Бадв гуфт эй дилу ҷони дастгирам
بدو گفت ای دل و جان دستگیرم
Ки ту ҳастӣ ҷавон , ман зору перам
که تو هستی جوان، من زار و پیرم
Ту хоҳӣ рафт медонам яқини ман
تو خواهی رفت میدانم یقین من
Бибин дар аввалин ва охирин ман
ببین در اولین و آخرین من
Змн фориғ машав як лаҳзае пер
زمن فارغ مشو یک لحظه ای پیر
Бҳркорӣ маро мебайн бтдбир
بهرکاری مرا میبین بتدبیر
Маро кун ёд дар ҳар кори душвор
مرا کن یاد در هر کار دشوار
Ки ман бнмоимти ӣнҷои дидор
که من بنمایمت اینجای دیدار
Бҳрҳолӣ маро магузор аз ёд
بهرحالی مرا مگذار از یاد
Ки то бошӣ зиёди ман ту дилшод
که تا باشی زِیاد من تو دلشاد
Биҷузи ман ҳеҷ шоҳиро мубини ту
بجز من هیچ شاهی را مبین تو
Биҷузи ман ҳеҷ роҳиро мубини ту
بجز من هیچ راهی را مبین تو
Ки андари ҷумлаи куну маконам
که اندر جملهٔ کون و مکانم
Намӯд роз ҳар кас ман бидонам
نمود راز هر کس من بدانم
Манам доно дар асрор ҳар кас
منم دانا در اسرار هر کس
Бгоҳигар буд субҳи танаффус
بگاهی گر بود صبح تنفّس
Марои ин лаҳза мехон боздони роз
مرا این لحظه میخوان بازدان راز
Ҳиҷоб аз пеши худ куллӣ барандоз
حجاب از پیش خود کلّی برانداز
Талаб кун дар миёни ҷони марои байн
طلب کن در میان جان مرا بین
Намӯд инсу ҷон дар ҷони марои байн
نمود انس و جان در جان مرا بین
Ҳақиқат чун маро ҷўӣӣ биёбӣ
حقیقت چون مرا جوئی بیابی
Буқати субҳ чун наздам шитобӣ
بوقت صبح چون نزدم شتابی
Буқати субҳдам чашмат шавад нур
بوقت صبحدم چشمت شود نور
Буқати субҳи шаҳи ёбии зи Мансур
بوقت صبح شه یابی ز منصور
Буқати субҳи дилро тозаи ёбӣ
بوقت صبح دل را تازه یابی
Ҳамаи заррот дар овозаи ёбӣ
همه ذرات در آوازه یابی
Буқати субҳи зарроти ду олам
بوقت صبح ذرّات دو عالم
Намӯдорӣ кунанд ӣнҷои дамодам
نموداری کنند اینجا دمادم
Ҳарон халъат каз ин даргоҳ пӯшанд
هران خلعت کز این درگاه پوشند
Чу ояд субҳдам онгоҳ пӯшанд
چو آید صبحدم آنگاه پوشند
Чу пайдо шуд ҷамоли субҳгоҳӣ
چو پیدا شد جمال صبحگاهی
Бихоҳ он сар ки аз мо май ту хоҳӣ
بخواه آن سر که از ما می تو خواهی
Барор аз синаи пурхӯни дами пок
برآر از سینهٔ پرخون دم پاک
Ки бисёре дамади ин субҳ дар хок
که بسیاری دمد این صبح در خاک
Буқати субҳи дилро шоди гардон
بوقت صبح دل را شاد گردان
Ҳақиқати ҷони вдли ободи гардон
حقیقت جان ودل آباد گردان
Забон бигушоӣ ва бо ман роз мегӯй
زبان بگشای و با من راز میگوی
Ғами деринаи худ боз мегӯй
غم دیرینهٔ خود باز میگوی
Ки ҳар ҳоҷат ки хоҳӣ он барорам
که هر حاجت که خواهی آن برآرم
Ки ман дар ҷону дили парвардгорам
که من در جان و دل پروردگارم
зи ман эй пер то ту нест мўӣӣ
ز من ای پیر تا تو نیست موئی
Миён моаст бишкҳоиу ҳўӣӣ
میان ما است بیشک های و هوئی
зи ман эй пер то ту нест бисёр
ز من ای پیر تا تو نیست بسیار
Ҳиҷоб ин сӯратаст аз пеш бурдор
حجاب این صورتست از پیش بردار
зи ман эй пер то ту як дам омад
ز من ای پیر تا تو یک دم آمد
Ки ин дам бо дами ман ҳамдам омад
که این دم با دم من همدم آمد
зи ман эй пер то ту ҳаст хуршед
ز من ای پیر تا تو هست خورشید
Ки ҳамчун нур бошад лек ҷовид
که همچون نور باشد لیک جاوید
Ман ва ту ҳар ду дар яке бидидем
من و تو هر دو در یکی بدیدیم
Ки ҷузи дидори худ чизе надидем
که جز دیدار خود چیزی ندیدیم
Ман ва ту дар яке дидеми пайдо
من و تو در یکی دیدیم پیدا
з як зотем аинҷогаҳи ҳувайдо
ز یک ذاتیم اینجاگه هویدا
Ман ва ту ҳар ду чун киштӣ ва обем
من و تو هر دو چون کشتی و آبیم
Ки бо якдигари ӣнҷои дрштобим
که با یکدیگر اینجا درشتابیم
з як конем ва як гавҳари падедор
ز یک کانیم و یک گوهر پدیدار
Шдстим инчунин перу пари асрор
شدستیم اینچنین پیر و پر اسرار
Ниҳоят нест ӣнҷо дидан мо
نهایت نیست اینجا دیدن ما
Ки донад ин замони гардидани мо
که داند این زمان گردیدن ما
Чу мо ҳар ду яке бошем бо ҳам
چو ما هر دو یکی باشیم با هم
Нагунҷад ҳеҷ шодӣ низ дар ғам
نگنجد هیچ شادی نیز در غم
Вале ӣнҷои тафовут аз сўрдон
ولی اینجا تفاوت از صوردان
Ки дар дарёи ту киштии даргузари дон
که در دریا تو کشتی درگذر دان
Намонад нақши киштии ҳеҷ дар об
نماند نقش کشتی هیچ در آب
з ногоҳе пазиради зуди ғарқоб
ز ناگاهی پذیرد زود غرقاب
Ҷаҳон ва ҳарчӣ дар ҳар ду ҷаҳон аст
جهان و هرچه در هر دو جهان است
Чу бинии андари ин дарё ниҳонаст
چو بینی اندر این دریا نهانست
Дўоӣӣ дорад ӣнҷои ҳасани фонӣ
دوائی دارد اینجا حُسن فانی
Ки бесӯрат намонад ин маъонӣ
که بی صورت نماند این معانی
Зоўл ҳарчӣ мебинӣ сроид
زاوّل هرچه میبینی سرآید
Намӯдори ҷаҳони дуни сроид
نمودار جهان دون سرآید