Чу бибареданд ногуҳ бар сари дор

چو ببریدند ناگه بر سر دار

Сари ду дасти ҳаллоҷи он чунон зор

سر دو دست حلاج آن چنان زار

Бидон хӯнӣ ки аз дасташи бполўд

بدان خونی که از دستش بپالود

Ҳама рӯйу ҳама соид Биёлуд

همه روی و همه ساعد بیالود

Пас ӯ гуфт онкии сар ишқ бишнохт

پس او گفت آنکه سر عشق بشناخت

Намозашро бхўн бояд вузӯи сохт

نمازش را بخون باید وضو ساخت

Бадв гуфтанд эй шӯридаи айём

بدو گفتند ای شوریده ایام

Чрокрдии бхўни олӯдаи андом

چراکردی بخون آلوده اندام

Кигар аз хӯни вузӯӣ он бисозӣ

که گر از خون وضوی آن بسازی

Буд айни намозати нонамозӣ

بود عین نمازت نانمازی

Чу мардони пой на дар кӯии маъшӯқ

چو مردان پای نه در کوی معشوق

Матарс аз ному нанги ҳеҷ махлуқ

مترس از نام و ننگ هیچ مخلوق

Ки ҳар дили кӯи бқиўмсти қоим

که هر دل کو بقیومست قایم

Натарсад зарра аз лؤм лоем

نترسد ذرّهٔ از لؤم لایم

Биёи мардона дар кор худо бош

بیا مردانه در کار خدا باش

Кам ағёри гиру корро бош

کم اغیار گیر و کار را باش

Чу гардуни гирди олам чанд гардӣ

چو گردون گرد عالم چند گردی

зи худ комии фаротар шӯ бамурдӣ

ز خود کامی فراتر شو بمردی

Кигар ишқати чунин номард гирад

که گر عشقت چنین نامرد گیرد

зи хиҷлати банди бандат дард гирад

ز خجلت بند بندت درد گیرد

Басои шерон ки соҳиб зӯр буданд

بسا شیران که صاحب زور بودند

Бзўри ишқ дар чун мӯр буданд

بزور عشق در چون مور بودند

Ту каз мӯрии камӣ дар зӯру миқдор

تو کز موری کمی در زور و مقدار

Ба пеши ишқ чун оӣии падедор ?

به پیش عشق چون آئی پدیدار؟