зи асли коф ва навен гаштии ту пайдо
ز اصل کاف و نون گشتی تو پیدا
Дар ин рӯй замини гаштии ҳувайдо
در این روی زمین گشتی هویدا
Аз онҷо омадӣ беҷисм ва бе ҷон
از آنجا آمدی بی جسم و بی جان
Дар ӣнҷои фоши гаштӣ , рози худ дон
در اینجا فاش گشتی، راز خود دان
Ту нури ҷавҳари зоту сифотӣ
تو نور جوهر ذات و صفاتی
Ки аз ҳазрат кунун айни ҳаётӣ
که از حضرت کنون عین حیاتی
Агар хуршед Лоҳутӣ биёбӣ
اگر خورشید لاهوتی بیابی
Ҳақиқати мурғ носутӣ биёбӣ
حقیقت مرغ ناسوتی بیابی
Замин ва осмонҳо дар ту пайдост
زمین و آسمانها در تو پیداست
Ҳамаи ашёи дарун ту ҳувайдост
همه اشیا درون تو هویداست
Набошад ҳеҷ то он мар туро ҳаст
نباشد هیچ تا آن مر ترا هست
Вале дар ёфтан он кӣ диҳад даст
ولی در یافتن آن کی دهد دست
Ки ҳар чизе ки бинии хеши ёбӣ
که هر چیزی که بینی خویش یابی
Ҳақиқати ҷузву кул дар пеши ёбӣ
حقیقت جزو و کل در پیش یابی
Агар хуршедии бинии ҳам ту онӣ
اگر خورشیدی بینی هم تو آنی
Ки дар сӯрат туро бинмуд ҷонӣ
که در صورت ترا بنمود جانی
Ту хуршедии зи бурҷи зоти гардон
تو خورشیدی ز برج ذات گردان
Ҳақиқати дрўҷўди хеши гардон
حقیقت دروجود خویش گردان
Бтў пайдост ӣнҷои нури хуршед
بتو پیداست اینجا نور خورشید
Вагарнаи зоти хоҳӣ буд ҷовид
وگرنه ذات خواهی بود جاوید
Бтў пайдост ӣнҷои сӯрати моҳ
بتو پیداست اینجا صورت ماه
Зада аз баҳри ту ин ҳафт харгоҳ
زده از بهر تو این هفت خرگاه
Бтў пайдост ӣнҷои муштарии байн
بتو پیداست اینجا مشتری بین
Турои сад моҳи Зуҳраи муштарии байн
ترا صد ماه زهره مشتری بین
Бтў пайдост ӣнҷои нури Зуҳра
بتو پیداست اینجا نور زهره
Тўӣӣ дар айни ашёи мондаи шуҳра
توئی در عین اشیا مانده شهره
Бтў пайдост ӣнҷои ҷумлаи анҷум
بتو پیداست اینجا جمله انجم
Ҳақиқати ҷумлагӣ дар нури ту гум
حقیقت جملگی در نور تو گم
Бтў пайдост ӣнҷои чарху афлок
بتو پیداست اینجا چرخ و افلاک
зи баҳри тести гардони ҷавҳари пок
ز بهر تست گردان جوهر پاک
Бтў пайдост ӣнҷои нури оташ
بتو پیداست اینجا نور آتش
Тўӣии оташ валикин гашта саркаш
توئی آتش ولیکن گشته سرکش
Бтў пайдост ӣнҷои махзани бод
بتو پیداست اینجا مخزن باد
з ту пайдост ӣнҷои нури аздод
ز تو پیداست اینجا نور اضداد
Бтў пайдост оби ӣнҷои равона
بتو پیداست آب اینجا روانه
Занад оташи басӯи ӯ забона
زند آتش بسوی او زبانه
Бтў пайдост ӣнҷо хок бингар
بتو پیداست اینجا خاک بنگر
Ту худро сари сунъ пок бингар
تو خود را سر صنع پاک بنگر
Бтў пайдост ӣнҷои кӯҳу дарё
بتو پیداست اینجا کوه و دریا
Кашида ҷавҳарати андари сурайё
کشیده جوهرت اندر ثریّا
Бтў пайдост фаршу аршу курсӣ
بتو پیداست فرش و عرش و کرسی
Қалам бо лавҳу ҷинат май чаҳ пурсӣ
قلم با لوح و جنّت می چه پرسی
Бтў пайдост нури дили ҳақиқат
بتو پیداست نور دل حقیقت
Фиканда пуртӯии сӯии табиат
فکنده پرتوی سوی طبیعت
Бтў пайдост нури нури ҷонон
بتو پیداست نور نور جانان
Даруни ҷону дил ӯ мондаи пинҳон
درون جان و دل او مانده پنهان
Ҳама ӯ байн ки ҷуз ӯ кас надид аст
همه او بین که جز او کس ندید است
Аз ӯ пайдои ҳама ӯ нопадид аст
از او پیدا همه او ناپدید است
Ҳама ӯ байн ва зот ӯст ҷумла
همه او بین و ذات اوست جمله
Яқини ашё сифот ӯст ҷумла
یقین اشیا صفات اوست جمله
Дўӣӣ бигзор ва ҳамчун ӯ яке бош
دوئی بگذار و همچون او یکی باش
Тўӣии нақш ва дарунат ӯст наққош
توئی نقش و درونت اوست نقاش
Яке бингар ки ин наққоши бичўн
یکی بنگر که این نقاش بیچون
з худ кардаст пайдо бе чаҳ ва чун
ز خود کردست پیدا بی چه و چون
Яке бингар ки ин наққош кардаст
یکی بنگر که این نقاش کردست
Худии худ яқини ҳафт парда аст
خودی خود یقینِ هفت پرده است
Яке байну дўӣии ӣнҷо раҳо кун
یکی بین و دوئی اینجا رها کن
