Ҷавобаш дод к-эии пери гузида
جوابش داد کای پیر گزیده
Чаро гӯй суханҳои шунида
چرا گوی سخنهای شنیده
Чу мипрсии маро аз айни асрор
چو میپرسی مرا از عین اسرار
Шунида кам бигӯ ӣнҷои бгФтор
شنیده کم بگو اینجا بگفتار
зи дидаи гӯй то ман дида гӯям
ز دیده گوی تا من دیده گویم
Турои ман нукта бгзидаҳ гӯям
ترا من نکتهٔ بگزیده گویم
Гузидаи гӯии чандоне ки доне
گزیده گوی چندانی که دانی
Гузида ҳаст асли зиндагонӣ
گزیده هست اصل زندگانی
зи асли зоти ман ӣнҷо напурсӣ
ز اصل ذات من اینجا نپرسی
Ки махфӣ монад аинҷонўри қудсӣ
که مخفی ماند اینجانور قدسی
зи асли зоти ман гўӣӣ чаҳ доне
ز اصل ذات من گوئی چه دانی
Ки азмънии ту ҷуз номӣ ндонӣ
که ازمعنی تو جز نامی ندانی
Агар пари ту зи ишқи кӯии гаштӣ
اگر پُر تو ز عشق کوی گشتی
Дар ин майдони мисоли гӯии гаштӣ
در این میدان مثال گوی گشتی
зи зӯри бозуят ӣнҷо намондаст
ز زور بازویت اینجا نماندست
Фитодаи гӯии ҳайрон дар бимонадаст
فتاده گوی حیران در بماندست
Манам он ҷавҳари зоти аёнӣ
منم آن جوهر ذات عیانی
Ки дорам тавқи лаънати ройгонӣ
که دارم طوق لعنت رایگانی
Манам он ҷавҳари асрори ҷонон
منم آن جوهر اسرار جانان
Ки феълам зоҳираст асрори пинҳон
که فعلم ظاهر است اسرار پنهان
Манам он ҷавҳар ҷон дода бар бод
منم آن جوهر جان داده بر باد
Ба лаънат карда ӣнҷои ҷумлаи обод
به لعنت کرده اینجا جمله آباد
Манам он ҷавҳари зотӣ ки оёт
منم آن جوهر ذاتی که آیات
Худо аз баҳр ман гуфтаст дар зот
خدا از بهر من گفتهست در ذات
Бқрон чндҷононм намӯда аст
بقرآن چندجانانم نموده است
Зиёнам назд ҷонон ҷумла судаст
زیانم نزد جانان جمله سودست
Зиёнам суд бошад аз хитобаш
زیانم سود باشد از خطابش
Нмиёрми зи ҳайбати ман ҷавобаш
نمییارم ز هیبت من جوابش
Бдодн зонка ҷонон роз гуфтаст
به دادن زانکه جانان راز گفتهست
Аёни ишқ бо ман боз гуфтаст
عیان عشق با من باز گفتهست
Хитоби дӯсти андари андарунам
خطاب دوست اندر اندرونم
Ки медонад ки ман дар шавқ чунам
که میداند که من در شوق چونم
Хитоби дӯсти моро дар ниҳодаст
خطاب دوست ما را در نهادست
Ниҳодами андар ӣнҷо дод додаст
نهادم اندر اینجا داد دادست
Хитоб дӯст кардаш ном бошад
خطاب دوست کردش نام باشد
Ҳамаи нанги ҷаҳон дар ном бошад
همه ننگ جهان در نام باشد
Хитоби дӯсти дрҷонм рақам зад
خطاب دوست درجانم رقم زد
Намӯд ман дамодам дар адам зад
نمود من دمادم در عدم زد
Бақо будам шудам нақши фанои ман
بقا بودم شدم نقش فنا من
Вале хоҳам шудани айни бақои ман
ولی خواهم شدن عین بقا من
Бақо будам вале андари хитобаш
بقا بودم ولی اندر خطابش
Хушӣ кардам ҳамеи айни азобаш
خوشی کردم همی عین عذابش
Азоби ӣнҷо ва онҷодр хитобаст
عذاب اینجا و آنجادر خطابست
Бар он ошиқ ки мар ӯро хитобаст
بر آن عاشق که مر او را خطابست
Чу ман гирд ва нагардад як дами аздўст
چو من گرد و نگردد یک دم ازدوست
Ҳақиқат мағз гирданд аёни пӯст
حقیقت مغز گرداند عیان پوست
Чу ман дар ишқ кӣ ояд падедор
چو من در عشق کی آید پدیدار
Ки лаънат раканд раҳмати харидор
که لعنت راکند رحمت خریدار
Чу худ ман ошиқӣ ӣнҷо надидам
چو خود من عاشقی اینجا ندیدم
Маноламу аслӣ бино надидам
منالم و اصلی بینا ندیدم
Ба пинҳон дар миёни анбиёи ман
به پنهان در میان انبیا من
Басии бшнидҳоми асрорҳо ман
بسی بشنیدهام اسرارها من
