Яке рӯзӣ бар Аҳмад шуд Иблис

یکی روزی بر احمد شد ابلیس

Саломӣ кард ӯ бемакру талбис

سلامی کرد او بی مکر و تلبیس

Бзории мустаманд ва хор бинишаст

بزاری مستمند و خوار بنشست

Бар Сайиди аҷаб бехор бинишаст

بر سیّد عجب بی خار بنشست

Саҳобаи ҳечкас ӯро на бишнохт

صحابه هیچکس او را نه بشناخت

Биҷузи Аҳмад ки ӯ ӣнҷои сроФрохт

بجز احمد که او اینجا سرافراخت

Саволӣ кард аз Аҳмади к-эии ягона

سؤالی کرد از احمد کای یگانه

Ҷавобии даҳ марои ҳон бе баҳона

جوابی ده مرا هان بی بهانه

Саволӣ дорам андари хизмати ту

سؤالی دارم اندر خدمت تو

Ки медонам ҳақиқати рифъати ту

که میدانم حقیقت رفعت تو

Маро ӣнҷо бигӯ эй меҳтари дайн

مرا اینجا بگو ای مهتر دین

Ки ту бигушодаи ӣнҷо дар дайн

که تو بگشادهٔ اینجا دَرِ دین

Бтўи имрӯзи шодонст ҳар чиз

بتو امروز شادانست هر چیز

Сазадгар ҳам бгўӣии мари маро низ

سزد گر هم بگوئی مر مرا نیز

Чаҳ сиррӣ буд коинҷои кирдигорам

چه سرّی بود کاینجا کردگارم

Ҳақиқат дод сари бишморм

حقیقت داد سرّ بیشمارم

Чунон рифъат ки додам аввали кор

چنان رفعت که دادم اوّل کار

Дигар аз ман шуд аинҷогаҳи бикбор

دگر از من شد اینجاگه بیکبار

Дар аввали ончунон коинҷои ту доне

در اوّل آنچنان کاینجا تو دانی

Туро бахшед асрори маъонӣ

ترا بخشید اسرار معانی

Дар охир инчунинам хорами афканд

در آخر اینچنینم خوارم افکند

Миёни роҳ чун нушхорами афканд

میان راه چون نشخوارم افکند

Чу нофармонӣ ӣнҷогоҳ кардам

چو نافرمانی اینجاگاه کردم

Фиканд ӣнҷо чу дар андӯҳу дардам

فکند اینجا چو در اندوه و دردم

Накардам саҷдаи одами замонӣ

نکردم سجدهٔ آدم زمانی

Маро пардохт бар ман достонӣ

مرا پرداخت بر من داستانی

Накардам саҷдаи одам дар ӣнҷо

نکردم سجدهٔ آدم در اینجا

Марои аинҷоигаҳи афканди расво

مرا اینجایگه افکند رسوا

Накардам саҷдаи одами бмънӣ

نکردم سجدهٔ آدم بمعنی

Блънти гаштами андари дори дунё

بلعنت گشتم اندر دار دنیا

На як тан нест коинҷо лаънатам кард

نه یک تن نیست کاینجا لعنتم کرد

БноФрмонӣӣ биҳрмтм кун

بنافرمانئی بیحرمتم کن

Марои аинҷоигаҳи худ ин гуноҳ аст

مرا اینجایگه خود این گناه است

Дили вҷонм бар ту узр хоҳаст

دل وجانم بر تو عذر خواهست

Шбонрўзӣ дар ӣнҷои уммати ту

شبانروزی در اینجا امّت تو

Кунанд аинҷогнаҳ аз ҳурмати ту

کنند اینجاگنه از حرمت تو

Кунанд аинҷогноаҳи бишморон

کنند اینجاگناه بیشماران

Ту мигўӣӣ бубахшад кирдигори он

تو میگوئی ببخشد کردگار آن

Чаҳ сар бошад бигӯ эй соҳиби роз

چه سرّ باشد بگو ای صاحب راز

Ки то ман низ ҳам дарёбам ин роз

که تا من نیز هم دریابم این راز

Бигӯ бо ман дилами озоди гардон

بگو با من دلم آزاد گردان

Бики нуктаи диламро шоди гардон

بیک نکته دلم را شاد گردان

Ҷавобаш дод он дами меҳтари кул

