Таъолии аллоҳ аз дидори зотам
تعالی اللّه از دیدار ذاتم
Таъолии аллоҳ аз айни сифотам
تعالی اللّه از عین صفاتم
Таъолии молики алмалики қадимам
تعالی مالک الملک قدیمم
Ки ҳам раҳмон ва ҳам ҳӣу раҳимам
که هم رحمان و هم حیّ و رحیمم
Таъолии воҷиби алҷўди вуҷӯдам
تعالی واجب الجود وجودم
Набошад то ситояд зонка будам
نباشد تا ستاید زانکه بودم
Ҳамаи ҷонҳо зи ман ҳайрони намояд
همه جانها ز من حیران نماید
Фалак дар зоти ман гардони намояд
فلک در ذات من گردان نماید
Манам ман бошаму гардони ин халқ
منم من باشم و گردان این خلق
Ниҳон дар зоти бичўнм ки алҳақ
نهان در ذات بیچونم که الحق
Кунам зинда чу миронми тамомат
کنم زنده چو میرانم تمامت
Намоями баъд аз он явми алқёмт
نمایم بعد از آن یوم القیامت
Ҳисоби адли он рӯзи тарозу
حساب عدل آن روز ترازو
Баронам як бик аз зӯри бозу
برانم یک بیک از زور بازو
Ядуллоҳи ман аз ҷумла фузунаст
یداللّه من از جمله فزونست
Ки зотами ҳам дарун ва ҳам бурунаст
که ذاتم هم درون و هم برونست
Яди аллоҳ ман омад дар дили кул
ید اللّه من آمد در دلِ کل
Гирифта баргушода мушкили кул
گرفته برگشاده مشکل کل
Бъдлмгар касе кардаст рӯзӣ
بعدلم گر کسی کردست روزی
Дар ӣнҷогоҳ бар бечораи сӯзӣ
در اینجاگاه بر بیچاره سوزی
Ситонам дод ӯ зу ман ситонам
ستانم داد او زو من ستانم
Ки ман ҷони бахшам ва ман ҷони ситонам
که من جان بخشم و من جان ستانم
Даҳуми ман ҷумларо бустонами он боз
دهم من جمله را بستانم آن باز
Ки дорад охири андари ъзу эъзоз
که دارد آخر اندر عزّ و اعزاز
Маро раҳмат фузунаст андари ӣнҷо
مرا رحمت فزونست اندر اینجا
Фишонам бар ҷуҳуду габру тарсо
فشانم بر جهود و گبر و ترسا
Бақадр ҳар касе раҳмат кунам ман
بقدر هر کسی رحمت کنم من
На ҳамчун дигарон заҳмат кунам ман
نه همچون دیگران زحمت کنم من
Агарчӣ сар қуръонам ҳувайдост
اگرچه سرّ قرآنم هویداست
Ҳамаи асрори ман ӣнҷо ҳувайдост
همه اسرار من اینجا هویداست
Ҳақиқати сари қуръонам яқин аст
حقیقت سرّ قرآنم یقین است
Марои гуфтору роз аввалин аст
مرا گفتار و راز اوّلین است
Нигари қуръон ки он зот ман омад
نگر قرآن که آن ذات من آمد
Ҳақиқати ишқи оёт ман омад
حقیقت عشق آیات من آمد
зи қуръони дргшо ва роз бингар
ز قرآن درگشا و راز بنگر
Ту чун Мансури аввал боз бингар
تو چون منصور اوّل باز بنگر
зи қуръони дргшоиди рози бинӣ
ز قرآن درگشاید راز بینی
Ту чун Мансури худро бози бинӣ
تو چون منصور خود را باز بینی
зи қуръони ҷӯй ҳар дармони дардат
ز قرآن جوی هر درمان دردت
Каз ин айни дўӣӣ озод кардат
کز این عین دوئی آزاد کردت
зи қуръон ҳар дуро давлат физойанд
ز قرآن هر دو را دولت فزایند
зи қуръони соликон иззат физойанд
ز قرآن سالکان عزّت فزایند
зи қуръони бози байни мари авлиё ро
ز قرآن باز بین مر اولیا را
