Фногрдонди зини раҳи шайхи ҷони байн
فناگرداند زین ره شیخ جان بین
Даруни ҷону дили айни аёни байн
درون جان و دل عین عیان بین
Кунун чун даст шуд бо дасти дилдор
کنون چون دست شد با دست دلدار
Чаҳ хоҳад низ ёбам дар намӯдор
چه خواهد نیز یابم در نمودار
Чу моро дастгирӣ кард ҷонон
چو ما را دستگیری کرد جانان
Аз он дастӣ дар ӣнҷои баради ҷонон
از آن دستی در اینجا برد جانان
Кунун чун дастгирӣ кард он шоҳ
کنون چون دستگیری کرد آن شاه
Бнздик худам додаст ӯ роҳ
بنزدیک خودم دادست او راه
Кунун дастам гирифту пойдорӣ
کنون دستم گرفت و پایداری
Намудем дмбдми дръшқи ёрӣ
نمودم دمبدم درعشق یاری
Ҷафоӣ ӯ вафоӣ мост бингар
جفای او وفای ماست بنگر
Ризоӣ ӯ ризоӣ мост бингар
رضای او رضای ماست بنگر
зи дастам чанд гӯям срббозм
ز دستم چند گویم سرببازم
Дарин раҳ чун бидидам шоҳбозм
درین ره چون بدیدم شاهبازم
Чу роҳам дод наздикаши шитобам
چو راهم داد نزدیکش شتابم
Ки бахшидааст ӣнҷои фатҳи боБам
که بخشیده است اینجا فتح بابم
Гушӯдаи роҳи мо дар кули кунин
گشوده راه ما در کل کونین
Ҳамаи дидори мо дар айни мобайн
همه دیدار ما در عین مابین
Чу зотам дод ӣнҷо дар ҳақиқат
چو ذاتم داد اینجا در حقیقت
Раҳам ҳам дод моро дар шариъат
رهم هم داد ما را در شریعت
Дам ман дод ҷонони пеши ҷонон
دم من داد جانان پیش جانان
Ки пастам низ пеши андеши ҷонон
که پستم نیز پیش اندیش جانان
зи пеши андешии худ ёд кардам
ز پیش اندیشی خود یاد کردم
Аз он дар ишқ худ пурдод кардам
از آن در عشق خود پرداد کردم
зи пеши андешии худ раҳбарами ман
ز پیش اندیشی خود رهبرم من
Тавонам каз сар ҷон бигузарам ман
توانم کز سر جان بگذرم من
зи пеши андешии худ ончӣ дидам
ز پیش اندیشی خود آنچه دیدم
Кунам бишк ки ман он митўонм
کنم بیشک که من آن میتوانم
зи пеши андешии худ зот дидам
ز پیش اندیشی خود ذات دیدم
Кунун асрор ҳар оёт дидам
کنون اسرار هر آیات دیدم
зи қуръони ин замонами восили зот
ز قرآن این زمانم واصل ذات
Ҳақиқат донам андари ҷумлаи заррот
حقیقت دانم اندر جمله ذرات
Вале бояд ки қуръон боз донад
ولی باید که قرآن باز داند
зи қуръони бишкӣ ҳар роз донад
ز قرآن بیشکی هر راز داند
зи қуръони ин замон Мансур пайдост
ز قرآن این زمان منصور پیداست
Дарун ӯ ҳақиқат нур пайдост
درون او حقیقت نور پیداست
Ба байни ин хӯн ки нур зулҷалоласт
به بین این خون که نور ذوالجلالست
Аноолҳқи гӯии ӣнҷо дар висол аст
اناالحق گوی اینجا در وصال است
Мубини хӯни шайхи бишки зот ӯ байн
مبین خون شیخ بیشک ذات او بین
Намӯд хештан дар зот ӯ байн
نمود خویشتن در ذات او بین
Ҳақиқати ин замонами сари қуръон
حقیقت این زمانم سرّ قرآن