جوابش داد آن دم مهتر کل

Ки донам ӯст бишки сарвари кул

که دانم اوست بیشک سرور کل

Ки як дам сабр кун то рози байнам

که یک دم صبر کن تا راز بینم

Бияёд Ҷабраилу бози байнам

بیاید جبرئیل و باز بینم

Нагуфт аз хеши Аҳмади ҳеҷ ӣнҷо

نگفت از خویش احمد هیچ اینجا

Агарчӣ буд ӯ бар ҷумлаи доно

اگرچه بود او بر جُمله دانا

зи баҳри иззату хатми набувват

ز بهر عزّت و ختم نبوّت

Ҳақиқати Ҷабраилаш буд қурбат

حقیقت جبرئیلش بود قربت

Бсоът Ҷабраил омад зи даргоҳ

بساعت جبرئیل آمد ز درگاه

Ки эй Сайид аз ин сар бош огоҳ

که ای سیّد از این سر باش آگاه

Бигӯ ӯро ки эй мълўни нодон

بگو او را که ای معلون نادان

Куҷои ӣнҷои ту донеи рози ҷонон

کجا اینجا تو دانی راز جانان

Бигӯ ӯро ки эй нодони ҷумла

بگو او را که ای نادان جُمله

Фитода бар сарати товони ҷумла

فتاده بر سرت تاوان جُمله

Бигӯ ӯро ки эй афтодаи баси давр

بگو او را که ای افتاده بس دور

Намайдонӣ аз онии мондаи мағрур

نمیدانی از آنی مانده مغرور

Намайдонӣ аз он ӣнҷо ндонӣ

نمیدانی از آن اینجا ندانی

Ки афтодаи чунин андари гумоне

که افتاده چنین اندر گمانی

Бигӯяш ё расӯли аллоҳ аз ин роз

بگویش یا رسول اللّه از این راز

Ки дарёбад мари ин мълўн дигар боз

که دریابد مر این معلون دگر باز

Ки эй малъуни фалони рӯзӣ ки бичўн

که ای ملعون فلان روزی که بیچون

Туро бад дода рифъати бичаҳ ва чун

ترا بد داده رفعت بیچه و چون

Фарози минбарат будӣ ягона

فراز منبرت بودی یگانه

Намӯд роз дарёб эй ягона

نمود راز دریاب ای یگانه

Чу бар болои минбари рафта будӣ

چو بر بالای منبر رفته بودی

Намӯд ҳазрати кули минмўдӣ

نمود حضرت کل مینمودی

Назар кардӣ ту дар боло ва дар шеб

نظر کردی تو در بالا و در شیب

Чаҳ дидӣ дар ҳазорон зинату зеб

چه دیدی در هزاران زینت و زیب

з ҳар ҷониб назар кардӣ нигоҳӣ

ز هر جانب نظر کردی نگاهی

Ҳақиқати ту дар асрори илоҳӣ

حقیقت تو در اسرار الهی

Млоики сад ҳазорон беш онҷо

ملایک صد هزاران بیش آنجا

з ҳар ҷониб бидидӣ беш онҷо

ز هر جانب بدیدی بیش آنجا

На аъдод млоик ёфтӣ боз

نه اعداد ملایک یافتی باز

Набӯдӣ андари ӣнҷои соҳиби роз

نبودی اندر اینجا صاحب راز

Таъаҷҷуби мондӣии зи асрори бичўн

تعجّب ماندئی ز اسرار بیچون

Шудӣ аз зоти худ ӣнҷои дигаргун

شدی از ذات خود اینجا دگرگون

Бхўдондишаҳ кардӣ он замони ту

بخوداندیشه کردی آن زمان تو

Ки будӣ бихбр аз ҷони ҷони ту

که بودی بیخبر از جان جان تو

Ки коҷии ҳақи таъолии минбўдӣ

که کاجی حق تعالی مینبودی

Ки то ман дар ду олами хеш будӣ

که تا من در دو عالم خویش بودی

Набӯдӣ ҳақ ва ман будӣ ҳамеша

نبودی حقّ و من بودی همیشه

Задӣ бар пои худ он рӯзи теша

زدی بر پای خود آن روز تیشه

Набӯдӣ ҳақ ва ман будӣ ҳақиқат