Миёни анбиёи ман роз гуфтам
میان انبیا من راز گفتم
Ҳақиқати ҳам бади эшон боз гуфтам
حقیقت هم بد ایشان باز گفتم
Намӯд ман дар аввал буд будаш
نمود من در اوّل بود بودش
Намӯд хеш дидам дар намӯдаш
نمود خویش دیدم در نمودش
Ҳузурам назд ҷонон буд доим
حضورم نزد جانان بود دائم
Бзот худ бидам пайвастаи қоим
بذات خود بدم پیوسته قائم
Аён роз дидам дар млоик
عیان راز دیدم در ملایک
Намӯд кули шийъ низ ҳолк
نمود کل شیء نیز هالک
Ҳама дар лавҳ маҳфӯзам намуданд
همه در لوح محفوظم نمودند
Намӯд ишқ дар будам намуданд
نمود عشق در بودم نمودند
Ҳама дидам бичишам сар наоне
همه دیدم بچشم سر نهانی
Ҷамоли бор дар айни алъёнӣ
جمال بار در عین العیانی
Намӯд ёр дидам дар ҳамаи чиз
نمود یار دیدم در همه چیز
Намӯд ҷумла буд ва зон ман низ
نمود جمله بود و زان من نیز
Қалами бдрФтаҳ дар ҳрроз ӯ буд
قلم بدرفته در هرراز او بود
Валикини рози ман айни накӯ буд
ولیکن راز من عین نکو بود
Надонистам ки чун бади сари асрор
ندانستم که چون بُد سرّ اسرار
Ки аъёнами бади ӣнҷо дидани бор
که اعیانم بد اینجا دیدن بار
Ҷамоли ёр буд онҷои аёнам
جمال یار بود آنجا عیانم
Намӯд ишқ дар ҳар ду ҷаҳонам
نمود عشق در هر دو جهانم
Чу хондам роз дидам ончии бади он
چو خواندم راز دیدم آنچه بُد آن
Мари онро чораи моро набад он
مر آن را چارهٔ ما را نَبُد آن
Қалам чун рафт андари айни коғаз
قلم چون رفت اندر عین کاغذ
Вале натавон навиштани неки мрбд
ولی نتوان نوشتن نیک مربد
Қалам чун рафт коғаз шуд навишта
قلم چون رفت کاغذ شد نوشته
Чўхокӣ шуд ба обии он навишта
چوخاکی شد به آبی آن نوشته
Чаҳ суд аз рафта дорам ончӣ хонд
چه سود از رفته دارم آنچه خواند
Кунад чизеи ниФзоиди коид
کند چیزی نیفزاید کآید
Ҳама рафтаст андар буд ӯ низ
همه رفتست اندر بود او نیز
Ки ӯ донад яқини роз ҳар чиз
که او داند یقین راز هر چیز
Чу хаттии ёри бинависади бхўнм
چو خطی یار بنویسد بخونم
Ҳақиқат ҳокимаст ва ман забунам
حقیقت حاکمست و من زبونم
Манам муфлис дар ин дунё бимонада
منم مفلس در این دنیا بمانده
Намудем ҷумла дар уқбо бимонада
نمودم جمله در عقبی بمانده
Миён ҳар ду ман ӣнҷои асирам
میان هر دو من اینجا اسیرم
Ҳамӯ бошад дар ӣнҷои дастгирам
همو باشد در اینجا دستگیرم
Ман бечораи чтўонми бкрдн
من بیچاره چتوانم بکردن
Биҷузи ғами ӣнҷогоҳ хӯрдан
بجز غم اینجاگاه خوردن
Надорам ҳеҷ чизе хабар намӯдаш
ندارم هیچ چیزی خبر نمودش
Талабкорам дар ӣнҷо буд будаш
طلبکارم در اینجا بود بودش
Талабкорам ки то зотш биёбам
طلبکارم که تا ذاتش بیابم
Намӯд ишқи ҷуз зотш надонам
نمود عشق جز ذاتش ندانم
зи асли хеш дар ман ғами гирифтор
ز اصل خویش در من غم گرفتار
Аён дар назд шаръами ман гирифтор
عیان در نزد شرعم من گرفتار
Ъҷоӣб роз дорам дар ҷаҳони ман
عجائب راز دارم در جهان من
Ки дорам дар ҷаҳони рози ниҳони ман
که دارم در جهان راز نهان من
Талаб кардам басӣ то худ бидонам
طلب کردم بسی تا خود بدانم
Ки чун бади асли фаръи достонам
که چون بد اصلُ فرع داستانم
Биҷузи ман ҳар касе ман чун шиносад
بجز من هر کسی من چون شناسد
Касе бояд ки ӯ чун ман шиносад
کسی باید که او چون من شناسد
Биҷузи ман кас надонад ҳоли ман ҳам
بجز من کس نداند حال من هم
Баряш хештан биниҳода марҳам
بریش خویشتن بنهاده مرهم
