Яке девонае гирёну дили сӯз

یکی دیوانه‌ای گریان و دل‌سوز

Шабӣ дар пеши каъба буд то рӯз

شبی در پیش کعبه بود تا روز

Хушӣ мегуфт агар нагушойӣам дар

خوشی می‌گفت اگر نگشایی‌ام در

Бад-ӣн дар ҳамчуи ҳалқа май занами сар

بدین در همچو حلقه می‌زنم سر

Ки то охири серум бишкаста гардад

که تا آخر سرم بشکسته گردد

Дилами зини сӯзи доим руста гардад

دلم زین سوز‌ِ دایم رَسته گردد

Яке ҳотиф забон бикшод онгоҳ

یکی هاتف زبان بگشاد آنگاه

Ки пари бут буд ин хонаи ду се роҳ

که پُر بت بود این خانه دو سه راه

Шикастаи гашти он бутҳо ӣ дарунаш

شکسته گشت آن بت‌ها‌ی درونش

Шикастаи гири як бут аз бурунаш

شکسته گیر یک بت از برونش

Агар мебашиканӣ сар аз буруни ту

اگر می‌بشکنی سر از برون تو

Бутӣ бошӣ ки гардии сарнигӯни ту

بتی باشی که گردی سرنگون تو

Дарин роҳ аз чунин сар кам наёяд

درین راه از چنین سر کم نیاید

Ки дарё беш як шабнам наёяд

که دریا بیش یک شبنم نیاید

Бузургӣ чун шунид овози ҳотиф

بزرگی چون شنید آواز هاتف

Бидон асрор шуд дуздидаи воқиф

بدان اسرار شد دزدیده واقف

Ба хок афтоду чашмаши хӯн равон кард

به‌خاک افتاد و چشمش خون روان‌کرد

Басии ҷон аз чунин ғами хӯн тавон кард

بسی جان از چنین غم خون توان‌کرد

Чу бо ӯ ҳеҷ натавонем кушед

چو با او هیچ نتوانیم کوشید

Наме бояд ба сад зорӣ хурӯшед

نمی‌باید به‌صد زاری خروشید