Дарахтии сабзро бибаред мардӣ

درختی سبز را ببرید مردی

Бирав бигузашт ногуҳи аҳли дардӣ

برو بگذشت ناگه اهل دردی

Чунин гуфт ӯ ки ин шохи барӯманд

چنین گفت او که این شاخ برومند

Ки бибареданд азуи ин лаҳзаи пайванд

که ببریدند ازو این لحظه پیوند

Азон тарасту тоза бар сари роҳ

ازان ترّست و تازه بر سر راه

Ки ин дами зин баридан нест огоҳ

که این دم زین بریدن نیست آگاه

Ҳанузаш нест огоҳии зи озор

هنوزش نیست آگاهی ز آزار

Шавад як ҳафтаи дигари хабардор

شود یک هفتهٔ دیگر خبردار

зи ҳоли худ хабар на ин замонат

ز حال خود خبر نه این زمانت

Вале чун бар лаб ояд мурғи ҷонат

ولی چون بر لب آید مرغ جانت

Бдом аз донаи бинии мурғи ҷон ро

بدام از دانه بینی مرغ جان را

Ки ин дона диҳад мурғии чунон ро

که این دانه دهد مرغی چنان را

Чу одами мурғи ҷонро дод дона

چو آدم مرغ جان را داد دانه

БиФтод аз биҳишти ҷовдона

بیفتاد از بهشت جاودانه

Вале одам агар гандум нахурдӣ

ولی آدم اگر گندم نخوردی

Ҳамеи мардум ба ҷуз мардум нахурдӣ

همی مردم به جز مردم نخوردی

зи тугар мурғ ва ҳайвон ме гурезанд

ز تو گر مرغ و حیوان می‌گریزند

Чу зишон май хурӣ зон ме гурезанд

چو زیشان می‌خوری زان می‌گریزند