Зиҳӣ карда зи ёрхўиши азлат
زهی کرده ز یارِخویش عزلت
Кашида ҳам балоу ранҷу меҳнат
کشیده هم بلا و رنج و محنت
Тўӣӣ аз ёри худ даври аўФтодаҳ
توئی از یار خود دور اوفتاده
Дар ин назораи маъзӯри аўФтодаҳ
در این نظّاره معذور اوفتاده
Тўӣии гмгштаҳ аз ёқӯб ногоҳ
توئی گمگشته از یعقوب ناگاه
Фитода дар чаҳ дармонда дар роҳ
فتاده در چَه درمانده در راه
Тўӣии нури ду чашми вҷони ёқӯб
توئی نور دو چشم وجان یعقوب
Сиёҳиро куҷои оӣии ту маҳбӯб
سیاهی را کجا آئی تو محبوب
Тўӣии он офтоби соя парвар
توئی آن آفتاب سایه پرور
Ки даврии ин замон аз ҳафт кишвар
که دوری این زمان از هفت کشور
Тўӣии он моҳи бадари чархи гардон
توئی آن ماه بدر چرخ گردان
Ки ҳастӣ ҳамчуи нури моҳи тобон
که هستی همچو نورِ ماهِ تابان
Тўӣии он муштарии Зуҳраи дидор
توئی آن مشتری زهره دیدار
Ки ҷононт буд ӣнҷои харидор
که جانانت بود اینجا خریدار
Тўӣии он моҳи малики ҳасану хӯбӣ
توئی آن ماه ملک حسن و خوبی
Маро аз ҷони ту сторолъиўбӣ
مرا از جان تو ستّارالعیوبی
Сиёҳии рокҷои васли ту шояд
سیاهی راکجا وصل تو شاید
Ки дрчшм аз сегӣ гум менамояд
که درچشم از سگی کم مینماید
Сиёҳиро куҷо бас бошад эй ҷон
سیاهی را کجا بس باشد ای جان
Ки мебинад ҷамоли ёри аъён
که میبیند جمال یار اعیان
Сиёҳӣ кӣ биёбад васли шоҳӣ
سیاهی کی بیابد وصل شاهی
Ғуборӣ кӣ биёбад асли моҳӣ
غباری کی بیابد اصل ماهی
Маро бе рӯй ту ҷон бар лаб омад
مرا بی روی تو جان بر لب آمد
зи ишқи ту шабу рӯзам таб омад
ز عشق تو شب و روزم تب آمد
Маро бе рӯй ту дар хилвати дил
مرا بی روی تو در خلوت دل
Куҷо бошад ду кунам низ ҳосил
کجا باشد دو کونم نیز حاصل
зи ишқати сӯхтам эй ҷони кҷоӣӣ
ز عشقت سوختم ای جان کجائی
Чунин пайдои чунин пинҳони чроӣӣ
چنین پیدا چنین پنهان چرائی
зи ишқати сӯхтам эй ҷони ҷонам
ز عشقت سوختم ای جان جانم
Тўӣии гуфтори бишк бар забонам
توئی گفتار بیشک بر زبانمّ
зи ишқат сӯхтам бинмоӣ дидор
ز عشقت سوختم بنمای دیدار
Ки дар дардами миёни хоку хӯни хор
که در دردم میان خاک و خون خوار
зи ишқати пой аз сар менадонам
ز عشقت پای از سر میندانم
Дилами хӯни гашт дигар менадонам
دلم خون گشت دیگر میندانم
Дилами хӯни гашт эй Юсуфи ту доне
دلم خون گشت ای یوسف تو دانی
Сазадгар ту марои зини ғами раҳоне
سزد گر تو مرا زین غم رهانی
зи ишқати иўсФо маҳҷӯр мондам
ز عشقت یوسفا مهجور ماندم
Аҷаб бар хоку хӯн ранҷур мондам
عجب بر خاک و خون رنجور ماندم
Дилами хӯни гашти андар хок афтод
دلم خون گشت اندر خاک افتاد
Ъҷоӣб чун қалам дар хок афтод
عجائب چون قلم در خاک افتاد
Дилам хӯнасту хӯни аздидаҳи борад
دلم خونست و خون ازدیده بارد
Ки аз ҷони давлат ӯ дӯст дорад
که از جان دولت او دوست دارد
Дилам хӯнаст ва дар андӯҳи монда
دلم خونست و در اندوه مانده
Бзири бори ғам чун кӯҳи монда
بزیر بار غم چون کوه مانده