Ҳақиқат ошкоро ҳаст дарҷон
حقیقت آشکارا هست درجان
На дар зиндон ту гуфтӣ шайх бо ман
نه در زندان تو گفتی شیخ با من
Ки бояд карданати асрори равшан
که باید کردنت اسرار روشن
Вагарнаи дузди роҳӣ то бадоне
وگرنه دزد راهی تا بدانی
Задӣ ин дами ту он дам дар наоне
زدی این دم تو آن دم در نهانی
Чу дар аинҷоигаҳи ман дузди роҳам
چو در اینجایگه من دزد راهم
Кунун бингар ки андари дори шоҳам
کنون بنگر که اندر دار شاهم
Кунун бурдор шоҳами дузди ушшоқ
کنون بردار شاهم دزد عشاق
зи шоҳами бстдаҳи ман фарди ушшоқ
ز شاهم بستده من فرد عشاق
Кунун бурдор шоҳам аз ҳақиқат
کنون بردار شاهم از حقیقت
Ки дузд лоиқӣ доранд ҳақиқат
که دزد لایقی دارند حقیقت
Чунон Фрмўдҳом дар сари қуръон
چنان فرمودهام در سر قرآن
Ҳақиқати сари ин маънӣ фурӯ хон
حقیقت سر این معنی فرو خوان
На ҳақ гуфтааст волсорқи бқрон
نه حق گفته است والسارق بقرآن
Бихон аинҷоигаҳи майдони ту бурҳон
بخوان اینجایگه میدان تو برهان
Ки дуздони даст ӯ бо пои ӣнҷо
که دزدان دست او با پای اینجا
Баридан бояд ӣнҷои шайхи доно
بریدن باید اینجا شیخ دانا
Ҳақиқати дузди роҳи тести Мансур
حقیقت دزد راه تست منصور
Агарчӣ огаҳи андари тести Мансур
اگرچه آگه اندر تست منصور
Чу ман дузди раҳи мардони дайнам
چو من دزد ره مردان دینم
зи дуздии ин замони андари яқинам
ز دزدی این زمان اندر یقینم
Чу ман дуздӣ куҷо бошад боФоқ
چو من دزدی کجا باشد بآفاق
Ки дуздии аўФтодстми аҷаби тоқ
که دزدی اوفتادستم عجب طاق
Надорам ҳамсарӣ аз дуздии худ
ندارم همسری از دزدی خود
Кунун наякум агарчӣ крдҳоми бад
کنون نیکم اگرچه کردهام بد
зи ман айн бадӣ шуд то бадоне
ز من عین بدی شد تا بدانی
Ризои мо чунин бад то бадоне
رضای ما چنین بد تا بدانی
Ризои мости ӣнҷои хории ишқ
رضای ماست اینجا خواری عشق
Аз он дорем мо ғмхўории ишқ
از آن داریم ما غمخواری عشق
Ризои мости ӣнҷои сар баридан
رضای ماست اینجا سر بریدن
Раҳи ҷонон буд дар сар баридан
ره جانان بود در سر بریدن
Ризои мости ӣнҷои ҷонфишонӣ
رضای ماست اینجا جانفشانی
Туро мегӯям эй шайхи ин маъонӣ
ترا میگویم ای شیخ این معانی
Ҳақиқат аз дар Мансури ҳаллоҷ
حقیقت از در منصور حلاج
Буд ӯро яқин дар айни омоҷ
بود او را یقین در عین آماج
Нишон ӯро биёбад ин замони тир
نشان او را بیابد این زمان تیر
Бибояд дӯхт сар то поиш аз тир
بباید دوخت سر تا پایش از تیر
Ҳақиқати ин чунинам орзўист
حقیقت این چنینم آرزویست
зи баҳри ин замони дргФт ва гӯйаст
ز بهر این زمان درگفت و گویست
Гуноҳ даст набӯд шайхи ҷонам
گناه دست نبود شیخ جانم
Баридан бояд ӣнҷои гуҳи забонам
بریدن باید اینجا گه زبانم
Забон бояд бурид ӣнҷо на дастон
