Яке пурсед аз маҷнӯни яке рӯз

یکی پرسید از مجنون یکی روز

Ки эй андари балои ишқи пирӯз

که ای اندر بلای عشق پیروز

Висоли дӯсти дорӣ бе баҳона

وصال دوست داری بی بهانه

Чаро маҷнӯн шудӣ инат баҳона

چرا مجنون شدی اینت بهانه

Чу Лайлӣ дар замонати рухи намояд

چو لیلی در زمانت رخ نماید

Дам аз ойинаи ?ут куллӣ рибоед

دم از آئینه‌ات کلّی رباید

Турои Лайлӣ чу дидораст ҳосил

ترا لیلی چو دیدارست حاصل

Чаро ҳар лаҳза мегардӣ ту оқил

چرا هر لحظه میگردی تو عاقل

Турои Лайлии ҳақиқат дӯст дорад

ترا لیلی حقیقت دوست دارد

Назар ҳар лаҳзаи сӯй ту гуморд

نظر هر لحظه سوی تو گمارد

Чу назд ту кунад ҳар лаҳзаи Лайлӣ

چو نزد تو کند هر لحظه لیلی

Ҳаме оҳанг дорад бо ту майлӣ

همی آهنگ دارد با تو میلی

Турои Лайлӣ ҳақиқат дӯстдораст

ترا لیلی حقیقت دوستدارست

Вале ҷон ва дилат нопойдораст

ولی جان و دلت ناپایدارست

Чу Лайлиро бибинӣ шодмон бош

چو لیلی را ببینی شادمان باش

Дамӣ бо ӯ ҳақиқат ройгон бош

دمی با او حقیقت رایگان باش

Чу Лайлии дидае маҷнӯни чроӣӣ

چو لیلی دیده‌ای مجنون چرائی

Фитодаи андари ин ғам чун чроӣӣ

فتاده اندر این غم چون چرائی

Чу Лайлии дидае ва гашта маҷнӯн

چو لیلی دیده‌ای و گشته مجنون

Машав ҳар лаҳзае дар худ дигаргун

مشو هر لحظه‌ای در خود دگرگون

Чу рӯй дӯст дидӣ гирди восил

چو روی دوست دیدی گرد واصل

Чу мақсӯдаст бишки ҷумлаи ҳосил

چو مقصودست بیشک جمله حاصل

Висолат ҳаст ӣнҷо дидани ёр

وصالت هست اینجا دیدن یار

Ҳиҷоби бихўдӣ аз пеш бурдор

حجاب بیخودی از پیش بردار

Ҷавобаш дод он маҷнӯни пурғам

جوابش داد آن مجنون پرغم

Ки Лайлиро ҳамеи байнами дамодам

که لیلی را همی بینم دمادم

Ҷамолам менамояд дмбдми дӯст

جمالم مینماید دمبدم دوست

Марои ин сабри ӣнҷо дидан ӯст

مرا این صبر اینجا دیدن اوست

Дамии пайдо ҳаме ояд чу аз давр

دمی پیدا همی آید چو از دور

Маро гирданд андари ишқи маҳҷӯр

مرا گرداند اندر عشق مهجور

Ҷамолам менамояд дар дилу ҷон

جمالم مینماید در دل و جان

Вале дигар шавад аз чашми пинҳон

ولی دیگر شود از چشم پنهان

Чу байнам рӯй ӯ ҳушёри гирдам

چو بینم روی او هشیار گردم

зи ҷисму ҷони худ безори гирдам

ز جسم و جان خود بیزار گردم

Чу байнам рӯй ӯ бошам бгрдўн

چو بینم روی او باشم بگردون

Ҳақиқати ман аз ӯ ҳар лаҳзаи маҷнӯн

حقیقت من از او هر لحظه مجنون

Дамӣ бедор бошам дар рухи ёр

دمی بیدار باشم در رخ یار

Ҳақиқат гӯш дорам посухи ёр

حقیقت گوش دارم پاسخ یار

Бигӯед бо ман ва ман гӯш дорам

بگوید با من و من گوش دارم

Агарчӣ ақли ҳам мадҳуш дорам

اگرچه عقل هم مدهوش دارم

Бигӯед рози худ бо ман чунон дӯст

بگوید راز خود با من چنان دوست

Ки пиндорам ки маҷнӯн сӯрат ӯст

که پندارم که مجنون صورت اوست

Чунон бо ман шавад Лайлии ягона

چنان با من شود لیلی یگانه

Ки ман маҷнӯн набинам дар миёна

که من مجنون نبینم در میانه

Чунон бо ман шавад ҳамдостон ӯ

چنان با من شود همداستان او

Ки пиндорам ки худ ҷисмасту ҷон ӯ

که پندارم که خود جسمست و جان او

Шавад бо ман яке дар хилвати роз

شود با من یکی در خلوت راز

Ки ман маҷнӯн набинам он замони боз

که من مجنون نبینم آن زمان باز

Ҳама Лайлӣ шавад дидори маҷнӯн

همه لیلی شود دیدار مجنون

Ҳақиқати нуқтау паргори маҷнӯн

حقیقت نقطه و پرگار مجنون

Ҳама Лайлӣ шавад маҷнӯн намонад

همه لیلی شود مجنون نماند

Дарунам дар яке берун намонад

درونم در یکی بیرون نماند

Ҳама Лайлӣ шавам он лаҳза дар дӯст

همه لیلی شوم آن لحظه در دوست

Бурун оем бикбораҳи ман аз пӯст

برون آیم بیکباره من از پوست

Ҳама Лайлӣ шавам дар ҷузв ва дар кул

همه لیلی شوم در جزو و در کل

Маро гуяд ки ҳон ! маҷнӯни ман , қул :

مرا گوید که هان! مجنونِ من، قُل:

