Нафас бо ман ҳаме гуяд наоне

نفس با من همی گوید نهانی

Ки чун афтод одамро аёнӣ

که چون افتاد آدم را عیانی

Нафас бо ман ҳаме гуяд ки чун буд

نفس با من همی گوید که چون بود

Ки шайтонаши бгндми раҳнамӯн буд

که شیطانش بگندم رهنمون بود

Нафас бо ман ҳаме гуяд ҳамеи боз

نفس با من همی گوید همی باز

Ки чун бад дар аёни анҷому оғоз

که چون بُد در عیان انجام و آغاز

Нафас бо ман ҳаме гуяд яқинаш

نفس با من همی گوید یقینش

Ки чун бади аввалин ва охиринаш

که چون بُد اوّلین و آخرینش

Нафас бо ман ҳаме гуяд аёнӣ

نفس با من همی گوید عیانی

Ки ман бнўохтми лекини ту доне

که من بنواختم لیکن تو دانی

Нафас бо ман ҳаме гуяд яқини дӯст

نفس با من همی گوید یقین دوست

Ки аиндм дар дами ман аз дам ӯст

که ایندم در دمِ من از دم اوست

Чу дами андари дамат ӣнҷо дамидам

چو دم اندر دمت اینجا دمیدم

Яқин бар коми дили ӣнҷои расидам

یقین بر کام دل اینجا رسیدم

Аз он дами дмдмми одами намояд

از آن دم دمدمم آدم نماید

Дили ушшоқи куллӣ мирбоид

دل عشّاق کلّی میرباید

Дили ушшоқ пурдардаст аз ёр

دل عشاق پردرد است از یار

Нмигнҷд дар ин дами ҳеҷ ағёр

نمیگنجد در این دم هیچ اغیار

Дили он дами комдм аз чоҳ бар ҷоҳ

دل آن دم کآمدم از چاه بر جاه

Намудем сари худ бо ҳайдари онгоҳ

نمودم سرّ خود با حیدر آنگاه