Чунин кард он қавии ҷони накӯи ақл

چنین کرد آن قوی جان نکو عقل

зи хоҷаи буъалии Формди нақл

ز خواجه بوعلی فارمد نقل

Ки мардиро худои фардои бмҳшр

که مردی را خدا فردا بمحشر

Диҳад нома ки ҳин бар хон ва бингар

دهد نامه که هین بر خوان و بنگر

Чу марди он нома бинад як ду соъат

چو مرد آن نامه بیند یک دو ساعت

Дарав на маъсият бинад на тоъат

درو نه معصیت بیند نه طاعت

Забон бигушоед ва гуяд илоҳӣ

زبان بگشاید و گوید الهی

Навишта нест дар нома чаҳ хоҳӣ

نوشته نیست در نامه چه خواهی

Хитоб ояд ки ман ушшоқи худ ро

خطاب آید که من عشّاقِ خود را

Банома дар наёрам неку бад ро

بنامه در نیارم نیک و بد را

Бадви неки ту кам ингошт ҷаббор

بدو نیک تو کم انگاشت جبّار

Биҳишту дӯзахии ту ҳам кам ингор

بهشت و دوزخی تو هم کم انگار

Чу бархезад баҳона аз миёна

چو برخیزد بهانه از میانه

Ту моро мо туро то ҷовдона

تو ما را ما ترا تا جاودانه

Вагар инат наме бояд чаҳ пайчи

وگر اینت نمی‌باید چه پیچی

Ҳамаи моу ҳамаи мо пас ту ҳайчи

همه ما و همه ما پس تو هیچی

Вагар ваҳшии сифат дар пеши оӣӣ

وگر وحشی صفت در پیش آئی

Диҳандат нома то бо хеши оӣӣ

دهندت نامه تا با خویش آئی

Чу моро тоби барг гул набошад

چو ما را تابِ برگ گل نباشد

Баҳри ҷузвии ҳаёт кул набошад

بهر جزوی حیات کل نباشد

Чу бошад пешвои уммии мутлақ

چو باشد پیشوا امیِّ مطلق

Нахоҳад нома бар хондани зинои ҳақ

نخواهد نامه بر خواندن زنا حق

Ки чун аз нома гуфтӣу шунӯдӣ

که چون از نامه گفتی و شنودی

Шӯии густох аз маънии базӯдӣ

شوی گستاخ از معنی بزودی