Манам Лайлӣу маҷнӯни бози монда

منم لیلی و مجنون باز مانده

Ба ман аинҷоигаҳи ин рози монда

به من اینجایگه این راز مانده

Манам Лайлӣ ва маҷнӯн гашта фонӣ

منم لیلی و مجنون گشته فانی

Намӯда мари варои роз наоне

نموده مر ورا راز نهانی

Манам Лайлии манам маҷнӯн дар асрор

منم لیلی منم مجنون در اسرار

Бишуд Лайлӣу маҷнӯни нопадедор

بشد لیلی و مجنون ناپدیدار

Дило Лайлии сифати маҷнӯн назар кун

دلا لیلی صفت مجنون نظر کن

Аз ин маънии ниҳодатро хабар кун

از این معنی نهادت را خبر کن

Ҳамаи зарроти ту маҷнӯн сифотанд

همه ذرّات تو مجنون صفاتند

Фитода дар пай Лайлӣ зотанд

فتاده در پی لیلیّ ذاتند

Ҳамаи маҷнӯн шудаи зарроти ӣнҷо

همه مجنون شده ذرّات اینجا

Кунанд аз ишқи Лайлии ҷумлаи ғавғо

کنند از عشق لیلی جمله غوغا

Чу Лайлӣ бо ҳама андар миёнаст

چو لیلی با همه اندر میانست

Абои ушшоқ дар шарҳ ва баёнаст

ابا عشّاق در شرح و بیانست

Чу Лайлӣ менамояд хеши маҷнӯн

چو لیلی مینماید خویش مجنون

Наёрам гуфт ин сар то буд чун

نیارم گفت این سرّ تا بود چون

Валикин ишқ мегуяд ки ҳони гӯй

ولیکن عشق میگوید که هان گوی

Висоли Лайлӣ аз шарҳу баёни гӯй

وصال لیلی از شرح و بیان گوی

Чу Лайлӣ бо ҳама бинмуда посух

چو لیلی با همه بنموده پاسخ

Ҳақиқат менамояд бо ҳамаи рух

حقیقت مینماید با همه رخ

Рухи Лайлии магари Мансури дидост

رخ لیلی مگر منصور دیداست

Ки бо ӯ гуфт аноолҳқ зу шунидаст

که با او گفت اناالحق زو شنیدست

Яқини Мансури Лайлӣ буду маҷнӯн

یقین منصور لیلی بود و مجنون

Шуд аз ишқи висоли худ дигаргун

شد از عشق وصال خود دگرگون

Чунонаш ишқи андар парда афтод

چنانش عشق اندر پرده افتاد

Ки ногоҳаш бакул парда барофтод

که ناگاهش بکل پرده برافتاد

Назар мекард Лайлӣ дар миён дид

نظر میکرد لیلی در میان دید

Ҳақиқати хеш дар шӯр вФғон дид

حقیقت خویش در شور وفغان دید

Набад Мансури бади дидори Лайлӣ

نبد منصور بُد دیدار لیلی

Ки бо ӯ дошт андари ишқи майлӣ

که با او داشت اندر عشق میلی

Ҳақиқати роз пеш андохта боз

حقیقت راز پیش انداخته باز

Намӯда мари варои анҷому оғоз

نموده مر ورا انجام و آغاز

Чу Мансур аз ҳақиқат буд дилдор

چو منصور از حقیقت بود دلدار

Намӯд хешро медид бурдор

نمودِ خویش را میدید بردار

Куҷои Лайлии куҷои маҷнӯн чаҳ Мансур

کجا لیلی کجا مجنون چه منصور

Ҳақиқати гашти андари ҷумлаи машҳур

حقیقت گشت اندر جمله مشهور

Раҳо кун Лайлӣу маҷнӯн ту бингар

رها کن لیلی و مجنون تو بنگر

Биҷузи Мансури кул дар худ ту мангар

بجز منصور کل در خود تو منگر

Ҳақиқат зот Мансураст ҷонат

حقیقت ذات منصورست جانت

