Ҷавобаш дод он дами пери раҳбар
جوابش داد آن دم پیر رهبر
Кигар ту миндонии худ бар ин дар
که گر تو میندانی خود بر این در
Чаро дар лаънати мо боз монадӣ
چرا در لعنت ما باز ماندی
Аз он аинҷоигаҳ бероз монадӣ
از آن اینجایگه بی راز ماندی
Тўнодонии манам донои асрор
تونادانی منم دانای اسرار
Кунун мигўимт аз сари хабардор
کنون میگویمت از سر خبردار
Ҳақиқати ман ки Иблиси лъинм
حقیقت من که ابلیس لعینم
Миёни халқ акнӯн бадтарӣнам
میان خلق اکنون بدترینم
Туро мегӯям асрори ниҳонам
ترا میگویم اسرار نهانم
Ки мигўӣӣ ки расвои ҷаҳонам
که میگوئی که رسوای جهانم
Ҳақиқати саҷда одам накардам
حقیقت سجدهٔ آدم نکردم
Дар он дами дӯстро фармони набардам
در آن دم دوست را فرمان نبردم
Набардами дӯстро фармон дар он дам
نبردم دوست را فرمان در آن دم
Накардам саҷдаро дар ишқи одам
نکردم سجده را در عشق آدم
Накардам саҷдаро одам дар онҷо
نکردم سجده را آدم در آنجا
Ки мидонстми ин сари Андами онҷо
که میدانستم این سرّ آندم آنجا
Ки чун бар лавҳи куллӣ роз дидам
که چون بر لوح کلّی راز دیدم
Дар онҷои лаънат худбоз дидам
در آنجا لعنت خودباز دیدم
Чу хондам лавҳи андари охири кор
چو خواندم لوح اندر آخر کار
Ҳақиқат карда бади лаънати марои ёр
حقیقت کرده بُد لعنت مرا یار
Дар аввали лаънатам чун карда бад ӯ
در اوّل لعنتم چون کرده بُد او
Бҳрзаҳ донам ӣнҷо гуфт бо гӯ
بهرزه دانم اینجا گفت با گو
Дар аввали лаънат ман карда бади дӯст
در اوّل لعنت من کرده بُد دوست
Чаҳ ғам дорам чу медонам ҳама ӯст
چه غم دارم چو میدانم همه اوست
Дар аввал лаънатам кардаст маҳбӯб
در اوّل لعنتم کردست محبوب
Бохр дорамаш умеди матлӯб
بآخر دارمش امّید مطلوب
Биҷӯем лаънат ӯро дамодам
بجویم لعنتِ او را دمادم
Чаҳ ғам дорам зи фарзандони одам
چه غم دارم ز فرزندان آدم
Маро мебояд ӣнҷои лаънати ёр
مرا میباید اینجا لعنت یار
Ки безорами ҳаме аз раҳмати ёр
که بیزارم همی از رحمت یار
Маро мебояд ӣнҷои лаънат ӯ
مرا میباید اینجا لعنت او
Ки андари лаънатам дар қурбат ӯ
که اندر لعنتم در قربت او
Маро мебояд ӣнҷои лаънат аз дид
مرا میباید اینجا لعنت از دید
Ки дар лаънат яке дидам зи тавҳид
که در لعنت یکی دیدم ز توحید
Хитоби лаънатам дргўш монадаст
خطاب لعنتم درگوش ماندست
Аз он дами ин дамам биҳуш монадаст
از آن دم این دمم بیهوش ماندست
Хитоби лаънатам ёраст дар дил
خطاب لعنتم یار است در دل
Вази он лаънати марои мақсӯди ҳосил
وز آن لعنت مرا مقصود حاصل
Хитоби лаънати ёрост дар ҷон
خطاب لعنت یاراست در جان
Маро чаҳ ғами зи лаънат боядам он
مرا چه غم ز لعنت بایدم آن
Хитоби лаънат ӯ дар дил ва ҷонаст
خطاب لعنت او در دل و جانست
Маро ҳар лаҳзаи сад асрор пинҳонаст
مرا هر لحظه صد اسرار پنهانست
Хитоби лаънати ҷонон маро ҳаст
خطاب لعنت جانان مرا هست
Хатоем бояд ӣнҷогоҳи пайваст
خطایم باید اینجاگاه پیوست
Маро чаҳ ғам аз ин ранҷ ва азобаст
مرا چه غم از این رنج و عذابست
Ки дар ҷонам намӯдор хитобаст
که در جانم نمودار خطابست
Маро чаҳ ғам агар ояд азобам
مرا چه غم اگر آید عذابم
Дамодам ояд аз ҷонони хитобам
دمادم آید از جانان خطابم
Маро чаҳ ғам ки ҷонон ронадам аз пеш
مرا چه غم که جانان راندم از پیش
Ки мибинми рухи дилдор дар пеш
که میبینم رخ دلدار در پیش
Маро чаҳ ғам ки ҷонон кард лаънат
مرا چه غم که جانان کرد لعنت
Ки дар лаънат маро аъёнаст ҳазрат
که در لعنت مرا اعیانست حضرت
Хитоб дӯст дорам дар аёни ман
خطاب دوست دارم در عیان من
Азон нандешам аз халқи ҷаҳони ман
ازآن نندیشم از خلق جهان من
Хитоб дӯст дорам дар ниҳони ман
خطاب دوست دارم در نهان من
Куҷои андешам аз оҳу фиғони ман
کجا اندیشم از آه و فغان من
Хитоб дӯст дорам ман дар ӣнҷо
خطاب دوست دارم من در اینجا
Куҷои андешам аз фарёди инҳо
کجا اندیشم از فریاد اینها
Чу ӯ дорам дар ӣнҷогоҳи бичўн
چو او دارم در اینجاگاه بیچون
Накардам як дам аз лаънати дигаргун
