Миннати ҳайрону лаънати бози монда
منت حیران و لعنت باز مانده
Намӯд ишқати ӣнҷои бози хонда
نمود عشقت اینجا باز خوانده
Чўдидми рӯяти ӣнҷогоҳи пинҳон
چودیدم رویت اینجاگاه پنهان
Марои ин лаънати ту бас буд он
مرا این لعنت تو بس بود آن
Ки дар кӯй ту бошам лаънатии ман
که در کوی تو باشم لعنتی من
Кунам ҳар лаҳзаи биҳрмтии ман
کنم هر لحظهٔ بیحرمتی من
Ман аз лаънат натарсам ҳам ту доне
من از لعنت نترسم هم تو دانی
Агар хуоне вагар ронии ту доне
اگر خوانی و گر رانی تو دانی
Аз он такрор меорм дамодам
از آن تکرار میآرم دمادم
Ки ман саҷда накардам дид одам
که من سجده نکردم دید آدم
Маро чун саҷда ту карда бошам
مرا چون سجدهٔ تو کرده باشم
Чаро дар оқибат дар парда бошам
چرا در عاقبت در پرده باشم
Маро чун пардаи ӣнҷо бар даридӣ
مرا چون پرده اینجا بر دریدی
Ки ҷузи ман ҳечкас ғмхўр надидӣ
که جز من هیچکس غمخور ندیدی
Ман андари гӯии ту ҳайрону мастам
من اندر گوی تو حیران و مستم
Агарчӣ хештани куллӣ шикастам
اگرچه خویشتن کلّی شکستم
Касе кӯи мари туро бгзидаҳ бошад
کسی کو مر ترا بگزیده باشد
Дар аввали иззати ту дида бошад
در اوّل عزت تو دیده باشد
Ба охир чун кунад худро бхўорӣ
به آخر چون کند خود را بخواری
Кунад дар ишқи лаънати пойдорӣ
کند در عشق لعنت پایداری
Чу ман кардам суҷуди шебу боло
چو من کردم سجود شیب و بالا
Басии рифъат маро додӣ ту дар ло
بسی رفعت مرا دادی تو در لا
Касе каз ту чунин иззати бдидост
کسی کز تو چنین عزّت بدیداست
Кунун дар тавқи лаънати нопдидост
کنون در طوق لعنت ناپدیداست
Аён кун андари ӣнҷои он намӯдор
عیان کن اندر اینجا آن نمودار
Ҳиҷоби лаънатам аз пеш бурдор
حجاب لعنتم از پیش بردار
Ман одамро надидам ҷуз ки зотат
من آدم را ندیدم جز که ذاتت
Шудаи муттасифи зи аъёни сифотат
شده متصف ز اعیان صفاتت
Ман одамро надидам он ту будӣ
من آدم را ندیدم آن تو بودی
Ки дар заррот дар гуфту шунӯдӣ
که در ذرّات در گفت و شنودی
Намӯд рӯй одам шуд падедор
نمود روی آدم شد پدیدار
Намӯд ҷузв ва кул шуд ҷумлаи дидор
نمود جزو و کل شد جمله دیدار
Марои ин бад ки сар ту бидидам
مرا این بُد که سّر تو بدیدم
Накардам саҷда ва лаънат гузидам
نکردم سجده و لعنت گزیدم
Чўдидми ман ҷамолатро наоне
چودیدم من جمالت را نهانی
Бдонстм ки асрори ҷаҳонӣ
بدانستم که اسرار جهانی
Набад одами ту будӣ рух намӯда
نبُد آدم تو بودی رخ نموده
Гиреҳ аз кори олами баргушӯда
گره از کار عالم برگشوده
Ҳиҷоби иззатат бар рух кашида
حجاب عزّتت بر رخ کشیده
Аёни одам аз кул баркашида
عیان آدم از کل برکشیده
Назар кардам дар он дам дидам одам
نظر کردم در آن دم دیدم آدم
Ки пайдо шуд намӯд ту дар он дам
که پیدا شد نمود تو در آن دم
Чу одам дидаму дидори ту буд
چو آدم دیدم و دیدار تو بود
Маро ишқ омад ва дидор бинмуд
مرا عشق آمد و دیدار بنمود
Маро махфӣ намӯдӣ ҳамчуи одам
مرا مخفی نمودی همچو آدم
Назар кардам туро дидам дамодам
نظر کردم ترا دیدم دمادم
Агар ман гум шудам ту кам набошӣ
اگر من گم شدم تو کم نباشی
Намонад ҳеҷ шийъи ҷумла ту бошӣ
نماند هیچ شیء جمله تو باشی
Агарчӣ бор ишқат дидам аз ҷон
اگرچه بار عشقت دیدم از جان
Ҳаме дон лаънатем зорўи ҳайрон
همی دان لعنتیم زارو حیران
Агар лаънат буд он аз ту бошад
اگر لعنت بود آن از تو باشد
Ки раҳмати айни эҳсон ту бошад
که رحمت عین احسان تو باشد
Зиҳии онкас ки ӣнҷои ҳақи бидонад
