Дило бедори шӯ аз хоби ғифлат

دلا بیدار شو از خواب غفلت

Чромондии ту дрғрқоби ғифлат

چرا ماندی تو در غرقاب غفلت

Дило бедори шӯ чун ошиқони ту

دلا بیدار شو چون عاشقان تو

МхФт эй дил дар ӣнҷои як замони ту

مخُفت ای دل در اینجا یک زمان تو

Дило бедори шӯ аз хоби мастӣ

دلا بیدار شو از خواب مستی

Ки аФтодстии андари сӯии пастӣ

که افتاده‌ستی اندر سوی پستی

Дило то чанд ронам бо ту ҳар роз

دلا تا چند رانم با تو هر راز

Ҳиҷоб аз рӯй худ як дами барандоз

حجاب از روی خود یک دم برانداز

Дило то чанд гӯям бо ту ҳар сар

دلا تا چند گویم با تو هر سرّ

Ту монадӣ дар паии тақлиди зоҳир

تو ماندی در پی تقلید ظاهر

Замонии гурзи тақлидати рҳоӣӣ

زمانی گر ز تقلیدت رهائی

Буд ёбии яқини айни хдоӣӣ

بود یابی یقین عین خدائی

Замонӣ бигузар аз буд вуҷӯдат

زمانی بگذر از بود وجودت

Талаб кун дар даруни мрбўд будат

طلب کن در درون مر بود بودت

Рҳоӣӣ кун талаби зини маскани хок

رهائی کن طلب زین مسکن خاک

з буд хештани шӯи як замони пок

ز بود خویشتن شو یک زمان پاک

Рҳоӣӣ кун талаб чун мурғ аз дом

رهائی کن طلب چون مرغ از دام

Агар дармондаи ӣнҷои ту ноком

اگر درمانده‌ای اینجا تو ناکام

Рҳоӣӣ кун талаби бигузоради дона

رهائی کن طلب بگذار دانه

Ки дардоами аўФтодӣ бе баҳона

که در دام اوفتادی بی بهانه

Чаро охири чунин мастии ту эй дил

چرا آخر چنین مستی تو ای دل

Накардӣ васлии ӣнҷогоҳи ҳосил

نکردی وصلی اینجا گاه حاصل

Висол ёр наздикаст дар ту

وصال یار نزدیکست در تو

Гумон чун роҳ торикаст дар ту

گمان چون راه تاریکست در تو

Раҳ ту ҳаст андар гул бимонада

ره تو هست اندر گل بمانده

Дар ин дорушшифоӣ дил бимонада

در این دارالشفای دل بمانده

Табибат нест ӣнҷои худ даво кун

طبیبت نیست اینجا خود دوا کن

Чу маҷрӯҳӣ бирав худро шифо кун

چو مجروحی برو خود را شفا کن

Бирав назд табиби кори дида

برو نزد طبیب کار دیده

Ки дарди ошиқон бисёр дида

که درد عاشقان بسیار دیده

Бирав худ родўоӣӣ кун бар ӯ

برو خود را دوائی کن بر او

Маразҳоят шФоӣӣ кун бар ӯ

مرضهایت شفائی کن بر او

Ки бисёранд ранҷурон чун ту

که بسیارند رنجوران چون تو

Фтодстнди махмурон чун ту

فتادسته‌اند مخموران چون تو

Ҳамаи ӣнҷои давои худ талаб кун

همه اینجا دوای خود طلب کن

Бирав бишрми қасд боргаҳ кун

برو بیشرم قصد بارگه کن

Ки шоҳи ҷузву кул ӣнҷо табибаст

که شاه جزو و کل اینجا طبیبست

Давоӣ ҳар касеро аз табибаст

دوای هر کسی را از طبیبست

Ғизоӣ ҳар касе донад табиб ӯ

غذای هر کسی داند طبیب او

Диҳад мар ҳар касе ӣнҷои насиб ӯ

دهد مر هر کسی اینجا نصیب او

Табиби дард ишқ омад рухи ёр

طبیب درد عشق آمد رخ یار

Ки дил аз баҳр рӯй ӯст бемор

که دل از بهر روی اوست بیمار

Дили аттори дард ишқ дорад

دل عطار درد عشق دارد

Шифои ҷздидн ҷонон надорад

شفا جز دیدن جانان ندارد

Дили аттор кӣ ёбад шФоӣӣ

دل عطّار کی یابد شفائی

Бўқтӣ кӯ шавад аз худ Фноӣӣ

به وقتی کو شود از خود فنائی

Марои дрдисти кӯро нест дармон

مرا دردیست کو را نیست درمان

Биҷузи дидор ӯро нест дармон

بجز دیدار او را نیست درمان

зи дарди ман ҳамаи олами хабардор

ز درد من همه عالم خبردار

Ки афтодами аҷаби маҷрӯҳу бемор

که افتادم عجب مجروح و بیمار