Биҷузи ман ҳечкас розам надонад
بجز من هیچکس رازم نداند
Вагар донад бахуд ҳайрон бимонад
وگر داند بخود حیران بماند
Манам устоди ҷумлаи пеши байнон
منم استاد جمله پیش بینان
Манам ӣнҷо намӯда ишқи ҷонон
منم اینجا نموده عشق جانان
Марои тўқист дар гардани фитода
مرا طوقیست در گردن فتاده
Аз ӯ дар айни мо ва ман фитода
از او در عین ما و من فتاده
зи тавқи лаънатами худ пок набӯд
ز طوق لعنتم خود پاک نبود
Ки ӣнҷои оташи андар хок набӯд
که اینجا آتش اندر خاک نبود
Вале чун хоки асл пок дорад
ولی چون خاک اصل پاک دارد
Намӯд заҳри ман тирёк дорад
نمود زهر من تریاک دارد
Ҳаме бо икдгр пайванд дорем
همی با یکدگر پیوند داریم
зи қавлу аҳд ӯ сар бар надорем
ز قول و عهد او سر بر نداریم
Ҳар он як чашм бошад куфру дайнам
هر آن یک چشم باشد کفر و دینم
Биҷузи яке дар ин дида набинам
بجز یکی در این دیده نبینم
Биҷуз яке набошад дар висолам
بجز یکی نباشد در وصالم
Биҷуз яке наёяд дар хаёлам
بجز یکی نیاید در خیالم
Биҷузи яке дар ӣнҷо ман надорам
بجز یکی در اینجا من ندارم
Ки рози ҷони ҷон пинҳон надорам
که راز جان جان پنهان ندارم
Бигӯям роз бо тугар бадоне
بگویم راز با تو گر بدانی
Ки ҳастӣ соҳиби ишқу маъонӣ
که هستی صاحب عشق و معانی
Маро афтод корӣ то қиёмат
مرا افتاد کاری تا قیامت
Надорам ҷузи худ ӣнҷои ман надомат
ندارم جز خود اینجا من ندامت
Маро афтод кории андари ӣнҷо
مرا افتاد کاری اندر اینجا
Нгрдонми рух аз дидори якто
نگردانم رخ از دیدار یکتا
Маро афтод ӣнҷогоҳи корӣ
مرا افتاد اینجاگاه کاری
Гирифтаст ин замони зарраи ғуборӣ
گرفتست این زمان ذرّه غباری
Маломати микшм дар ишқи дилдор
ملامت میکشم در عشق دلدار
Наяндешам дамӣ аз лаънати ёр
نیندیشم دمی از لعنت یار
Маломати микшм дар ғарқи хӯнам
ملامت میکشم در غرق خونم
зи беҳӯшии фитода дар ҷунунам
ز بیهوشی فتاده در جنونم
Маломати микшм аз тавқи лаънат
ملامت میکشم از طوق لعنت
Чу ҷонам ҳаст ӣнҷои айни раҳмат
چو جانم هست اینجا عین رحمت
Маломати микшм дар ҳар ду олам
ملامت میکشم در هر دو عالم
Манам дар ишқи ҷонони шоду хуррам
منم در عشق جانان شاد و خرّم
Зёрмгар ҷафо ояд падедор
زیارم گر جفا آید پدیدار
Валек аз ман вафо ояд падедор
ولیک از من وفا آید پدیدار
Зёрмгар ҷафо дидам басии ман
زیارم گر جفا دیدم بسی من
Ҳамон хоҳам ки бошам бо касе ман
همان خواهم که باشم با کسی من
Ки ӯ ӣнҷои кас ҳар ноксонст
که او اینجا کس هر ناکسانست
Ҳар он кӯи ин бидонад худ касонаст
هر آن کو این بداند خود کسانست
Агар нокаси шӯй дар кӯии дилдор
اگر ناکس شوی در کوی دلدار
Касонат гар шавандат ман харидор
کسانت گر شوندت من خریدار
Агар ту нокасе аз ноксонш
اگر تو ناکسی از ناکسانش
з ман бишинав ҳамаи шарҳ ва беонаш
ز من بشنو همه شرح و بیانش
Чу дидам худ бидидам нор будам
چو دیدم خود بدیدم نار بودم
з буд куфр дар зуннор будам
ز بود کفر در زنّار بودم
Ҳамаи куфр ҷаҳон дорам бикбор
همه کفر جهان دارم بیکبار
Шудам кофари чинн дар рӯй дилдор
شدم کافر چینن در روی دلدار
Агар дркнаҳи икдми дами зании ту
اگر درکنه یکدم دم زنی تو
Ббоми ҳафтумин харгаҳи зании ту
ببام هفتمین خرگه زنی تو
Агар дар куфри оӣии ишқи бинӣ
اگر در کفر آئی عشق بینی
Намӯд ишқи ҳам дар ишқи бинӣ
نمود عشق هم در عشق بینی
