Яке пурсед аз Иблис ногоҳ
یکی پرسید از ابلیس ناگاه
Ки чунӣ ин замон бо лаънати шоҳ
که چونی این زمان با لعنت شاه
Ки шоҳат мекунад лаънати дамодам
که شاهت میکند لعنت دمادم
Чаро саҷда накардӣ баҳри одам
چرا سجده نکردی بهر آدم
Турои он саҷда мебоист кардан
ترا آن سجده میبایست کردن
Бар ҷонони ҳамеи таслим кардан
بر جانان همی تسلیم کردن
Ниҳодан то туро раҳмат фузудӣ
نهادن تا ترا رحمت فزودی
Дар ин сари неи туро лаънат намӯдӣ
در این سر نی ترا لعنت نمودی
Кунун дар лаънатии ту бозмонда
کنون در لعنتی تو بازمانده
Аз он қурбати ту бе ағрози монда
از آن قربت تو بی اغراض مانده
Кунун дар лаънатии афтодаи мискин
کنون در لعنتی افتاده مسکین
Заъифу нотавону хору мискин
ضعیف و ناتوان و خوار و مسکین
Кунун дар лаънатӣ дар ҳазрати дӯст
کنون در لعنتی در حضرت دوست
Шудӣ беруни змғзу монда дар пӯст
شدی بیرون زمغز و مانده در پوست
Кунун дар лаънатии бечораи монда
کنون در لعنتی بیچاره مانده
Аз он ҳазрати бакули овораи монда
از آن حضرت بکل آواره مانده
Кунун аз лаънатии афтодаи ту хор
کنون از لعنتی افتاده تو خوار
Бзири пои мардуми ҳамчуи нушхор
بزیر پای مردم همچو نشخوار
Кунун дар лаънатӣу нотавонӣ
کنون در لعنتی و ناتوانی
Ки раҳ дар сӯии он ҳазрат ндонӣ
که ره در سوی آن حضرت ندانی
Кунун дар лаънатии андари ҷдоӣӣ
کنون در لعنتی اندر جدائی
Надории ҳеҷ бо ӯ ошноӣӣ
نداری هیچ با او آشنائی
Кунун дар лаънатӣ дар дори дунё
کنون در لعنتی در دار دنیا
Ки охири дӯзахӣ дар сӯии уқбо
که آخر دوزخی در سوی عقبی
Кунун дар лаънатӣу ронда бар хеш
کنون در لعنتی و رانده بر خویش
Нмидидии ту ин сарро худ аз пеш
نمیدیدی تو این سر را خود از پیش
Кунун дар лаънатӣ ва раҳ ндонӣ
کنون در لعنتی و ره ندانی
Бимонада хору расвои ҷаҳонӣ
بمانده خوار و رسوای جهانی
Кунун дар лаънатӣ то дар қиёмат
کنون در لعنتی تا در قیامت
Чаҳ хоҳӣ ёфт дар рӯзи надомат
چه خواهی یافت در روز ندامت
Чаро саҷда накардӣ андари он дам
چرا سجده نکردی اندر آن دم
Ки гаштии ин замони расвои олам
که گشتی این زمان رسوای عالم
Чаро саҷда накардӣ одами ӣнҷо
چرا سجده نکردی آدم اینجا
Ки дмдм ёфтӣ лаънат дар ӣнҷо
که دمدم یافتی لعنت در اینجا
Чаро саҷда накардӣ дар аёни ту
چرا سجده نکردی در عیان تو
Ки расвои мондаи андари ҷаҳони ту
که رسوا ماندهٔ اندر جهان تو
Чаро саҷда накардӣ то шудӣ хор
چرا سجده نکردی تا شدی خوار
Набардии он замони фармони ҷаббор
نبردی آن زمان فرمان جبّار
Ки то ин дами ту тавқи лаънати ёр
که تا این دم تو طوق لعنت یار
Дар ин лаънат кунун афтодаи зор
در این لعنت کنون افتادهٔ زار
Чаҳ сари бад то ки он саҷда накардӣ ?
چه سرّ بُد تا که آن سجده نکردی؟
Ки то ин дами ту дар андӯҳу дардӣ
که تا این دم تو در اندوه و دردی
Чаҳ сари бад эй ъзозилм дар ин роз
چه سرّ بد ای عزازیلم در این راز
Ки то ман ҳамчуи ту то дарёбам ин боз
که تا من همچو تو تا دریابم این باز