Бҷону дили қадами зани андарин роз

بجان و دل قدم زن اندرین راز

Бҷону дили нигари анҷому оғоз

بجان و دل نگر انجام و آغاز

Бҷону дили дарин раҳи бозбини ту

بجان و دل درین ره بازبین تو

зи ҷону дили тамомати рози байни ту

ز جان و دل تمامت راز بین تو

Чу ҷонати восили аҳд аласт аст

چو جانت واصل عهد الست است

Аз он фориғи дарин сӯрат нишаста аст

از آن فارغ درین صورت نشسته است

Чўҷони тести асли зоти ҷонон

چوجان تست اصل ذات جانان

Намӯда рухи дарин зарроти ҷонон

نموده رخ درین ذرات جانان

Чу ҷони тести асли зоти бичўн

چو جان تست اصل ذات بیچون

Чаро гўӣӣ ки ин чунаст ва он чун

چرا گوئی که این چونست و آن چون

Ҳама дар чун ва чаҳ афтодаи ту

همه در چون و چه افتادهٔ تو

Аз он дар чун ва чаҳ озодаи ту

از آن در چون و چه آزادهٔ تو

з чун ва чанд дар охир чаҳ дидӣ

ز چون و چند در آخر چه دیدی

Бигӯ бо ман ки дар охир чаҳ дидӣ

بگو با من که در آخر چه دیدی

Ҳамаи андар чаҳу дрчнди вчўннд

همه اندر چه و درچند وچونند

Аз он дар нафас кофар сарнигӯнанд

از آن در نفس کافر سرنگونند

Туро чун нафаси саг гӯраст ӣнҷо

ترا چون نفس سگ گور است اینجا

Аз он ҷояши яқин гӯраст ӣнҷо

از آن جایش یقین گور است اینجا

Туро чун нафас саг кардаст сайдат

ترا چون نفس سگ کردست صیدت

Аз он бастаст андари банди қайдат

از آن بستست اندر بند قیدت

Туро то нафас бошад бо ту ҳамроҳ

ترا تا نفس باشد با تو همراه

Нахоҳӣ ёфт ӣнҷои руяти шоҳ

نخواهی یافت اینجا رؤیت شاه

Туро то нафас бошад ҳам ҷлист

ترا تا نفس باشد هم جلیست

Наёрӣ дид дидор нафйаст

نیاری دید دیدار نفیست

Ту нафаси саги буруни гардон дар ӣнҷо

تو نفس سگ برون گردان در اینجا

Ки бе нафаси оӣии ӣнҷои гоҳи якто

که بی نفس آئی اینجا گاه یکتا

Бимонадӣ раҳ намайдонӣ чаҳ гӯям

بماندی ره نمیدانی چه گویم

Ҳақиқат дида натавонӣ чаҳ гӯям

حقیقت دیده نتوانی چه گویم

Бимонадӣ ҳамчуи Юсуф дар бен чоҳ

بماندی همچو یوسف در بُن چاه

Бикун сабрӣ ки дар охири шӯии шоҳ

بکن صبری که در آخر شوی شاه

Бимонадӣ ҳамчуи Юсуфи зору мискин

بماندی همچو یوسف زار و مسکین

Ки то бртхт биншинӣ ба тамкин

که تا برتخت بنشینی به تمکین

Бимонадӣ ҳамчуи Юсуфи мубталои ту

بماندی همچو یوسف مبتلا تو

Бурун хоҳӣ шуд аз чоҳи балои ту

برون خواهی شد از چاه بلا تو

Дар охири миндонии аввали хеш

در آخر میندانی اول خویش

Ки аз нафаст ҳиҷобии омадаи пеш

که از نفست حجابی آمده پیش

Ҳиҷоби ёр ҷовидон намонад

حجاب یار جاویدان نماند

Чунин бечорагӣ яксон намонад

چنین بیچارگی یکسان نماند

Халосӣ ҳаст ошиқро аз ин чоҳ

خلاصی هست عاشق را از این چاه

Чу шоҳаши афканд аз чоҳи дрчоаҳ

چو شاهش افکند از چاه درچاه

Халосӣ ҳаст ошиқро бохр

خلاصی هست عاشق را بآخر

Ки шоҳ ҷонаш гардад дид зоҳир

که شاه جانش گردد دید ظاهر

Халосӣ ҳаст ошиқро зи зиндон

خلاصی هست عاشق را ز زندان

Чу берунаш кунад аз ҳабси ҷонон

چو بیرونش کند از حبس جانان