زبان باید برید اینجا نه دستان
Ки бошад ин гуноҳ ӯро яқини дон
که باشد این گناه او را یقین دان
Забон дорад гунаҳи ӣнҷои бгФтор
زبان دارد گنه اینجا بگفتار
Аноолҳқ мезанад андари сардор
اناالحق میزند اندر سردار
Забон дорад гунаҳ дар биўФоӣӣ
زبان دارد گنه در بیوفائی
Ки даъвӣ мекунад ӯ дар хдоӣӣ
که دعوی میکند او در خدائی
Забон дорад гунаҳи неи даст эй шайх
زبان دارد گنه نی دست ای شیخ
Ки ӣнҷо омадааст ӯ маст эй шайх
که اینجا آمده است او مست ای شیخ
Забон дорад гунаҳ дар ҳукми Аҳмад
زبان دارد گنه در حکم احمد
Ки ин як нукта мегуяд чунин бад
که این یک نکته میگوید چنین بد
Бҳкм шаръ мебояд буридаш
بحکم شرع میباید بریدش
Ки то пайдо намояд дид дидаш
که تا پیدا نماید دید دیدش
Бҳкми шаръ агар дар хӯни бигардад
بحکم شرع اگر در خون بگردد
Аноолҳқи гуфтани ӣнҷо дар навардад
اناالحق گفتن اینجا در نوردد
Бҳкм шаръ бурдораст ӣнҷо
بحکم شرع بردار است اینجا
Агар бишк хабардораст ӣнҷо
اگر بیشک خبردار است اینجا
Чунон коинҷои ду даст худ буридам
چنان کاینجا دو دست خود بریدم
Азин маънӣ замонӣ орамидам
ازین معنی زمانی آرمیدم
Чаҳ дстонҳо ки даст ӣнҷо намудем
چه دستانها که دست اینجا نمودم
Вари асрор аз он фориғ гушӯдам
ور اسرار از آن فارغ گشودم
Забони ин лаҳза бо ӯ ёр гардад
زبان این لحظه با او یار گردد
зи сари дасти ту бархӯрдор гардад
ز سر دست تو برخوردار گردد
Забону дасти гФтстнди мардон
زبان و دست گفتستند مردان
Забон бояд намӯд ин рози майдон
زبان باید نمود این راز میدان
Тўои бшихи ҷаҳони асрори доне
توا بشیخ جهان اسرار دانی
Бмънии бартар аз айни маъонӣ
بمعنی برتر از عین معانی
Ҳақиқати дузд Мансураст ӣнҷо
حقیقت دزد منصور است اینجا
з дуздӣ рафт ӯ бурдор ӣнҷо
ز دزدی رفت او بردار اینجا
Яқини оғоз бо анҷоми ӣнҷо
یقین آغاز با انجام اینجا
з дуздӣ ёфт ӯ чун коми ӣнҷо
ز دزدی یافت او چون کام اینجا
з дуздӣ ёфт ӯ асрори ӣнҷо
ز دزدی یافت او اسرار اینجا
зи дуздии гашт ӯ машҳуру пайдо
ز دزدی گشت او مشهور و پیدا
з дуздӣ ёфт асрори ҳақиқат
ز دزدی یافت اسرار حقیقت
з дуздӣ рафт бурдор шариъат
ز دزدی رفت بردار شریعت
Марои ин лаҳза асрорам аёнаст
مرا این لحظه اسرارم عیانست
Ки ҷононм дарин дорам аёнаст
که جانانم درین دارم عیانست
Намӯда роз бо мо аз сари даст
نموده راز با ما از سر دست
Ҳақиқат роз гуфтам то ки пайваст
حقیقت راز گفتم تا که پیوست
Абомни ёр дар зиндон чунин гуфт
ابامن یار در زندان چنین گفت
Румузии дӯш дар айн яқин гуфт
رموزی دوش در عین یقین گفت
Ки эй Мансур гуфтӣ рамзи мутлақ
که ای منصور گفتی رمز مطلق
Худоем ман ту гФтстии аноолҳқ
خدایم من تو گفتستی اناالحق