Агар дар кофарии бўӣии барии ту
اگر در کافری بوئی بری تو
з буд чарх ва анҷум бигузарӣ ту
ز بود چرخ و انجم بگذری تو
Агар дар кофарии ёбии ту дилдор
اگر در کافری یابی تو دلدار
Нмўдбти шикан дар куфр бисёр
نمودبت شکن در کفر بسیار
Шӯи андари охири карт назар кун
شو اندر آخر کارت نظر کن
Дилат аз куфри рӯҳонӣ хабар кун
دلت از کفر روحانی خبر کن
Агар кофар шӯй бошӣ мусулмон
اگر کافر شوی باشی مسلمان
Вале гуфтани чунин бар ҷой натавон
ولی گفتن چنین بر جای نتوان
Агар аз кофарӣ дам мезанӣ ту
اگر از کافری دم میزنی تو
На чун мардони бмънӣ чун зании ту
نه چون مردان بمعنی چون زنی تو
Агар аз кофарии хоҳии нишоне
اگر از کافری خواهی نشانی
з ман бишинав кунун шарҳ ва беоне
ز من بشنو کنون شرح و بیانی
Ман андари кофарӣ дилдор дидам
من اندر کافری دلدار دیدم
Дар аинҷогаҳ намӯд ёр дидам
در اینجاگه نمود یار دیدم
Ман андари кофарии зуннори бастам
من اندر کافری زنّار بستم
Вази онҷо дар намӯд ёри бастам
وز آنجا در نمود یار بستم
Ман андари ошиқӣ кофар набудам
من اندر عاشقی کافر نبودم
Ҳам андари кофарии содиқи ббўдм
هم اندر کافری صادق ببودم
Ман андари кофарӣ асрор дорам
من اندر کافری اسرار دارم
Намӯд ҷузву кул дилдор дорам
نمود جزو و کل دلدار دارم
Ман андари кофарии бгзидҳоми ёр
من اندر کافری بگزیدهام یار
Ҳам андари кофарии ҳам дидҳоми ёр
هم اندر کافری هم دیدهام یار
Нишон ишқ дорам ман бгрдн
نشان عشق دارم من بگردن
Чгўим то чаҳ битавонам бкрдн
چگویم تا چه بتوانم بکردن
Нишони ишқ ӣнҷо барниҳодам
نشان عشق اینجا برنهادم
Ки дард ишқ бошад дар ниҳодам
که درد عشق باشد در نهادم
Нишон ишқ рӯем зард кардаст
نشان عشق رویم زرد کردست
Ниҳоди ҷону дили пар дард кардаст
نهاد جان و دل پر درد کردست
Нишони ишқи моро дар миён кард
نشان عشق ما را در میان کرد
Вале будам абии ном ва нишон кард
ولی بودم ابی نام و نشان کرد
Нишони ишқ аз ман бингар эй дил
نشان عشق از من بنگر ای دل
Чаро дармонда дар об ва дар гул
چرا درماندهٔ در آب و در گل
Нишони ишқ ман дорам бзорӣ
نشان عشق من دارم بزاری
Ки крдстм дар ӣнҷои пойдорӣ
که کردستم در اینجا پایداری
Нишони ишқ дар ҷонам ниҳонаст
نشان عشق در جانم نهانست
Валикини ёри ӣнҷо дар миён аст
ولیکن یار اینجا در میان است
Чу дард дӯст дорад ҷони ман ҳон
چو درد دوست دارد جان من هان
Куҷо бошад марои ҳаргизи дилу ҷон
کجا باشد مرا هرگز دل و جان
Чу ҷонон рух намудем ройгонӣ
چو جانان رخ نمودم رایگانی
Ман ин лаънат гузидам дар наоне
من این لعنت گزیدم در نهانی
зи ҷонон чун хитобӣ ҳаст мо ро
ز جانان چون خطابی هست ما را
Дамодам чун ҷавобӣ ҳаст мо ро
دمادم چون جوابی هست ما را
Хитоб ӯ куҷо дорад ҷавобӣ
خطاب او کجا دارد جوابی
Вале дар ишқи мискинии хитобӣ
ولی در عشق مسکینی خطابی
Кунам ҳар лаҳза дар ишқи ту такрор
کنم هر لحظه در عشق تو تکرار
Чу ӯ дорам або ӯ гӯям асрор
چو او دارم ابا او گویم اسرار
Ки эй ҷони ҷаҳону ҷавҳари кул
که ای جان جهان و جوهر کل
Марогар роҳати оре ва агар зл
مرا گر راحت آری و اگر ذل
Миннати зли кули шуморами роҳати ҷон
منت ذل کل شمارم راحت جان
Ки дидам мари турои мари роҳати ҷон
که دیدم مر ترا مر راحت جان
Ҳамаи ҷонҳо бтў қоим бидидам
همه جانها بتو قائم بدیدم
Ҳамаи дилҳо бтў доим бидидам