зи дарди ман фалак дар хӯн нишаста

ز درد من فلک در خون نشسته

Бигард ӯ саросар хӯн нишаста

بگرد او سراسر خون نشسته

зи дардам абр мегиряд ҳамеша

ز دردم ابر می‌گرید همیشه

Аёни баҳру роғу боғу беша

عیان بحر و راغ و باغ و بیشه

зи дардами раъди андар нолш омад

ز دردم رعد اندر نالش آمد

Биҷои абри хӯн дар болаш омад

به جای ابر خون در بالش آمد

зи дардами моҳи бгдозди баҳри ма

ز دردم ماه بگدازد به هر مه

Ки ӯ шуд зарра аз дардами огаҳ

که او شد ذرّه‌ای از دردم آگه

зи дардам кӯҳ бингар пора гашта

ز دردم کوه بنگر پاره گشته

Туфии андари дил ҳар хора гашта

تفی اندر دل هر خاره گشته

Агар аз дард гӯям кас чаҳ донад

اگر از درد گویم کس چه داند

Вгрдонд чу ман дар дард монад

وگر داند چو من در درد ماند

Агар аз дард гӯям соҳиби дард

اگر از درد گویم صاحب درد

Ҳаме хоҳад ки нанишинем мо фард

همی خواهد که ننشینیم ما فرد

Ман ва ӯ ҳардуи боҳами рози гўӣим

من و او هردو باهم راز گوئیم

Аёҳм ҳар сифати мо бози гўӣим

ابا هم هر صفت ما باز گوئیم

Чу ман ӯ бошам ва ӯ ман дар он дард

چو من او باشم و او من در آن درد

Намояди ёр бо мо диданаши фард

نماید یار با ما دیدنش فرد

Надидам ҳеҷ ҳам дардӣ дар ӣнҷо

ندیدم هیچ هم دردی در اینجا

Ҳақиқати ошиқии мардӣ дар ӣнҷо

حقیقت عاشقی مردی در اینجا

Надидам ошиқи покизаи дидор

ندیدم عاشق پاکیزه دیدار

Ки чун Мансур ояд ӯ падедор

که چون منصور آید او پدیدار

зи даст худ шудам бихўди ту доне

ز دست خود شدم بیخود تو دانی

Марои зини дард аз ӣнҷои мирҳонӣ

مرا زین درد از اینجا میرهانی

Фнокни мрмро аз гуфт тақлид

فنا کن مر مرا از گفت تقلید

Расонами ин замон аз дидан дид

رسانم این زمان از دیدن دید

Манам муштоқи ту дар худ бимонада

منم مشتاق تو در خَود بمانده

Шудаи фориғи зи нек ва бад бимонада

شده فارغ ز نیک و بد بمانده

Чунон биҳушам аз рози аластат

چنان بیهوشم از راز الستت

Бимонада ошиқу ҳайрони мастат

بمانده عاشق و حیران مستت

Чунон биҳушам ва ҳайрон бимонада

چنان بیهوشم و حیران بمانده

Бики раҳи даст аз ҷони брФшондаҳ

به یک ره دست از جان برفشانده

Мар аз ман дар аинҷогаҳи ҷдоӣӣ

مر از من در اینجاگه جدائی

Ки то дрёбмти айни хдоӣӣ

که تا دریابمت عین خدائی

МрогФтор аз баҳр ту бошад

مرا گفتار از بهر تو باشد

Дилам бар лутф ва бар қаҳр ту бошад

دلم بر لطف و بر قهر تو باشد

Дили ман ончунон дидаст рӯят

دل من آنچنان دیده‌ست رویت

Ки биҳушаст андари гуфтугӯят

که بیهوش است اندر گفتگویت

Чунон аз шавқи рӯяти биқрорст

چنان از شوق رویت بیقرارست

Ки аздрди хушии маҷрӯҳ ва зораст

که از درد خوشی مجروح و زارست

Чунон аз дарди ту андар хурӯшаст

چنان از درد تو اندر خروشست

Ки аз баҳри ту ӣнҷо дар фурушаст

که از بحر تو اینجا دُر فروشست

Чунон аз ишқ ту бошад хурушон

چنان از عشق تو باشد خروشان

Ки чун диягӣаст ӯ пайвастаи ҷӯшон

که چون دیگی است او پیوسته جوشان

Ҳамаи роз ту мегуяд бгФтор

همه راز تو می‌گوید بگفتار

Ҳама буд ту мебинад бикбор

همه بود تو می‌بیند به یکبار

Ҳиҷоб аз пеш чун бардоштии ту

حجاب از پیش چون برداشتی تو

Биҷузи худ ҳеҷ мингзоштии ту

بجز خود هیچ می‌نگذاشتی تو

Дар ин ойӣнаи дидор ту дорам

در این آیینه دیدار تو دارم