зи қуръони байни ҳақиқати анбиё ро
ز قرآن بین حقیقت انبیا را
Ҳар онкўи сар қуръон ёфт ӣнҷо
هر آنکو سرّ قرآن یافت اینجا
Ҳақиқати ҷон ҷонон ёфт ӣнҷо
حقیقت جان جانان یافت اینجا
Ҳар онкў ёфт қуръони сари дилдор
هر آنکو یافت قرآن سرّ دلدار
зи қуръон боз дид ӣнҷои рухи ёр
ز قرآن باز دید اینجا رخ یار
Ҳар онкў ёфт қуръони бичаҳ ва чун
هر آنکو یافت قرآن بیچه و چون
Ҳақиқати бргзшт аз ҳафт гардун
حقیقت برگذشت از هفت گردون
Ҳақиқати зоти қуръони кули хдоист
حقیقت ذات قرآن کل خدایست
Магӯ ин чун ва он маънии чроист
مگو این چون و آن معنی چرایست
Ҳақиқати зоти қуръони мстФоист
حقیقت ذات قرآن مصطفایست
Ки аввали маъдани сидқу сФоист
که اوّل معدن صدق و صفایست
з қуръон ёфт ӯ ин иззату ноз
ز قرآن یافت او این عزّت و ناز
зи қуръон дар ду олам шуд сарафроз
ز قرآن در دو عالم شد سرافراز
з қуръон ёфт ӣнҷои сари бичўн
ز قرآن یافت اینجا سرّ بیچون
Ки ӯ бади зоҳиди асрори гардун
که او بُد زاهد اسرار گردون
Ҳақиқат хонақоҳ ӯст дунё
حقیقت خانقاه اوست دنیا
Ки ӯ дидаст бишки сари мавло
که او دیدست بیشک سرّ مولی
Ки ӯ бади мари ҳабиби ошкора
که او بد مر حبیب آشکاره
Бар ӯ мари ҷузви вкли ӣнҷои назора
بر او مر جزو وکل اینجا نظاره
Ҳақиқат ӯ ҳабиб кирдигораст
حقیقت او حبیب کردگارست
Ки назд восилон дидор ёраст
که نزد واصلان دیدار یارست
Фитодаи сяти шаръ ӯ ба офоқ
فتاده صیت شرع او به آفاق
Ки ӯ ҳаст андари ин асрори кули тоқ
که او هست اندر این اسرار کل طاق
Муҳамад ( с ) дони ту сари зоти ҷонон
محمد(ص) دان تو سرّ ذات جانان
Ки ӯ оварад мари оёти ҷонон
که او آورد مر آیات جانان
Тамомати анбиё дар пеш будаш
تمامت انبیا در پیش بودش
Шуда то рӯзи маҳшар дар суҷудаш
شده تا روز محشر در سجودش
Ма аз шарми Рахши бгдохти ӣнҷо
مه از شرم رخش بگداخت اینجا
Ба пеш ӯ сипари андохти ӣнҷо
به پیش او سپر انداخت اینجا
Ҳақиқат шуд яқини хур дар Рахши зард
حقیقت شد یقین خور در رخش زرد
Чу дид он нур рӯй Аҳмад ( с ) фард
چو دید آن نور روی احمد(ص) فرد
Бҷон ҳар мштриш муштарӣ шуд
بجان هر مشتریش مشتری شد
зи ҷону дили варо дар чокарӣ шуд
ز جان و دل ورا در چاکری شد
Зуҳал дар пеши қадараш дар вҳл монад
زُحل در پیش قدرش در وحل ماند
Бензади рифъат ӯ бемаҳал монад
بنزد رفعت او بی محل ماند
Чу Мансури ту ӣнҷои мизнми дам
چو منصور تو اینجا میزنم دم
Аноолҳқ дар ту эй бичўни ҳамдам
اناالحق در تو ای بیچون همدم
Чу Мансури ту ман дидор дорам
چو منصور تو من دیدار دارم
Чу ӯ ӣнҷои ҳавоӣ ёр дорам
چو او اینجا هوای یار دارم
Чу Мансур ту мехоҳам ки ҷон ро
چو منصور تو میخواهم که جان را
Барафшонам абри халқи ҷаҳон ро
برافشانم ابر خلق جهان را
Чу Мансур ту мехоҳам бар халқ
چو منصور تو میخواهم بر خلق
Бсўзонми буту зуннор бо далқ