همه دلها بتو دائم بدیدم
Намӯд ҷон ва дилҳо чун ту дорӣ
نمود جان و دلها چون تو داری
Марои андари миёни зойеъ гузорӣ
مرا اندر میان ضایع گذاری
Макун зойеъи мар ӯу шод дил кун
مکن ضایع مر او و شاد دل کن
Бубахшад ёри мо моро бҳл кун
ببخشد یارِ ما ما را بحل کن
Бубахш андари миёну дасти гирам
ببخش اندر میان و دست گیرم
Дар ин лаънат ки дорам дастгирам
در این لعنت که دارم دستگیرم
Намӯд лаънатами ӣнҷо ту кардӣ
نمود لعنتم اینجا تو کردی
Дар аинҷогаҳи марои расво ту кардӣ
در اینجاگه مرا رسوا تو کردی
Манам хору тўӣии ғмхўори монда
منم خوار و توئی غمخوار مانده
Миёни офариниши хори монда
میان آفرینش خوار مانده
Манам расво шуда дар Кувайт эй ҷон
منم رسوا شده در کویت ای جان
Назар биниҳода андари сӯят эй ҷон
نظر بنهاده اندر سویت ای جان
Басӣ дар дили ҷафоӣ ту кашидам
بسی در دل جفای تو کشیدم
Ба умедии бкўии ту давидам
به امّیدی بکوی تو دویدم
Басӣ дидам маломати андари ӣнҷо
بسی دیدم ملامت اندر اینجا
Басӣ кардам збўдт низ ғавғо
بسی کردم زبودت نیز غوغا
Ман андари кӯии ту ғмхўору мискин
من اندر کوی تو غمخوار و مسکین
Намӯда кофарӣу рафта аз дайн
نموده کافری و رفته از دین
Манам дар рози ту собити қадами ман
منم در راز تو ثابت قدم من
Ки дидстми ҳамаи рози қадами ман
که دیدستم همه راز قدم من
Маро шояд ки гӯям васфат эй ҷон
مرا شاید که گویم وصفت ای جان
Ту лаънат мекунӣ моро чаҳ товон
تو لعنت میکنی ما را چه تاوان
Ту лаънат кардӣ ва раҳмат гузидам
تو لعنت کردی و رحمت گزیدم
Ки дар раҳмати маниш лаънат бидидам
که در رحمت منش لعنت بدیدم
Маро лаънат бикун чндонкаҳи хоҳӣ
مرا لعنت بکن چندانکه خواهی
Ки бар аҷзои ин кули подшоҳӣ
که بر اجزای این کل پادشاهی
Маро лаънат кун аинҷогаҳи дамодам
مرا لعنت کن اینجاگه دمادم
Баҳона меманеҳ асҷдлодм
بهانه می منه اُسجُدلِآدَم
Маро лаънат кун ва аз худ мронм
مرا لعنت کن و از خود مرانم
Ки ҳар чизе ки гўӣии ман ҳамонам
که هر چیزی که گوئی من همانم
Манам малъуни турои ӣнҷои талабкор
منم ملعون ترا اینجا طلبکار
Ки дорам аз анояти роз бисёр
که دارم از عنایت راز بسیار
Манам лаънати гузида чанд гӯям
منم لعنت گزیده چند گویم
Ки аз баҳри ту ӣнҷо гуфтугӯем
که از بهر تو اینجا گفتگویم
Марои ин лаънати олам чаҳ бошад
مرا این لعنت عالم چه باشد
Намӯда саҷдаи одам чаҳ бошад
نموده سجدهٔ آدم چه باشد
Ки моро бо ту афтодаст корӣ
که مارا با تو افتادست کاری
Ки бо мо карда ту ёдгорӣ
که با ما کردهٔ تو یادگاری
Маро шуд ёдгорӣ донам ӣнҷо
مرا شد یادگاری دانم اینجا
Ки дидстми аёни айни алиқин ро
که دیدستم عیان عین الیقین را
Марои ин бас ки дорам будат эй ҷон
مرا این بس که دارم بودت ای جان
Бурузи маҳшарами ҳам шоди гардон
بروز محشرم هم شاد گردان
Бурузи маҳшарами бахшеи бикбор
بروز محشرم بخشی بیکبار
зи дӯш онҷоӣ бурдорӣ марои бор
ز دوش آنجای برداری مرا بار
Бурузи маҳшарами ту кул бубахшӣ
بروز محشرم تو کل ببخشی
Гуноҳи ҷузвӣ ва куллӣ бубахшӣ
گناه جزوی و کلّی ببخشی
Кунам пайвастаи зории ман бадаргоҳ
کنم پیوسته زاری من بدرگاه
Ки ман дорам намӯд қул ҳўи аллоҳ
که من دارم نمود قل هو اللّه
Агар мансӯхи гаштам бар дар ӯ
اگر منسوخ گشتم بر در او
Фтодстми бакулӣ бар дар ӯ
فتادستم بکلّی بر در او
Чу насхам кардӣ андари ин миён кам
