Магар мерафт он рӯбоҳи шодон

مگر میرفت آن روباه شادان

Давон ҳар сӯй дар кӯҳу биёбон

دوان هر سوی در کوُه و بیابان

Расед аз ногаҳони наздики роҳӣ

رسید از ناگهان نزدیک راهی

Бикунада бар сари он роҳи чоҳӣ

بکنده بر سر آن راه چاهی

Чаҳӣ баси давру далвии баста бар ӯ

چهی بس دور و دلوی بسته بر او

Сухан бишинав змн эй марди некӯ

سخن بشنو زمن ای مرد نیکو

Даруни чоҳи рӯбоҳаш назар кард

درون چاه روباهش نظر کرد

Яке рӯбоҳ дигар дид пари дард

یکی روباه دیگر دید پر درد

Даруни оби акс худ бидид ӯ

درون آب عکس خود بدید او

Даромад зуд дар гуфт ва шунид ӯ

درآمد زود در گفت و شنید او

Ишорат кард дасти худ зи боло

اشارت کرد دست خود ز بالا

Ишорат кард рӯбаҳ низ зи онҷо

اشارت کرد روبه نیز ز آنجا

Ҳар он феълӣ ки ӯ аз хеш мекард

هر آن فعلی که او از خویش میکرد

Даруни чоҳ ӯ бихўиш мекард

درون چاه او بیخویش میکرد

Бахуд мегуфт он рӯбоҳи боло

بخود میگفت آن روباه بالا

Ки ман мехонд ӯ бояд шуд онҷо

که من میخواند او باید شد آنجا

Дарун бояд шудан то ӯ бубинам

درون باید شدن تا او ببینم

Ҳақиқат инаст асрори яқинам

حقیقت اینست اسرار یقینم

Даруни чоҳи ҷуст ӯ аз бен об

درون چاه جست او از بُن آب

Фурӯ шуд ҷон фитод онҷои бғрқоб

فرو شد جان فتاد آنجا بغرقاب

Чу андари об чаҳ ногуҳ ҷаҳид ӯ

چو اندر آب چه ناگه جهید او

Биҷузи худ ҳечкас онҷо надид ӯ

بجز خود هیچکس آنجا ندید او

Шиноӣ чанд карду суст тан шуд

شنای چند کرد و سُست تن شد

зи навмидии ҷон бехештан шуд

ز نومیدی جان بی خویشتن شد

На битавонаст берун шуд аз онҷо

نه بتوانست بیرون شد از آنجا

Миёни об ӯ мекард ғавғо

میان آب او میکرد غوغا

Бахуд мегуфт худ кардам чгўим

بخود میگفت خود کردم چگویم

Агар ин дами ман андар ҷустуҷӯем

اگر این دم من اندر جستجویم

Бадасти хеши худ дар чаҳ фикандам

بدست خویش خود در چه فکندم

Ки донад кас ки ман ногуҳ фикандам

که داند کس که من ناگه فکندم

Чу худ кардам чаро товони ситонам

چو خود کردم چرا تاوان ستانم

Куҷо ёбам дар ӣнҷои дӯстонам

کجا یابم در اینجا دوستانم

Чу худ кардам бимонадам дар балои ман

چو خود کردم بماندم در بلا من

Даруни оби ғарқами мубталои ман

درون آب غرقم مبتلا من

Дариғо ҳечкас фарёдрас нест

دریغا هیچکس فریادرس نیست

Бимонадам ғарқау ғмхўор кас нест

بماندم غرقه و غمخوار کس نیست

Дареғи ин чоҳи бади комд ба роҳам

دریغ این چاه بُد کآمد به راهم

Шудам ғарқа надидам ҳеҷ ҳамдам

شدم غرقه ندیدم هیچ همدم

Надорад кас хабар донам яқини ман

ندارد کس خبر دانم یقین من

Набудам андарин сари пеши байни ман

نبودم اندرین سر پیش بین من

Дар ин чоҳи аўФтодми бихбри зор

در این چاه اوفتادم بیخبر زار

Дигар байнами маниши чоҳу ватани кор

دگر بینم منش چاه و وطن کار

з дастам рафт ҳам ҷонам дигар зуд

ز دستم رفت هم جانم دگر زود

Нахоҳад рафт ӣнҷо бӯданӣ буд

نخواهد رفت اینجا بودنی بود

Басии андеша зинсон кард рӯбоҳ

بسی اندیشه زینسان کرد روباه

Назар мекард ҳар дам бар сари чоҳ

نظر میکرد هر دَم بر سر چاه

зи ногуҳ ғарқа шуд то ҷон бидод ӯ

ز ناگه غرقه شد تا جان بداد او

Хушо онкас ки ӣнҷо дод дод ӯ

خوشا آنکس که اینجا داد داد او

Миёни оби ҷони даҳ дар ҳаётат

میان آب جان ده در حیاتت

Ки андар об хоҳад бади мамотат

که اندر آب خواهد بُد مماتت

Ту он рӯбоҳи пари макрӣу талбис

تو آن روباه پُر مکری و تلبیس

Ки аФтодстии андари чоҳи Иблис

که افتادستی اندر چاه ابلیس

Бидидӣ акси худ брсирти об

بدیدی عکس خود برسیرت آب

Нмидонстии ӣнҷои айни ғарқоб

نمیدانستی اینجا عین غرقاب

Ки гардии ногаҳону ҷони диҳии ту

که گردی ناگهان و جان دهی تو

Надорӣ аз тану ҷони огаҳии ту

نداری از تن و جان آگهی تو

зи дунболи сувар дар чоҳи сӯрат

ز دنبال صُوَر در چاه صورت

Фтодстии ту эй рӯбоҳи сират

فتادستی تو ای روباه سیرت

Баҳри нақшӣ ки мебозӣ ндонӣ

بهر نقشی که میبازی ندانی

Ки хоҳии гашти андари чоҳи фонӣ

که خواهی گشت اندر چاه فانی

Даруни чоҳи хоҳии аўФтодн

درون چاه خواهی اوفتادن

Ъҷоӣби хешро бар бод додан

عجائب خویش را بر باد دادن