Шабии он пер зорӣ кард бисёр
شبی آن پیر زاری کرد بسیار
Ки ёрб ин ҳиҷоб аз пеш бурдор
که یارب این حجاب از پیش بردار
Ҳиҷоб аз пеши чашми пери брхўост
حجاب از پیش چشم پیر برخواست
Надидаш ҷуз фано бишинав сухани рост
ندیدش جز فنا بشنو سخن راست
Набад чизеи зи чандинии ъҷоӣб
نبُد چیزی ز چندینی عجائب
Ъҷоӣб монад он пер аз ғроӣб
عجائب ماند آن پیر از غرائب
Набад чархи фалаки ӣнҷои падедор
نبُد چرخ فلک اینجا پدیدار
Биҷузи дидори ёру лӣси фии ?илдор
بجز دیدار یار و لیس فی الدّار
Набад хуршеду моҳи вениси анҷум
نبُد خورشید و ماه ونیز انجم
Ҳамаи андари фанои маҳзи бади гум
همه اندر فنای محض بُد گم
На оташ диду боду оби вази хок
نه آتش دید و باد و آب وز خاک
Биҷузи айни фанои он муъмини пок
بجز عین فنا آن مؤمن پاک
На лавҳи вении қалами неи аршу курсӣ
نه لوح ونی قلم نی عرش و کرسی
На Каррӯбӣ ва на ашё на қудсӣ
نه کرّوبی و نه اشیا نه قدسی
Набад чизе ба ҷузи зоти ҷаҳондор
نبُد چیزی به جز ذات جهاندار
Фанои андари фаноро дид дидор
فنا اندر فنا را دید دیدار
Набад чизе ба ҷузи зоти илоҳӣ
نبُد چیزی به جز ذات الهی
Шудаи ҷумлаи фано аз моҳу моҳӣ
شده جمله فنا از ماه و ماهی
Миёни бади айни ҷону ҷумлаи ҷонон
میان بُد عین جان و جمله جانان
Ҳамаи пайдо шуда дар дӯсти пинҳон
همه پیدا شده در دوست پنهان
Биҷуз ҷонон набад чизеи ҳақиқат
بجز جانان نبد چیزی حقیقت
Фано гашта аёни айни табиат
فنا گشته عیان عین طبیعت
Ҳақиқати пироз худ рафт берун
حقیقت پیراز خود رفت بیرون
Ки берун буд ӯ аз ҳафт гардун
که بیرون بود او از هفت گردون
На ақлаши мондаи бад не дид сӯрат
نه عقلش مانده بُد نی دید صورت
Шудаи маҳви аёни айни кудурат
شده محو عیان عین کدورت
Яке бади ҷумлагии андари яке гум
یکی بُد جملگی اندر یکی گم
Ҳамаи ашёи зи зотши бишкии гум
همه اشیا ز ذاتش بیشکی گم
На бар раҳ буд неи моҳи ҷҳонтоб
نه بر ره بود نی ماه جهانتاب
Ҳақиқати гум шуда ӯ андари он тоб
حقیقت گم شده او اندر آن تاب
Чунон ҳайрон бимонаду гашти мадҳуш
چنان حیران بماند و گشت مدهوش
Ки не ҷон дид ӯ неи чашми вении гӯш
که نی جان دید او نی چشم ونی گوش
Ҳамаи ҳайрон шудаи дил низ гум буд
همه حیران شده دل نیز گم بود
Биҷузи айни фаноу зоти маъбуд
بجز عین فنا و ذات معبود
Набад чиз дигар неи дасти вении пой
نبد چیز دگر نی دست ونی پای
Ҳамаи зарроти бад на ҷойу маъвоӣ
همه ذرّات بد نه جای و ماوای
Худо буд ва худо бошад , худобин
خدا بود و خدا باشد، خدابین
Худоро дар ду олами раҳнамои байн
خدا را در دو عالم رهنما بین
Ҳама дар парда гум диду яқини дӯст
همه در پرده گم دید و یقین دوست
Ҳақиқат мағз гашта дар аёни пӯст
حقیقت مغز گشته در عیان پوست
Ҷунун маҳз шуд дар пери пайдо
جنون محض شد در پیر پیدا
Бимонада волау ҳайрону шайдо
بمانده واله و حیران و شیدا
Забонаш дар даҳони хомӯш ӯ дид
زبانش در دهان خاموش او دید
Вуҷӯди хештани мадҳуш ӯ дид
وجود خویشتن مدهوش او دید
зи ҳайрати пой аз сар менадонист
ز حیرت پای از سر میندانست
Дилами гуми гашт ва дигар менадонист
دلم گم گشت و دیگر میندانست
зи ҳайрат дар яке ҳақро аён дид
ز حیرت در یکی حق را عیان دید
Вуҷӯди хеш бенақш ва нишон дид
وجود خویش بی نقش و نشان دید
зи ҳайрат буд ҳақ дар буд пайваст