Хушӣ бар худ зи дидор ту дорам

خوشی بر خود ز دیدار تو دارم

Дар ин ойӣна кул бинмуда бо ман

در این آیینه کل بنموده با من

Тўӣии ҳам оинаи дидаи абои ман

توئی هم آینه دیده ابا من

Маро бо ту хушаст эй ҷони ҷонҳо

مرا با تو خوشست ای جان جانها

Ту донеи ошкорои внҳонҳо

تو دانی آشکارا و نهانها

Маро бо ту хушаст эй қӯти дил

مرا با تو خوشست ای قوت دل

Ки ту ҳам баргушодӣ рози мушкил

که تو هم برگشادی راز مشکل

Маро бо ту хушаст эй нури дида

مرا با تو خوشست ای نور دیده

Тўӣии ӣнҷои саросари нури дида

توئی اینجا سراسر نور دیده

Маро бо ту хушаст эй айни дидор

مرا با تو خوشست ای عین دیدار

Марви зинҷои маро танҳо бмгзор

مرو زینجا مرا تنها بمگذار

Маро бо ту хушаст эй роҳати ҷон

مرا با تو خوشست ای راحت جان

Аз он май ормати лؤлؤу марҷон

از آن می‌آرمت لؤلؤ و مرجان

Маро бо ту хушаст аимоиаҳи дил

مرا با تو خوشست ای مایهٔ دل

Тўӣии хуршед дар ҳамсояи дил

توئی خورشید در همسایه دل

Маро бо ту хушасту ёри мушкил

مرا با تو خوشست و یار مشکل

Ки крдстии марои мақсӯди ҳосил

که کرده‌ستی مرا مقصود حاصل

Дилам то роҳ дар сӯии ту барда аст

دلم تا راه در سوی تو برده است

Танам зиндааст ва дар кӯии ту мурда аст

تنم زنده است و در کوی تو مرده است

Дилам шуд зинда аз дидори рӯят

دلم شد زنده از دیدار رویت

Замонӣ бас накард аз гуфтугӯят

زمانی بس نکرد از گفتگویت

Дар ин ойӣна рух бинмуда ту

در این آیینه رخ بنموده‌ای تو

з худ гуфта зи худ бшнФтаҳи ту

ز خود گفته ز خود بشنفته‌ای تو

Маро бо ту хушаст эй роҳати ҷон

مرا با تو خوشست ای راحت جان

Маро аз ин дар гуфтат маранҷон

مرا از این دُرِ گفتت مرنجان

Висолати нақши бнмоӣии бадишон

وصالت نقش بنمائی بدیشان

Равонӣ кун агрхўоҳии ту қурбон

روانی کن اگر خواهی تو قربان

Шудам фориғ ва фориғ гашта аз кеш

شدم فارغ و فارغ گشته از کیش

Фитодаи мустаманду зорўи длриш

فتاده مستمند و زار و دلریش

Чу хоҳии куштанам ва дар охири кор

چو خواهی کُشتنم در آخر کار

Замонии ин ҳиҷоб аз пеш бурдор

زمانی این حجاب از پیش بردار

Чу хоҳии куштанами он рӯй бинмоӣ

چو خواهی کُشتنم آن روی بنمای

Замонии дарди ман ҷоно бибахшоӣ

زمانی درد من جانا ببخشای

Накардӣ раҳмати валикини раҳимӣ

نکردی رحمت ولیکن رحیمی

Ки мар худ нест корами ҷузи салимӣ

که مر خود نیست کارم جز سلیمی

Накардӣ раҳматӣ эй буд ҷумла

نکردی رحمتی ای بود جمله

Ту дорам чун тўӣии маъбуди ҷумла

تو دارم چون توئی معبود جمله

Маро чун кишти хоҳӣ роз дидам

مرا چون کشت خواهی راز دیدم

Аласти брбкми ҳам боз дидам

الست بربّکم هم باز دیدم

Бадаст худ бикаш ҷонои марои ту

به دست خود بکش جانا مرا تو

Бдстгирим манимо ин ҷафои ту

به دستگیریم منما این جفا تو

Агарчӣ дар ҳақиқати ҳам тўӣии дӯст

اگرچه در حقیقت هم توئی دوست

Чгўим чун турои ин феъл вена хуаст

چه گویم چون ترا این فعل وین خوست

Дар он дами дами занам аз буд будат

در آن دم دم زنم از بود بودت

Чу бурдорӣ маро куллӣ намаваддат

چو برداری مرا کلّی نمودت

Бадасти дӯст ҳар кӯ кушта гардад

به دست دوست هر کو کشته گردد

Миёни хоку хӯн оғишта гашта гардад

میان خاک و خون آغشته گشته گردد

Висолӣ ёбад онҷои ҷовдонӣ

وصالی یابد آنجا جاودانی