بسوزانم بت و زنّار با دلق
Чу Мансур ту мехоҳам дар ӣнҷо
چو منصور تو میخواهم در اینجا
Ки андозам чу ӯ як шӯри вғўғо
که اندازم چو او یک شور وغوغا
Чу Мансури ту як оташ фурӯзам
چو منصور تو یک آتش فروزم
Вуҷӯд ва буд худ дар нори сӯзам
وجود و بود خود در نار سوزم
Чу Мансури ту ман девона ҳастам
چو منصور تو من دیوانه هستم
Ки аз хмхонаҳи зоти ту мастам
که از خمخانهٔ ذات تو مستم
Чу Мансурати аноолҳқ боз дидам
چو منصورت اناالحق باز دیدم
Бигуфтам бози онч аз ту шунидам
بگفتم باز آنچ از تو شنیدم
Чу Мансурати фаноӣ хеш хоҳам
چو منصورت فنای خویش خواهم
Тамомати ҷузву кул дар пеш хоҳам
تمامت جزو و کل در پیش خواهم
Чу Мансурати чунонам аз ғам эй дӯст
چو منصورت چنانم از غم ای دوست
Ки мехоҳам ки берун оем аз пӯст
که میخواهم که بیرون آیم از پوست
Чу Мансурати чунонам зори монда
چو منصورت چنانم زار مانده
Ду дастами зери пои дори монда
دو دستم زیر پای دار مانده
Чу Мансурати Фтодстм ба ғавғо
چو منصورت فتادستم به غوغا
Ки аФтодстми андари ишқу савдо
که افتادستم اندر عشق و سودا
Чу Мансурати чунонам сӯхтаи ман
چو منصورت چنانم سوخته من
Ки андари хеши нори афрӯхтаи ман
که اندر خویش نار افروخته من
Ҳаме хоҳам чунон эй моҳи афлок
همی خواهم چنان ای ماه افلاک
Ки маҳвами дории ӣнҷогоҳи бали пок
که محوم داری اینجاگاه بل پاک
Анолҳқ бо ту мегӯям ту гўӣӣ
انالحق با تو میگویم تو گوئی
Давои дардами аинҷогаҳи ту ҷўӣӣ
دوای دردم اینجاگه تو جوئی
Анолҳқ бо ту мегӯям дилу ҷон
انالحق با تو میگویم دل و جان
Ҳамеи боРоми зи дида дару марҷон
همی بارم ز دیده درّ و مرجان
Анолҳқ бо ту мегӯям бшодӣ
انالحق با تو میگویم بشادی
Ки ин тавфиқами охир мету додӣ
که این توفیقم آخر می تو دادی
Анолҳқ бо ту мегӯям ки ҷонӣ
انالحق با تو میگویم که جانی
Ҳақиқати бартар аз куну маконе
حقیقت برتر از کون و مکانی
Анолҳқ бо ту мегӯям дамодам
انالحق با تو میگویم دمادم
Ки кас ӣнҷо надорад ҷузи ту ҳамдам
که کس اینجا ندارد جز تو همدم
Анолҳқ бо ту мегӯям дар ин роз
انالحق با تو میگویم در این راز
Ки афкандами зи рӯяти пардаро боз
که افکندم ز رویت پرده را باز
Анолҳқ бо ту мегӯям ки чунӣ
انالحق با تو میگویم که چونی
Ки бигрифта дарунро бо бурунӣ
که بگرفته درون را با برونی
Анолҳқ бо ту мегӯям зи асрор
انالحق با تو میگویم ز اسرار
Ки дар ҷонам шудӣ куллӣ падедор
که در جانم شدی کلّی پدیدار
Анолҳқ бо ту мегӯям ки зотӣ
انالحق با تو میگویم که ذاتی
Маро бинмуда дар айни сифотӣ
مرا بنموده در عین صفاتی
Анолҳқ бо ту мегӯям ки бичўн
انالحق با تو میگویم که بیچون
Нмўдстии рахт аз коф ва аз навен
نمودستی رخت از کاف و از نون
Анолҳқ бо ту мегӯям зи ҳолат
انالحق با تو میگویم ز حالت
Ки дидам бишкии айни висолат
