Мгрдиўонаҳ шӯрида бархест

مگردیوانهٔ شوریده برخاست

Бараҳнаи бади зи ҳақи карбос май хост

برهنه بُد ز حق کرباس می‌خواست

Колҳии перҳан дар тан надорам

کالهی پیرهن در تن ندارم

Вагар ту сабри дорӣ ман надорам

وگر تو صبر داری من ندارم

Хитобӣ омад он бехештан ро

خطابی آمد آن بی‌خویشتن را

Ки карбосати даҳум аммо кафан ро

که کرباست دهم اما کفن را

Забон бикшод он маҷнӯни музтар

زبان بگشاد آن مجنونِ مضطر

Ки ман донам туро эй банда парвар

که من دانم ترا ای بنده پرور

Ки то аввал намирад марди оҷиз

که تا اوّل نمیرد مرد عاجز

Ту надиҳӣ ҳеҷ карбосяши ҳаргиз

تو ندهی هیچ کرباسیش هرگز

Бибояд марди аввали муфлиси въўр

بباید مرد اول مفلس وعور

Ки то карбос ёбад аз ту дар гӯр

که تا کرباس یابد از تو در گور

Длогркштаҳи ин роҳи гардӣ

دلاگرکشتهٔ این راه گردی

Бики дами зиндаи аллоҳи гардӣ

بیک دم زندهٔ الله گردی

Чу ту хӯнӣ шудӣ аз пой то фарқ

چو تو خونی شدی از پای تا فرق

Миёни хоки шӯ дар хӯни худ ғарқ

میان خاک شو در خون خود غرق

Ҳар он занро ки шер ояд падедор

هر آن زن را که شیر آید پدیدار

Бибандади хӯни ҳайзаш бар сари кор

ببندد خون حیضش بر سر کار

Бгрдоннди хунашро наоне

بگردانند خونش را نهانی

Ки то хӯн май хурӣу шери доне

که تا خون می‌خوری و شیر دانی

Чу оғози ту бар хӯн хӯрдан омад

چو آغاز تو بر خون خوردن آمد

Чу анҷомати бхок овардан омад

چو انجامت بخاک آوردن آمد

Касе кӯ дар миёни хок ва хӯнаст

کسی کو در میان خاک و خونست

Чаро сар мекашад чун сарнигӯнаст

چرا سر می‌کشد چون سرنگونست

Агар ту ҳечкас доне ки чунӣ

اگر تو هیچکس دانی که چونی

Баҳами бсрштаҳи муштии хоку хӯнӣ

بهم بِسرشته مشتی خاک و خونی

зи хӯну хок онгаҳ поки гардӣ

ز خون و خاک آنگه پاک گردی

Ки хӯнӣ май хурӣ то хоки гардӣ

که خونی می‌خوری تا خاک گردی

Чу набӯд кори ту ҷузи ашку сӯзӣ

چو نبوَد کارِ تو جز اشک و سوزی

зи зулфаш соя уфтад бар ту рӯзӣ

ز زلفش سایه افتد بر تو روزی