Яке пурсед азон маҷнӯни ғамгин
یکی پرسید ازان مجنونِ غمگین
Ки аз Лайлӣ чаҳ май гўӣии ту мискин
که از لیلی چه میگوئی تو مسکین
Бхок афтод маҷнӯни сари нигун сор
بخاک افتاد مجنون سر نگون سار
Бадв гуфто бигӯ Лайлӣ дигар бор
بدو گفتا بگو لیلی دگر بار
Ту аз ман чанд маънӣ ҷӯй бошӣ
تو از من چند معنی جوی باشی
Турои ин бас ки Лайлӣ гӯй бошӣ
ترا این بس که لیلی گوی باشی
Басигар дар маънӣ суфта ояд
بسی گر دُرِّ معنی سفته آید
Чунон набӯд ки Лайлӣ гуфта ояд
چنان نبوَد که لیلی گفته آید
Чу ному наът Лайлӣ бозгуфтӣ
چو نام و نعت لیلی بازگفتی
Ҷаҳонӣ дар ҷаҳонӣ роз гуфтӣ
جهانی در جهانی راز گفتی
Чу доими номи Лайлӣ метавон гуфт
چو دایم نام لیلی میتوان گفت
з ғайриӣ куфрам ояд як замон гуфт
ز غیری کفرم آید یک زمان گفت
Касе кӯи ном Лайлӣ кардӣ оғоз
کسی کو نام لیلی کردی آغاز
Бар маҷнӯни ҳаме оқил шудӣ боз
بر مجنون همی عاقل شدی باز
Вагар ҷузи номи Лайлӣ ёд кардӣ
وگر جز نام لیلی یاد کردی
Шудӣ девона ва фарёд кардӣ
شدی دیوانه و فریاد کردی
Агар гум бӯдан худ ёди дорӣ
اگر گم بودن خود یاد داری
Раво бошад ки аз ваии ёди оре
روا باشد که از وی یاد آری
Вале то аз худӣ садят пешаст
ولی تا از خودی سدّیت پیشست
Агар ёдаш кунӣ он ёд хешаст
اگر یادش کنی آن یاد خویشست