که دیدم بیشکی عین وصالت
Анолҳқ бо ту мегӯям ки гуфтам
انالحق با تو میگویم که گفتم
зи ту ин ҷавҳари асрори сифтам
ز تو این جوهر اسرار سُفتم
Туро дидам ки пайдо ва наоне
ترا دیدم که پیدا و نهانی
Марои ҷону дил ва ҳам ҷони ҷонӣ
مرا جان و دل و هم جان جانی
Туро дидам аз онат ошиқами ман
ترا دیدم از آنت عاشقم من
Ки бар ин ишқи ҷонони лоиқами ман
که بر این عشق جانان لایقم من
Туро дидам вуҷӯд ва буд худ боз
ترا دیدم وجود و بود خود باز
Ки сунъи худ нмўдстии боъзоз
که صنع خود نمودستی باعزاز
Ту будӣ буд ман эй буд ҷумла
تو بودی بود من ای بود جمله
Намӯда дар ҳамаи маъбуди ҷумла
نموده در همه معبود جمله
Миннат дидам ки ҳастӣ рози ӣнҷо
منت دیدم که هستی راز اینجا
Намӯда рӯй бар эъзози ӣнҷо
نموده روی بر اعزاز اینجا
Чу ман мастӣ ки дид аз қурбати дӯст
چو من مستی که دید از قربت دوست
Ки беруни омадами якбора аз пӯст
که بیرون آمدم یکباره از پوست
Чу ман мастӣ ки дид ӣнҷои фитода
چو من مستی که دید اینجا فتاده
Ҳамаи ҳайрони назар бар ҷони ниҳода
همه حیران نظر بر جان نهاده
зи ҷон дар сӯии ҷонони бардаи кули роҳ
ز جان در سوی جانان برده کل راه
Шуда аз сари бичўни масти вогоаҳ
شده از سرّ بیچون مست وآگاه
Ъҷоӣб ҳолатӣ бошад дар ин роз
عجائب حالتی باشد در این راز
Чгўим бо ки гӯям ин сухани боз
چگویم با که گویم این سخن باز
Манам бо дӯсти сўзонидаҳи сӯрат
منم با دوست سوزانیده صورت
Фиканда аз худ ӣнҷои худ зарурат
فکنده از خود اینجا خود ضرورت
зи ишқи дӯсти ҳам дар дӯст дидам
ز عشق دوست هم در دوست دیدم
Чунон коинҷо камол ӯст дидам
چنان کاینجا کمال اوست دیدم
Ҷалолаши он чунонам бардаи аздст
جلالش آن چنانم برده ازدست
Ки чархами Асияи бад хирад бишикаст
که چرخم آسیا بُد خرد بشکست
Шудам дар Осиёи чархи гардон
شدم در آسیای چرخ گردان
Дигар гардӣ шудам афшондаи биҷон
دگر گردی شدم افشانده بیجان
Дигар монанди зарраи сӯии афлок
دگر مانند ذرّه سوی افلاک
Ниҳодам рӯй аз хуршед бар хок
نهادم روی از خورشید بر خاک
Шудам чун зарраи ӣнҷои поикўбон
شدم چون ذرّه اینجا پایکوبان
Ҷамоли дӯсти андари ҷумлаи ҷӯён
جمال دوست اندر جمله جویان
Расидами сӯии хуршеди мунаввар
رسیدم سوی خورشید منوّر
Бидидам буд хуршедами саросар
بدیدم بود خورشیدم سراسر
Чу хуршедӣ шудам дар айни он зот
چو خورشیدی شدم در عین آن ذات
Бтобидм чу хур бар ҷумлаи заррот
بتابیدم چو خور بر جمله ذرّات
Чу хуршедӣ шудам куллӣ аёни ман
چو خورشیدی شدم کلّی عیان من
Дигар чун хур шудам ӣнҷои ниҳони ман
دگر چون خور شدم اینجا نهان من
Чу хуршедӣ шудам дар буд будам
چو خورشیدی شدم در بود بودم
Чу хуршед дигар рухро намудем
چو خورشید دگر رخ را نمودم
Чу хуршедии манам ӣнҷои тобон
چو خورشیدی منم اینجای تابان
Баҳри зарроти ман гаштами шитобон