نکردم یک دم از لعنت دگرگون
Хитоб дӯст дорам то абади ман
خطاب دوست دارم تا اَبَد من
Аз он ӣнҷо кунам пайвастаи бади ман
از آن اینجا کنم پیوسته بد من
Хитоб дӯст дорам ман дамодам
خطاب دوست دارم من دمادم
Ки ман лаънати турои орми дамодам
که من لعنت ترا آرم دمادم
Ман аз лаънат нигарадам то қиёмат
من از لعنت نگردم تا قیامت
Кунам халқи ҷаҳонро ман надомат
کنم خلق جهان را من ندامت
Ман аз лаънат нигарадам то абади боз
من از لعنت نگردم تا ابد باز
Ки дар лаънати ҳақиқати дидҳоми роз
که در لعنت حقیقت دیدهام راز
Ман аз лаънат нигарадам то бохр
من از لعنت نگردم تا بآخر
Куҷо донам зи лаънатҳои зоҳир
کجا دانم ز لعنتهای ظاهر
Ман аз лаънат нигарадам гирд ҳар кас
من از لعنت نگردم گِردِ هر کس
Чу ман дар лаънатами лаънати марои бас
چو من در لعنتم لعنت مرا بس
Ман аз лаънат намӯд дӯстдорам
من از لعنت نمود دوستدارم
Аз аввали кули суҷуди дӯсти орм
از اوّل کل سجود دوست آرم
Ман аз лаънат дар он соъат ки аз Нӯҳ
من از لعنت در آن ساعت که از نوح
Назар кардам маро омад аз он рӯҳ
نظر کردم مرا آمد از آن روح
Дар он дам чун бидидам сари ҷонон
در آن دم چون بدیدم سرّ جانان
Наяндешам дамии як лаҳза аз он
نیندیشم دمی یک لحظه از آن
Дар он дам ҳар се ёронам дар ин кор
در آن دم هر سه یارانم در این کار
Паноҳи хеши бурдан назд ҷаббор
پناه خویش بردن نزد جبّار
Дар он дами мар маро гуфтанд кохр
در آن دم مر مرا گفتند کآخر
Агар хоҳад шудан ин сари бзоҳр
اگر خواهد شدن این سر بظاهر
Дар он дамашони ҷавоб ҳар се додам
در آن دمشان جواب هر سه دادم
Ки ман ин лаънати аинҷогаҳи ниҳодам
که من این لعنت اینجاگه نهادم
Дар он дам ман набудам зини хабардор
در آن دم من نبودم زین خبردار
Ту эй соҳиби савол аз ин хабардор
تو ای صاحب سؤال از این خبردار
Ман ин сарро бигуфтам назд эшон
من این سر را بگفتم نزد ایشان
Ки то эшон намонанд ин парешон
که تا ایشان نمانند این پریشان
Ҳар ончии ҳукми пок кирдигор аст
هر آنچه حکم پاک کردگار است
Марои боҳукми яздонам чикор аст
مرا باحکم یزدانم چکار است
Ҳар ончии ҳукм ӯ рафтаст аз аввал
هر آنچه حکم او رفتست از اوّل
Ки ёрад кард ҳукм ӯ мубаддил
که یارد کرد حکم او مبدّل
Ҳар ончии ҳукм ӯ рафтаст аз пеш
هر آنچه حکم او رفتست از پیش
Қазои рафта чун бурдорам аз хеш
قضای رفته چون بردارم از خویش
Ҳар ончии ҳукм ӯ рафтаст хоҳад
هر آنچه حکم او رفتست خواهد
зи ҳукм ӯ ҷӯй ӣнҷо накоҳад
ز حکم او جوی اینجا نکاهد
Қазои рафтаи ҳукм кирдигор аст
قضای رفته حکم کردگار است
Дар ин маънии қазоҳо бишмор аст
در این معنی قضاها بیشمار است
Қазои рафта чун тақдири ҷононст
قضای رفته چون تقدیر جانانست
Марои азҳкм ӯ ӣнҷо чаҳ товонаст
مرا ازحکم او اینجا چه تاوانست
Қазои рафта дигар менаёяд
قضای رفته دیگر مینیاید
Гиреҳи кӯи бастаи аинҷогаҳи кушояд
گره کو بسته اینجاگه گشاید
Қазо рафтаст ва ман таслим ӯем
قضا رفتست و من تسلیم اویم
Набошад тарс аз ҳар гуфтугӯем
نباشد ترس از هر گفتگویم
Қалам рафтаст бар зарроти олам
قلم رفتست بر ذرّات عالم
Чу бар ман низ бади фарзанди одам
چو بر من نیز بُد فرزند آدم
Қалам рафтаст ва бинвиштаст ҳар роз
قلم رفتست و بنوشتست هر راز
Маро бинмуда ӣнҷогоҳ ӯ роз
مرا بنموده اینجاگاه او راز
Чу ман аинҷоигаҳ аъён бидидам
چو من اینجایگه اعیان بدیدم
Намӯд розҳо зонсон бидидам
نمود رازها زانسان بدیدم
Ҳақиқат бар сар ҳар як қзоист
حقیقت بر سر هر یک قضایست
зи ҳукми дӯсти бичўну чроист
ز حکم دوست بیچون و چرایست
Ҳақиқат ҳар ки омад сӯии дунё
حقیقت هر که آمد سوی دنیا
Қазо рафтаст биравӣ то бъқбӣ
قضا رفتست بروی تا بعقبی
Ҳамаи зарроти олам дар қзоинд
همه ذرّات عالم در قضایند
Фитодаи ҳамчуи ман сӯии блоинд
فتاده همچو من سوی بلایند
Ҳамаи зарроти олам роз бинвишт
همه ذرّات عالم راز بنوشت
Пас онгаҳ хоки одами бози бсршт
پس آنگه خاک آدم باز بسرشت
Ҳамаи зарротро дар сари ин роз