نبودی حقّ و من بودی حقیقت

Фитодӣ ин замон аздид дидат

فتادی این زمان ازدید دیدت

Чу ин андеша дар он лаҳза кардӣ

چو این اندیشه در آن لحظه کردی

Аз он имрӯзи ӣнҷо захм хӯрдӣ

از آن امروز اینجا زخم خوردی

Чу ин андеша кардӣ хори гаштӣ

چو این اندیشه کردی خوار گشتی

Бар ҳар кас кам аз ншхўоргштӣ

بر هر کس کم از نشخوارگشتی

Чу ин андеша дар дил оваредӣ

چو این اندیشه در دل آوریدی

Кунун ӣнҷо мкоФотш шунидӣ

کنون اینجا مکافاتش شنیدی

Ту зини андешаи он рӯзати блънт

تو زین اندیشه آن روزت بلعنت

Шудӣ ва давр афтодӣ зи қурбат

شدی و دور افتادی ز قربت

Ту зин андеша монадӣ хору маҳҷӯр

تو زین اندیشه ماندی خوار و مهجور

Шудӣ аз ҳазрати поки худои давр

شدی از حضرت پاک خدا دور

Ту зини андешаи бад дар гуноҳӣ

تو زین اندیشهٔ بد در گناهی

Аз онии давр аз назд илоҳӣ

از آنی دور از نزد الهی

Мисол инаст ӣнҷои соҳиби роз

مثال اینست اینجا صاحب راز

Ки давр аз ҳазрат афтод ӯ дигар боз

که دور از حضرت افتاد او دگر باز

Балоу ранҷ бояд дидаш ӣнҷо

بلا و رنج باید دیدش اینجا

Буд монандаи ту хору расво

بود مانندهٔ تو خوار و رسوا

Бигӯ ӯро ки то ин сари бидонад

بگو او را که تا این سرّ بداند

Китоби биҳдаҳ чандин нахонд

کتاب بیهده چندین نخواند

Ҳар онкўи ҷузи хдодр хештан дид

هر آنکو جز خدادر خویشتن دید

Дар аинҷогаҳи балои ҷон ва тан дид

در اینجاگه بلای جان و تن دید

Биҷузи ҳақи ҳаркии андари худ назар кард

بجز حق هرکه اندر خود نظر کرد

Вуҷӯди хештани зер ва зибр кард

وجود خویشتن زیر و زبر کرد

Биҷузи ҳақи ҳарки худ дидаст ӣнҷо

بجز حق هرکه خود دیدست اینجا

Буд монандаи ту хору расво

بود مانندهٔ تو خوار و رسوا

Мубини худ ҷумлаи ҳақи байн то туоне

مبین خود جمله حق بین تا توانی

Ки ин бошад ҳаёти ҷовдонӣ

که این باشد حیات جاودانی

Мубини худ ҷумлаи ҳақи байн дар замона

مبین خود جمله حق بین در زمانه

Ки то бошӣ ҳақиқати ҷовдона

که تا باشی حقیقت جاودانه

Чу бахшедаст ӣнҷои кирдигорат

چو بخشیدست اینجا کردگارت

Мақоми қурб бо дигар чикорат

مقام قرب با دیگر چکارت

Мақом қурб бахшедат худованд

مقام قرب بخشیدت خداوند

Надонистӣ ва афтодӣ ту дар банд

ندانستی و افتادی تو در بند

Чу Аҳмад гуфт бо Иблиси ин роз

چو احمد گفت با ابلیس این راز

Ки чун бади коўФтодӣ зон аёни боз

که چون بُد کاوفتادی زان عیان باز

Басӣ бигирист Иблиси андари ӣнҷо

بسی بگریست ابلیس اندر اینجا

Баровард онгаҳе сад шӯру ғавғо

برآورد آنگهی صد شور و غوغا

Чунин гуфто ки Сайид рост гуфтӣ

چنین گفتا که سیّد راست گفتی

Дар асрори мо ӣнҷои ту сифтӣ

دُرِ اسرار ما اینجا تو سُفتی

Чунин бади қиссаи ман инчунин аст

چنین بُد قصّهٔ من اینچنین است

Ки зоти поки ту айн алиқин аст

که ذات پاک تو عین الیقین است