Манам бо ту ту бо ман рости гўӣӣ
منم با تو تو با من راست گوئی
Дар ин маънӣ дигар ӣнҷо чаҳ ҷўӣӣ
در این معنی دگر اینجا چه جوئی
Манам бнмўдҳоми асрори ӣнҷо
منم بنمودهام اسرار اینجا
Ҳақиқати ҳам турои дидори ӣнҷо
حقیقت هم ترا دیدار اینجا
з дидорам намӯд роз дидӣ
ز دیدارم نمود راز دیدی
Маро дар пардаи ҷон боз дидӣ
مرا در پردهٔ جان باز دیدی
Чу ман дар пардаи ҷонати аёнам
چو من در پردهٔ جانت عیانم
Вале аз чашми сӯрати байни ниҳонам
ولی از چشم صورت بین نهانم
Абои ту гФтҳом дар парда ҳар роз
ابا تو گفتهام در پرده هر راز
Бигуфтам бо ту кин пардаи барандоз
بگفتم با تو کاین پرده برانداز
Ҳақиқати парда акнӯн бар даридӣ
حقیقت پرده اکنون بر دریدی
Биҷузи ман ҳеҷ дар парда надидӣ
بجز من هیچ در پرده ندیدی
Биҷуз ман нест андари пардаи ӣнҷо
بجز من نیست اندر پرده اینجا
Бидидӣ оқибат гум карда ӣнҷо
بدیدی عاقبت گم کرده اینجا
Маро дар парда дидӣ ногаҳони ту
مرا در پرده دیدی ناگهان تو
Намӯдӣ роз бо халқи ҷаҳони ту
نمودی راز با خلق جهان تو
Туро худ нест ӣнҷои дӯстдорӣ
ترا خود نیست اینجا دوستداری
Агарчӣ моҳами андари пӯсти дорӣ
اگرچه ماهم اندر پوست داری
Намӯдӣ мағзи зотам дар тани хеш
نمودی مغز ذاتم در تن خویش
Ҳиҷобати рафтаи ӣнҷои гоҳ аз пеш
حجابت رفته اینجا گاه از پیش
Намӯдӣ мари маро бо хос ва бо ом
نمودی مر مرا با خاص و با عام
Ки бади мастии надории тоқати ом
که بد مستی نداری طاقت عام
Турои зини гуфтани беҳудаи маънӣ
ترا زین گفتن بیهوده معنی
Ки бо мо мекунӣ дар ишқи даъвӣ
که با ما میکنی در عشق دعوی
Ту даъво мекунӣ маънӣат бояд
تو دعوا میکنی معنیت باید
Дар ӣнҷогар на ин даъвӣат бояд
در اینجا گر نه این دعویت باید
Агарчӣ сӯратат дар зоти маънӣ
اگرچه صورتت در ذات معنی
Бдонстаҳи зи мо оёти маънӣ
بدانسته ز ما آیات معنی
Нбстоннд аз ту хос ва ҳам ом
نبستانند از تو خاص و هم عام
Ки бади мастии надории тоқати ҷом
که بد مستی نداری طاقت جام
Надории тоқати ҷомӣ дар ӣнҷо
نداری طاقت جامی در اینجا
Куҷои ёбии ту мари комӣ дар ӣнҷо
کجا یابی تو مر کامی در اینجا
Надории тоқати ҷомии фанои шӯ
نداری طاقت جامی فنا شو
Абои мо дар миёни ҷони бақои шӯ
ابا ما در میان جان بقا شو
Надории тоқати ҷомӣ чаҳ гўӣӣ
نداری طاقت جامی چه گوئی
Кунун дар ҳрзҳонд гуфту гўӣӣ
کنون در هرزهاند گفت و گوئی
Надории тоқати ҷомии зи дилдор
نداری طاقت جامی ز دلدار
Кунемат ин замон Мансур бурдор
کنیمت این زمان منصور بردار
Надории тоқати ҷомии зи Мансур
نداری طاقت جامی ز منصور
Фнодстии аҷаб аз нафасу ҷони давр
فنادستی عجب از نفس و جان دور
Надории тоқати ҷоми аластам
نداری طاقت جام الستم
Кунун пайвандати ӣнҷои гуҳи шикастам