بهر ذرّات من گشتم شتابان
Чу хуршедӣ шудам дар дидан дид
چو خورشیدی شدم در دیدن دید
Гузар кардам зи томоту зи тақлид
گذر کردم ز طامات و ز تقلید
Чу хуршедам кунун андар канораст
چو خورشیدم کنون اندر کنارست
Марои файз аз рух ӯ бишморст
مرا فیض از رخ او بیشمارست
Чу хуршедам ки ҳастам роҳбари ман
چو خورشیدم که هستم راهبر من
Дар он раҳи миФшонм дару зари ман
در آن ره میفشانم درّ و زر من
Чу хуршедами ман андари айни афлок
چو خورشیدم من اندر عین افلاک
Фитода дар намӯд ҳуққаи хок
فتاده در نمود حقهٔ خاک
Чу хуршедам бимонада дар таку тоб
چو خورشیدم بمانده در تک و تاب
Баҳри ҷои гуҳ равон гашта бошитоб
بهر جا گه روان گشته باشتاب
Чу хуршедами қамар пайдо намӯда
چو خورشیدم قمر پیدا نموده
Қамар дар зоти худ якто намӯда
قمر در ذات خود یکتا نموده
Чу хуршедами қамарро маҳв карда
چو خورشیدم قمر را محو کرده
Дигар дар андаруни ҳафт парда
دگر در اندرون هفت پرده
Чу хуршедам дигар зи оғозу анҷом
چو خورشیدم دگر ز آغاز و انجام
Қамарро бадар карда дар саранҷом
قمر را بَدر کرده در سرانجام
Манам хуршед , гардон кардаам нур
منم خورشید، گردان کردهام نور
Манам дар ҷумлаи офоқи машҳур
منم در جملهٔ آفاق مشهور
Манам хуршеди ҷонҳо гар бидонанд
منم خورشید جانها گر بدانند
Чу зарраи хеши сӯй ман фишонанд
چو ذرّه خویش سوی من فشانند
Манам хуршеди асрори ҳақиқат
منم خورشید اسرار حقیقت
Ки бспрдми бахуди сари тариқат
که بسپردم بخود سرّ طریقت
Манам хуршеди бурҷи ломаконӣ
منم خورشید برج لامکانی
Ки митобми ман аз чархи маъонӣ
که میتابم من از چرخ معانی
Манам хуршеду нур муштарӣ ам
منم خورشید و نور مشتریام
Ки худ бифурӯшам ва худ муштарӣам
که خود بفروشم و خود مشتریم
Манам хуршеди ӣнҷо рух намӯда
منم خورشید اینجا رخ نموده
Рухи маймуни худ фаррух намӯда
رخ میمون خود فرّخ نموده
Манам хуршеди ин бурҷи саодат
منم خورشید این برج سعادت
Намӯда рӯй худ дар тӣаи қурбат
نموده روی خود در تیه قربت
Манам хуршед ва ҳастам буд ҷумла
منم خورشید و هستم بود جمله
Ҳақиқати дони аёни маъбуди ҷумла
حقیقت دان عیان معبود جمله
Манам хуршеди тобон дар дилу ҷон
منم خورشید تابان در دل و جان
Манам ҷон ва манам дили ҷони ҷонон
منم جان و منم دل جان جانان
Манам хуршеди ӣнҷои ошкора
منم خورشید اینجا آشکاره
Яқин бар ман ҳамаи олами назора
یقین بر من همه عالم نظاره
Манам хуршед гашта осмонҳо
منم خورشید گشته آسمانها
Басӣ карда бахуди шарҳ ва баёнҳо
بسی کرده بخود شرح و بیانها
Манам хуршед дар оташи фитода
منم خورشید در آتش فتاده
Даруни оташи саркаши ниҳода
درون آتش سرکش نهاده
Манам хуршеди андари қурбати бод
منم خورشید اندر قربت باد
зи нури хеш олам карда обод
ز نور خویش عالم کرده آباد
Манам хуршеди андари оби монда