Диҳад ӯро тамомати ройгонӣ

دهد او را تمامت رایگانی

Муроди дӯст чун ин куштан мо аст

مراد دوست چون این کُشتن ما است

Миёни хоку хӯни оғштн мо аст

میان خاک و خون آغشتن ما است

Ҳазорон ҷони фидоӣ рӯй ҷонон

هزاران جان فدای روی جانان

Агар кушта шавам дар кӯии ҷонон

اگر کشته شوم در کوی جانان

Ҳазорон ҷони фидои раҳравонаш

هزاران جان فدای رهروانش

Ҳазорон ҷони фидои ошиқонаш

هزاران جان فدای عاشقانش

Ҳазорон ҷон кунам ҳар лаҳзаи афшон

هزاران جان کنم هر لحظه افشان

Чу гирдам аз фанои тани сроФшон

چو گردم از فنای تن سرافشان

Маро ҷонӣаст аз худ шарм дорам

مرا جانیست از خود شرم دارم

Нмидонм ки чун посухи гузорам

نمیدانم که چون پاسخ گذارم

Чаҳ бошад ҷони заъифии нотавонӣ

چه باشد جان ضعیفی ناتوانی

Ки пардозад аз ӯ шарҳ ва беоне

که پردازد از او شرح و بیانی

Чаҳ бошад ҷони маро ҷонон тамомаст

چه باشد جان مرا جانان تمامست

Ки ҷузи ҷонони ҳама бар ман ҳаром аст

که جز جانان همه بر من حرام است

Чаҳ бошад ҷони яке мискин бимонада

چه باشد جان یکی مسکین بمانده

Заъифу хор ва бетамкин бимонад

ضعیف و خوار و بی تمکین بمانده

Басӣ гуфта зи дарди ӣнҷои сухан ӯ

بسی گفته ز درد اینجا سخن او

Бгштаҳ ҳар замон дар ҷону тан ӯ

بگشته هر زمان در جان و تن او

Сулӯкӣ дорад ӣнҷо бе ниҳоят

سلوکی دارد اینجا بی نهایت

Фитодаи пуртӯии биҳду ғоят

فتاده پرتوی بیحدّ و غایت

Сулӯкӣ дорад ӯ восил бимонада

سلوکی دارد او واصل بمانده

Даруни дили аҷаб бедил бимонада

درون دل عجب بیدل بمانده

Ҳамеи хоҳӣ ки чун аввал шавад боз

همی خواهی که چون اوّل شود باز

Агарчӣ ёфтаст анҷому оғоз

اگرچه یافته‌ست انجام و آغاز

Камолаши бартар аз кун ва макон аст

کمالش برتر از کون و مکان است

Ки дидораши ҳақиқат ҷон ҷонаст

که دیدارش حقیقت جان جانست

Камолӣ дорад аз сари илоҳӣ

کمالی دارد از سرّ الهی

Ки равшан шуд бадви сари кмоҳӣ

که روشن شد بدو سرّ کماهی

Камолӣ дорад аз асрори ҷонон

کمالی دارد از اسرار جانان

Ки пайдо омадасту рози пинҳон

که پیدا آمده‌ست و راز پنهان

Камолӣ дорад ӯ аз рози Мансур

کمالی دارد او از راز منصور

Ки ҳам он дам занад то нафхаи сувар

که هم آن دم زند تا نفخهٔ صور

Камолаш аз аноолҳқ боз дидаст

کمالش از اناالحق باز دیده‌ست

Ки чун Мансури ӣнҷо роз дидаст

که چون منصور اینجا راز دیده‌ست

Камолаш ёфт зу ӣнҷои аноолҳқ

کمالش یافت زو اینجا اناالحق

Ҳамаи заррот ӯ гуфтанд сидқ

همه ذرات او گفتند صَدّق

Ҳақиқати куштани худ дар лақо ёфт

حقیقت کشتن خود در لقا یافت

Аноолҳқ зад ки ҳақи андар лақо ёфт

اناالحق زد که حق اندر لقا یافت

Худо бояд ки мари худ роз гуяд

خدا باید که مر خود راز گوید

Аноолҳқи ҳам бахуд ӯ боз гуяд

اناالحق هم به خود او باز گوید

Чўҳқи мрбўд худ бишнохт ӣнҷо

چو حق مر بود خود بشناخت اینجا

Бпосхи зарраи ҷон дар бохти ӣнҷо

به پاسخ ذرّه جان درباخت اینجا

Манам ҷавҳар фишон аз баҳри асрор

منم جوهر فشان از بحر اسرار

Ки бинмудам дар ӣнҷои рози дилдор

که بنمودم در اینجا راز دلدار

Аноолҳқи мизнми кини дами манам ҳақ

اناالحق میزنم کین دم منم حق

Ҳақиқат боз мегӯям манам ҳақ

حقیقت باز میگویم منم حق

Ки чун ман хавфи роз ёр гӯям

که چون من خوف راز یار گویم

Ҳақиқат бар сар бозор гӯям