همه ذرّات را در سرّ این راز
Ҳақиқат лаънатӣ омад бмни боз
حقیقت لعنتی آمد بمن باز
Чу ман одами зи ҷинати аФкнидм
چو من آدم ز جنّت افکنیدم
Ки рози одами ӣнҷо боз дидам
که رازِ آدم اینجا باز دیدم
Сабаб ман будам аз асрори бичўн
سبب من بودم از اسرار بیچون
Ки одам омад аз ҷиноти берун
که آدم آمد از جنّات بیرون
Сабаб ман бошам андар ҳар блоӣӣ
سبب من باشم اندر هر بلائی
Чу бар ҳар кас равад ӣнҷои қзоӣӣ
چو بر هر کس رود اینجا قضائی
Сабаб ман бошам ва дигар набошад
سبب من باشم و دیگر نباشد
Дар ин сарҳо чу ман раҳбар набошад
در این سرها چو من رهبر نباشد
Сабаб ман бошам андари ишқи ҷонон
سبب من باشم اندر عشق جانان
Даруни ҷисмҳо ман мондаи пинҳон
درون جسمها من مانده پنهان
Сабаб ман бошам андар назд ҳар кас
سبب من باشم اندر نزد هر کس
Ту эй соҳиби саволи ин нуктаоти бас
تو ای صاحب سؤال این نکتهات بس
Ки ҷумла ӯст то моро набинӣ
که جمله اوست تا ما را نبینی
Макун лаънат агар соҳиби яқинӣ
مکن لعنت اگر صاحب یقینی
Макун лаънат вгрхўд мекунӣ ту
مکن لعنت وگرخود میکنی تو
Яқини майдон ки брхўд мекунӣ ту
یقین میدان که برخود میکنی تو
Макун лаънат ки лаънат брхўдт шуд
مکن لعنت که لعنت برخودت شد
Ки майдонӣ ки лаънати брхўдти бад
که میدانی که لعنت برخودت بُد
Манам ӣнҷои даруни ҷумлаи олам
منم اینجا درون جمله عالم
Бахуд лаънат кунад ӣнҷои дамодам
بخود لعنت کند اینجا دمادم
Бахуд лаънат кунанд ин ҷумлаи дунон
بخود لعنت کنند این جمله دونان
Ҳақиқати мрмрои ӣнҷо чаҳ аз он
حقیقت مرمرا اینجا چه از آن
Бахуд лаънат кунанду миндоннд
بخود لعنت کنند و میندانند
Агар ёбанд ҷуз ҳайрон бимонанд
اگر یابند جز حیران بمانند
Бахуд лаънат кунанд ӣнҷо на бар ман
بخود لعنت کنند اینجا نه بر من
Ҳақиқат чу манам ӣнҷоӣ бар тан
حقیقت چو منم اینجای بر تن
Бахуд лаънат кунанд ӣнҷои эшон
بخود لعنت کنند اینجای ایشان
Ки аинҷогаҳи манам яктои эшон
که اینجاگه منم یکتای ایشان
Ҳақиқати кирдигор ҳар ду олам
حقیقت کردگار هر دو عالم
Бмн додаст фарзандони одам
بمن دادست فرزندان آدم
Маро бар ҷисми эшон роҳбар кард
مرا بر جسم ایشان راهبر کرد
Взоишонм дар ӣнҷои хайр вшр кард
وزایشانم در اینجا خیر وشر کرد
Ҳақиқати шари з ман бинмуда додар
حقیقت شر ز من بنموده دادار
Ки сиррии коид аз эшон бадӣдор
که سرّی کآید از ایشان بدیدار
Ҳама аз ман буд к-эйашон бидонанд
همه از من بود کایشان بدانند
Ҳақиқати мари бадӣ аз ҳақ ндонанд
حقیقت مر بدی از حق ندانند
Ҳамаи бадҳо з ман ояд бадӣдор
همه بدها ز من آید بدیدار
Манам дар чашми эшон нопадедор
منم در چشم ایشان ناپدیدار
Ҳамаи бадҳо з ман бошад якояк
همه بدها ز من باشد یکایک
Ки ҳар касро намоями рози бишк
که هر کس را نمایم راز بیشک
Марои парвардгор аз баҳри ин роз
مرا پروردگار از بهر این راز
Ҳақиқат кард андари ҷисми ман боз
حقیقت کرد اندر جسم من باز
Бмн гуфтасту роз ҷумла донам
به من گفتهست و راز جمله دانم
Ки ман аинҷоигаҳи рози ниҳонам
که من اینجایگه راز نهانم
Бмн гуфтаст ва моро ваъда додаст
بهمن گفتهست و ما را وعده دادهست
Дилами азўъдаҳи дилдори шодост
دلم ازوعدهٔ دلدار شاداست
Дилам аз ваъда ӯ шод омад
دلم از وعدهٔ او شاد آمد
Аз он ҷонами зғм озод омад
از آن جانم ز غم آزاد آمد
Дилам аз ваъда ӯ дар яқин аст
دلم از وعدهٔ او در یقین است
Ки ваъдаи мрмро то явм дайн аст
که وعده مر مرا تا یوم دین است
Дилам аз ваъда ӯ пойдор аст
دلم از وعدهٔ او پایدار است
Агарчӣ ҷонами андари зер бор аст
اگرچه جانم اندر زیر بار است
Дилами азўъдаҳ ӯ дорад умед
دلم از وعدهٔ او دارد امّید
Ки бахшоиш кунад ҷонами бҷоўид
که بخشایش کند جانم به جاوید
Кунун андари умед ваъда мондам
کنون اندر امید وعده ماندم
Ки мегуяд ки ӯ аз хеш ронадам
که میگوید که او از خویش راندم
Ҳақиқат ҳаст инаст ҳарки хондаст
حقیقت هست اینست هرکه خواندهست
Валикин ӯ з даргоҳам наронда аст
ولیکن او ز درگاهم نرانده است