چو نسخم کردی اندر این میان کم
БФзл худ бубахшам ройгони ҳам
بفضل خود ببخشم رایگان هم
Маро аз ройгон кардӣ ту пайдо
مرا از رایگان کردی تو پیدا
Шудам дар кӯии ту мискину расво
شدم در کوی تو مسکین و رسوا
Чу рсўоӣӣ бубахшӣ кам набошад
چو رسوائی ببخشی کم نباشد
зи баҳри худ яке шабнам набошад
ز بحر خود یکی شبنم نباشد
Марои ҷузи ту дигар ӣнҷои куҷо буд
مرا جز تو دگر اینجا کجا بود
Ки буд ман з будат интиҳо буд
که بود من ز بودت انتها بود
БФзл худ бубахшам дар ҷаҳонат
بفضل خود ببخشم در جهانت
Ки раҳмат ёфтам ҳар ду ҷаҳонат
که رحمت یافتم هر دو جهانت
Марои чизе ки кардӣ ҳокимии ту
مرا چیزی که کردی حاکمی تو
Худовандӣ намӯдӣ олимии ту
خداوندی نمودی عالمی تو
Ҳамаи раҳмати туроу лаънати ман
همه رحمت ترا و لعنت من
БФзл хеш кун торики равшан
بفضل خویش کن تاریک روشن
Аёни раҳмати ту бишморст
عیان رحمت تو بیشمارست
Марои умед дар рӯз шумораст
مرا امّید در روز شمارست
Аёни раҳмат ту ҷовдонаст
عیان رحمت تو جاودانست
Ҳамаи умедашон то ҷовдонаст
همه امیّدشان تا جاودانست
Чу ту шоҳӣ , шоҳонти гдоинд
چو تو شاهی، شاهانت گدایند
Нимувати анбиёу аўлёинд
نموت انبیا و اولیایند
Чу тўшоҳии тамомати маликати тест
چو توشاهی تمامت ملکت تست
Ҳамаи умеди мо бар раҳмати тест
همه امّید ما بر رحمت تست
Чу ту шоҳӣ тамомат бандагонанд
چو تو شاهی تمامت بندگانند
Ниҳодаи ҷумлаи сар бар остонанд
نهاده جمله سر بر آستانند
Ту шоҳӣу туро аз ҷон ғуломанд
تو شاهی و ترا از جان غلامند
Агар итмом агар на нотамоманд
اگر اتمام اگر نه ناتمامند
Ту шоҳӣ ва кунӣ ҷумла ки хоҳӣ
تو شاهی و کنی جمله که خواهی
Ки бар малики ду олами подшоҳӣ
که بر ملک دو عالم پادشاهی
Ту шоҳӣу ҳама дар ту асиранд
تو شاهی و همه در تو اسیرند
Намирӣу ҳамаи пеш ту меринд
نمیری و همه پیش تو میرند
Ту шоҳӣу турои зебад ки Монӣ
تو شاهی و ترا زیبد که مانی
Ки шоҳи ошкоро ва наоне
که شاه آشکارا و نهانی
Ҳамаи шоҳон бтў бошанд зинда
همه شاهان بتو باشند زنده
Шудаи азҷони турои маҳкӯму банда
شده ازجان ترا محکوم و بنده
Ту шоҳӣу тўӣии шоҳу тўӣии шоҳ
تو شاهی و توئی شاه و توئی شاه
Тўӣии солики тўӣии асл ва ту огоҳ
توئی سالک توئی اصل و تو آگاه
зи кори рози ҷумла май ту доне
ز کار راز جمله می تو دانی
Ки берун аз ҷаҳон ва ҳам ҷаҳонӣ
که بیرون از جهان و هم جهانی
Туро дар дидаҳо бино бидидам
ترا در دیدهها بینا بدیدم
Туро дар лафзҳо гуё бидидам
ترا در لفظها گویا بدیدم
Аз аввал то ба охири рози дорӣ
از اوّل تا به آخر راز داری
Сазадгар лаънат аз ман боздорӣ
سزد گر لعنت از من بازداری
Бмн раҳмат кунӣ явми алқёмт
بمن رحمت کنی یوم القیامت
Бубахшӣ ҳам гуноҳам бо надомат
ببخشی هم گناهم با ندامت
Ҳам омрзии тамомати бишкии ту
هم آمرزی تمامت بیشکی تو
Ки дидстми аёнати мари яке ту
که دیدستم عیانت مر یکی تو
Чу зоти ту қадим ва лоязоласт
چو ذات تو قدیم و لایزالست
Забонами андари ӣнҷои гунг ва лол аст
زبانم اندر اینجا گنگ و لال است
Тамомати анбиё ва сифат бигуфтанд
تمامت انبیا و صفت بگفتند
Биҷузи ҷавҳари з анворат насуфтанд
بجز جوهر ز انوارت نسفتند
Ҳамаи ҳайрони ту баҳри хитобӣ
همه حیران تو بهر خطابی
Ки ту бинмое эшонро итобӣ
که تو بنمایی ایشان را عتابی
зи баҳри ту чунин ҳайрон бимонаданд
