоз ин ҳамаи бут бо ту дар пӯст

بینداز این همه بت با تو در پوست

Ки бо бтхонаҳ натавон шуд бар дӯст

که با بتخانه نتوان شد بر دوست

Агар пой касеро хуфтан ояд

اگر پای کسی را خفتن آید

Азу кӣ сӯии минбар рафтан ояд

ازو کی سوی منبر رفتن آید

Чу натавон шуд бмнбри пои хуфта

چو نتوان شد بمنبر پای خفته

Баҳақ нарасад дилӣ бар ҷои хуфта

بحق نرسد دلی بر جای خفته

Агар як дам касе бедор бошад

اگر یک دم کسی بیدار باشد

Чаҳгар икдм буд бисёр бошад

چه گر یکدم بود بسیار باشد

Ҳамаи умрат бғФлт орамидӣ

همه عمرت بغفلت آرمیدی

Замонӣ рӯй бедорӣ надидӣ

زمانی روی بیداری ندیدی

Крои хобии чунин бебарг бошад

کرا خوابی چنین بی برگ باشد

Ки чун бедор гардад марг бошад

که چون بیدار گردد مرگ باشد

Ғами хешат чу нест эй марди охир

غم خویشت چو نیست ای مرد آخر

Ғами ту пас ки хоҳад хӯрд охир

غم تو پس که خواهد خورد آخر

Бикаш бе саркашии борӣ ки дорӣ

بکَش بی سرکشی باری که داری

Бадаст хеш кун корӣ ки дорӣ

بدست خویش کن کاری که داری

Ки каси ғами хории кор ту накунад

که کس غم خواری کار تو نکند

Дамии ҳмолии бор ту накунад

دمی حمّالی بار تو نکند