Ҳақиқат ҳаст лаънати охири кор
حقیقت هست لعنت آخر کار
Маро раҳмат кунад охири бикбор
مرا رحمت کند آخر به یکبار
Ҳақиқати ҷони ҷонҳо лаънатам кард
حقیقت جان جانها لعنتم کرد
Валикини охири ӣнҷо раҳматам кард
ولیکن آخر اینجا رحمتم کرد
Тамомати анбиёро дидҳоми ман
تمامت انبیا را دیدهام من
Муҳамад аз ҳамаи бгзидҳоми ман
محمّد از همه بگزیدهام من
Ҳақиқати рози ман Аҳмад бидонаст
حقیقت راز من احمد بدانست
Ки ӯро сар аз сар кун Фконст
که او را سرّ از سر کن فکانست
Муҳамад ( с ) дид асрорами аёнӣ
محمّد(ص) دید اسرارم عیانی
Маро гуфтаст ӯ роз наоне
مرا گفتهست او راز نهانی
Маро ӯ дондў дигар ндонанд
مرا او داند و دیگر ندانند
Ки ин бечорагони раҳбар чаҳ донанд
که این بیچارگان رهبر چه دانند
Манам имрӯзи рози ёри дида
منم امروز راز یار دیده
Варои имрӯзи Аҳмади баргузӣда
ورا امروز احمد برگزیده
Ҳақиқати қсҳоми давр ва дарозаст
حقیقت قصّهام دور و درازست
Ки ҷононми ҳақиқат корсоз аст
که جانانم حقیقت کارساز است
Ҳақиқати корҳо дилдор созад
حقیقت کارها دلدار سازد
Маро дар охири кор ӯ навозад
مرا در آخر کار او نوازد
Навозади охири корами бики раҳ
نوازد آخر کارم به یک ره
Биёмурзад зи дидори худами шаҳ
بیامرزد ز دیدار خودم شه
Яқин донам ки андари охркор
یقین دانم که اندر آخر کار
Биёмурзад марои донои асрор
بیامرزد مرا دانای اسرار
Ҳақиқати ман дроинҷо роз ӯем
حقیقت من دراینجا راز اویم
Даруни ҷумлагӣ дар гуфтугӯем
درون جملگی در گفتگویم
Ҳақиқати ҷони ҷони дрёФтстм
حقیقت جان جان دریافتهستم
Дар ин хонаи яқини дрёФтстм
در این خانه یقین دریافتهستم
Дар раҳмати гштодсти андари ӣнҷо
درِ رحمت گشتادهست اندر اینجا
Аз он ҷонам яқин шодаст ӣнҷо
از آن جانم یقین شادست اینجا
Ҳамаи тақдири некӣу бад аз ӯст
همه تقدیر نیکّی و بد از اوست
Яқин чун иФъл аллоҳ гуфт аз ӯст
یقین چون یَفْعَلُ اللّه گفت از اوست
Аз он эй соҳибами ӣнҷои босрор
از آن ای صاحبم اینجا به اسرار
Бкрдми айни густохии бикбор
بکردم عین گستاخی به یکبار
Ки ӯ доноӣ асрор ниҳонаст
که او دانای اسرار نهانست
Марои имрӯз дар куллӣ аёнаст
مرا امروز در کلّی عیانست
Бик дам мерӯм аз ғарб то шарқ
بیک دم میروم از غرب تا شرق
Даруни ҷумлагӣ монандаи барқ
درون جملگی مانندهٔ برق
Чу барқами ман шитобони сӯии заррот
چو برقم من شتابان سوی ذرّات
Ҳақиқати ҳам гузар дорам сӯии зот
حقیقت هم گذر دارم سوی ذات
Гузар дорам дар он ҳазрати дамодам
گذر دارم در آن حضرت دمادم
Ҳаме ёбам яқини қурбати дамодам
همی یابم یقین قربت دمادم
Аз он қурбати хабардорами з ҳар роз
از آن قربت خبردارم ز هر راز
Дар ӣнҷо менамоям соҳиби роз
در اینجا مینمایم صاحب راز
На дар шари пойдорам лек дар хайр
نه در شر پایدارم لیک در خیر
Ҳақиқат дорам ваҳм мекунам сайр
حقیقت دارم و هم میکنم سیر
Ҳақиқати бўдошёи дидҳоми ман
حقیقت بود اشیا دیدهام من
Саропои фалаки грдидҳоми ман
سراپای فلک گردیدهام من
Ҳамаи малик манаст акнӯн саросар
همه ملک من است اکنون سراسر
Ҳақиқати ҷумлаи дунё ту бингар
حقیقت جملهٔ دنیا تو بنگر
Ҳамаи малик манаст дунёии ғаддор
همه ملک من است دنیای غدّار
Бензади ҳиммати ман нопадедор
بنزد همّت من ناپدیدار
Бензади ҳамтеми дунё чу коҳӣ аст
به نزد همّتم دنیا چو کاهی است
Ки дунё дар бар уқбо чу роҳӣ аст
که دنیا در بر عقبی چو راهی است
Ҳамаи дунёи бензади ман харобӣ аст
همه دنیا به نزد من خرابی است
Ҳамеи наздики ақли ҳамчу хобӣ аст
همی نزدیک عقل همچو خوابی است
Ҳама дар хоби ғифлати хуфтаи байнам
همه در خواب غفلت خفته بینم
Вуҷӯди ҷумлагии ошуфтаи байнам
وجود جملگی آشفته بینم
Ҳамаи аинҷоигаҳи дархурад ва хобанд
همه این جایگه در خورد و خوابند
Ҳақиқати хуфта дар айн саробанд
حقیقت خفته در عین سرابند
Марои дунё мусаллам шуд бикбор
مرا دنیا مسلّم شد به یکبار
Ки як як мекунам аз хоби бедор
که یک یک میکنم از خواب بیدار
Чу мибинм ки роҳ ҳақ наварданд