Чунин бади қсҳом эй соҳиби роз

چنین بُد قصّهام ای صاحب راز

Каз он ҳазрат фитодам ногаҳони боз

کز آن حضرت فتادم ناگهان باز

Чунин бади қиссаи ман эй ягона

چنین بُد قصّهٔ من ای یگانه

Ки ҳақ бигирифт брмни ин баҳона

که حق بگرفت برمن این بهانه

Ки ҳақ бигирифт бар ман ин баҳона

که حق بگرفت بر من این بهانه

Ки тавқ лаънатам бошад нишона

که طوق لعنتم باشد نشانه

Ман аз роз ваем огоҳ эй ҷон

من از راز ویم آگاه ای جان

Бигӯям сидои моро маранҷон

بگویم سیّدا ما را مرنجان

Ки ҳукми иФъли аллоҳи мо ишоء аст

که حکم یفعل اللّه ما یشاء است

Ҳамӯ донад ки кул ӯ подшоҳ аст

همو داند که کل او پادشاه است

Чу ҳукми иФъли аллоҳ рондааст ӯ

چو حکم یفعل اللّه رانده است او

Марои азҳзрти худ рондааст ӯ

مرا ازحضرت خود رانده است او

Чу ҳукми иФъл аллоҳ ронад бичўн

چو حکم یفعل اللّه راند بیچون

Марои андохти андари хок ва дар хӯн

مرا انداخت اندر خاک و در خون

Чу ҳукми иФъл аллоҳ ронад дилдор

چو حکم یفعل اللّه راند دلدار

Марои аинҷоигаҳи андохти ночор

مرا اینجایگه انداخت ناچار

Чу ҳукми иФъли аллоҳи дидҳоми ман

چو حکم یفعل اللّه دیدهام من

Тамаъ аз хештани ббридҳоми ман

طمع از خویشتن ببریدهام من

Чу ҳукми иФъли аллоҳ боз дидам

چو حکم یفعل اللّه باز دیدم

Дигар имрӯз аз ту роз дидам

دگر امروز از تو راز دیدم

Чу ҳукми иФъли аллоҳи ёФтстм

چو حکم یفعل اللّه یافتستم

Ман андари хизматати бштоФтстм

من اندر خدمتت بشتافتستم

Чу ҳукми иФъли аллоҳ май ту доне

چو حکم یفعل اللّه می تو دانی

Ту шояд каз карами моро наронӣ

تو شاید کز کرم ما را نرانی

Чу ҳукми иФъли аллоҳ моишоء аст

چو حکم یفعل اللّه مایشاء است

Нмидонм ки бичўну чроист

نمیدانم که بیچون و چرایست

Қалам чун рафт эй Сайид дар ин кор

قلم چون رفت ای سیّد در این کار

Басари гардонами аинҷогаҳ чу паргор

بسر گردانم اینجاگه چو پرگار

Қалам чун рафт эй Сайиди чгўим

قلم چون رفت ای سیّد چگویم

Кунун афтодаи саргардон чу гӯям

کنون افتاده سرگردان چو گویم

Қалам чун рафт эй Сайиди блънт

قلم چون رفت ای سیّد بلعنت

Шудам ман даври кул аз айни қурбат

شدم من دور کل از عین قربت

Ҳақиқати рози ман донидри ӣнҷо

حقیقت راز من دانیدر اینجا

Давои ман ту битавонӣ дар ӣнҷо

دوای من تو بتوانی در اینجا

Ман ӣнҷои омадам аз баҳри ин роз

من اینجا آمدم از بهر این راز

Ки то ёбам зи Аҳмади ин хабари боз

که تا یابم ز احمد این خبر باز

Хабар чун кули з ту донистам аидўст

خبر چون کل ز تو دانستم ایدوست

Ҳақиқат мағз дорам низ ҳам пӯст

حقیقت مغز دارم نیز هم پوست

Ҳақиқати аҳмдои ту кордонӣ

حقیقت احمدا تو کاردانی

Дар аинҷогаҳ намӯд ёри доне

در اینجاگه نمود یار دانی

Қалами андари азал бар ман чунин рафт

قلم اندر ازل بر من چنین رفت