زهی آنکس که اینجا حق بداند
Биҷузи раҳмат дигар лаънат надонад
بجز رحمت دگر لعنت نداند
Зиҳии шукру сипосу ҳақ гузорон
زهی شکر و سپاس و حق گذاران
Чунин карданд ӣнҷои дӯстдорон
چنین کردند اینجا دوستداران
Ҳамон кӯ дӯстдорӣ дид дилдор
همان کو دوستداری دید دلدار
Нигараданд рухи худро ба озор
نگرداند رخ خود را به آزار
Ба озории куҷои баргардад аз дӯст
به آزاری کجا برگردد از دوست
Бар орифи чунин кардан на некӯаст
بر عارف چنین کردن نه نیکوست
Чу Иблис ар ту мардӣ ҳақ бишнос
چو ابلیس ار تو مردی حق بشناس
зи лаънат дар намӯд ишқи мҳрос
ز لعنت در نمود عشق مهراس
Ки озорӣ расад аз ёрати ӣнҷо
که آزاری رسد از یارت اینجا
Дарунро бо буруни гардони мусаффо
درون را با برون گردان مصفّا
Ба озорӣ ки аз маҳбӯби ёбӣ
به آزاری که از محبوب یابی
Сазад эй ҷон агар рух барнатобӣ
سزد ای جان اگر رخ برنتابی
Рухи ошиқ ҳамеша зард бошад
رخ عاشق همیشه زرد باشد
Ки аз ишқаши дилии пар дард бошад
که از عشقش دلی پر درد باشد
Рухи ошиқи тавон дидан асарҳо
رخ عاشق توان دیدن اثرها
Ки ӯ дорад з дид ҷони хабарҳо
که او دارد ز دید جان خبرها
Чаро маъшуқаро ту тарки гўӣӣ
چرا معشوقه را تو ترک گوئی
Аз он саргаштаи ту монанди гўӣӣ
از آن سرگشته تو مانند گوئی
Рухи ҷонони бҷонӣ сахт арзонаст
رخ جانان بجانی سخت ارزانست
Ки онҷои гуҳи ҷамол дӯст аъёнаст
که آنجا گه جمال دوست اعیانست
Рухи ҷононти ӣнҷои орзўист
رخ جانانت اینجا آرزویست
Чаҳ ҷой мастӣасту гФтгўист
چه جای مستیست و گفتگویست
Рухи ҷонони дарун дида пайдост
رخ جانان درون دیده پیداست
Валикини ақли андар ишқ шайдост
ولیکن عقل اندر عشق شیداست
Агар монанди шайтони раҳбарии ту
اگر مانند شیطان رهبری تو
Қадам дар куфр ва лаънат биспурӣ ту
قدم در کفر و لعنت بسپری تو
Кашии бори ҷафои ишқи ҷонон
کشی بار جفای عشق جانان
Намӯд дарди худ ореи бадармон
نمود درد خود آری بدرمان
Умедии банд эй ҳолк намӯда
امیدی بند ای هالک نموده
Аёни хештан солик намӯда
عیان خویشتن سالک نموده
Ту чун солик шудӣ дар охири кор
تو چون سالک شدی در آخر کار
Намӯд лаънатат ояд падедор
نمود لعنتت آید پدیدار
Дар ин раҳ ҳар замони сад куфр ва дайнаст
در این ره هر زمان صد کفر و دینست
Гуҳии айни гумон гоҳе яқин аст
گهی عین گمان گاهی یقین است
Дар ӣнҷо ҳар замони айни балои рост
در اینجا هر زمان عین بلا راست
Мисоли шоҳидони Карбалои рост
مثال شاهدان کربلا راست
Дар ин водии дил ва ҷон кун ту эсор
در این وادی دل و جان کن تو ایثار
Ки ҷононт шавад бишки харидор
که جانانت شود بیشک خریدار
Чаро аз лаънати ҳақи мигризӣ
چرا از لعنت حق میگریزی
Чаро тўбои қазои ӣнҷои ситезӣ
چرا توبا قضا اینجا ستیزی
Бикаш бори фироқ ва васл дарёб
بکش بار فراق و وصل دریاب
Раҳо кун фаръро ва асл дарёб
رها کن فرع را و اصل دریاب
Ки шайтони асли худ дар фаръ дарёфт
که شیطان اصل خود در فرع دریافت
Аёни лаънати андар шаръ дарёфт
عیان لعنت اندر شرع دریافت
Ту бори ишқ чун ӣнҷо кашидӣ
تو بار عشق چون اینجا کشیدی
Яқини майдон ки ком дил раседӣ
یقین میدان که کام دل رسیدی
Бикаш монанди мардонаши ту борӣ
بکش مانند مردانش تو باری
Ки бархезад зи раҳи бории ғуборӣ
که برخیزد ز ره باری غباری
Шавад пайдои ҷамол бе нишоне
شود پیدا جمال بی نشانی
Намояд буд кул дар ту наоне
نماید بود کل در تو نهانی
Чу шайтонаст бар умеди раҳмат
چو شیطانست بر امّید رحمت
Миндиш андари ин роҳаши зи лаънат