Чу Мансурати вуҷӯди худ раҳо кун
چو منصورت وجود خود رها کن
Яке байн ва чу дидӣ рози аввал
یکی بین و چو دیدی راز اوّل
Машав бар ҳар сифати дигари мубаддил
مشو بر هر صفت دیگر مبدّل
Яке байну яқинро дор дар пеш
یکی بین و یقین را دار در پیش
Дигар аинҷоигаҳ кофар миндиш
دگر اینجایگه کافر میندیش
Яке байни габру тарсоу мусулмон
یکی بین گبر و ترسا و مسلمان
Ки бинмудаст аз худ ҷумлаи ҷонон
که بنمودست از خود جمله جانان
Яке байни бути парасту аҳли зуннор
یکی بین بت پرست و اهل زنّار
Ҳама аз ӯ ва ӯро кули талабкор
همه از او و او را کل طلبکار
Яке байни кини ҳамаи ҷумла яқин ӯст
یکی بین کین همه جمله یقین اوست
Агар на ин чунин бинӣ на некӯаст
اگر نه این چنین بینی نه نیکوست
Яке дарёб ва дар яке аҳади шӯ
یکی دریاب و در یکی احد شو
Ҳақиқати фориғат аз неку бади шӯ
حقیقت فارغت از نیک و بد شو
Яке байну дами ӣнҷо аз яке зан
یکی بین و دم اینجا از یکی زن
Агар на ин чунин бинии тўӣии зан
اگر نه این چنین بینی توئی زن
Яке байну вуҷӯд анбиё бош
یکی بین و وجود انبیا باش
Ҳақиқати ҳам лақоӣ авлиё бош
حقیقت هم لقای اولیا باش
Мусулмонӣ раҳо кун гирди кофар
مسلمانی رها کن گرد کافر
Бигӯ то чанд бошӣ дар паии шар
بگو تا چند باشی در پی شر
Ҳақиқати кофари фақру фанои шӯ
حقیقت کافر فقر و فنا شو
Ту дар яке бакули айни бақои шӯ
تو در یکی بکل عین بقا شو
Ту дар яке қадами зани ҳамчуи мардон
تو در یکی قدم زن همچو مردان
Рахтро аз дўӣӣ ӣнҷо бигардон
رخت را از دوئی اینجا بگردان
Ту дар яке қадами зани асли осо
تو در یکی قدم زن اصل آسا
?калуши ранҷу бало ва хуш биёсо
کلش رنج و بلا و خوش بیاسا
Ту дар яке қадами зан дар тавалло
تو در یکی قدم زن در تولّا
Ҳамаи лобин ва дар лои гирди ало
همه لابین و در لا گرد الا
Ту дар яке қадами зани ҳамчуи Мансур
تو در یکی قدم زن همچو منصور
Яке наздики байну баси дўӣии давр
یکی نزدیک بین و بس دوئی دور
Ту дар яке қадами зан дар аноолҳқ
تو در یکی قدم زن در اناالحق
Анолҳқи гӯй кинаст сари мутлақ
انالحق گوی کاین است سرّ مطلق
Ту дар яке қадами зани солики пер
تو در یکی قدم زن سالک پیر
Макун дигари ту дар ҳар рози тадбир
مکن دیگر تو در هر راز تدبیر
Ту дар яке қадами зан бе намӯдор
تو در یکی قدم زن بی نمودار
Ҳиҷобати ҷисми дони он низ бурдор
حجابت جسم دان آن نیز بردار
Ту чун Мансури ӣнҷои рози кули гӯй
تو چون منصور اینجا راز کل گوی
Вагар нодони шдстии рози кули ҷӯй
وگر نادان شدستی راز کل جوی
Дар ин сӯрат назар кун нафхаи зот
در این صورت نظر کن نفخهٔ ذات
Яқини аллоҳи байн дар ҷумлаи заррот
یقین اللّه بین در جمله ذرّات
Ту бичўн омадӣ , чун ин бадоне ?
تو بیچون آمدی، چون این بدانی؟
Магари он дам ки бошӣ дар маъонӣ
مگر آن دم که باشی در معانی
Ту бичўн омадӣ аз пардаи берун
تو بیچون آمدی از پرده بیرون
Намӯдӣ рӯй худро бе чаҳ ва чун
نمودی روی خود را بی چه و چون
Ту бичўн омадӣ аз ҳафт парда
تو بیچون آمدی از هفت پرده
Ҳақиқати рози худро пай набарда
حقیقت راز خود را پی نبرده
Ту бичўн омадӣ дар ҷумлаи заррот
تو بیچون آمدی در جمله ذرّات
Ҳақиқат ҳаст ӣнҷои айни он зот
حقیقت هست اینجا عین آن ذات
Ту бичўн омадӣ дар рӯй олам
تو بیچون آمدی در روی عالم
Шудӣ фориғи аҷаб дар кӯии олам
شدی فارغ عجب در کوی عالم
Ту бичўн омадӣ эй сари бичўн
تو بیچون آمدی ای سرّ بیچون
Ту Лайлӣ ҳастӣ ва худ гашта маҷнӯн
تو لیلی هستی و خود گشته مجنون
Ту бичўн омадӣ дар ҳар чаҳ дидӣ
تو بیچون آمدی در هر چه دیدی
Вале ӣнҷои камол худ надидӣ
ولی اینجا کمال خود ندیدی
Ту бичўн омадӣ дар айни олам
تو بیچون آمدی در عین عالم
Намӯдӣ сари худ дар нақши одам
نمودی سر خود در نقش آدم