منم خورشید اندر آب مانده
Даруни баҳр дар сайлоби монда
درون بحر در سیلاب مانده
Манам хуршед пинҳон гашта дар хок
منم خورشید پنهان گشته در خاک
Намӯда рози худ дар сайри афлок
نموده راز خود در سیر افلاک
Манам хуршеди тобони сӯй ҳар кӯҳ
منم خورشید تابان سوی هر کوه
Ҳамаи зарроти ӣнҷо бар ман анбӯҳ
همه ذرّات اینجا بر من انبوه
Манам хуршеди вдри дарёи фитода
منم خورشید ودر دریا فتاده
Чу ҷавҳар дар сифати яктои фитода
چو جوهر در صفت یکتا فتاده
Манам хуршеди ҷўҳрпоши ҷумла
منم خورشید جوهرپاش جمله
Ки ӣнҷои омадами наққоши ҷумла
که اینجا آمدم نقاش جمله
Манам ҷавҳар ки бинмудам чу хуршед
منم جوهر که بنمودم چو خورشید
Бимонадам ҳам бихоҳам монад ҷовид
بماندم هم بخواهم ماند جاوید
Манам хуршед пайдоем зи пинҳон
منم خورشید پیدایم ز پنهان
Манам ҷавҳар дар ин дарёии Аммон
منم جوهر در این دریای عمّان
Гуҳии хуршеду гуҳи ҷавҳари намоям
گهی خورشید و گه جوهر نمایم
Гуҳии хушку гуҳии мантар намоям
گهی خشک و گهی من تر نمایم
Гуҳии хуршедам ва гоҳе қамари ман
گهی خورشیدم و گاهی قمر من
Давидами гирди ашёи сари басари ман
دویدم گِرد اشیا سر بسر من
Гуҳии моҳами зи худ муштақ намӯда
گهی ماهم ز خود مشتق نموده
Гуҳӣ чун бадарам ва аз ҳақ намӯда
گهی چون بدرم و از حق نموده
Гуҳӣ ман гӯям ва бар чархи гардон
گهی من گویم و بر چرخ گردان
Камоли ишқи андари чархи ҷӯён
کمال عشق اندر چرخ جویان
Дамии мари тухми андари адли монда
دمی مر تخم اندر عدل مانده
Басии хӯнҳо зи ишқи худ фишонда
بسی خونها ز عشق خود فشانده
Гуҳӣ дар қрбтми гуҳ дар бақоем
گهی در قربتم گه در بقایم
Гуҳӣ дар неъматами гуҳ дар фаноем
گهی در نعمتم گه در فنایم
Дамӣ ҷонам намӯда рӯй дар дил
دمی جانم نموده روی در دل
Дар ӣнҷо гуҳ намудем рози мушкил
در اینجا گه نمودم راز مشکل
Дамӣ дил дораму ҷон маҳв карда
دمی دل دارم و جان محو کرده
Намоями рухи ман андари ҳафт парда
نمایم رخ من اندر هفت پرده
Дамии чашмами дамии ҳушу дамии гӯш
دمی چشمم دمی هوش و دمی گوش
Дамӣ дид ва забонам гашта хомӯш
دمی دید و زبانم گشته خاموش
Дамии гӯшами Нидои лн тароне
دمی گوشم ندای لَنْ تَرانی
Ҳаме гӯям дар ин шарҳу маъонӣ
همی گویم در این شرح و معانی
Дамӣ ҳушам намӯда ҷумлаи асрор
دمی هوشم نموده جمله اسرار
Бигуфта рози худ бо ҷумлаи ағёр
بگفته راز خود با جمله اغیار
Дамии ақлам дар ӣнҷо дар так ва тоз
دمی عقلم در اینجا در تک و تاز
Ки то пардаи барандозами аёни боз
که تا پرده براندازم عیان باز
Дамии шавқами даруни ҷон ва дилҳо
دمی شوقم درون جان و دلها
Намоям ҳар касеро шӯру ғавғо
نمایم هر کسی را شور و غوغا
Дамии ишқами зи ҷон ҳар рух намӯда
دمی عشقم ز جان هر رخ نموده
Дар асрори куллӣ баргушӯда
در اسرار کلّی برگشوده
Дамӣ дар ишқ бинмоем рухи худ