چو میبینم که راه حق نوردند
зи дӯзахи зарра ӣнҷо натарсанд
ز دوزخ ذرّهٔ اینجا نترسند
Раҳи бадашони намоями охири кор
ره بدشان نمایم آخر کار
Ки тоондр бадӣ оянд гирифтор
که تا اندر بدی آیند گرفتار
Ҳақиқат ҳарчӣ дар дунё хушӣ аст
حقیقت هرچه در دنیا خوشی است
Бензади роҳи байнон нохушӣ аст
به نزد راه بینان ناخوشی است
Ҳақиқати куфру фисқи вдздӣу хӯн
حقیقت کفر و فسق و دزدی و خون
Ҳамаи кор манаст ӣнҷои бичўн
همه کار من است اینجای بیچون
Ҳақиқати соликонро раҳ шиносам
حقیقت سالکان را ره شناسم
Дар ин маънӣ аз эшон миҳросм
در این معنی از ایشان میهراسم
Чу медонам ки эшон дар сифотанд
چو میدانم که ایشان در صفاتند
Ҳақиқат дар яқин хосон зотанд
حقیقت در یقین خاصان ذاتند
Шносоӣ мананд эшон бикбор
شناسای منند ایشان به یکبار
з қуръонанд кул аз ман хабардор
ز قرآنند کل از من خبردار
Адуии ноксонми ман на эшон
عدوی ناکسانم من نه ایشان
Чунин ҳақ яқин гуфта зи қуръон
چنین حقّ یقین گفته ز قرآن
Ман аз эшон гурезон гашта чун саг
من از ایشان گریزان گشته چون سگ
Дилӣ андозам андари дом ҳар раг
دلی اندازم اندر دام هر رگ
Яке кӯи дӯстдори айни дунёст
یکی کو دوستدار عین دنیاست
Ҳақиқати фориғ аз асрори ъқбост
حقیقت فارغ از اسرار عقباست
Ман ӯро мекунам ҳар лаҳза дар пай
من او را میکنم هر لحظه در پی
Ки то андари балояши афканами вай
که تا اندر بلایش افکنم وی
Ҳақиқатгар ҳамаи мард яқин аст
حقیقت گر همه مرد یقین است
Ки дар охир дар ӣнҷои пеш байн аст
که در آخر در اینجا پیش بین است
Ман ӯро васваса дар хотири орм
من او را وسوسه در خاطر آرم
Бадунёи мрўро аз дайн барорам
بدنیا مرورا از دین برآرم
Кунам ӯро всоўс дам бидам ман
کنم او را وساوس دم بدم من
Агар мардаст ӣнҷогоҳ агар зан
اگر مَرْد است اینجاگاه اگر زن
Кунам имрӯзи расвои охири кор
کنم امروز رسوا آخر کار
Ҳақиқат парда бурдорам бикбор
حقیقت پرده بردارم بیکبار
Аз ӯ то хори гардонами зи хешаш
از او تا خوار گردانم ز خویشش
Балои дигари орми ман ба пешаш
بلای دیگر آرم من به پیشش
Касе коинҷо хабардораст аз ман
کسی کاینجا خبردارست از من
Ҳақиқат бугзарад аз мо ва аз ман
حقیقت بگذرد از ما و از من
Кунад тоъати дамодами андари ӣнҷо
کند طاعت دمادم اندر اینجا
Дар он ҷон ва дил дорад мусаффо
دَرِ آن جان و دل دارد مصفّا
Агарчӣ сӯй ӯ дмдми шитобам
اگرچه سوی او دمدم شتابم
Даруни парда ӯ раҳ наёбам
درون پردهٔ او ره نیابم
Ҳамаи ҷо роҳ дорам ҷуз ки дар дил
همه جا راه دارم جز که در دل
Маро ӣнҷо шудаст ин рози мушкил
مرا اینجا شدست این راز مشکل
Назари гоҳ худовандаст онҷо
نظر گاه خداوند است آنجا
Наёрам кард онҷогоҳи ғавғо
نیارم کرد آنجاگاه غوغا
Вале онкас ки дил дорад сӯии ман
ولی آنکس که دل دارد سوی من
Шавад торик ӯро қалби равшан
شود تاریک او را قلب روشن
Наад дил дар сӯии дунёи бикбор
نهد دل در سوی دنیا بیکبار
Шавам бо ӯ ҳақиқати мушфиқи вёр
شوم با او حقیقت مشفق ویار
Даҳум ӯро бароаи бади яқинаш
دهم او را براه بد یقینش
Барандозами бики раҳи нуру бениш
براندازم بیک ره نور و بینش
Сӯии торики дони ормаш аз он нур
سوی تاریک دان آرمش از آن نور
Кунам ӯро ббд дар ҷумлаи машҳур
کنم او را ببد در جمله مشهور
Ҷаҳони торик ва ман нури ҷаҳонам
جهان تاریک و من نور جهانم
Ббд кардан ки машҳури ҷаҳонам
ببد کردن که مشهور جهانم
Ҳар онкў дар паии малик ман омад
هر آنکو در پی ملک من آمد
Ҳақиқати хор дар ҷон ва тан омад
حقیقت خوار در جان و تن آمد
Ҳар онкўи тарк ман дод аз ҳақиқат
هر آنکو ترک من داد از حقیقت
Супурди аинҷогаҳи рози шариъат
سپرد اینجاگه راز شریعت
Даруни ҷону дилро бар сафо ёфт
درون جان و دل را بر صفا یافت
Яқини садри олам Мустафо ёфт
یقینِ صدر عالم مصطفی یافت
Марои Аҳмад дар ӣнҷои роз дон дид
مرا احمد در اینجا راز دان دید
Ҳақиқат дар ҳамаи халқ ҷаҳон дид
حقیقت در همه خلق جهان دید
Саволӣ кард аз ман раҳбари кул