Дилам хӯнаст дар андӯҳу мотам
دلم خونست در اندوه و ماتم
Дам оташ занад ӣнҷои дамодам
دم آتش زند اینجا دمادم
Чўдидм рӯй ту эй моҳи харгоҳ
چودیدم روی تو ای ماه خرگاه
Шудӣ бар малики Мисри ҷони ман шоҳ
شدی بر ملک مصر جان من شاه
Кунун малики дилами ӣнҷои ту дорӣ
کنون ملک دلم اینجا تو داری
Ки дар гӯши дилами ту гӯшворӣ
که در گوش دلم تو گوشواری
Кунун дар Мисри ҷон бар тахти хоҳӣ
کنون در مصر جان بر تخت خواهی
Нишастани ҷон ки бишки подшоҳӣ
نشستن جان که بیشک پادشاهی
Висолат дар даруни ҷон аён аст
وصالت در درون جان عیان است
Ҳиҷоби ман кунун халқ ҷаҳон аст
حجاب من کنون خلق جهان است
Висолатро талаб кардам басии ман
وصالت را طلب کردم بسی من
Басари барадами ғамати родри басии ман
بسر بردم غمت رادر بسی من
Висолатро талаб кардам банногоҳ
وصالت را طلب کردم بناگاه
Чу дидам мешавам дар сӯии харгоҳ
چو دیدم میشوم در سوی خرگاه
Шабӣ дидам ҷамолати ошкора
شبی دیدم جمالت آشکاره
Бихоб ва ин чунин халқони назора
بخواب و این چنین خلقان نظاره
Шабӣ каз зулфи тўъолм чу шаб буд
شبی کز زلف توعالم چو شب بود
Сари мўӣӣ на толиби неи талаб буд
سر موئی نه طالب نی طلب بود
Миннат толиб бидам дар пардаи роз
منت طالب بدم در پردهٔ راز
Чунон комрўзти аинҷодидҳоми боз
چنان کامروزت اینجادیدهام باز
Дар он шаби ин чунин халқони ситода
در آن شب این چنین خلقان ستاده
Ҳамаи дили брҷмоли ту ниҳода
همه دل برجمال تو نهاده
Ман бечора чун имрӯзи нолон
من بیچاره چون امروز نالان
Бпоити дрФтодми зору ҳайрон
بپایت درفتادم زار و حیران
Задам як наърау биҳуши гаштам
زدم یک نعره و بیهوش گشتم
Миёни биҳшии хомаши гаштам
میان بیهُشی خامش گشتم
Ҳамаи аҳволи ту донистаам боз
همه احوال تو دانسته ام باز
Ҳиҷоб акнӯн зи пеши ман барандоз
حجاب اکنون ز پیش من برانداز
Ҳиҷоб аз рӯй баргир эй длором
حجاب از روی برگیر ای دلارام
Ки аинҷогаҳи нмигирди дили ором
که اینجاگه نمیگیرد دل آرام
Ҳиҷоб аз пеш баргир эй сарафроз
حجاب از پیش برگیر ای سرافراز
Мродри қаъри баҳр ҳасанат андоз
مرادر قعر بحر حسنت انداز
Ҳиҷоб аз пеш баргир эй маи том
حجاب از پیش برگیر ای مه تام
Ки рафтам ин замони ҳам нанг ва ҳам ном
که رفتم این زمان هم ننگ و هم نام
Ҳиҷоб аз пеш баргир эй дилу ҷон
حجاب از پیش برگیر ای دل و جان
Ки хоҳам рафт аз ин дарёии Аммон
که خواهم رفت از این دریای عمان
Ҳиҷоб аз пеш баргир эй ту дар асл
حجاب از پیش برگیر ای تو در اصل
Намӯда мари марои аинҷоигаҳи васл
نموده مر مرا اینجایگه وصل
Ҳиҷоб аз пеш баргир эй ту дилдор
حجاب از پیش برگیر ای تو دلدار
Ки хоҳам шуд ниҳон эй дӯст то кор
که خواهم شد نهان ای دوست تا کار
Ҳиҷоб аз пеш тан бурдору ҷони шӯ
حجاب از پیش تن بردار و جان شو
Маро дар дид ҷони айни алъёни шӯ
مرا در دید جان عین العیان شو