کنون پیوندت اینجا گه شکستم
Надории тоқати ҷоми яқинам
نداری طاقت جام یقینم
Турои наздики худ мардии нҳбинм
ترا نزدیک خود مردی نهبینم
Надории тоқати ӣнҷоами ӣнҷо
نداری طاقت اینجام اینجا
Бихоҳӣ бӯдани андари ишқи расво
بخواهی بودن اندر عشق رسوا
Кунам расвои турои фардои ҳақиқат
کنم رسوا ترا فردا حقیقت
Намоям бар ту мари ғавғои ҳақиқат
نمایم بر تو مر غوغا حقیقت
Кунам расвои турои фардо бар халқ
کنم رسوا ترا فردا بر خلق
Бсўзонми турои зуннор бо далқ
بسوزانم ترا زنار با دلق
Кунам расвои турои фардо бар хеш
کنم رسوا ترا فردا بر خویش
Ним онкӣ барам андар бар хеш
نیم آنکه برم اندر بر خویش
Кунам расвои турои фардои абрдор
کنم رسوا ترا فردا ابردار
Бабрами дасту пояти байни хабардор
ببرم دست و پایت بین خبردار
Кунам расвои забонатро ба берун
کنم رسوا زبانت را به بیرون
Кунам андозам андари хок ва дар хӯн
کنم اندازم اندر خاک و در خون
Намайдонӣ чаҳ хоҳӣ дид фардо
نمیدانی چه خواهی دید فردا
Ки хоҳам карданати Мансури расво
که خواهم کردنت منصور رسوا
Агар марди раҳеи моҳӣ чунин аст
اگر مرد رهی ماهی چنین است
Чунин хоҳад бадани фардо яқин аст
چنین خواهد بدن فردا یقین است
Ки шӯҳрат ҷумла хоҳад душманӣ кард
که شهرت جمله خواهد دشمنی کرد
Вази он хоҳии ту бӯдани соҳиби дард
وز آن خواهی تو بودن صاحب درد
Бигуфтӣ роз бо Мансури ғофил
بگفتی راز با منصور غافل
Куҷо аз дасти ту бипазирад эй дил
کجا از دست تو بپذیرد ای دل
Дилу ҷонро қабул ӣнҷо надорад
دل و جان را قبول اینجا ندارد
Ки гўиндти вусӯли ӣнҷои надорӣ
که گویندت وصول اینجا نداری
Тамомати солконти андари ӣнҷо
تمامت سالکانت اندر اینجا
Кунанд аз ишқи сад афғону ғавғо
کنند از عشق صد افغان و غوغا
Магӯ Мансур агар ту марди роҳӣ
مگو منصور اگر تو مرد راهی
Вагарнаи рух ба бинии зини сиёҳӣ
وگرنه رخ به بینی زین سیاهی
Агар рсўоӣит омад яқини хуш
اگر رسوائیت آمد یقین خوش
Бсўзоними фардоят бар оташ
بسوزانیم فردایت بر آتش
Ба оташи мрўҷўдтро бисӯзам
به آتش مروجودت را بسوزم
Тамомати айн будатро бисӯзам
تمامت عین بودت را بسوزم
Дар оташ рафт хоҳии зи арўсрмст
در آتش رفت خواهی ز اروسرمست
Абии поу забони Мансур бе даст
ابی پا و زبان منصور بی دست
Дар оташ рафт хоҳӣ то бадоне
در آتش رفت خواهی تا بدانی
Намоям онгаҳе роз наоне
نمایم آنگهی راز نهانی
Туро дар оташи сӯзони ҳақиқат
ترا در آتش سوزان حقیقت
Намоями бишкӣ дидор дидат
نمایم بیشکی دیدار دیدت
Бигуфтӣ рози мо шармати надорӣ
بگفتی راز ما شرمت نداری
Кунун бояд ки розами пойдорӣ
کنون باید که رازم پایداری
Ҳақиқат пойдорӣ кун бурдор
حقیقت پایداری کن بردار
