Ту нишнидӣ ки пурседанд аз моҳ

تو نشنیدی که پرسیدند از ماه

Ки ту чаҳ дӯсттар дории дарин роҳ

که تو چه دوست تر داری درین راه

Чунин гуфт ӯ ки он хоҳам ки хуршед

چنین گفت او که آن خواهم که خورشید

Бигирад то буд дар пардаи ҷовид

بگیرد تا بود در پرده جاوید

Ҳамеша рӯй хоҳам зери меғаш

همیشه روی خواهم زیر میغش

Ки ҳам аз чашм худ дорам дареғаш

که هم از چشم خود دارم دریغش