Ҳиҷоб аз пеш тан бурдор бе ман
حجاب از پیش تن بردار بی من
Бахуд кун роҳи чашми ҷонати равшан
بخود کن راه چشم جانت روشن
Ҳиҷоб аз пеш тан бурдор ва бингар
حجاب از پیش تن بردار و بنگر
Ки дидори ту мибинми саросар
که دیدار تو میبینم سراسر
Ҳиҷоби ту манам манро фикан зуд
حجاب تو منم من را فکن زود
Маро кун як замон эй дӯсти хушнӯд
مرا کن یک زمان ای دوست خشنود
зи ишқати волау шайдои шдстм
ز عشقت واله و شیدا شدستم
Кунун аз бихўдии расвои шдстм
کنون از بیخودی رسوا شدستم
зи ишқати волҳом чун чархи гардон
ز عشقت والهام چون چرخ گردان
Мротў беш аз ин вола магардон
مراتو بیش از این واله مگردان
Видоъат мекунам эй пӯри ёқӯб
وداعت میکنم ای پور یعقوب
Тўӣии дарҷони дилҳо ҷумлаи маҳбӯб
توئی درجان دلها جمله محبوب
Видоъат мекунам эй нури олам
وداعت میکنم ای نور عالم
Ки хоҳам гашти нопидо дар ин дам
که خواهم گشت ناپیدا در این دم
Видоъат мекунам эй моҳи ҷонам
وداعت میکنم ای ماه جانم
Ъҷоӣби дрнгр эй меҳрбонам
عجائب درنگر ای مهربانم
Видоъат мекунам эй махзани ганҷ
وداعت میکنم ای مخزن گنج
Кашидам ворҳидм аз ғаму ранҷ
کشیدم وارهیدم از غم و رنج
Кунун хоҳам шудан то назд Юсуф
کنون خواهم شدن تا نزد یوسف
зи ҳолаши мондаи Юсуф дар таассуф
ز حالش مانده یوسف در تاسّف
Ҳаме гуфту аҷаб дар рози монда
همی گفت و عجب در راز مانده
Ду чашмаши сӯй ӯ бади бози монда
دو چشمش سوی او بُد باز مانده
Бузади як наъра ва ҷон дод дар ҳол
بزد یک نعره و جان داد در حال
Бараст ӯ он замон аз қили вази қол
برست او آن زمان از قیل وز قال
Чу зу шуд ҷони ҷудо дар пеши ҷонон
چو زو شد جان جدا در پیش جانان
з пидоӣӣ бимонад он дӯсти пинҳон
ز پیدائی بماند آن دوست پنهان
Даройади Юсуфаши гирёну мадҳуш
درآید یوسفش گریان و مدهوش
Дилаш монандаи диягии пар аз ҷӯш
دلش مانندهٔ دیگی پر از جوش
Сару рӯйиш чу бигирифт он сарафроз
سر و رویش چو بگرفت آن سرافراز
Ниҳоди андари миёни дидааш боз
نهاد اندر میان دیده اش باز
Биравяш бӯса дод он худованд
برویش بوسهٔ داد آن خداوند
Чаҳ суд эй дӯст чун ҷон рафт аз банд
چه سود ای دوست چون جان رفت از بند
Ғаривии аўФтоди андари хилоиқ
غریوی اوفتاد اندر خلایق
Ки марди он асвади дарвеши ошиқ
که مُرد آن اسودِ درویش عاشق
Хилоиқи ҷумлагӣ гирён бимонаданд
خلایق جملگی گریان بماندند
Дар он рози аҷаб ҳайрон бимонаданд
در آن راز عجب حیران بماندند
Дареғу оўх аз ҳар гӯша бархест
دریغ و آوخ از هر گوشه برخاست
Намайдонӣ ки ин роз ҳувайдост
نمیدانی که این راز هویداست
Бифармуд он замони Юсуф ба мардум
بفرمود آن زمان یوسف به مردم
Ки то ӯро кунанд аз гӯшаи гум
که تا او را کنند از گوشهٔ گم
Бишустанд он замони дарвеши ғамнок
بشستند آن زمان درویش غمناک
Нҳодндши даруни хоки намнок
نهادندش درون خاک نمناک
Висоли дилбараш дар парда афтод
وصال دلبرش در پرده افتاد