Ҳамаи андари ?бирти айн алиқин рафт

همه اندر برت عین الیقین رفت

Ту доноӣӣ ҳама ҳастӣ дар асрор

تو دانائی همه هستی در اسرار

зи сари ҷумлаи ӣнҷои хабардор

ز سرّ جملهٔ اینجا خبردار

Ту майдонӣ ки сар кор чунаст

تو میدانی که سرّ کار چونست

Дар аинҷогаҳ намӯд ёр чунаст

در اینجاگه نمود یار چونست

Намӯд ёри ин бад то баранд

نمود یار این بُد تا براند

Намӯд лаънатам ӣнҷо баранд

نمود لعنتم اینجا براند

Чу лаънат кард бар ман дар замона

چو لعنت کرد بر من در زمانه

Бихоҳад буд лаънати ҷовдона

بخواهد بود لعنت جاودانه

Ҳақиқати андари ӣнҷои лаънати дӯст

حقیقت اندر اینجا لعنت دوست

Бихоҳад рехти пеши раҳмати дӯст

بخواهد ریخت پیش رحمت دوست

Ҳақиқати раҳмат ӯ беш бошад

حقیقت رحمت او بیش باشد

Касе донад ки пеш андеш бошад

کسی داند که پیش اندیش باشد

Ҳақиқат раҳмат ёраст охир

حقیقت رحمت یارست آخر

Тамоматро аз он кораст охир

تمامت را از آن کار است آخر

Кунун эй Сайиди донои асрор

کنون ای سیّد دانای اسرار

Аз ин маънии тўӣии аинҷохбрдор

از این معنی توئی اینجاخبردار

Ту хатми анбиёу мрслинӣ

تو ختم انبیا و مرسلینی

Ҳақиқати ҷумларо ту пеши бинӣ

حقیقت جمله را تو پیش بینی

Ту хатми меҳтарӣу беҳтарии ту

تو ختم مهتری و بهتری تو

Аз он бар анбиёи кули сарварии ту

از آن بر انبیا کل سروری تو

Ки бар ту ҳеҷ пӯшида намондаст

که بر تو هیچ پوشیده نماندست

Касе донад ки асрор ту хондаст

کسی داند که اسرار تو خواندست

Манам хоки кафи пои саги кӯат

منم خاک کف پای سگ کوت

Фитодаи ин замон дарҷаст ва дар ҷӯат

فتاده این زمان درجست و در جوت

Ту майдонӣ ки ҳастам зорўи маҷрӯҳ

تو میدانی که هستم زارو مجروح

Надорам ҳеҷ ӣнҷои қӯти рӯҳ

ندارم هیچ اینجا قوّت روح

Умед ман ҳаминаст эй шоҳи ҷумла

امید من همینست ای شاه جمله

Ки ҳастӣ аз яқини огоҳи ҷумла

که هستی از یقین آگاه جمله

Умед ман ҳаминаст акнӯн назар кун

امید من همینست اکنون نظر کن

Марои зини рози дигари ту хабар кун

مرا زین راز دیگر تو خبر کن

Ҳар он тоъат ки крдстми бадаргоҳ

هر آن طاعت که کردستم بدرگاه

Қабуласт он ҳаме дар ҳазрати шоҳ

قبولست آن همی در حضرت شاه

Бгўёӣӣ қабуласт то бидонам

بگویائی قبولست تا بدانم

Чу тўҳстии яқини рози ниҳонам

چو توهستی یقین راز نهانم

Мар ӯро дод Аҳмади посух аз дӯст

مر او را داد احمد پاسخ از دوست

Ки тоъат ҳарчӣ кардӣ ҷумла некӯаст

که طاعت هرچه کردی جمله نیکوست

Туро муздаст андари охири кор

ترا مزدست اندر آخر کار

Ки бахшоиш кунад ӣнҷоати дилдор

که بخشایش کند اینجات دلدار

Турои охир чу бахшоиши намояд

ترا آخر چو بخشایش نماید

Савоби тоъати осоиши намояд

ثواب طاعت آسایش نماید

Ҳақиқати дон ки ранҷи ҳеҷ зойеъ

حقیقت دان که رنج هیچ ضایع

Нигараданд яқини охири саноеъ