دمی در عشق بنمایم رخ خود
Дамӣ дар шавқ гӯям посухи худ
دمی در شوق گویم پاسخ خود
Дамӣ дар парда бинмоем ҷамолам
دمی در پرده بنمایم جمالم
Баҳр кӯ хоҳам аинҷогаҳи висолам
بهر کو خواهم اینجاگه وصالم
Дамии ман пардаи созу пардаи сӯзам
دمی من پرده ساز و پرده سوزم
зи худ оташи бахуд ӣнҷо фурӯзам
ز خود آتش بخود اینجا فروزم
Гуҳӣ ҳастам гуҳии пинҳон шуда ман
گهی هستم گهی پنهان شده من
Гуҳӣ бо ҷисмаму гуҳи ҷон шуда ман
گهی با جسمم و گه جان شده من
Гуҳӣ баргӯем ин сари ошкора
گهی برگویم این سرّ آشکاره
Дар ӣнҷои ҷузву кул дар ман назора
در اینجا جزو و کل در من نظاره
Гуҳии ӣнҷои аноолҳқи мизнми боз
گهی اینجا اناالحق میزنم باز
БроФкндаҳи бакули анҷому оғоз
برافکنده بکل انجام و آغاز
Гуҳии ӣнҷои бмни ғавғоӣ ҳар кас
گهی اینجا بمن غوغای هر کس
Гирифта ҳар нафас аз пеш ва аз пас
گرفته هر نفس از پیش و از پس
Дамӣ бо ёр дар хилват нишаста
دمی با یار در خلوت نشسته
Дар ӣнҷо дар биравӣ ғайри баста
در اینجا در بروی غیر بسته
Дамӣ дар хилвати ҷонон ки бошем
دمی در خلوت جانان که باشیم
Ҳама ҷонон шавад мо худ набошем
همه جانان شود ما خود نباشیم
Ҳама ҷонон шавад он лаҳзаи ҷисмам
همه جانان شود آن لحظه جسمم
Баруфтад нангу ному нақшу исмам
برافتد ننگ و نام و نقش و اسمم
Ҳамаи ҷонони тобонам чу хуршед
همه جانان تابانم چو خورشید
Шавад хуршеди соя то бҷоўид
شود خورشید سایه تا بجاوید
Ҳама ҷонон шавам дар айни хилват
همه جانان شوم در عین خلوت
Расми бичўни басӯии зоти қурбат
رسم بیچون بسوی ذات قربت
Ҳама ҷонон шавам логштаҳи куллӣ
همه جانان شوم لاگشته کلّی
зи алои аллоҳ ва ало гашта куллӣ
ز الّا اللّه و الّا گشته کلّی
Ҳама ҷонон шавам дар айни он зот
همه جانان شوم در عین آن ذات
Чу хуршедӣ ки андари айни заррот
چو خورشیدی که اندر عین ذرّات
Ҳама ҷонон шавам чун ҳаст ҷонон
همه جانان شوم چون هست جانان
Дар он ҳолати бимонами масти ҷонон
در آن حالت بمانم مست جانان
Ҳама ҷонон шавам чаҳ аз пасу пеш
همه جانان شوم چه از پس و پیش
Барандозади зи ногуҳи бурқаъи хеш
براندازد ز ناگه برقع خویش
Ҳама ҷонон шавам чун рухи намояд
همه جانان شوم چون رخ نماید
Маро ҳар лаҳзаи ин посухи намояд
مرا هر لحظه این پاسخ نماید
Ҳама ман бошам ва ҷонон набошад
همه من باشم و جانان نباشد
Бад-ӣни сӯрати мари ин осон набошад
بدین صورت مر این آسان نباشد
Диҳад посухи маро чун ман набошам
دهد پاسخ مرا چون من نباشم
Дарун дид айн тан набошам
درون دید عین تن نباشم
Ки эй ман бо ту ва ту дар миёни гум
که ای من با تو و تو در میان گم
Ту андари қатра , андари айни қулзум
تو اندر قطره، اندر عین قلزم
Ки эй нодидаи итмомами саропоӣ
که ای نادیده اتمامم سراپای
Чаҳ мегардӣ чу зарраи ҷой бар ҷой
چه میگردی چو ذرّه جای بر جای