Дарин раҳ чун халосати гашти пайдо

درین ره چون خلاصت گشت پیدا

НаМонӣ он замон аз дид якто

نمانی آن زمان از دید یکتا

Халоси ошиқони андари блоист

خلاص عاشقان اندر بلایست

Фано дидани яқини айни бқоист

فنا دیدن یقین عین بقایست

Халосӣ ҳар чаҳ мебинӣ ҳамин аст

خلاصی هر چه میبینی همین است

Касе кин дид дар айни алиқинст

کسی کین دید در عین الیقینست

Ту то бо сӯратӣ набӯд халосат

تو تا با صورتی نبود خلاصت

Ҳаме гӯям дар ӣнҷои гуҳи халосат

همی گویم در اینجا گه خلاصت

Тугар хоҳии халоси хеши ӣнҷо

تو گر خواهی خلاص خویش اینجا

Бибояд мурданат аз пеши ӣнҷо

بباید مردنت از پیش اینجا

з дид худ бимиру ҷони ҷони шӯ

ز دید خود بمیر و جان جان شو

Азин торикии онгоҳии аёни шӯ

ازین تاریکی آنگاهی عیان شو

з дид худ бимири взндаҳи дили гирд

ز دید خود بمیر وزنده دل گرد

Ки бошад зиндаи дил дар ишқи кули фард

که باشد زنده دل در عشق کل فرد

з дид худ бимиру гирди боқӣ

ز دید خود بمیر و گرد باقی

Ки то Монии ҳақиқати фарду боқӣ

که تا مانی حقیقت فرد و باقی

з дид худ бимиру пардаи бугсал

ز دید خود بمیر و پرده بگسل

Ки бе ин пардаи хоҳии гашти восил

که بی این پرده خواهی گشت واصل

з дид худ бимиру ошнои шӯ

ز دید خود بمیر و آشنا شو

Тўӣӣ аз дид сӯрати кули худои шӯ

توئی از دید صورت کل خدا شو

з дид худ бимири аркордонӣ

ز دید خود بمیر ارکاردانی

Ки чун мардии пас онгаҳ боздонӣ

که چون مردی پس آنگه بازدانی

з дид худ бимр эй ошиқи маст

ز دید خود بیمر ای عاشق مست

Ки дар мурдани яқин обат диҳад даст

که در مردن یقین آبت دهد دست

з дид худ бимиру гирди ҷовид

ز دید خود بمیر و گرد جاوید

Ки хоҳӣ буд дар охири ту хуршед

که خواهی بود در آخر تو خورشید

з дид худ бимиру ҷони ҷони шӯ

ز دید خود بمیر و جان جان شو

Чу хуршеди ҷаҳон дар кули аёни шӯ

چو خورشید جهان در کل عیان شو

з дид худ бимиру ҷумлаи заррот

ز دید خود بمیر و جمله ذرات

Ки дрлогрдии он гоҳе бакули зот

که درلاگردی آن گاهی بکل ذات

Чу мардии зиндаи ҷовиди гаштӣ

چو مردی زندهٔ جاوید گشتی

Бнўрти бишкии хуршеди гаштӣ

بنورت بیشکی خورشید گشتی

Чу мардии зиндаи Монии ҷовдони ту

چو مردی زنده مانی جاودان تو

Ки бошӣ бошӣ онгаҳ ҷони ҷони ту

که باشی باشی آنگه جان جان تو

Чу мардии зиндаи Монӣ то абади дӯст

چو مردی زنده مانی تا ابد دوست

Бамонеи фориғ аз неку бади дӯст

بمانی فارغ از نیک و بد دوست

Чу мардии зиндаи Монӣ дар бар ёр

چو مردی زنده مانی در بر یار

Турои он ёр ҳар дам ҳаст дилдор

ترا آن یار هر دم هست دلدار

Чу мардӣ бош то ёбии ту худ ҳон

چو مردی باش تا یابی تو خود هان

Ҳақиқат буд буд аз дид ҷонон

حقیقت بود بود از دید جانان

Чу мардии зиндаи Монӣ дар худованд

چو مردی زنده مانی در خداوند

Шӯии фориғи з чуну онгоҳ аз чанд

شوی فارغ ز چون و آنگاه از چند

з буд худ агар дории хабари ту

ز بود خود اگر داری خبر تو

Бимиради бози раҳ аз неку бади ту

بمیرد باز ره از نیک و بد تو