سؤالی کرد از من رهبرِ کُل
Ки чунӣ ин замон дар айни ин зл
که چونی این زمان در عین این ذل
Чигуна аўФтодӣ дар балоят
چگونه اوفتادی در بلایت
Чунин бади рафтаи онҷо дар қазоят
چنین بُد رفته آنجا در قضایت
Ҳақиқати уммати манро маёзор
حقیقت امّت من را میازار
Ҳақиқати роҳи ҳақи чандини нигаҳдор
حقیقت راه حق چندین نگهدار
Абохлқш дар ӣнҷои биўФоӣӣ
اباخلقش در اینجا بیوفائی
Макун биҳд ки тарсами ошноӣӣ
مکن بیحد که ترسم آشنائی
Ҳақиқати ошнои дӯсти гаштӣ
حقیقت آشنای دوست گشتی
Бадӣ дар мағз акнӯн пӯсти гаштӣ
بُدی در مغز اکنون پوست گشتی
Яқини дории зи асрори ҳақиқат
یقین داری ز اسرار حقیقت
Кунун афтода дар сӯии табиат
کنون افتاده در سوی طبیعت
Туро аз баҳри ин сар офариданд
ترا از بهر این سر آفریدند
Дар ин дунёат охир овареданд
در این دنیات آخر آوریدند
Туро онҷост малику молу асбоб
ترا آنجاست ملک و مال و اسباب
Дарун ҷумлагӣ ҳастӣ хбрёб
درون جملگی هستی خبریاب
зи баҳр ҳақ макун чандини бадии ту
ز بهر حق مکن چندین بدی تو
Ки дар аввали аҷаби некӯи бадии ту
که در اوّل عجب نیکو بُدی تو
Агарчӣ саркашӣ кардӣ дар аввал
اگرچه سرکشی کردی در اوّل
Туро ҳақ кард дар охири мубаддил
ترا حق کرد در آخر مبدّل
Валикини охири карт яқин аст
ولیکن آخر کارت یقین است
Ки ҳақи омрзгори куфр ва дайн аст
که حق آمرزگار کفر و دین است
Бадӣ камтар куну некӣ вафо кун
بدی کمتر کن و نیکی وفا کن
Нкўӣии хос аз баҳри хдокн
نکوئی خاص از بهر خداکن
Ҷавобӣ додам Андами садри дайн ро
جوابی دادم آندم صدر دین را
Ки эй айни алъёни мари пеши байн ро
که ای عین العیان مر پیش بین را
Ҳақиқати рози ман ӣнҷои ту доне
حقیقت راز من اینجا تو دانی
Ки бишк бар тамомати Комронӣ
که بیشک بر تمامت کامرانی
Марои донеи ту эй Сайид ки чунам
مرا دانی تو ای سیّد که چونم
Фитодаи андари ин дарёии хӯнам
فتاده اندر این دریای خونم
Ҷудоем ин замон аз айни маҳбӯб
جدایم این زمان از عین محبوب
Агарчӣ толибам ҳастӣ ту матлӯб
اگرچه طالبم هستی تو مطلوب
Ту майдонӣ ҳақяти рози ҷумла
تو میدانی حقیت راز جمله
Тўӣии анҷом ва ҳам оғози ҷумла
توئی انجام و هم آغاز جمله
Ҳабиби аллоҳу бичўну чроӣӣ
حبیب اللّه و بیچون و چرائی
Сазадгар мрмрои роҳии нмоӣӣ
سزد گر مرمرا راهی نمائی
Ту майдонӣ ки ман ҳақ мешиносам
تو میدانی که من حق میشناسم
Ҳақиқати ҳам ту мутлақ мешиносам
حقیقت هم تو مطلق میشناسم
Бензади халқи Иблиси лъинм
بنزد خلق ابلیس لعینم
Ту майдонӣ ки ман ҷуз ҷон набинам
تو میدانی که من جز جان نبینم
Ҳақиқати ин баён акнӯн ки гуфтӣ
حقیقت این بیان اکنون که گفتی
Ту эй ҷавҳари мари ин дарро ки сифтӣ
تو ای جوهر مر این دُر را که سُفتی
Яқин пинҳон макунгар рози доне
یقین پنهان مکن گر راز دانی
Ки бишки ҳам ту дар ман бози доне
که بیشک هم تو در من باز دانی
Худои ту маро карда блънт
خدای تو مرا کرده بلعنت
Бтў дорам ҳамеи умеди раҳмат
بتو دارم همی امّید رحمت
Худои ту яқин донам ҳақиқат
خدای تو یقین دانم حقیقت
Ки бинмудӣ рух аз баҳри шариъат
که بنمودی رخ از بهر شریعت
Худои ман туро кул донам ӣнҷо
خدای من ترا کل دانم اینجا
Валикин назд тўнодонми ӣнҷо
ولیکن نزد تونادانم اینجا
Марои як мушкиласт ин розбгшоӣ
مرا یک مشکل است این رازبگشای
Марои он роз ӣнҷогоҳ бинмоӣ
مرا آن راز اینجاگاه بنمای
Бмънӣ ва басӯрат ту хдоӣӣ
بمعنی و بصورت تو خدائی
Ҳақиқат аз ҳамаи айбии ҷдоӣӣ
حقیقت از همه عیبی جدائی
Агар бгшоӣими мушкил дар охир
اگر بگشائیم مشکل در آخر
Марои асрори гирдонеи ту зоҳир
مرا اسرار گردانی تو ظاهر
Бигӯ то охири корами чгўнст
بگو تا آخر کارم چگونست
Ки нафаси ман дар аинҷогаҳ забунаст
که نفس من در اینجاگه زبونست
Забунам карда дар назд дунё
زبونم کردهٔ در نزد دنیا
Бохр чист розам назд ъқбо
بآخر چیست رازم نزد عقبا
Ҳақиқат кардам ӣнҷогоҳи шоҳо
حقیقت کردم اینجاگاه شاها
Трогстохӣ акнӯн ҷони пноҳо
تراگستاخی اکنون جان پناها
Ҷавоб ман бидиҳ ту охири кор
