Магари Иблисро дид он сарафроз

مگر ابلیس را دید آن سرافراز

Саволӣ кард к-эии андари ҷаҳони соз

سؤالی کرد کای اندر جهان ساز

Ҳамаи кори ҷаҳон аз ту низомаст

همه کار جهان از تو نظامست

Ки буд ту зи ишқ кул тамомаст

که بود تو ز عشق کل تمامست

Ту дории малики дунёи ҷумла дар даст

تو داری ملک دنیا جمله در دست

Агар бстоимти ман ҷой он ҳаст

اگر بستایمت من جای آن هست

Ту дории сари ҷонони андари ӣнҷо

تو داری سّر جانان اندر اینجا

Тўӣии ҳам сари пинҳони андари ӣнҷо

توئی هم سّر پنهان اندر اینجا

Ту дории тавқи лаънат аз бар дӯст

تو داری طوق لعنت از بر دوست

?бирти яксони ҳамаи неку бади дӯст

برت یکسان همه نیک و بد دوست

Бмлки ҷони надории раҳ ки ҷонӣ

بملک جان نداری ره که جانی

Чу ҷонии раҳи бахуд ӣнҷо ндонӣ

چو جانی ره بخود اینجا ندانی

Чаҳ будат сари кул ӣнҷо бигӯ ту

چه بودت سّر کل اینجا بگو تو

Ҳақиқат дар дмн ӣнҷо биҷӯ ту

حقیقت در دمن اینجا بجو تو

Бигӯ то чандгоҳаст аз намӯдор

بگو تا چندگاهست از نمودار

Ки дории рози тавқи лаънат аз ёр

که داری راز طوق لعنت از یار

Чаҳ будат он ҳамаи илмат куҷо шуд

چه بودت آن همه علمت کجا شد

Чрокорт чу мансур ва ҳбо шуд

چراکارت چو منثور و هبا شد

Дар ин лаънат бигӯ охир ки чунӣ

در این لعنت بگو آخر که چونی

Ки ту афтода дар дарёии хӯнӣ

که تو افتاده در دریای خونی

Чаҳ будат кин чунин дар кини шдстӣ

چه بودت کاین چنین در کین شدستی

Ки аввали айн ҳар тамкини бадастӣ

که اوّل عین هر تمکین بدستی

Чаро чандини гунаҳ охир кунӣ ту

چرا چندین گنه آخر کنی تو

Аёни аҳд аввал башиканӣ ту

عیان عهد اوّل بشکنی تو

Чаро чандини ҷадал дар пеши дорӣ

چرا چندین جدل در پیش داری

Ъҷоӣби сари пеши андеши дорӣ

عجائب سرّ پیش اندیش داری

Намӯд ҷони тўӣӣ дар олами дил

نمود جان توئی در عالم دل

Нмиёрм ки гӯям рози мушкил

نمییارم که گویم راز مشکل

Агар ту ботилии андари шариъат

اگر تو باطلی اندر شریعت

Миннат медонам аз айни ҳақиқат

منت میدانم از عین حقیقت

Ҳақи ҳақи марди бўдстӣ дар аввал

حق حق مرد بودستی در اوّل

Агарчӣ ту шудӣ ӣнҷои маъаттал

اگرچه تو شدی اینجا معطّل

Агарчӣ сари ҳолу қоли дорӣ

اگرچه سرّ حال و قال داری

Ки аинҷогаҳи аёни ағлоли дорӣ

که اینجاگه عیان اغلال داری

Ки ҳамчун ту мусӣбати дидаи туршад

که همچون تو مصیبت دیده ترشد

Ки хушкат лаб шудасту дида тар шуд

که خشکت لب شدست و دیده تر شد

Ту дории дарди ишқу рози ҷонон

تو داری درد عشق و راز جانان

Ту дории сари шавқу тавқи аъён

تو داری سرّ شوق و طوق اعیان

з тавқат ҳаст шавқӣ дар харобот

ز طوقت هست شوقی در خرابات

Ки ӣнҷои дами зании андари муноҷот

که اینجا دم زنی اندر مناجات

Бигӯ бо ман ки роз ту надидам

بگو با من که راز تو ندیدم

Аҷаби имрӯз дар зотати расидам

عجب امروز در ذاتت رسیدم

Яқини донстҳоми ман ъшқбозӣ

یقین دانستهام من عشقبازی

Надонам ман турои ин ъшқбозӣ

ندانم من ترا این عشقبازی

Тамомати анбиё аз айни лаънат

تمامت انبیا از عین لعنت

Расиданд ва шуданд дар айни қурбат

رسیدند و شدند در عین قربت

зи ман ӣнҷои паноҳ ҷон гирифтанд

ز من اینجا پناه جان گرفتند

Намӯд ишқро осон гирифтанд

نمود عشق را آسان گرفتند

Ҳазар карданд аз лаънат ба як бор

حذر کردند از لعنت به یک بار

Зиҳии ошиқ ки ӣнҷои лаънати ёр

زهی عاشق که اینجا لعنت یار

Кунад худ ихтиёр ӯ ду олам

کند خود اختیار او دو عالم

Алии алҷмлаҳи аёни сари одам

علی الجمله عیان سرّ آدم

Бигӯ охир ки сар кор чунаст

بگو آخر که سرّ کار چونست

Ки азъшқми дилу ҷон дар ҷунунаст

که ازعشقم دل و جان در جنونست

Баён кун гарчи андари асли аввал

بیان کن گرچه اندر اصل اوّل

Дигар охир чаро гаштии мубаддил

دگر آخر چرا گشتی مبدّل

Чаҳ будат аввал ва чунаст охир

چه بودت اوّل و چونست آخر

Ки тодонми миннати ботини зи зоҳир

که تادانم منت باطن ز ظاهر