Чунин гуфта сети он шамъ дил фурӯз

چنین گفته‌ست آن شمع دل‌فروز

Ҳамаи дони Юсуфи Ҳамадони яке рӯз

همه دان یوسف همدان یکی روز

Ки Юсуфро чунин гуфтанд аҳрор

که یوسف را چنین گفتند احرار

Ки Эй карда Зулайхоро дили аФгор

که ای کرده زلیخا را دل‌افگار

Занӣ шуд оҷиз ва бе ёри монда

زنی شد عاجز و بی‌یار مانده

з бе тиморяти бемори монда

ز بی‌تیماریت بیمار مانده

Ббрдии дили азу дар зиндагонӣ

ببردی دل ازو در زندگانی

Агар бозаши диҳии дил , май туоне

اگر بازش دهی دل‌، می‌توانی

Чунин гуфт онгаҳе Юсуф ки ҳаргиз

چنین گفت آنگهی یوسف که هرگز

Набардами ман дили он пери оҷиз

نبردم من دل آن پیر‌ِ عاجز

На аз дили бурдан ӯ ҳастам огоҳ

نه از دل بردن‌ِ او هستم آگاه

На ҳам ҷустам ба қасди дилбарии роҳ

نه هم جُستم به‌قصد دلبری راه

Маро на бо дил ӯ кор бӯда сет

مرا نه با دل او کار بوده‌ست

На дар ман ҳаргизи ин пиндор бӯда сет

نه در من هرگز این پندار بوده‌ست

Марои гӯйӣ ки акнӯн бист сол аст

مرا گویی که اکنون بیست سال است

Ки дил гум кардаам ин худ маҳол аст

که دل گُم کرده‌ام این خود محال است

Касе ков аз дил худ нест огоҳ

کسی کاو از دل خود نیست آگاه

Чигуна дар дили дигари баради роҳ ?

چگونه در دل‌ِ دیگر بَرَد راه‌؟