جواب من بده تو آخر کار
Марои ин пардаро баргир якбор
مرا این پرده را برگیر یکبار
Бигӯ тоҷоўдонм ҳаст роҳат
بگو تاجاودانم هست راحت
Ва ё бошам ҳама дар айни заҳмат
و یا باشم همه در عین زحمت
Ту майдонӣ ки дар тўҳқ шиносам
تو میدانی که در توحق شناسم
На ҳамчун дигаронат носипосам
نه همچون دیگرانت ناسپاسم
Ъзозилти саг даргоҳ омад
عزازیلت سگ درگاه آمد
Кунунат камтарин дар роҳ омад
کنونت کمترین در راه آمد
Ҷавобам дод он султони бениш
جوابم داد آن سُلطان بینش
Ки ин дам маликат омад офариниш
که این دم ملکت آمد آفرینش
Ҳамаи дунёи зи тести имрӯзи маърӯф
همه دنیا ز تست امروز معروف
Ту дорӣ аз ман ӣнҷои амри маърӯф
تو داری از من اینجا امر معروف
Ҳамаи дунёи бадасти тести охир
همه دنیا بدست تست آخر
Тўӣӣ бар хайлёни имрӯзи сарвар
توئی بر خیلیان امروز سرور
Агарчӣ нур будӣ аввали кор
اگرچه نور بودی اوّل کار
Кунун дар кор мо ҳастӣ гирифтор
کنون در کار ما هستی گرفتار
Дар ин дунёи Фтодстии яқини ту
در این دنیا فتادستی یقین تو
Чу дар ман омадӣ кули пеши байни ту
چو در من آمدی کل پیش بین تو
Раҳ мо ёфтӣ дар ошноӣӣ
ره ما یافتی در آشنائی
Ҳақиқати ин замонати рўшноӣӣ
حقیقت این زمانت روشنائی
Ба аз аввали даҳуми ӣнҷои ту Иблис
به از اوّل دهم اینجا تو ابلیس
Агарчӣ ҳаст ӣнҷои макру талбис
اگرچه هست اینجا مکر و تلبیس
Ҳақиқати ончӣ ҳақ хоҳад кунад он
حقیقت آنچه حق خواهد کند آن
Валикин лаънатӣ ҳастӣ зи қуръон
ولیکن لعنتی هستی ز قرآن
Намонад лаънати аўҷоўдонаҳ
نماند لعنت اوجاودانه
Ду рӯзии лаънатии андари замона
دو روزی لعنتی اندر زمانه
Туро абрӣаст андари пеши хуршед
ترا ابریست اندر پیش خورشید
Нахоҳад тотор монад торикяти ҷовид
نخواهد تاتار ماند تاریکیت جاوید
Ҳақиқати абр аинҷогаҳ намонад
حقیقت ابر اینجاگه نماند
Ки некӣу бадӣ дар раҳ намонад
که نیکی و بدی در ره نماند
Туро тавфиқ хоҳад буд охир
ترا توفیق خواهد بود آخر
Маро ин кард Сайиди ҳукми зоҳир
مرا این کرد سیّد حکم ظاهر
Кунун аз аҳди одам то бад-ӣни дам
کنون از عهد آدم تا بدین دم
Тамошо кардам андари халқи олам
تماشا کردم اندر خلق عالم
Тамошои ончӣ ман кардам дар аъён
تماشا آنچه من کردم در اعیان
Надидаст ва набинад ҳечкас он
ندیدست و نبیند هیچکس آن
Дар аввали дидаи ғам дар охири кор
در اوّل دیده غم در آخر کار
Марои Сайиди хабардорами хабардор
مرا سیّد خبردارم خبردار
з ҳақ гардад кунунам дар раҳ ӯ
ز حق گردد کنونم در ره او
Бимонад хоки роҳи дарга ӯ
بماند خاک راه درگه او
Агар лаънат кунандам уммати дӯст
اگر لعنت کنندم امّت دوست
Чунон донам ки лаънат раҳмат ӯст
چنان دانم که لعنت رحمت اوست
Кунун таслими роҳи мстФоим
کنون تسلیم راه مصطفایم
Мар ӯро камтарин хок поем
مر او را کمترین خاک پایم
Ҳақиқати ман ним кули мстФоист
حقیقت من نیم کل مصطفایست
Ки ӯ бишки ҳақиқати мари хдоист
که او بیشک حقیقت مر خدایست
Бад ва некаст аз даргоҳи яздон
بد و نیکست از درگاه یزدان
Ки бошам ман кунун огоҳи ҷонон
که باشم من کنون آگاه جانان
Зиҳии Иблиси ҷонони бози дида
زهی ابلیس جانان باز دیده
Ки аз Аҳмад дар ӣнҷои рози дида
که از احمد در اینجا راز دیده
Зиҳии Иблис кандар охири кор
زهی ابلیس کاندر آخر کار
Ҳақиқат аз Муҳамад шуд хабардор
حقیقت از محمّد شد خبردار
Зиҳии Иблиси коинҷо роз гуфтӣ
زهی ابلیس کاینجا راز گفتی
Ҳақиқати сар бичўн бозгуфтӣ
حقیقت سرّ بیچون بازگفتی
Зиҳии Иблиси коинҷо ошно шуд
زهی ابلیس کاینجا آشنا شد
Ки пайғомбари маровро раҳнамо шуд
که پیغامبر مراو را رهنما شد
Зиҳии Иблиси дрҷонони надида
زهی ابلیس درجانان ندیده
Бохр дар сӯии ҷонони расида
بآخر در سوی جانان رسیده
Хабардории хабардории хабардор
خبرداری خبرداری خبردار
Турои бстўди ӣнҷои гоҳи аттор
ترا بستود اینجا گاه عطّار
Зиҳии ошиқ ки ишқи ёри дорӣ
زهی عاشق که عشق یار داری
Ки андари оқибати дидори дорӣ
که اندر عاقبت دیدار داری
Зиҳии ошиқ ки аъёни ҷаҳонӣ
