Бузургоне ки сар дар чарх суданд

بزرگانی که سر در چرخ سودند

Ҳама дар хизмат Маҳмӯд буданд

همه در خدمت محمود بودند

Шаҳи олам боишон кард рўӣӣ

شه عالم بایشان کرد روئی

Ки дар хоҳед ҳар як орзўӣӣ

که در خواهید هر یک آرزوئی

зи шаҳру молу малики вмнсбу ҷоҳ

ز شهر و مال و ملک ومنصب و جاه

Басӣ дар хостанд он рӯз аз шоҳ

بسی در خواستند آن روز از شاه

Чу навбат бо Аёз омад касе гуфт

چو نوبت با ایاز آمد کسی گفت

Ки эй дар ҳасани тоқ ва бо ҳунари ҷуфт

که ای در حسن طاق و با هنر جفت

Чаҳ хоҳии орзӯи гуфто ки як чиз

چه خواهی آرزو گفتا که یک چیز

Бурун зон як нахоҳам ман дигар низ

برون زان یک نخواهم من دگر نیز

Ман он хоҳам ҳамеша дар замона

من آن خواهم همیشه در زمانه

Ки тири шоҳро бошам нишона

که تیر شاه را باشم نشانه

Агар ин орзӯ дастам диҳад ҳеҷ

اگر این آرزو دستم دهد هیچ

Маро ҳаргиз намонад зарраи печ

مرا هرگز نماند ذرّهٔ پیچ

Бадв гуфтанд к-эии маҳрӯми монда

بدو گفتند کای محروم مانده

зи ҷаҳл аз ақли номаълӯми монда

ز جهل از عقل نامعلوم مانده

Ту пушти пой хоҳӣ зад хирад ро

تو پشت پای خواهی زد خرد را

Ки май хоҳии нишонаи шоҳи худ ро

که می‌خواهی نشانه شاهِ خود را

Тани худро чаро хоҳии нишона

تن خود را چرا خواهی نشانه

Косири тири гардии ҷовдона

کاسیر تیر گردی جاودانه

Забон бикшод Аёз ва гуфт онгоҳ

زبان بگشاد ایاز و گفت آنگاه

Шумо зини сар наед эй қавми огоҳ

شما زین سِر نه اید ای قوم آگاه

Маро чун олимӣ пар эҳтиромаст

مرا چون عالمی پُر احترامست

Нишонаи тири шаҳ бӯдан тамомаст

نشانه تیر شه بودن تمامست

Ки аввал бар нишона чанд раҳи шоҳ

که اوّل بر نشانه چند ره شاه

Назар май афканди пас тири онгоҳ

نظر می‌افکند پس تیر آنگاه

Чу аввали он назар дар кор ояд

چو اوّل آن نظر در کار آید

Дар охири захм кӣ душвор ояд

در آخر زخم کی دشوار آید

Шумо он захм мебайнед дар роҳ

شما آن زخم می‌بینید در راه

Вале ман он назар май байнам аз шоҳ

ولی من آن نظر می‌بینم از شاه

Чу бошад даҳ назар аз пеши рафта

چو باشد ده نظر از پیش رفته

Бзхмӣ кӣ рӯм аз хеши рафта

بزخمی کی روم از خویش رفته