ز حیرت بود حق در بود پیوست
Тамаъи ҷузи ҳақ з дид хеши бигусаст
طمع جز حق ز دید خویش بگسست
зи ҳайрат дар фано дидор медид
ز حیرت در فنا دیدار میدید
Аёни хештан дар ёр медид
عیان خویشتن در یار میدید
Чунон бади бозгашти пер дар хеш
چنان بُد بازگشت پیر در خویش
Ки дар айни аёни неи баси бад ва беш
که در عین عیان نی بس بُد و بیش
Ҷиҳати рафтаи тбоӣъи гумшудаи боз
جهت رفته طبائع گمشده باز
Сафоташи дида дар анҷоми воғоз
صفاتش دیده در انجام وآغاز
з бе ақлии аён ишқ бинмуд
ز بی عقلی عیان عشق بنمود
Дигарбораи зи раҷъати пери брбўд
دگرباره ز رجعت پیر بربود
Нмигнҷиди ақлу ишқ бо ҳам
نمیگنجید عقل و عشق با هم
Валикини пери бад дар ишқи муҳкам
ولیکن پیر بد در عشق محکم
Чу ишқ омад куҷо оқил бимонад
چو عشق آمد کجا عاقل بماند
Ки ошиқи ақли кулро менишонд
که عاشق عقل کل را مینشاند
Баромади лашгари ишқ аз камӣнгоҳ
برآمد لشگر عشق از کمینگاه
Намонад ақлро аз ҳеҷ сӯи роҳ
نماند عقل را از هیچ سو راه
Чу ишқи омдхрдро майли даракаш
چو عشق آمدخرد را میل درکش
Бдоғи ишқи рухро нили даракаш
بداغ عشق رخ را نیل درکش
Хирад обасту ишқи оташ басӯрат
خرد آبست و عشق آتش بصورت
Насозад об бо оташи зарурат
نسازد آب با آتش ضرورت
Хиради дебоча девон розаст
خرد دیباچهٔ دیوان رازست
Валикини ишқи шаҳи байт ниёз аст
ولیکن عشق شه بیت نیاز است
Хирад зоҳид намой ҳар ҳаволӣаст
خرد زاهد نمای هر حوالیست
Валикини ишқ сангӣ лоуболӣаст
ولیکن عشق سنگی لاابالیست
Хирадро хирқа азтклиФ пӯшанд
خرد را خرقه ازتکلیف پوشند
Валикини ишқро ташриф пӯшанд
ولیکن عشق را تشریف پوشند
Хирадро маҳв кун то ишқи ёбӣ
خرد را محو کن تا عشق یابی
Валикини ишқро бошад ҳиҷобӣ
ولیکن عشق را باشد حجابی
Хиради роҳ сухан омӯз хоҳад
خرد راه سخن آموز خواهد
Валикини ишқи ҷон афрӯз хоҳад
ولیکن عشق جان افروز خواهد
Хиради ҷузи зоҳир дўҷҳон набинад
خرد جز ظاهر دوجهان نبیند
Валикини ишқи ҷуз ҷонон набинад
ولیکن عشق جز جانان نبیند
Хиради симурғ қоф ломаконаст
خرد سیمرغ قاف لامکانست
Валикини ишқи шаҳи байт маъаон аст
ولیکن عشق شه بیت معان است
Хирад бинмуд ӣнҷогоҳи сӯрат
خرد بنمود اینجاگاه صورت
Валикини ишқ ҷон омад зарурат
ولیکن عشق جان آمد ضرورت
Ба дид андари фанои шӯи маҳви доим
به دید اندر فنا شو محو دائم
Ки ишқ омад дар он дидори қоим
که عشق آمد در آن دیدار قائم
зи дил то ишқи як мўист дарёб
ز دل تا عشق یک مویست دریاب
Вуҷӯд худ барафкан зуд башитоб
وجود خود برافکن زود بشتاب
Саросари сӯрати авроқи бистар
سراسر صورت اوراق بستر
з ҷон бишинав ту ин маъноӣ чун дар
ز جان بشنو تو این معنای چون دُر
Ҳиҷоби сӯрат офоқ бурдор
حجاب صورت آفاق بردار
Фанои шӯ то биёбӣ зуди дилдор
فنا شو تا بیابی زود دلدار
Агар ишқат дар ӣнҷои гашти пайдо
اگر عشقت در اینجا گشت پیدا
Шӯй дар зоти иктоӣии ҳувайдо
شوی در ذات یکتائی هویدا
Чу пери солики он дам дар фано шуд
چو پیر سالک آن دم در فنا شد
Дамии бихўиш дар айн лақо шуд
دمی بیخویش در عین لقا شد
Дар он айн фано бикшод дида
در آن عین فنا بگشاد دیده
Касе бояд ки бошад рози дида
کسی باید که باشد راز دیده
Забон бикшод дар тавҳиди асрор
زبان بگشاد در توحید اسرار
зи ишқ дил бигуфт эй поки ғаффор
ز عشق دل بگفت ای پاک غفّار