زهی عاشق که اعیان جهانی
Ки дории сари асрори маъонӣ
که داری سرّ اسرار معانی
Зиҳии ошиқ ки гуфтӣ ин сухани боз
زهی عاشق که گفتی این سخن باز
Дар охири ту абои пери куҳани соз
در آخر تو ابا پیر کهن ساز
Сухан некӯ намӯдӣ дар ҳақиқат
سخن نیکو نمودی در حقیقت
Ту ва чаҳ дӯст аммо дар шариъат
تو و چه دوست امّا در شریعت
Сухан дар шаръ гуфтӣ нек ё бад
سخن در شرع گفتی نیک یا بد
Надидӣ дар миёни бишки ту мари худ
ندیدی در میان بیشک تو مر خود
Надидӣ хешро ҷузи айни лаънат
ندیدی خویش را جز عین لعنت
Ки охир ёфтӣ мари айни қурбат
که آخر یافتی مر عین قربت
Дар охир раҳматасту ғам чаҳ дорӣ
در آخر رحمتست و غم چه داری
Ки дар лаънат дар ӣнҷои пойдорӣ
که در لعنت در اینجا پایداری
Дар охир раҳматаст аз раби додар
در آخر رحمتست از ربّ دادار
Ки раҳмат низ хоҳад кард дилдор
که رحمت نیز خواهد کرد دلدار
Нмидонд касе асрорати ӣнҷо
نمیداند کسی اسرارت اینجا
Нмибинд касе дидорати ӣнҷо
نمیبیند کسی دیدارت اینجا
Ҳама дар гФтгўӣии ту фитода
همه در گفتگوئی تو فتاده
Яқин дар ҷстҷўӣии ту фитода
یقین در جستجوئی تو فتاده
Зиҳии андари хитоби ҳақи таъолӣ
زهی اندر خطاب حق تعالی
Бимонада хори андари дори дунё
بمانده خوار اندر دار دنیا
Туро ин ҳимматаст эй рози дида
ترا این همّتست ای راز دیده
Ки рози мстФоӣӣ кул шунида
که راز مصطفائی کل شنیده
Ҳақиқати ҳақи шинос ва худ шиносӣ
حقیقت حق شناس و خود شناسی
Ки дар аъёни Аҳмади босипосӣ
که در اعیان احمد باسپاسی
Аз он дидори дории охири кор
از آن دیدار داری آخر کار
Ки бар худ доштӣ лаънати бикбор
که بر خود داشتی لعنت بیکبار
Чу сари ҷумлаи дидстии ту аз пеш
چو سرّ جمله دیدستی تو از پیش
Наҳодӣ лаънати андргрдни хеш
نهادی لعنت اندرگردن خویش
Чу сари ҷумлаи мари донеи ҳақиқат
چو سرّ جمله مر دانی حقیقت
Дарунӣ бо ҳамаи андари табиат
درونی با همه اندر طبیعت
Яқинро анбиёи кули дидаи ту
یقین را انبیا کل دیدهٔ تو
Ки соҳиби дарду соҳиби дидаи ту
که صاحب درد و صاحب دیدهٔ تو
Яқин чун соҳиби дардӣ дар ӣнҷо
یقین چون صاحب دردی در اینجا
Блънти мондаи ту мардӣ дар ӣнҷо
بلعنت مانده تو مردی در اینجا
Яқин чун соҳиби дарду дўоӣӣ
یقین چون صاحب درد و دوائی
з ҷонон ёфта кули ошноӣӣ
ز جانان یافته کل آشنائی
Шносоӣӣ ва худ дар айни лаънат
شناسائی و خود در عین لعنت
Раҳо карда дар ӣнҷогоҳи қурбат
رها کرده در اینجاگاه قربت
Шносои худ ва ҳар ду ҷаҳонӣ
شناسای خود و هر دو جهانی
Ки дории бишкии роз наоне
که داری بیشکی راز نهانی
Шносои худӣ дар айни дунё
شناسای خودی در عین دنیا
Ки бргрдни нҳодстии зи мавло
که برگردن نهادستی ز مولا
Ту тавқи лаънати ҷонон дар ӣнҷо
تو طوق لعنت جانان در اینجا
Шуда дар ҷузву кул дар айни ғавғо
شده در جزو و کل در عین غوغا
Ҳамаи ҳайрони ту то худ чаҳ чизе
همه حیران تو تا خود چه چیزی
Бхўории дрФтодаҳ аз азизӣ
بخواری درفتاده از عزیزی
Ҳамаи ҳайрони ту ту дар ҳамаи ёр
همه حیران تو تو در همه یار
Ҳақиқати айни шодии ту бикбор
حقیقت عین شادی تو بیکبار
Агар шодӣаст ӣнҷогоҳи азтст
اگر شادی است اینجاگاه ازتست
Касе донад ки ӯ огоҳ аз тест
کسی داند که او آگاه از تست
Вагар ҳам ғам буд аз зиндагонӣ
وگر هم غم بود از زندگانی
Замонам дар ҳақиқати ҳам ту доне
زمانم در حقیقت هم تو دانی
Агар хавфаст дар ваии охири кор
اگر خوفست در وی آخر کار
Қалам рафтаст аз бичўни саттор
قلم رفتست از بیچون ستّار
Валикин дар миён ҳастӣ баҳона
ولیکن در میان هستی بهانه
Ки ин Иблис кард андари замона
که این ابلیس کرد اندر زمانه
Чу худ додӣ ту инсоф аз бар ёр
چو خود دادی تو انصاف از بر یار
Ҳақиқат нақш оварадӣ падедор
حقیقت نقش آوردی پدیدار
Ҳамаи лаънати басӯии хеши барадӣ
همه لعنت بسوی خویش بُردی
Ҳама хӯрданд софи ӣнҷои ту дардӣ
همه خوردند صاف اینجا تو دُردی
Гирифтори ҳамаи андари блоӣӣ
گرفتار همه اندر بلائی
Чунон коинҷо ки куллӣ ошноӣӣ
چنان کاینجا که کلّی آشنائی