حقیقت بر سر بازار گویم

Мукаммали роз ман донад дар ӣнҷо

مکمّل راز من داند در اینجا

Ки ӯро айн раҳбар дорам ӣнҷо

که او را عین رهبر دارم اینجا

Манам ҷавҳар фишон аз баҳри асрор

منم جوهر فشان از بحر اسرار

Ки бинмудам дар ӣнҷои рози дилдор

که بنمودم در اینجا راز دلدار

Ҷавоҳир нома мегӯям дамодам

جواهر نامه میگویم دمادم

Чу ман ҳаргиз ки дид аз аҳди одам

چو من هرگز که دید از عهد آدم

Манам ӯъҷубаи офоқи имрӯз

منم اعجوبهٔ آفاق امروز

Ки дар бар дорамаш ёри дили афрӯз

که در بر دارمش یار دل افروز

Ҳақиқати ёр дар бурдорам ӣнҷо

حقیقت یار در بردارم اینجا

Ки ӯро шоҳ ва раҳбар дорам ӣнҷо

که او را شاه و رهبر دارم اینجا

з буд худ марои доноӣ худ кард

ز بود خود مرا دانای خود کرد

зи баҳри ошиқони соҳиби дард

ز بهر عاشقان صاحب درد

Чу ман ҳаргиз наомад сӯии олам

چو من هرگز نیامد سوی عالم

Ки ман бишнохтам асрори одам

که من بشناختم اسرار آدم

Дами одами маро дардам дарунаст

دم آدم مرا دردم درونست

Марои хотам дар ӣнҷо раҳнамӯнаст

مرا خاتم در اینجا رهنمونست

Марои ин дам аз он дам мнкшФ шуд

مرا این دم از آن دم منکشف شد

Аз он дам бо дам ӯ муттасиф шуд

از آن دم با دم او متّصف شد

Дамӣ дорам зи нафхаи зоти ӣнҷо

دمی دارم ز نفخه ذات اینجا

Ки миборд аз ӯ оёти ӣнҷо

که می‌بارد از او آیات اینجا

Аз он дами дмдмаҳи андохтами ман

از آن دم دمدمه انداختم من

Чу шамъии поу сари бгдохтми ман

چو شمعی پا و سر بگداختم من

Баҳри дам каз даруни худбари орм

به هر دم کز درون خود برآرم

Ҳақиқати он замони дидори ёрам

حقیقت آن زمان دیدار یارم

Дамии андар ниҳодаш метавон кард

دمی اندر نهادش میتوان کرد

Дар ин розами даруни соҳиби дард

در این رازم درون صاحب درد

Чу ман асрордони ҳаргиз ки дидаст

چو من اسراردان هرگز که دیده‌ است

Худо гуфту худо аз худ шунид аст

خدا گفت و خدا از خود شنیده است

Худо мегуяд ин асрорро фош

خدا میگوید این اسرار را فاش

Ки ҳам наҚишм ман ва ҳам дид наққош

که هم نقشم من و هم دید نقاش

Худо мегуяд ин сар наоне

خدا میگوید این سرّ نهانی

з ҳақ бишинав агар соҳиби аёнӣ

ز حق بشنو اگر صاحب عیانی

Худо мегуяд ӣнҷо дар дарунам

خدا میگوید اینجا در درونم

Ки ман ӣнҷои дарун ва ҳам бурунам

که من اینجا درون و هم برونم

Касе кини рози ҳақи бшнФт аз ман

کسی کین راز حق بشنفت از من

Раҳи торик ӯро гашти равшан

ره تاریک او را گشت روشن

Гар ин сари паии барӣ дар васли онӣ

گر این سرّ پی بری در وصل آنی

Ҳақиқати бартар аз ҳар ду ҷаҳонӣ

حقیقت برتر از هر دو جهانی

Дарунат кун мусаффо то намӯдор

درونت کن مصفّا تا نمودار

Шавад боз ва намонад ҳеҷ пиндор

شود باز و نماند هیچ پندار

Даруни худ назар кун эй хирадманд

درون خود نظر کن ای خردمند

Ки мурғ ломаконат ҳаст дар банд

که مرغ لامکانت هست در بند

Замонии мурғро парвози даҳ ту

زمانی مرغ را پرواز ده تو

зи банди чор ва панҷат бози даҳ ту

ز بند چار و پنجت باز ده تو

Аз ин арқон чаҳ мебинӣ ба ҷузи ранҷ

از این ارکان چه میبینی بجز رنج

Тилисмии аўФтодаҳ бар сари ганҷ

طلسمی اوفتاده بر سر گنج

Ту то дар банд дид ин тилисмӣ

تو تا در بند دید این طلسمی

Ҳақиқати монда дар зиндони ҷисмӣ

حقیقت مانده در زندان جسمی