نگرداند یقین آخر صنایع

Чу бишунид ин сухани Иблис аз дӯст

چو بشنید این سخن ابلیس از دوست

Бурун омад ваии якбора аз пӯст

برون آمد وی یکباره از پوست

Суҷудӣ кард ва берун шуд ҳамон гоҳ

سجودی کرد و بیرون شد همان گاه

Чўшд аз сари худ аз дӯсти огоҳ

چوشد از سرّ خود از دوست آگاه

Ҳақиқати ин чунинаст эй бародар

حقیقت این چنین است ای برادر

Ки аз шаръи Муҳамади зуди брхўр

که از شرع محمّد زود برخور

Яқин инаст то худро ба бинӣ

یقین اینست تا خود را به بینی

Дар аинҷогаҳ агар соҳиби яқинӣ

در اینجاگه اگر صاحب یقینی

Яқин инаст то ӯ донеу бас

یقین اینست تا او دانی و بس

Ки то бошӣ дар ӣнҷои бишкии кас

که تا باشی در اینجا بیشکی کس

Яқин инаст беширку риёи шӯ

یقین اینست بی شرک و ریا شو

Бтоът кӯшу дидори худои шӯ

بطاعت کوش و دیدار خدا شو

Яқин инаст агар ту кордонӣ

یقین اینست اگر تو کاردانی

Ки бихўди ҷумларо дилдори доне

که بیخود جمله را دلدار دانی

Яқин инаст чун мари ҷумлаи ҷононст

یقین اینست چون مر جمله جانانست

Гунаҳ ту мекунӣ ва бар ки товонаст

گنه تو میکنی و بر که تاوانست

Агарчӣ нек ва бад пайдост ӣнҷо

اگرچه نیک و بد پیداست اینجا

Ҳама азҳзрт доност ӣнҷо

همه ازحضرت داناست اینجا

Валикини мўбмў ӯ нозири мост

ولیکن موبمو او ناظر ماست

Ба неки ту бади ҳақиқати ҳозири мост

به نیک تو بد حقیقت حاضر ماست

Ту ширки ӣнҷои мёўр дар яқини боз

تو شرک اینجا میاور در یقین باز

Ки то бошӣ дар ӣнҷои соҳиби роз

که تا باشی در اینجا صاحب راز

Мёўри ширк чун мардон дар ин дор

میاور شرک چون مردان در این دار

Агрҳстии зи сари кули хабардор

اگرهستی ز سرّ کل خبردار

Мёўри ширк чун Иблиси нодон

میاور شرک چون ابلیس نادان

Вагарнаи даври уфтии ту зҷонон

وگرنه دور افتی تو زجانان

Мёўри ширк ҳамчун ӯ ҳақиқат

میاور شرک همچون او حقیقت

Манеҳ беруни қадамҳо аз шариъат

منه بیرون قدمها از شریعت

Чу ӯ дар ширк буд он рӯзи ӣнҷо

چو او در شرک بود آن روز اینجا

Ҳақиқат шуд ҳамеи дилсӯзи ӣнҷо

حقیقت شد همی دلسوز اینجا

Чу ӯ дар ширк буд он рӯзи таҳқиқ

چو او در شرک بود آن روز تحقیق

Аз он афтод давр аз айни тавфиқ

از آن افتاد دور از عین توفیق

Чу ӯ дар ширк буд он рӯз дар дӯст

چو او در شرک بود آن روز در دوست

Ҳақиқати мағз ӯ шуд ҷумлагии пӯст

حقیقت مغز او شد جملگی پوست

Чу ӯ дар ширк буд он рӯз дар ёр

چو او در شرک بود آن روز در یار

Аз он шуд андари ӣнҷои хўорўи ғмхўор

از آن شد اندر اینجا خوارو غمخوار

Чу ӯ дар ширк буд дар лаънат афтод

چو او در شرک بود در لعنت افتاد

з дид ҷовдон дар қурбат афтод

ز دید جاودان در قربت افتاد

Чу ӯ дар ширки худ мағрур омад

چو او در شرک خود مغرور آمد

Азони ҳазрати ҳақиқат давр омад

ازآن حضرت حقیقت دور آمد

Чу андари ширки бад ӯ бесафо шуд