Намӯд ҷисм дар гум карда афтод
نمود جسم در گم کرده افتاد
Чу Юсуф ёфт онҷои подшоҳӣ
چو یوسف یافت آنجا پادشاهی
зи айни дӯстӣу никхўоҳӣ
ز عین دوستی و نیکخواهی
Шудӣ Юсуф ба хоки дӯст ҳар рӯз
شدی یوسف به خاک دوست هر روز
Нишастӣ як нафаси болин ҳар рӯз
نشستی یک نفس بالین هر روز
зи дард ишқ кардӣ гиря бисёр
ز درد عشق کردی گریه بسیار
Яке ёраст агрдории ту баси ёр
یکی یارست اگرداری تو بس یار
зи дарди ишқи огоҳии надорӣ
ز درد عشق آگاهی نداری
Чгўим чун ту дилхоҳии надорӣ
چگویم چون تو دلخواهی نداری
зи дарди ишқ агар ҷонат барояд
ز درد عشق اگر جانت برآید
Туро ҳар рӯзи Юсуф бар сар ояд
ترا هر روز یوسف بر سر آید
зи дарди ишқ ҷонат монад ӣнҷо
ز درد عشق جانت ماند اینجا
Фитодаи ин замон дар ранҷу савдо
فتاده این زمان در رنج و سودا
зи дарди ишқи ҷон дар ҷстҷўист
ز درد عشق جان در جستجویست
Баҳри асрори андари гФтгўист
بهر اسرار اندر گفتگویست
Бадаради ишқи ӣнҷои мбтлоӣӣ
بدرد عشق اینجا مبتلائی
Бар Юсуфи ту аз баҳри дўоӣӣ
بر یوسف تو از بهر دوائی
Давои дарди ту ҳам марг бошад
دوای درد تو هم مرگ باشد
Ки андари роҳи ҳақи кул тарк бошад
که اندر راه حق کل ترک باشد
Давои дарди ту сабраст эй ҷон
دوای درد تو صبر است ای جان
Ки то рӯзӣ бибинӣ рӯй ҷонон
که تا روزی ببینی روی جانان
Давои дарди ту ҳосил шавад зуд
دوای درد تو حاصل شود زود
Аёни ҷони ту восил шавад зуд
عیان جان تو واصل شود زود
Давои дард аз дилдори ёбӣ
دوای درد از دلدار یابی
Чу худро ин чунин аФгори ёбӣ
چو خود را این چنین افگار یابی
Давои дард ӯ дорад даво ӯст
دوای درد او دارد دوا اوست
Даруни ҷони пакет раҳнамо ӯст
درون جان پاکت رهنما اوست
Давои дарди бишк дард бошад
دوای درد بیشک درد باشد
Касе бояд ки мард мард бошад
کسی باید که مرد مرد باشد
Давои дард , дард омад падедор
دوای درد، درد آمد پدیدار
Агар ҳам мард мард омад падедор
اگر هم مرد مرد آمد پدیدار
Дило чун хастаи дармон талаб кун
دلا چون خستهٔ درمان طلب کن
Давои дард аз ҷонон талаб кун
دوای درد از جانان طلب کن
Чу дории дард дармонят бошад
چو داری درد درمانیت باشد
Чу ҷонат ҳаст ҷононит бошад
چو جانت هست جانانیت باشد
Чу дории дард беҳад дар дилу ҷон
چو داری درد بی حد در دل و جان
Давои дард худ меҷӯ зи ҷонон
دوای درد خود میجو ز جانان
Чу дарди ту дўодорд талаб кун
چو درد تو دوادارد طلب کن
Давои дарди ҷонон булъаҷаб кун
دوای درد جانان بوالعجب کن
Чу дардат ҳаст ҷононт даво аст
چو دردت هست جانانت دوا است
Ки ӯ мари анбиёро раҳнамо аст
که او مر انبیا را رهنما است
Турои ӣнҷои яқин ҳосил набошад
ترا اینجا یقین حاصل نباشد
зи дардати ҷону дил восил набошад
ز دردت جان و دل واصل نباشد
зи васлати дард бояд бар давоем
ز وصلت درد باید بر دوایم
Ки то гардии бзоти ҳақи ту қоим
که تا گردی بذات حق تو قائم