Басӯи ганҷ кун як дами нигоҳӣ

به سوی گنج کن یک دم نگاهی

Гдоӣӣ кун раҳо зеро ки шоҳӣ

گدائی کن رها زیرا که شاهی

Ту шоҳӣ мекунӣ ӣнҷои гдоӣӣ

تو شاهی میکنی اینجا گدائی

БФқрўи фоқа дар айни блоӣӣ

به فقر و فاقه در عین بلائی

Чу ҷумлаи анбиё дар фақру таҷред

چو جمله انبیا در فقر و تجرید

Мароишонро намӯда дидан дид

مر ایشان را نموده دیدن دید

Бадӣдор омад вдидор буданд

به دیدار آمد و دیدار بودند

На ту чун ту маст , кул ҳушёр буданд

نه تو چون تو مست، کل هشیار بودند

На чун ту дар паии дунёии ғаддор

نه چون تو در پی دنیای غدّار

Шуданд эшон дар ин сӯрати гирифтор

شدند ایشان در این صورت گرفتار

Даруни пардаи пардаи брдриднд

درون پرده پرده بردریدند

Ҷамоли ёр пинҳонӣ бидиданд

جمال یار پنهانی بدیدند

Ҷамоли ёри диданди андари ӣнҷо

جمال یار دیدند اندر اینجا

Шуданд аз буд худ якбораи пайдо

شدند از بود خود یکباره پیدا

Вале ин роз бо кас нагуфтанд

ولی این راز با کس نگفتند

Касонеи кини маъонии минҳФтнд

کسانی کین معانی می‌نهفتند

Барояшон мнкшФ шуд айни ин роз

بر ایشان منکشف شد عین این راز

Ба пинҳонӣ бигуфтанд ин сухани роз

به پنهانی بگفتند این سخن راز

Вале Мансур кард ин рози кули фош

ولی منصور کرد این راز کل فاش

Чаҳ бо олам , чаҳ бо ҷоҳил , чаҳ авбош

چه با عالِم، چه با جاهل، چه اوباش

Агарчӣ ақл дар пардаи басии тохт

اگرچه عقل در پرده بسی تاخت

Спрдри оқибати ӣнҷои биндохт

سپر در عاقبت اینجا بینداخت

Валикини ишқи ӣнҷо парда бадаред

ولیکن عشق اینجا پرده بدرید

Бъкси гуфтану беҳудаи тақлид

به عکس گفتن و بیهوده تقلید

Ҷамол ёр кард ӯ ошкора

جمال یار کرد او آشکاره

Бик раҳ кард ӣнҷои пораи пора

به یک ره کرد اینجا پاره پاره

Агарчӣ ишқи ин парда даридаст

اگرچه عشق این پرده دریده‌ست

Ҷамоли ёри кас куллӣ надидаст

جمال یار کس کلّی ندیده‌ست

Чу ӯро аввал ва охир ҳувайдост

چو او را اوّل و آخر هویداست

Ҳақиқат сар пинҳонаст ва пайдост

حقیقت سرّ پنهانست و پیداست

Чу ту хоҳӣ ки бишносӣ худ ӯ ро

چو تو خواهی که بشناسی خود او را

Наёяд ростии ин гуфтугӯ ро

نیاید راستی این گفتگو را

Ниҳонасту аёни пайдоу пинҳон

نهانست و عیان پیدا و پنهان

Ҳақиқати ҷисму ҷони онгоҳи ҷонон

حقیقت جسم و جان آنگاه جانان

Чу чандинии адуи бинии ту аз ақл

چو چندینی عدو بینی تو از عقل

Аз он вомонда дар гуфтани нақл

از آن وامانده‌ای در گفتن نقل

Гузар кун ҳам зи ҷону ҷисму тақлид

گذر کن هم ز جان و جسم و تقلید

Ки то бишки рисӣ дар дидан дид

که تا بیشک رسی در دیدن دید

Чу шаки дории чгўим аз яқинат

چو شک داری چه گویم از یقینت

Ки то ӣнҷои шӯй бекуфру дайнат

که تا اینجا شوی بی کفر و دینت

Барандозии яқини ақл аз ҷон

براندازی یقین عقل از جان

Рисии як лаҳзаи андари қурби ҷонон

رسی یک لحظه اندر قرب جانان

Турои ҳамроҳ бояд буд эй дӯст

ترا همراه باید بود ای دوست

Раҳо кардан дар ӣнҷои сӯрати пӯст

رها کردن در اینجا صورت پوست

Турои ҳамроҳ бояд буд бо ҷон

ترا همراه باید بود با جان

Ки аз ҷонати рисии бишки бҷонон

که از جانت رسی بیشک به جانان

Ки ҷон зон амр омад дар сӯии хок

که جان زآن امر آمد در سوی خاک

Дар ин торикноӣ аз дидани пок

در این تاریکنای از دیدن پاک

Бигӯед аз сари дардии бгли роз