چو اندر شرک بد او بی صفا شد

Дар ӣнҷогоҳи дили давр аз худо шуд

در اینجاگاه دل دور از خدا شد

Ту ҳамгар ҳамчу ӯ дар ширки оӣӣ

تو هم گر همچو او در شرک آئی

Шӯии мардӯд аз айни хдоӣӣ

شوی مردود از عین خدائی

Намӯдӣ буд мари Иблиси ӣнҷо

نمودی بود مر ابلیس اینجا

Нагунҷад ҳеҷ мари талбиси ӣнҷо

نگنجد هیچ مر تلبیس اینجا

Ҳар онкўи фикри бади оради бахотир

هر آنکو فکر بد آرد بخاطر

Ҳақиқати дӯст андар ӯст нозир

حقیقت دوست اندر اوست ناظر

Бақадр худназар кун дар сӯии худ

بقدر خودنظر کن در سوی خود

Ки азникӣ науфтӣ дар сӯии бад

که ازنیکی نیفتی در سوی بد

Бақадр хеш кун андешаи ӣнҷо

بقدر خویش کن اندیشه اینجا

Биҷуз некӣ макун мари пешаи ӣнҷо

بجز نیکی مکن مر پیشه اینجا

Агар ширк ояд ӣнҷо дар замират

اگر شرک آید اینجا در ضمیرت

Бик мўӣӣ кунад ӣнҷои асират

بیک موئی کند اینجا اسیرت

Агар ширк омад ӣнҷо дар хаёлат

اگر شرک آمد اینجا در خیالت

Дарандозад яқини сӯии ваболат

دراندازد یقین سوی وبالت

Агар ширк ояд ӣнҷо дар дили ту

اگر شرک آید اینجا در دل تو

Набошад ҷузи бадии мари ҳосили ту

نباشد جز بدی مر حاصل تو

Агар ширк ояд ӣнҷои сӯии ҷонат

اگر شرک آید اینجا سوی جانت

Дар ӣнҷои хӯни бирезади ҷони ҷонат

در اینجا خون بریزد جان جانت

Агар ширк ояд ӣнҷои сӯии дидор

اگر شرک آید اینجا سوی دیدار

Блънти гардии аинҷогаҳи падедор

بلعنت گردی اینجاگه پدیدار

Агар ширковарӣ малъуни шӯии ту

اگر شرک آوری ملعون شوی تو

Ҳақиқати хокӣ ва дар хӯни шӯии ту

حقیقت خاکی و در خون شوی تو

Агар ширковарӣ монанди Иблис

اگر شرک آوری مانند ابلیس

Лъини гардии чунон бемакру талбис

لعین گردی چنان بی مکر و تلبیس

Агар ширковарӣ дар айни дидор

اگر شرک آوری در عین دیدار

Бамоне ҳамчун Иблиси лъини хор

بمانی همچون ابلیس لعین خوار

Агар ширковарӣ лаънат буд ҳон

اگر شرک آوری لعنت بود هان

Вагар ту ростии раҳмат буд ҳон

وگر تو راستی رحمت بود هان

Бшрки аинҷошўии Иблиси худ ро

بشرک اینجاشوی ابلیس خود را

Ндонӣ ин замони талбиси худ ро

ندانی این زمان تلبیس خود را

Бшрки ӣнҷои Бамонеи хор ҳар кас

بشرک اینجا بمانی خوار هر کس

Ндонӣ ҳеҷро аз пеши вази пас

ندانی هیچ را از پیش وز پس

Бшрки ӣнҷои Бамоне дар бен чоҳ

بشرک اینجا بمانی در بُن چاه

Ҳақиқати даври гардӣ аз бен чоҳ

حقیقت دور گردی از بن چاه

Дар ин андеша кун як дам дар ин роз

در این اندیشه کن یک دم در این راز

Ки ин сарриштаи ёбии ҳам зи худ боз

که این سررشته یابی هم ز خود باز

Дар ин андеша кун магзар ту аз хеш

در این اندیشه کن مگذر تو از خویش

Ки Иблисати ту дорӣ бингар аз пеш

که ابلیست تو داری بنگر از پیش

Ҳама андеша кун бигузар ту зинҷо

همه اندیشه کن بگذر تو زینجا

Ки бошӣ доимои бишки мусаффо

