Бисӯз эй дил агар ту сўхтстӣ
بسوز ای دل اگر تو سوختستی
Дарунати оташии аФрўхтстӣ
درونت آتشی افروختستی
Бисӯз эй дили ҳамаи роз наоне
بسوز ای دل همه راز نهانی
Ки худ гуфтӣ ва ҳам худ миндонӣ
که خود گفتی و هم خود میندانی
Бисӯз эй дил ки ҳамдардӣ надидӣ
بسوز ای دل که همدردی ندیدی
Дар ин раҳи ҳамчуи худ фардӣ надидӣ
در این ره همچو خود فردی ندیدی
Бисӯз эй дил ки ҳамроҳонати рафтанд
بسوز ای دل که همراهانت رفتند
Дар ин раҳи хуфтаи ту эшон наҳуфтанд
در این ره خفته تو ایشان نهفتند
Бисӯз эй дил ки мондстии ту ғамнок
بسوز ای دل که ماندستی تو غمناک
Дар ин мотами сарои караи хок
در این ماتم سرای کرهٔ خاک
Бисӯз эй дил чу тўмстӣ дар ин роз
بسوز ای دل چو تومستی در این راز
Бади охир то наМонӣ зарраи боз
بد آخر تا نمانی ذرّهٔ باز
Бисӯз эй дили ту чун зарроти ӣнҷо
بسوز ای دل تو چون ذرّات اینجا
Ки то гардии ҳақиқати зоти ӣнҷо
که تا گردی حقیقت ذات اینجا
Бисӯз эй дил ки дид ёр дидӣ
بسوز ای دل که دید یار دیدی
Дар ӣнҷои ғусса бисёр дидӣ
در اینجا غصهٔ بسیار دیدی
Бисӯз эй дил ки мардон чун чароғӣ
بسوز ای دل که مردان چون چراغی
Тамомат сӯхтанд андари фироқӣ
تمامت سوختند اندر فراقی
Бисӯз эй дил ки чун Мансури мастӣ
بسوز ای دل که چون منصور مستی
Макун чун дигарон ӣнҷоӣ ҳастӣ
مکن چون دیگران اینجای هستی
Бисӯз ва нест шӯ дар нафхаи зот
بسوز و نیست شو در نفخه ذات
Ки онгаҳ бози ёбии айни заррот
که آنگه باز یابی عین ذرّات
Тугар худро бисӯзоне хдоӣӣ
تو گر خود را بسوزانی خدائی
Яке гардӣ на чун ин дами ҷдоӣӣ
یکی گردی نه چون این دم جدائی
Ҷдоӣии ин замон аз дид дилдор
جدائی این زمان از دید دلدار
Бимонада андари ин сӯрат дар озор
بمانده اندر این صورت در آزار
Туро асласт бар бодӣ ва бингар
ترا اصل است بر بادی و بنگر
Надодии нафасро додӣ ва бингар
ندادی نفس را دادی و بنگر
Туро асласт чун бодии равона
ترا اصل است چون بادی روانه
Бигардӣ сӯии хокии ошиёна
بگردی سوی خاکی آشیانه
Туро асласт бодии умр бар бод
ترا اصل است بادی عمر بر باد
Куҷо дар бод монад хоки обод
کجا در باد ماند خاک آباد
Туро чун асли хоку бод ва обаст
ترا چون اصل خاک و باد و آبست
Фитодаи оташӣ дар дил чаҳ тобаст
فتاده آتشی در دل چه تابست
Ту ин биниҳода дар пеши худ ту
تو این بنهادهٔ در پیش خود تو
Шудаи қонеъи басӯии неку бади ту
شده قانع بسوی نیک و بد تو
Чунонат оташи ӣнҷои брФрўзнд
چنانت آتش اینجا برفروزند
Ки хушк ватар дар аинҷогаҳ бисӯзанд
که خشک و تر در اینجاگه بسوزند
Чноти бод дар пиндорат оварад
چنات باد در پندارت آورد
Ки ногоҳат бзир дорат оварад
که ناگاهت بزیر دارت آورد
Чунонат об кард ӣнҷои равона
چنانت آب کرد اینجا روانه
Ки пиндорӣ ки Монии ҷовдона
که پنداری که مانی جاودانه
Бар ин оташ бизан обӣ ва хуш бош
بر این آتش بزن آبی و خوش باش
Вагарнаи бастаи ин панҷ ва шаш бош
وگرنه بستهٔ این پنج و شش باش
Дар ин боди ҳавас то чанд бошӣ
در این باد هوس تا چند باشی
Аз он мондаи чунин дар банд бошӣ
از آن مانده چنین در بند باشی
Агар обии занӣ бар оташу бод
اگر آبی زنی بر آتش و باد
Шавад хоки вуҷӯдати ҷумлаи обод
شود خاک وجودت جمله آباد
Намонад оташ ва обӣ намонад
نماند آتش و آبی نماند
Дар ин хокат дигар тобӣ намонад
در این خاکت دگر تابی نماند
Диҳад он обу хоки онгоҳ бар бод
دهد آن آب و خاک آنگاه بر باد
Шӯй онгаҳ ндонӣ зоти обод
شوی آنگه ندانی ذات آباد
Намонад ҳеҷ аз дидори унсур
نماند هیچ از دیدار عنصر
Вагар пурсӣ дигар гӯям магӯ пар
وگر پرسی دگر گویم مگو پر
Чунин кун ин чунин дар охири кор
چنین کن این چنین در آخر کار
Ки то парда бисӯзоне бикбор
که تا پرده بسوزانی بیکبار
Бисӯз ин пардаи андари оташи ишқ
بسوز این پرده اندر آتش عشق
Ки то гардад ҳақиқати саркаши ишқ
که تا گردد حقیقت سرکش عشق
Бисӯз ин парда то пидонмоӣӣ
بسوز این پرده تا پیدانمائی
Ту андари хештани яктои нмоӣӣ
تو اندر خویشتن یکتا نمائی
Бисӯз ин пардае ғофил бимонада
بسوز این پرده ای غافل بمانده
Чу бекорони ту биҳосл бимонада
چو بیکاران تو بیحاصل بمانده
Бисӯз ин парда дар дидори ҷонон
بسوز این پرده در دیدار جانان
Чу хоҳӣ бошӣ бархӯрдори ҷонон
چو خواهی باشی برخوردار جانان
Бисӯз ин пардау дидор ӯ байн
بسوز این پرده و دیدار او بین
Чунин бад нест ӯ ҷумлаи накӯи байн
چنین بد نیست او جمله نکو بین