ز بهر تو چنین حیران بماندند
Ҳазину хор ва саргардон бимонаданд
حزین و خوار و سرگردان بماندند
з дид соликони вослонт
ز دید سالکان واصلانت
Бичишам ман зҷмлаҳи рҳрўонт
بچشم من زجمله رهروانت
Туро дидам ҳамаи тасдиқу раҳмат
ترا دیدم همه تصدیق و رحمت
Нмигнҷд дар зоти ту лаънат
نمیگنجد در ذات تو لعنت
Туро донам ки ҷонӣу дилии ту
ترا دانم که جانی و دلی تو
Кушодаи розҳои мушкилии ту
گشاده رازهای مشکلی تو
Ҳақиқат нест ҷузи зотат дар асрор
حقیقت نیست جز ذاتت در اسرار
Чаҳ бошад лаънати ӣнҷои марди саттор
چه باشد لعنت اینجا مرد ستّار
Худованди ниҳону ошкорӣ
خداوند نهان و آشکاری
Маро бояд бибин дар пардаи дорӣ
مرا باید ببین در پرده داری
Чунон дар лаънат ту дидам ӣнҷо
چنان در لعنت تو دیدم اینجا
Басӣ дар кӯй ту гардидам ӣнҷо
بسی در کوی تو گردیدم اینجا
Ҳама дар ман бад ва ман дар ҳамаи гум
همه در من بُد و من در همه گم
Чу дидаи қатра дар айни қулзум
چو دیده قطرهٔ در عین قلزم
Сифотати ломакон ва ман маконам
صفاتت لامکان و من مکانم
Ки рози ту дар он бошад аёнам
که راز تو در آن باشد عیانم
Сифотат бартараст аз ақлу афъол
صفاتت برتر است از عقل و افعال
Куҷо гунҷад зи илми олимони қол
کجا گنجد ز علم عالمان قال
Тамомат васф гуфтандат бҳрҳол
تمامت وصف گفتندت بهرحال
Забони ҷумла аз ҳайрат шудаи лол
زبان جمله از حیرت شده لال
Биҷузи ту ҳеҷ чизеи дрнгнҷд
بجز تو هیچ چیزی درنگنجد
Ҳамаи пешам ба ҷӯ сангӣ насинҷид
همه پیشم به جو سنگی نسنجد
Биҷузи ту ман надидам ҳеҷ ғайриӣ
بجز تو من ندیدم هیچ غیری
зи даврати дртўи моро буд сирӣ
ز دورت درتو ما را بود سیری
Яқинати айни боло буд пайваст
یقینت عین بالا بود پیوست
Ки яди сунъи ҳикмати нақши тўбст
که یدّ صنع حکمت نقش توبست
Ту бастии нақши одам дар намаваддат
تو بستی نقش آدم در نمودت
Шудаи бедори ӣнҷо буд будат
شده بیدار اینجا بود بودت
Назар кардам сифотат зот дидам
نظر کردم صفاتت ذات دیدم
Вуҷӯди одам ва заррот дидам
وجود آدم و ذرّات دیدم
Баҳами пайваста будӣ ҷузу кули ту
بهم پیوسته بودی جز و کل تو
Ки то муҳаррами шӯй зон ъзу зли ту
که تا محرم شوی زان عز و ذل تو
Баҳам пайваста шуд то фош дидӣ
بهم پیوسته شد تا فاش دیدی
Ҳақиқат дар аён наққош дидӣ
حقیقت در عیان نقاش دیدی
зи зотат дар сифоти феъли мутлақ
ز ذاتت در صفات فعل مطلق
Намӯдӣ будӣ одамро ту алҳақ
نمودی بودی آدم را تو الحق
Чу ман бе ман ба ту асрор дидам
چو من بی من به تو اسرار دیدم
Вуҷӯди одам ва анвор дидам
وجود آدم و انوار دیدم
Ҳамаи илми ману ҳикмати ту будӣ
همه علم من و حکمت تو بودی
Марои андари баҳона дар рабӯдӣ
مرا اندر بهانه در ربودی
Набад одам ки дидам зоти пакет
نبد آدم که دیدم ذات پاکت
Таҷаллӣ феъл гашта дар сифотат
تجلّی فعل گشته در صفاتت
Ҷаҳони ҷони ҷони кул шудаи боз
جهان جان جان کل شده باز
Баҳами пайвастаи бади анҷому оғоз
بهم پیوسته بُد انجام و آغاز
Яқин донистам асрорат дар ӣнҷо
یقین دانستم اسرارت در اینجا
Чу дидам одам аз зотати ҳувайдо
چو دیدم آدم از ذاتت هویدا
Яқин шуд зонка ғайриӣ нест ҷузи ту
یقین شد زانکه غیری نیست جز تو
Намӯд ҷумла сирӣ нест ҷузи ту
نمود جمله سیری نیست جز تو
Ба илми андари малоики гаштам
به علم اندر ملائک گشتم
Тамомати ному нангам дар навиштам
تمامت نام و ننگم در نوشتم