بگوید از سر دردی به گل راز

Ҳақиқат парда андозад зи рухи боз

حقیقت پرده اندازد ز رخ باز

Чунонаш ақл ӣнҷо кард маҳбӯс

چنانش عقل اینجا کرد محبوس

Надидаш ҳеҷ охири айни мдрўс

ندیدش هیچ آخر عین مدروس

Чу ишқаши оқибат дар бргшоид

چو عشقش عاقبت در برگشاید

Ҷаҳони аввалаши охири намояд

جهان اوّلش آخر نماید

Агарчӣ сӯраташ бе мнтҳоист

اگرچه صورتش بی منتهایست

Чгўими не дар ин айни блоист

چه گویم نی در این عین بلایست

Агар васлаш шавад сӯрати ҳам аз ӯст

اگر وصلش شود صورت هم از اوست

На сӯрат душманаст ало ба ҷузи дӯст

نه صورت دشمنست الّا بجز دوست

Валикин дар бар он ёри аввал

ولیکن در بَرِ آن یار اوّل

Шавад сӯрати бохри кули мубаддил

شود صورت به آخر کل مبدّل

Чу сӯрат ҷон шавад дар охири кор

چو صورت جان شود در آخر کار

Намонад ақлу ҷонро гуфт дидор

نماند عقل و جان را گفت دیدار

Чу сӯрат ҷон шавад дар дидан дид

چو صورت جان شود در دیدن دید

Куҷо гунҷад ҳақиқат гуфт тақлид

کجا گنجد حقیقت گفت تقلید

Чу сӯрат ҷон шавад ҳам ҷон намонад

چو صورت جان شود هم جان نماند

Яқини ҷуз дидан ҷонон намонад

یقین جز دیدن جانان نماند

Чу сӯрат ҷон шавад арқони ҷонон

چو صورت جان شود ارکان جانان

Кунад ӯро басӯии зоти пинҳон

کند او را به سوی ذات پنهان

Ки то ҷон кул шавад ҷонони бтҳқиқ

که تا جان کل شود جانان به تحقیق

Хушо онкў дар ин сар ёфт тавфиқ

خوشا آن کو در این سر یافت توفیق

Чу охир ҷон шавад ҷонони намояд

چو آخر جان شود جانان نماید

Ҳамаи зарроти ӣнҷо ҷон фазояд

همه ذرّات اینجا جان فزاید

Шавад зарроти сӯрати бишкии ҷон

شود ذرّات صورت بیشکی جان

Ниҳандаш рӯй дар хуршеди тобон

نهندش روی در خورشید تابان

Шавад зарроти сӯрати ҷон шудаи кул

شود ذرّات صورت جان شده کل

Брстаҳ аз балоу ранҷи вази зл

برسته از بلا و رنج وز ذل

Шавад хуршеди рӯйиш боз гирданд

شود خورشید رویش باز گردند

Дар он анвори соҳиб роз гирданд

در آن انوار صاحب راز گردند

Сӯии хуршеди кул чун минҳди рух

سوی خورشید کل چون مینهد رخ

Чигуна ман даҳуми ӣнҷои посух

چگونه من دهم اینجای پاسخ

Азони хуршеди рӯйиши брФрўзнд

ازآن خورشید رویش برفروزند

Бар шамъи висол ӯ бисӯзанд

بَرِ شمع وصال او بسوزند

Чу куллӣ андар аинҷодўр гирданд

چو کلّی اندر اینجا دور گردند

Аз он туфи млаҳ буд буд гирданд

از آن تف مله بود بود گردند

Дар он шамъи висоли қурси хуршед

در آن شمع وصال قرص خورشید

Шаванд зарроти ҷонон то бҷоўид

شوند ذرّات جانان تا به جاوید

Дар он шамъи висол эй дили ҳақиқат

در آن شمع وصال ای دل حقیقت

Чу парвона бисӯзӣ бе табиат

چو پروانه بسوزی بی طبیعت

Шӯии онгоҳ рӯй ёри худ байн

شوی آنگاه روی یار خود بین

Агар аз ошиқии кули аҳади байн

اگر از عاشقی کل اَحَد بین

Ту чун парвонае дил бимонада

تو چون پروانه‌ای ای دل بمانده

Дар ин байғӯла биҳосл бимонада

در این بیغوله بیحاصل بمانده

?бирти шамъи висол аз шавқи сӯзон

برت شمع وصال از شوق سوزان

Агар аз ошиқоне худ бисӯзон

اگر از عاشقانی خود بسوزان

Бисӯзон хеш чун парвонаи ӣнҷо

بسوزان خویش چون پروانه اینجا

Машав чандини ту мари девонаи ӣнҷо

مشو چندین تو مر دیوانه اینجا

Бисӯзон хеш чун парвонаи аидл

بسوزان خویش چون پروانه ای دل