Машав ғофили зи ман ин дами хабардор
مشو غافل ز من این دم خبردار
Ки хӯн аз дасти худ бинии равона
که خون از دست خود بینی روانه
Турои ман рухи намоям бе баҳона
ترا من رخ نمایم بی بهانه
Чу дасти хештани бинии пар аз хӯн
چو دست خویشتن بینی پر از خون
Машав он лаҳзаи ӣнҷои гуҳи дигаргун
مشو آن لحظه اینجا گه دگرگون
Нишони мо шиносии айни хӯнат
نشان ما شناسی عین خونت
Вагар на гуфтани пар аз ҷунунат
وگر نه گفتن پر از جنونت
Ҳар онкў дар раҳи мо ғарқ хӯн шуд
هر آنکو در ره ما غرق خون شد
Абои мо дар тамомати ғарқ хӯн шуд
ابا ما در تمامت غرق خون شد
Ҳар онкў дар раҳ мо ёфт бўӣӣ
هر آنکو در ره ما یافت بوئی
Кунам гардони сараш монанди гўӣӣ
کنم گردان سرش مانند گوئی
Агар хоҳии гузашт аз ҷони намоям
اگر خواهی گذشت از جان نمایم
Турои маънӣ дамодам менамоям
ترا معنی دمادم مینمایم
Агар хоҳии гузашт аз ҷон ва аз тан
اگر خواهی گذشت از جان و از تن
Туро доим кунам ӣнҷои равшан
ترا دایم کنم اینجای روشن
Агар хоҳии гузашт аз срдроинҷо
اگر خواهی گذشت از سردراینجا
Кунам бо зоти худ зоти ту якто
کنم با ذات خود ذات تو یکتا
Агар хоҳии гузашт аз сари ҳақиқат
اگر خواهی گذشت از سر حقیقت
Нуҳуми ман бар сарати афсари ҳақиқат
نهم من بر سرت افسر حقیقت
Агар Мансури ӣнҷои мрдмоӣӣ
اگر منصور اینجا مردمائی
Ҳақиқати марди соҳбдрди моӣӣ
حقیقت مرد صاحبدرد مائی
Чунин ронадам қалам эй марди солик
چنین راندم قلم ای مرد سالک
Зўслт мекунам фардои молик
زوصلت میکنم فردای مالک
Фаногар донамат чун роз гуфтӣ
فناگر دانمت چون راز گفتی
Абои хос ва авомам бозгуфтӣ
ابا خاص و عوامم بازگفتی
Турои банди забон аинҷоигаҳ нест
ترا بند زبان اینجایگه نیست
Тани ту лоиқи дидор шаҳ нест
تن تو لایق دیدار شه نیست
Турои банди забони ӣнҷо набӯда аст
ترا بند زبان اینجا نبوده است
Забон кардӣ ва гуфтӣ зин чсўд аст
زبان کردی و گفتی زین چسود است
Турои панди забон чун нест таҳқиқ
ترا پند زبان چون نیست تحقیق
Куҷои ёбии дарин асрори тавфиқ
کجا یابی درین اسرار توفیق
Магари онки азўҷўди оӣии ту берун
مگر آنک ازوجود آئی تو بیرون
Биёбӣ зоти худро ғарқа дар хӯн
بیابی ذات خود را غرقه در خون
Кунам Мансури ин қисми фироқат
کنم منصور این قسم فراقت
Кунам андар намӯд иштиёқат
کنم اندر نمود اشتیاقت
Казин сар бар сар худ мекунӣ ту
کزین سر بر سر خود میکنی تو
Ки буд хештан кул башиканӣ ту
که بود خویشتن کل بشکنی تو
Ту бо мо мо бтў ҳар ду икёим
تو با ما ما بتو هر دو یکیایم
Ҳақиқати зоти ӣнҷои бишкёим
حقیقت ذات اینجا بیشکیایم
Турои гардонами ӣнҷои гуҳи ягона
ترا گردانم اینجا گه یگانه
Назар кун то бадонеи ин баҳона
نظر کن تا بدانی این بهانه
