Ду ҷавҳари дони ту ақли въшқ дар худ
دو جوهر دان تو عقل وعشق در خود
Валикин ақл бинад нек ёбад
ولیکن عقل بیند نیک یابد
Азин ҳар ду агар огоҳи гардӣ
ازین هر دو اگر آگاه گردی
Яқин донам ки ту дар роҳи мардӣ
یقین دانم که تو در راه مردی
Ду ҷавҳари дону мари ин ҳар ду бишнос
دو جوهر دان و مر این هر دو بشناس
Пас онгаҳ ту зи неку бади бмҳрос
پس آنگه تو ز نیک و بد بمهراس
Ду ҷавҳари дони ту андари коми бичўн
دو جوهر دان تو اندر کام بیچون
Ки бинмуданд рух дар коф ва дар навен
که بنمودند رخ در کاف و در نون
Ҳақиқати ақл тарсонаст дар хеш
حقیقت عقل ترسان است در خویش
Дар ӣнҷо пардаҳо оварда дар пеш
در اینجا پردهها آورده در پیش
Чунон тарсонаст ӣнҷои ақли бдФъл
چنان ترسانست اینجا عقل بدفعل
Наёсоед дамӣ аз қол ва аз қул
نیاساید دمی از قال و از قل
Ҷаҳони тарсон буд аз буд худ ӯ
جهان ترسان بود از بود خود او
Надида дар аёни маъбуди худ ӯ
ندیده در عیان معبود خود او
Шаб ва рӯзаст ӯ аз хавфи монда
شب و روز است او از خوف مانده
Дамодам мешавад аз ишқи ронда
دمادم میشود از عشق رانده
Наёрад роҳи бурдан дар сӯии шоҳ
نیارد راه بردن در سوی شاه
Набошад ҳамчуи ишқ аз ёри огоҳ
نباشد همچو عشق از یار آگاه
Надорад огаҳӣ аз зоти бичўн
ندارد آگهی از ذات بیچون
Ки ӯ аз хеш афтодаст берун
که او از خویش افتادست بیرون
Агарчӣ сад ҳазорон роз донад
اگرچه صد هزاران راز داند
Намӯд худ куҷо ӯ боз донад
نمود خود کجا او باز داند
Бимонада қайд дар ақласт ӣнҷо
بمانده قید در عقل است اینجا
Ҳамеша монда дар нақласт ӣнҷо
همیشه مانده در نقل است اینجا
Чунон дар нақл ва тақлидаст монда
چنان در نقل و تقلید است مانده
Басӣ рӯ карда андар раҳ бимонада
بسی رو کرده اندر ره بمانده
Дарин дори фанои хуши масти внохўш
درین دار فنا خوش مست وناخوش
Дамодам мешавад дар ишқи саркаш
دمادم میشود در عشق سرکش
Дамодам маърифат мегуяд аз ёр
دمادم معرفت میگوید از یار
Ки худро дар миёни оради падедор
که خود را در میان آرد پدیدار
Ду пой ӯ яқин дарчӣ бимонада
دو پای او یقین درچه بمانده
Басӣ рӯ карда андар раҳ бимонада
بسی رو کرده اندر ره بمانده
Агарчӣ аввали халқ офарӣда аст
اگرچه اول خلق آفریده است
Валикини зот ҷононаш надидааст
ولیکن ذات جانانش ندیدهست
зи васлаши гоҳ-гоҳе баҳра бахшад
ز وصلش گاهگاهی بهره بخشد
Дамодами мардро ҳам Зуҳра бахшад
دمادم مرد را هم زهره بخشد
Ки дар ирфони чунон дам мезанад ӯ
که در عرفان چنان دم میزند او
Ҳмихўоҳнд ки ишқаши бишиканад ӯ
همیخواهند که عشقش بشکند او
Сухан аз дид орад дар миёна
سخن از دید آرد در میانه
Дамодам оварад дар кули баҳона
دمادم آورد در کل بهانه
Наёрад кард шармии кон аён аст
نیارد کرد شرمی کان عیان است
Агарчӣ доимои андар баён аст
اگرچه دایماً اندر بیان است
Влкин ӯ зқрони вази ахбор
ولکین او زقرآن وز اخبار
Басӣ гуяд ҳақиқати сари асрор
بسی گوید حقیقت سر اسرار
Чу аз қуръони ҳақиқат роз гуяд
چو از قرآن حقیقت راز گوید
зи сари дӯсти ӣнҷо боз гуяд
ز سر دوست اینجا باز گوید
Бақадр фаҳм дар қуръони назора
بقدر فهم در قرآن نظاره
Кунад охир надорад ҳеҷ чора
کند آخر ندارد هیچ چاره
Бикуна зоти қуръон кӣ расад ӯ
بکنه ذات قرآن کی رسد او
Валикини оят оят бингарад ӯ
ولیکن آیت آیت بنگرد او
Талабкор аст меҷӯяд ҳақиқат
طلبکار است میجوید حقیقت
Бимонада бози ақли андари шариъат
بمانده باز عقل اندر شریعت
Агар бгшоидш дар охири кор
اگر بگشایدش در آخر کار
Варо аз ишқ роз ояд падедор
ورا از عشق راز آید پدیدار
зи қуръонгар баради раҳи ақл дар кул
ز قرآن گر برد ره عقل در کل
Бурун ояд яқин аз ранҷ ва аз зл
برون آید یقین از رنج و از ذل
зи қуръонгар баради раҳи сӯии ҷонон
ز قرآن گر برد ره سوی جانان
Яке бинад ҳама дар кӯии ҷонон
یکی بیند همه در کوی جانان
зи қуръонгар баради раҳ дар аёнаш
ز قرآن گر برد ره در عیانش
Яке бошад ҳамаи шарҳ ва беонаш
یکی باشد همه شرح و بیانش
зи қуръони раҳи барадгар сӯии он дӯст
ز قرآن ره برد گر سوی آن دوست
Бурун ояд зи мағз эй дӯст дар пӯст
برون آید ز مغز ای دوست در پوست
зи қуръонгар баради раҳ дар хдоӣӣ
ز قرآن گر برد ره در خدائی
Абои ишқаш буд кули ошноӣӣ
ابا عشقش بود کل آشنائی
зи шарҳи ақли гФтстим бисёр
ز شرح عقل گفتستیم بسیار
Маро мақсӯд бошад дидани ёр
مرا مقصود باشد دیدن یار
зи шарҳи ишқ ҳар дам боз гӯям
ز شرح عشق هر دم باز گویم
На аз як навъи сад гаван роз гӯям
نه از یک نوع صد گون راز گویم