Бпиўстаҳи яқин бо ҷони ҷонат

بپیوسته یقین با جان جانت

Анолҳқ мезанад дар сӯрати ту

انالحق میزند در صورت تو

Хитобӣ мекунад мари сӯрати ту

خطابی میکند مر صورت تو

Аноолҳқ мезанад гар гашта бихўд

اناالحق میزند گر گشته بیخود

зи ман фориғ шуда дар нек ва дар бад

ز من فارغ شده در نیک و در بد

зи ман фориғ шудӣ ман бо туами ҳон

ز من فارغ شدی من با توام هان

Манам ҷон ва манам ҷонони яқини дон

منم جان و منم جانان یقین دان

зи ман фориғ мабош ва буд бингар

ز من فارغ مباش و بود بنگر

Манам ӣнҷои зиён ва суд бингар

منم اینجا زیان و سود بنگر

Надидӣ мар маро монадӣ ту фориғ

ندیدی مر مرا ماندی تو فارغ

Магар дар гӯри хоҳии гашти болиғ

مگر در گور خواهی گشت بالغ

Ҳар онкў рӯй худ ӣнҷо набинад

هر آنکو رویِ خود اینجا نبیند

Яқини майдон ки ҳам фардо набинад

یقین میدان که هم فردا نبیند

Ҳар онкўи рӯйиш ӣнҷо дид ҷон шуд

هر آنکو رویش اینجا دید جان شد

Ҳамаи ҷисмаши пас онгаҳ ҷон ҷон шуд

همه جسمش پس آنگه جان جان شد

Турои ҷононсти ӣнҷо ӯ яқинӣ

ترا جانانست اینجا او یقینی

Фитодаи кофарӣ дар айни кинӣ

فتاده کافری در عین کینی

Чунон кину ҳасад дар тести мавҷӯд

چنان کین و حسد در تست موجود

Ки ҳамчун оташӣ ва меравад дӯд

که همچون آتشی و میرود دود

Чунон кину ҳасад бо тести доим

چنان کین و حسد با تست دائم

Ки ғуронеи ту чун гургу бҳоӣм

که غرّانی تو چون گرگ و بهائم

Чунон кину ҳасади пайваста бо ту

چنان کین و حسد پیوسته با تو

Ки дили якбораи ҷони бигусаста бо ту

که دل یکباره جان بگسسته با تو

Ту дар ин кибри мондстӣ чу намруд

تو در این کبر ماندستی چو نمرود

Зиён хеш майдонӣ яқини суд

زیان خویش میدانی یقین سود

Ту дар кибр ва ҳасад монадӣ чу фиръавн

تو در کبر و حسد ماندی چو فرعون

На як зотӣ ки ҳастӣ лавн бар лавн

نه یک ذاتی که هستی لَوْن بر لَوْن

Ту дар кибр ва ҳасад ҳастӣ чу шайтон

تو در کبر و حسد هستی چو شیطان

Ки заррот ҷаҳон кардӣ парешон

که ذرّات جهان کردی پریشان

Дар ин кибр ва манӣ ногуҳи бимирӣ

در این کبر و منی ناگه بمیری

Ки бишк дар кафи эшон асирӣ

که بیشک در کف ایشان اسیری

Дар ин кибр ва манӣ бишки Бамоне

در این کبر و منی بیشک بمانی

Раҳ аз гум кардагӣ ҷоӣӣ ндонӣ

ره از گم کردگی جائی ندانی

Ҳасад қӯт гирифтаст андари ин дил

حسد قوّت گرفتست اندر این دل

Аз он афтодае дар хӯн ва дар гул

از آن افتاده‌ای در خون و در گل

Чу мардон дар даруни худ сафои даҳ

چو مردان در درون خود صفا ده

зи ҷони салавотро бар мстФои даҳ

ز جان صلوات را بر مصطفا ده

Аз ӯ ғофил машаву з кибр бигузар