Ки то мақсӯди гирдонеи ту ҳосил

که تا مقصود گردانی تو حاصل

Бисӯзон хеш чун парвонае шамъ

بسوزان خویش چون پروانه ای شمع

Аз ин гуфта ки ман гуфтам абри ҷамъ

از این گفته که من گفتم ابر جمع

Ки то эшон шаванд аз ту хабардор

که تا ایشان شوند از تو خبردار

Ҳама ҳамчун ту ишқи оранд эй ёр

همه همچون تو عشق آرند ای یار

Касе кӯи ошиқонро дид ва бишнохт

کسی کو عاشقان را دید و بشناخت

Чу парвона намӯд хеши дрбохт

چو پروانه نمود خویش درباخت

Тамомати ошиқони парвонаи кирдор

تمامت عاشقان پروانه کردار

Бар шамъи висолашро бикбор

بر شمع وصالش را به یکبار

Вуҷӯди хешро ӣнҷои фурӯзон

وجود خویش را اینجا فروزان

Дар он оташ шуданд аз ишқи сӯзон

در آن آتش شدند از عشق سوزان

Чу худро пок карданд аз намӯдор

چو خود را پاک کردند از نمودار

Ҳақиқати шамъ ӯ гаштанди дидор

حقیقت شمع او گشتند دیدار

Бики раҳи андари он манзил бидиданд

به یک ره اندر آن منزل بدیدند

Ки чун Мансури сӯй ӯ расиданд

که چون منصور سوی او رسیدند

Дар ин манзили сарои пари баҳона

در این منزل سرای پر بهانه

Надидам ошиқии кӯи ошиқона

ندیدم عاشقی کو عاشقانه

Сӯии шамъи висол ӯ наад рӯй

سویِ شمعِ وصالِ او نهد روی

Бисӯзад буд худ ӣнҷо ба як мӯӣ

بسوزد بود خود اینجا به یک موی

Мунаввар гардад аз нури ҳақиқат

منوّر گردد از نور حقیقت

Шавад кули пок аз айни табиат

شود کل پاک از عین طبیعت

Магар дигар набошад , ҳамчуи Мансур

مگر دیگر نباشد، همچو منصور

Ҳақиқати ошиқӣ то нафхаи сувар

حقیقت عاشقی تا نفخهٔ صور

Чаҳ мегӯям ки дили мисўзд аз дард

چه میگویم که دل میسوزد از درد

Бар шамъи висолаш то шавад фард

بر شمع وصالش تا شود فرد

Бар шамъи висоли дӯсти ҳайрон

بر شمع وصال دوست حیران

Чу парвона шуд аз ҳар сӯии гардон

چو پروانه شد از هر سوی گردان

Чунон масту хароби въошқонаҳ

چنان مست و خراب وعاشقانه

Фурӯмондааст дар айни баҳона

فرومانده است در عین بهانه

БгФтгўии ишқи дӯсти ӣнҷо

بگفتگویِ عشقِ دوست اینجا

Бимонада волау ҳайрону шайдо

بمانده واله و حیران و شیدا

Ҳаме хоҳад ки худро брФрўзд

همی خواهد که خود را برفروزد

Бики дами пеши шамъ ӯ бисӯзад

بیک دم پیش شمع او بسوزد

Сухан боқӣаст зон дргФтгўист

سخن باقیست زآن در گفتگویست

Хаҷал монадаст шамъ ва зард рӯйаст

خجل مانده‌ست شمع و زرد رویست

Ҳама шамъасту парвонаи баҳами боз

همه شمع است و پروانه به هم باز

Бимонада дар сӯии анҷому оғоз

بمانده در سوی انجام و آغاز

Ҳаме хоҳад ки худро брФрўзд

همی خواهد که خود را برفروزد

Бики дами пеши рӯйиш ҷон бисӯзад

به یک دم پیش رویش جان بسوزد

Тавофӣ мекунад дар гирди он шамъ

طوافی میکند در گِرد آن شمع

Бирав назора гашта гирди он ҷамъ

برو نظاره گشته گِرد آن جمع

Ҳама гӯйанд кин парвона бингар

همه گویند کین پروانه بنگر

зи ишқи шамъ ӯ девона бингар

ز عشق شمع او دیوانه بنگر

Ҳамаи назора то худро бисӯзам

همه نظّاره تا خود را بسوزم

Вуҷӯди неку бадро ҳам бисӯзам

وجودِ نیک و بد را هم بسوزم

Вале чун вақт ояд дар аноолҳқ

ولی چون وقت آید در اناالحق

Бисӯзам буд худ ӣнҷои мутлақ

بسوزم بود خود اینجای مطلق

Ҳамаи корӣ чу вақт ояд падедор

همه کاری چو وقت آید پدیدار

Шавад пайдои бензади соҳиби асрор

شود پیدا به نزد صاحب اسرار