Пас онгаҳ ҳақ таъолӣ гуфт одам
پس آنگه حق تعالی گفت آدم
Аҷаб аҷз оваредӣ андари ин дам
عجب عجز آوریدی اندر این دم
зи ъҷзхўиштн мискин намӯдӣ
ز عجزخویشتن مسکین نمودی
Кунун асрори моро дар фузудӣ
کنون اسرار ما را در فزودی
Чу мигўӣӣ ки бад кардам бадии дон
چو میگوئی که بد کردم بدی دان
Бадӣ аз нФсхўд ҳар дами бадии дон
بدی از نفسخود هر دم بدی دان
Бадӣ кардӣ ва акнӯн роз гуфтӣ
بدی کردی و اکنون راز گفتی
Бъҷзи хеш бо ман боз гуфтӣ
بعجز خویش با من باز گفتی
Бадӣ кардӣ бадӣ омад ба пешат
بدی کردی بدی آمد به پیشت
Вале марҳами нуҳум бар ҷони ришат
ولی مرهم نهم بر جان ریشت
Бадӣ кардӣ гунаҳкори бсоът
بدی کردی گنهکار بساعت
Фтодстӣ кунун андари шақоват
فتادستی کنون اندر شقاوت
Кунун аз ҷнтми хезу буруни рӯ
کنون از جنتّم خیز و برون رو
Змн акнӯн намӯд ҷон ту бишинав
زمن اکنون نمود جان تو بشنو
Ту акнӯн ронда монанди Иблис
تو اکنون راندهٔ مانند ابلیس
Нмигнҷд барам солусу талбис
نمیگنجد برم سالوس و تلبیس
Ту акнӯн рондаи рӯ аз биҳиштам
تو اکنون راندهٔ رو از بهشتم
Ки аз айни ъқўботти гузаштам
که از عین عقوباتت گذشتم
Уқубати хостам кардани турои ман
عقوبت خواستم کردن ترا من
Валикин ҳаст розати ҳам ту бо ман
ولیکن هست رازت هم تو با من
Кунун беруни зҷнт бе уқубат
کنون بیرون زجنّت بی عقوبت
Басӣ бошад турои андӯҳу меҳнат
بسی باشد ترا اندوه و محنت
Турои ин бас буд дар ҳардуи олам
ترا این بس بود در هردو عالم
Ки ин хорӣ туро бошад дамодам
که این خواری ترا باشد دمادم
Турои ин бас буд дар айни хорӣ
ترا این بس بود در عین خواری
Балои қурби моро пойдорӣ
بلای قرب ما را پایداری
Балои қурби мо каши ин замони ту
بلای قرب ما کش این زمان تو
Ки бахшидеми ӣнҷои ройгони ту
که بخشیدیم اینجا رایگان تو
Балои қурби мо май каш дар ӣнҷо
بلای قرب ما می کش در اینجا
Ки хоҳӣ буд зании баси ту ба танҳо
که خواهی بود زنی بس تو به تنها
Балои қурби мо май каши ту аз ҷон
بلای قرب ما می کش تو از جان
Ки мо дорем бо ту рози пинҳон
که ما داریم با تو راز پنهان
Балоӣ қурб мекаш то туоне
بلای قرب میکش تا توانی
Кунун чун хору расвои ҷаҳонӣ
کنون چون خوار و رسوای جهانی
Балои қурби мокши одами пер
بلای قرب ماکش آدم پیر
Ки аздстт бурун шуд раъйу тадбир
که ازدستت برون شد رأی و تدبیر
Балои қурби мокш худ бисӯзон
بلای قرب ماکش خود بسوزان
Ки ногоҳат ббхшоӣими осон
که ناگاهت ببخشائیم آسان
Кунун азҷнти мотўи буруни шӯ
کنون ازجنت ماتو برون شو
Бадунёи хору сўӣии раҳнамӯни шӯ
بدنیا خوار و سوئی رهنمون شو
Сӯии он раҳнамӯни шӯи хонҳоши байн
سوی آن رهنمون شو خانهاش بین
Вале аинҷоигаҳи бигонҳоши байн
ولی اینجایگه بیگانهاش بین
Кунун хоҳӣ шудан дар сӯии ғаддор
کنون خواهی شدن در سوی غدّار
Дар ӣнҷои хештан акнӯн нигаҳдор
در اینجا خویشتن اکنون نگهدار
Кунун хоҳӣ шудани наздик ӯ ту
کنون خواهی شدن نزدیک او تو
Або уҳаст ӣнҷои гуфтугӯи ту
ابا اوهست اینجا گفتگو تو
Кунун хоҳӣ шудан бо ӯ рафоқат
کنون خواهی شدن با او رفاقت
Басӯии мо буд ҳам иштиёқат
بسوی ما بود هم اشتیاقت
Кунун хоҳии бадани андар бар ту
کنون خواهی بُدن اندر بر تو
Ту бошӣ доӣмодри озари ту
تو باشی دائمادر آذر تو
Кунун одами аботсту яқини ҳам
کنون آدم اباتست و یقین هم
Змо бишинав кунун ин рози одам
زما بشنو کنون این راز آدم
Чу хӯрдӣ гандум ӯ бади раҳнамӯнат
چو خوردی گندم او بُد رهنمونت
Кунун хоҳад бадан дар бндхўнт
کنون خواهد بُدن در بندخونت
Ки то хӯнати бирезад ӯ бхўорӣ
که تا خونت بریزد او بخواری
Сазад гар гуфт моро пойдорӣ
سزد گر گفت ما را پایداری
Чу ӣнҷо дода инсоф аз худ
چو اینجا دادهٔ انصاف از خود
Бало ояд пяти азники вази бад
بلا آید پیت ازنیک وز بد
Бало ояд басии андари сарати боз
بلا آید بسی اندر سرت باز
Вале ман бигузаронам аз ?бирти боз
ولی من بگذرانم از برت باز
Ту бо ман бош ҳар ҷоӣӣ ки бошӣ
تو با من باش هر جائی که باشی
Дамӣ бояд з моғоФл набошӣ
دمی باید ز ماغافل نباشی
Ту бо ман бош андари дарду меҳнат
تو با من باش اندر درد و محنت
Ки ногоҳат даҳум ҳар лаҳзаи роҳат
که ناگاهت دهم هر لحظه راحت
Ту бо ман бош вази ман ҷӯи давоят
تو با من باش وز من جو دوایت
Ки ман хоҳам бадани кули раҳнамоят
که من خواهم بُدن کل رهنمایت
Ту бо ман бош ва акнӯн ёди майдор
تو با من باش و اکنون یاد میدار
Бҳрҳолии туам аз ёд магузор
بهرحالی توام از یاد مگذار
Ту бо ман бош акнӯн роз гуфтам
تو با من باش اکنون راز گفتم
Намӯд ишқи боту боз гуфтам
نمود عشق باتو باز گفتم
Бҳркорӣ ки пеш ояд Фротў
بهرکاری که پیش آید فراتو
Даруни ҷони нигару андари лақои ту
درون جان نگر و اندر لقا تو
Маро бар хон ки эй саттори субҳон
مرا بر خوان که ای ستّار سبحان
Вуҷӯди одам аз ин ғами ту бурҳон
وجود آدم از این غم تو برهان