که باشی دائما بیشک مصفّا

Ҳамаи андеша некӯ куну шод

همه اندیشهٔ نیکو کن و شاد

Ҳаме бош ва маро мекун аз ин ёд

همی باش و مرا میکن از این یاد

Ҳамаи андеша некӯ кун баҳри чиз

همه اندیشه نیکو کن بهر چیز

Ки никўӣӣ ?бирт ояд бидон низ

که نیکوئی برت آید بدان نیز

Ки ту никўӣии андари асли фитрат

که تو نیکوئی اندر اصل فطرت

Туро бахшидаанд ӣнҷои қурбат

ترا بخشیدهاند اینجای قربت

Ту аслии дорӣ аммо васли ҷонат

تو اصلی داری اما وصل جانت

Бўдонгаҳ ки бинии васли ҷонат

بودآنگه که بینی وصل جانت

Тромонндаҳи Иблиси эъзоз

ترامانندهٔ ابلیس اعزاز

Набахшиду назар дар хеш кун боз

نبخشید و نظر در خویش کن باز

Ту ҳам аз норай ва огоҳ ҳастӣ

تو هم از ناری و آگاه هستی

Кун аинҷоигаҳи оташи парастӣ

کن اینجایگه آتش پرستی

Ту ҳам аз норайу вази боди пиндор

تو هم از ناری و وز باد پندار

Фтодстӣ дар обу хоки ночор

فتادستی در آب و خاک ناچار

Агарчӣ асл майдонӣ ки аз ӯст

اگرچه اصل میدانی که از اوست

Валикин кӣ буд чун ҷавҳари дӯст

ولیکن کی بود چون جوهر دوست

Талаб кун ин замон ва васл дарёб

طلب کن این زمان و وصل دریاب

Дар ин маънии дигар асл дарёб

در این معنیّ دیگر اصل دریاب

На асли сӯратати аввал з нозаст

نه اصل صورتت اوّل ز نازست

Аз он оташ яқин нопойдораст

از آن آتش یقین ناپایدارست

Ки худбинаст оташ то бадоне

که خودبین است آتش تا بدانی

Буд ӣнҷои саркаш то бадоне

بود اینجای سرکش تا بدانی

Чу аслат саркашӣ дорад дар ин роз

چو اصلت سرکشی دارد در این راز

Шавад ҳар лаҳза дар васли худ боз

شود هر لحظهٔ در وصل خود باز

Чу асл саркашӣ дорад зи аввал

چو اصل سرکشی دارد ز اوّل

Аз он бошад дамодам ӯ маъаттал

از آن باشد دمادم او معطّل

Чу асл саркашӣ дорад шабобаст

چو اصل سرکشی دارد شبابست

Аз он кораши ҳама охир харобаст

از آن کارش همه آخر خرابست

Ҳамеи сӯзад ҳамеша дар туфи худ

همی سوزد همیشه در تف خود

Аз он андеша кардаст азхўии бад

از آن اندیشه کردست ازخوی بد

Аз он саркаш буд аз ҷавҳари хеш

از آن سرکش بود از جوهر خویش

Ки срболости доим хӯрдани неш

که سربالاست دائم خوردن نیش

Чу худ мебинад ва ҷонон набинад

چو خود میبیند و جانان نبیند

Аз он ҷузи хештан сӯзон набинад

از آن جز خویشتن سوزان نبیند

Ҳамеша ҳамчу рӯй длФрўзон

همیشه همچو روی دلفروزان

Буд оташ з дид хеши сӯзон

بود آتش ز دید خویش سوزان

Ъҷоӣб саркашаст аз дид маҳбӯб

عجائب سرکش است از دید محبوب

Ки худ медонад ӣнҷогоҳи матлӯб

که خود میداند اینجاگاه مطلوب

Аҷаб сар мекашад дар хеши бинӣ

عجب سر میکشد در خویش بینی

Ҳамеша ҳаст андар худ гузинӣ

همیشه هست اندر خود گزینی

Чунон пиндорад ӯ кӯ ҳаст кас нест

چنان پندارد او کو هست کس نیست

Нмидонд ки дар маънӣ чўхс нест

نمیداند که در معنی چوخس نیست