зи маъдан равшанам шуд дар маъонӣ
ز معدن روشنم شد در معانی
Ки пайдо гашта аз роз наоне
که پیدا گشته از راز نهانی
Надидам ғайр он медонам ӣнҷо
ندیدم غیر آن میدانم اینجا
Ки бўдтсти ҳам пинҳону пайдо
که بودتست هم پنهان و پیدا
Мрогрчаҳ ту фармудӣ бсҷдаҳ
مراگرچه تو فرمودی بسجده
Ки одам ҳаст моро айни зубда
که آدم هست ما را عین زبده
Баҳонаи хок буд ва ман бидам нор
بهانه خاک بود و من بدم نار
Шудам кофар бибастам айни зуннор
شدم کافر ببستم عین زنّار
Чу кофари гаштам ва куфрон гузидам
چو کافر گشتم و کفران گزیدم
зи куфрон рӯй хубат боз дидам
ز کفران روی خوبت باز دیدم
Набад ғайриӣ ту донам ҷумла ҳастӣ
نبد غیری تو دانم جمله هستی
Барам ӣнҷо нагунҷад бути парастӣ
برم اینجا نگنجد بُت پرستی
Ман ӣнҷои кофари ишқ ту ҳастам
من اینجا کافر عشق تو هستم
Бути сӯрати бмънӣ кӣ пурситам
بت صورت بمعنی کی پرستم
Ҷамол бенишоне ёфтӣ ту
جمال بی نشانی یافتی تو
Басӯи бенишоне тофтӣ ту
بسوی بی نشانی تافتی تو
Ҷамол бе нишони сӯрат шудаи боз
جمال بی نشان صورت شده باز
Ҳиҷоби бут барам охири барандоз
حجاب بت برم آخر برانداز
Басӯрат одам омад ҳақ вале ҳон
بصورت آدم آمد حق ولی هان
Басӣ афтод ӣнҷои айни бурҳон
بسی افتاد اینجا عین برهان
Ту гФтстӣ ки одами сӯрат мо аст
تو گفتهستی که آدم صورت ما است
з дид ман аёнам ҷумла пайдост
ز دید من عیانم جمله پیداست
Агар саҷда кунам ҳар пешаи ман
اگر سجده کنم هر پیشهٔ من
Буд пеши ту ин андешаи ман
بود پیش تو این اندیشهٔ من
Ғалати ин бад ки худбинӣ намудем
غلط این بُد که خودبینی نمودم
Аёни ишқи ту куллӣ рабӯдам
عیان عشق تو کلّی ربودم
з худбинӣ шудам дар айни лаънат
ز خودبینی شدم در عین لعنت
Вале охир кунӣ бар ҷумлаи раҳмат
ولی آخر کنی بر جمله رحمت
Чу айни баҳри раҳмати хос ва омаст
چو عین بحر رحمت خاص و عامست
Аз онҷои қатраи моро тамомаст
از آنجا قطرهٔ ما را تمامست
Агар хоҳӣ бубахшӣ мари марои бахш
اگر خواهی ببخشی مر مرا بخش
Ки зоти пок ту некаст дар нақш
که ذات پاک تو نیکست در نقش
Куҷои васф ту донад кард идрок
کجا وصف تو داند کرد ادراک
Ки оҷизи аўФтоди андари кафи хок
که عاجز اوفتاد اندر کف خاک
Уқули оқилон гум шуд зи ҳайрат
عقول عاقلان گم شد ز حیرت
Фурӯи монданди андари айни қурбат
فرو ماندند اندر عین قربت
Сифоти зоти поки ту муназзаҳ
صفات ذات پاک تو منزّه
Уқул афтод бихўди андари ин раҳ
عقول افتاد بیخود اندر این ره
Ки бошад ақл каз зотат занад дам
که باشد عقل کز ذاتت زند دم
Ки саргардонаст андари айни олам
که سرگردانست اندر عین عالم
Ки бошад ақли Тифли ширхора
که باشد عقل طفلِ شیرخواره
Надонад кард ӣнҷои ҳеҷ чора
نداند کرد اینجا هیچ چاره
Ки бошад ақли афтодаи баробар
که باشد عقل افتاده برابر
Фурӯмондаи миёни обу озар
فرومانده میان آب و آذر
Ки бошад ақли ӣнҷои бози монда
که باشد عقل اینجا باز مانده
Миёни орзӯу ози монда
میان آرزو و آز مانده
Ки бошад ақли гардони гирди Кувайт
که باشد عقل گردان گرد کویت
Даванда то баради раҳ низ сӯят
دونده تا برد ره نیز سویت
Басии гашт ва надидаст ҷуз ки афъол
بسی گشت و ندیدست جز که افعال
Ниҳодаш дар сифотат дар баёни қол
نهادش در صفاتت در بیان قال
Басӣ зу оқибати дармондаи оҷиз
بسی زو عاقبت درمانده عاجز
Намӯд ишқ ту ноёфт ҳаргиз
نمود عشق تو نایافت هرگز