Яке девона дар Бағдод будӣ

یکی دیوانه در بغداد بودی

Ки на як ҳарф гуфтӣ на шунӯдӣ

که نه یک حرف گفتی نه شنودی

Бадв гуфтанд эй маҷнӯни оҷиз

بدو گفتند ای مجنون عاجز

Чаро ҳарфӣ наме гўӣии ту ҳаргиз

چرا حرفی نمی‌گوئی تو هرگز

Чунин гуфт ӯ ки ҳарфӣ бо ки гӯям

چنین گفت او که حرفی با که گویم

Чу мардум нест посух аз ки ҷӯям

چو مردم نیست پاسخ از که جویم

Бадв гуфтанд халқӣ кин замонанд

بدو گفتند خلقی کین زمانند

Наме бинӣ ки ҷумла мардумонанд

نمی‌بینی که جمله مردمانند

Чунин гуфт ӯ наанд ин қавми мардум

چنین گفت او نه اند این قوم مردم

Ки мардуми он буд кӯ аз тъзм

که مردم آن بود کو از تعظم

Ғами дайу ғам фардоаш набӯд

غم دی و غم فرداش نبود

зи кори биҳдаҳ савдоаш набӯд

ز کار بیهده سوداش نبود

Ғами ноомада ҳаргиз надорад

غم ناآمده هرگز ندارد

зи рафтаи хешро оҷиз надорад

ز رفته خویش را عاجز ندارد

Ғами дарвешӣ ва рӯзяш набӯд

غم درویشی و روزیش نبود

Биҷузи як ғам шбонрўзиш набӯд

بجز یک غم شبانروزیش نبود

Ки ғам дар ҳар ду олами ҷуз яке нест

که غم در هر دو عالم جز یکی نیست

Яқинаст ончӣ мегӯям шаккӣ нест

یقینست آنچه می‌گویم شکی نیست

?герати имрӯз аз фардо ғамӣ ҳаст

گرت امروز از فردا غمی هست

Бнқди имрӯз умрат додӣ аз даст

بنقد امروز عمرت دادی از دست

Махӯр ғам чун ҷаҳон бе ғмгсорст

مخور غم چون جهان بی‌غمگسارست

Вагар ғам май хурӣ ҳар дам ҳазораст

وگر غم می‌خوری هر دم هزارست

Хушӣ дар нохушӣ бӯдан камоласт

خوشی در ناخوشی بودن کمالست

Ки нақди дили хушӣ ҷустан маҳоласт

که نقد دل خوشی جُستن محالست

Чаҳ хоҳад буд охири зини бтар низ

چه خواهد بود آخر زین بتر نیز

Ки сад ғам ҳаст ва меояд дигар низ

که صد غم هست و می‌آید دگر نیز

Азон шодӣ ки ғам зояд чаҳ хоҳӣ

ازان شادی که غم زاید چه خواهی

Вуҷӯдӣ каз адам зояд чаҳ хоҳӣ

وجودی کز عدم زاید چه خواهی

Турои шодии бадв бояд вагар на

ترا شادی بدو باید وگر نه

Ғам бедавлатӣ май хур дигар на

غم بی دولتی می‌خور دگر نه

Бадвгар шод мебошӣ замонӣ

بدو گر شاد می‌باشی زمانی

Ту дории нақди шодии ҷаҳонӣ

تو داری نقد شادی جهانی

Вгрномши нгўӣии як замони ту

وگرنامش نگوئی یک زمان تو

Чаҳ бадномии брондӣ бар забони ту

چه بدنامی براندی بر زبان تو