از او غافل مشو و ز کبر بگذر

Ҳасадро ҳеҷ дар ӣнҷои ту мангар

حسد را هیچ در اینجا تو منگر

Машав ғофил ки дунё нобакор аст

مشو غافل که دنیا نابکار است

Ту пои бФшрдаҳ ӯ нопойдораст

تو پا بفشرده او ناپایدارست

Машав ғофил ки дунё хон ранҷаст

مشو غافل که دنیا خوان رنجست

Ба назд оқилон хон сипанҷаст

به نزد عاقلان خوان سپنجست

Машав ғофил ки дунё ҳеҷ омад

مشو غافل که دنیا هیچ آمد

Чу Фрмўкии саропо печ омад

چو فرموکی سراپا پیچ آمد

Машав ғофил ки марг андар камӣнаст

مشو غافل که مرگ اندر کمینست

Бохри ҷойгаҳи зер замин аст

بآخر جایگه زیر زمین است

Машав ғофили дамии бедор худ бош

مشو غافل دمی بیدار خود باش

Ҳамеша дар паии асрор худ бош

همیشه در پی اسرار خود باش

Машав ғофил ки ғифлати душмани тест

مشو غافل که غفلت دشمن تست

Фитодаи бишкии андари тани тест

فتاده بیشکی اندر تن تست

Машав ғофил ки дунё рух намӯдаст

مشو غافل که دنیا رخ نمودست

зи пиндории зиёнат ҷумла судаст

ز پنداری زیانت جمله سودست

Машав ғофили аҷалро ёди майдор

مشو غافل اجل را یاد میدار

Агар мард раҳе мебош бедор

اگر مرد رهی میباش بیدار

Машав ғофили висол дӯст дарёб

مشو غافل وصال دوست دریاب

Дар охири сӯии ҷонон зуд башитоб

در آخر سوی جانان زود بشتاب

Машав ғофил ки васл дӯст ӣнҷост

مشو غافل که وصل دوست اینجاست

Ҳақиқати мағз низ ва пӯст ӣнҷост

حقیقت مغز نیز و پوست اینجاست

Машав ғофили дам аз мардони дайни зан

مشو غافل دم از مردان دین زن

Дами худ аз намӯд аввалин зан

دم خود از نمود اوّلین زن

Машав ғофил агар ту марди роҳӣ

مشو غافل اگر تو مرد راهی

Гдоӣӣ кардае акнӯн ту шоҳӣ

گدائی کرده‌ای اکنون تو شاهی

Машав ғофил ки кардам ёдгорӣ

مشو غافل که کردم یادگاری

Чаҳ суди охир чу ӣнҷо нест борӣ

چه سود آخر چو اینجا نیست باری

Ки ман бо ӯ ҳақиқат васл гӯям

که من با او حقیقت وصل گویم

Намӯд ишқи ман аз асл ҷӯям

نمود عشق من از اصل جویم

Ту ғофили мондае аз сари бичўн

تو غافل مانده‌ای از سرّ بیچون

Намайдонӣ ки охири худ буд чун

نمیدانی که آخر خود بود چون

Ту ӣнҷои асли ёрӣ дар ҳақиқат

تو اینجا اصل یاری در حقیقت

Ҳақиқати асл ва навъе дар шариъат

حقیقت اصل و نوعی در شریعت

Дам аз айни ҳақиқати зан ки зотӣ

دم از عین حقیقت زن که ذاتی

Намӯда рӯй аз феъли сифотӣ

نموده روی از فعل صفاتی

Ту асли ҷавҳари зотӣ ки будӣ

تو اصل جوهر ذاتی که بودی

Валек аинҷоигаҳ ҷисмӣ намӯдӣ

ولیک اینجایگه جسمی نمودی

Намаваддат аз чаҳ бади доне ки чун буд

نمودت از چه بُد دانی که چون بود

Намаваддат аз намӯд коф ва навен буд

نمودت از نمود کاف و نون بود