میندیش اندر این راهش ز لعنت
Ту қавли дӯсти фармон бар ту ӣнҷо
تو قول دوست فرمان بر تو اینجا
Ки бигушоед туро ӯ дар дар ӣнҷо
که بگشاید ترا او در در اینجا
БФрмон бош ва тоъат кун дамодам
بفرمان باش و طاعت کن دمادم
Ки фармудаст саҷда назд одам
که فرمودست سجده نزد آدم
Ҳамаи зарроти пешат дар суҷуданд
همه ذرّات پیشت در سجودند
Талабкори ту ӣнҷо дар вуҷӯданд
طلبکار تو اینجا در وجودند
Ҳамаи зарроти дртў ҷамъ гашта
همه ذرات درتو جمع گشته
Басар бигушодаанд ва шамъ гашта
بصر بگشادهاند و شمع گشته
Бтўи ҳайрон шуда ту худ ндонӣ
بتو حیران شده تو خود ندانی
Чу эшон дрхўдти ҳайрони Бамоне
چو ایشان درخودت حیران بمانی
Талабкор тавонад ва дар тўҳстнд
طلبکار تواند و در توهستند
зи ҷоми ишқи ту зарроти мустанад
ز جام عشق تو ذرّات مستند
На ҳушёранду не бедор бошанд
نه هشیارند و نی بیدار باشند
Тамомати айни ин анвор бошанд
تمامت عین این انوار باشند
Ҳамаи пайдо шуда дар ҷавҳари ёр
همه پیدا شده در جوهر یار
Аз ӯ худ карда аинҷогаҳи падедор
از او خود کرده اینجاگه پدیدار
Бигард каъбаи ҷон дар тавофанд
بگرد کعبهٔ جان در طوافند
Чу симурғони ҳама дар кӯҳ қофанд
چو سیمرغان همه در کوه قافند
Чу бархе дар висол ва дар ҷалоланд
چو برخی در وصال و در جلالند
Ҳамаш бархе наоне дар ваболанд
همش برخی نهانی در وبالند
Ҷамол ёр меҷӯянд ҷумла
جمال یار میجویند جمله
Мари ин асрори мигўинди ҷумла
مر این اسرار میگویند جمله
Ки бобои ту на бе ту ин чигуна аст
که بابا تو نه بی تو این چگونه است
Ки моро андар ӣнҷо раҳнамӯнаст
که ما را اندر اینجا رهنمونست
Талабкори омадему дӯсти ӣнҷо
طلبکار آمدیم و دوست اینجا
Даруни каъба рӯй ӯ ҳувайдост
درون کعبه روی او هویداست
Талабкори омадему дӯсти дидем
طلبکار آمدیم و دوست دیدیم
Намӯд хештан дар пӯсти дидем
نمود خویشتن در پوست دیدیم
Талабкори омадем аз ҷавҳари асл
طلبکار آمدیم از جوهر اصل
Ки аинҷоисти бишки ҷавҳари васл
که اینجایست بیشک جوهر وصل
Ҳамӯи моро дар ӣнҷо раҳнамӯн кард
همو ما را در اینجا رهنمون کرد
Намӯд ишқи худ ӣнҷо фузун кард
نمود عشق خود اینجا فزون کرد
Чўхўд мехост кин ҷогаҳи намояд
چوخود میخواست کاین جاگه نماید
Намӯд ишқи боаллоҳи намояд
نمود عشق بااللّه نماید
Намӯд худнамӯди ҷумлаи моӣим
نمود خودنمود جمله مائیم
Ки дар нору ҳавои ҳам хоку моӣим
که در نار و هوا هم خاک و مائیم
Ҳамаи дрҷўҳрим ва бо нишонем
همه درجوهریم و با نشانیم
Ки пайдои омадем ва бе нишонем
که پیدا آمدیم و بی نشانیم
зи айн бенишоне ҳаст гаштем
ز عین بی نشانی هست گشتیم
зи ҷоми ишқи ҷонон маст гаштем
ز جام عشق جانان مست گشتیم
Ҷамоли ёр дар мо кул асар кард
جمال یار در ما کل اثر کرد
Намӯд ақл дар ӣнҷо хабар кард
نمود عقل در اینجا خبر کرد
Ҷамоли хеш бар саҳро ниҳодаст
جمال خویش بر صحرا نهادست
Наоне розро ӣнҷо ниҳод аст
نهانی راز را اینجا نهاد است
Ҷамоли хеши з одам кард пайдо
جمال خویش زِ آدم کرد پیدا
Мар ӯро оваред ӣнҷо ба саҳро
مر او را آورید اینجا به صحرا
Ҷамоли хеш дар вай чун ниҳод ӯ
جمال خویش در وی چون نهاد او
Намӯд омад дар ӣнҷо дод дод ӯ
نمود آمد در اینجا داد داد او
Ҷамоли одам аз ҷузв ва кул омад
جمال آدم از جزو و کل آمد
Агарчӣ айн ӯ андар дил омад
اگرچه عین او اندر دل آمد
Ҷамоли одам аз аъён зотаст
جمال آدم از اعیان ذاتست
Намӯдаш дар фаъол андар сифотаст
نمودش در فعال اندر صفاتست