Баҳона нест Мансур ин намӯд аст
بهانه نیست منصور این نمود است
Змои конҷои дилу ҷонат шунӯд аст
زما کانجا دل و جانت شنود است
Аноолҳқ мо задем андар намаваддат
اناالحق ما زدیم اندر نمودت
Намӯдӣ ҳастам ояд зин намаваддат
نمودی هستم آید زین نمودت
Намоями мртрои Мансури фардо
نمایم مرترا منصور فردا
Миндиш аз фироқу айни ғавғо
میندیش از فراق و عین غوغا
Чунон бо мо яке шӯ бар сардор
چنان با ما یکی شو بر سردار
Ки чизе май на бинии ҷузи марои ёр
که چیزی می نه بینی جز مرا یار
зи мо гӯии ваз мо мезан аноолҳқ
ز ما گوی وز ما میزن اناالحق
Ки ман худ менамоям рози мутлақ
که من خود مینمایم راز مطلق
зи мо гӯйу дамодам хуррамӣ кун
ز ما گوی و دمادم خرّمی کن
Абои мо як нафаси ту ҳамдамӣ кун
ابا ما یک نفس تو همدمی کن
Ту дам бо мо задӣ мо бо ту ҳамдам
تو دم با ما زدی ما با تو همدم
Ҳаме бош ар бризимти яқини дам
همی باش ار بریزیمت یقین دم
Кунун Мансур мекун ишқи бозӣ
کنون منصور میکن عشق بازی
Ки ӣнҷо нест моро ъшқбозӣ
که اینجا نیست ما را عشقبازی
Бибозӣ ишқи мо мрноксӣ ро
ببازی عشق ما مرناکسی را
Набошад тошуии онҷо касе ро
نباشد تاشوی آنجا کسی را
Бигардад онгаҳе бинмоем асрор
بگردد آنگهی بنمایم اسرار
Або ӯ менамоям аз сардор
ابا او مینمایم از سردار
Ту яктои манӣ Мансури саркаш
تو یکتای منی منصور سرکش
Бсўзонми турои фардо ба оташ
بسوزانم ترا فردا به آتش
Ту яктои манӣ дарҷон ва дар дил
تو یکتای منی درجان و در دل
Трооми ман туро эй пери восил
تراام من ترا ای پیر واصل
зи васли мо кунун бар хури ҳақиқат
ز وصل ما کنون بر خور حقیقت
Гузар кун ту бмо бар хури ҳақиқат
گذر کن تو بما بر خور حقیقت
Гузар кун зини вуҷӯду зоти мо байн
گذر کن زین وجود و ذات ما بین
Вуҷӯди хештани маҳви Фнобин
وجود خویشتن محو فنابین
Бақоӣ нест сӯратро дарин ҷон
بقایی نیست صورت را درین جان
Бикун таркиши ту ёр худ маранҷон
بکن ترکش تو یار خود مرنجان
Чу мардон бигузар аз ин доми сӯрат
چو مردان بگذر از این دام صورت
Ки ин рафта қалам бошад зарурат
که این رفته قلم باشد ضرورت
Кунун Мансури фардои рози бинӣ
کنون منصور فردا راز بینی
Маро дар ҷумлаи ашёи бозбӣнӣ
مرا در جمله اشیا بازبینی
Завол сӯратат фардост доне
زوال صورتت فرداست دانی
Ҳама аз сӯратат пайдост доне
همه از صورتت پیداست دانی
Завол сӯратат фардост охир
زوال صورتت فرداست آخر
Намоями зоти худ фардоти зоҳир
نمایم ذات خود فردات ظاهر
Заволи сӯратат гарчи ҷамоласт
زوال صورتت گرچه جمالست
Тўӣии ту шӯ ки аз айн висоласт
توئی تو شو که از عین وصالست
Висоли охир кораст фардо
وصال آخر کار است فردا
Марви беруни дамии Мансур аз мо
مرو بیرون دمی منصور از ما