Касе кӯи ибн ъам Мустафо буд
کسی کو ابن عمّ مصطفی بود
Имомат дар ду кун ӯро раво буд
امامت در دو کون او را روا بود
Ду ибн ъам расӯли ҳақ чунон дошт
دو ابن عم رسول حق چنان داشت
Ки дайнаш аз ҳар ду нур ҷовдон дошт
که دینش از هر دو نور جاودان داشت
зи ибн матлаб бархест имомат
ز ابن مطلّب برخاست امامت
Чунонк аз ибни аббосаши хилофат
چنانک از ابن عبّاسش خلافت
Агар аҳли тариқат сад ҳазоранд
اگر اهل طریقت صد هزارند
Вагар сад , ҷузи тариқ ӯ надоранд
وگر صد، جز طریق او ندارند
Яқинам шуд ки ӯ султони ҷишст
یقینم شد که او سلطان جیشست
Далелам , аломиаҳ ман Қурайшаст
دلیلم، الامیة من قریشست
Чу дайни садри олам боядам дошт
چو دین صدر عالم بایدم داشت
Қурайширо мақдам боядам дошт
قریشی را مقدّم بایدم داشت
Дилаш то пишгаҳ чун бе ҳисобаст
دلش تا پیشگه چون بی حسابست
Китоби умматаши амолктобст
کتاب امّتش اُمّالکتابست
Агар рӯзии бдрё роҳ ёбад
اگر روزی بدریا راه یابد
Шавад гумном , баҳр онгоҳ ёбад
شود گمنام، بحر آنگاه یابد
Чу ӯ дар дайни пайғамбар фурӯ шуд
چو او در دین پیغمبر فرو شد
Биҷой ӯ нишаст он бҳрў ӯ шуд
بجای او نشست آن بحرو او شد
Чу он дарёи биҷои худ равон ёфт
چو آن دریا بجای خود روان یافت
Қурайшӣу Муҳамади ном азон ёфт
قریشی و محمّد نام ازان یافت
Муҳамад бар забон ӯ гуҳар шуд
محمّد بر زبان او گهر شد
Чунон конҷои сухани ҳақ бар умр шуд
چنان کانجا سخن حق بر عمر شد
Агар ӯ маҳв пайғомбар набӯдӣ
اگر او محو پیغامبر نبودی
Ҳадису ояташ ҳамбар набӯдӣ
حدیث و آیتش همبر نبودی
Ҳадиси он биҷои ин чу бархест
حدیث آن بجای این چو برخاست
Шуд аз соҳиби ҳадисии қоматаши рост
شد از صاحب حدیثی قامتش راست
Қурайшии ҷдўи Идрӣсаш аб омад
قریشی جدّو ادریسش اَب آمد
Тариқат аз биҳишти ин мазҳаб омад
طریقت از بهشت این مذهب آمد
Чу ин мазҳаб банно дода ба Идрӣс
چو این مذهب بنا داده به ادریس
Биҳишташи нақди дони аъдоаши Иблис
بهشتش نقد دان اعداش ابلیس
Набӣ биниҳод ганҷии ҷумлаи раҳмат
نبی بنهاد گنجی جمله رحمت
Бҳсаҳ бўҳниФаҳ кард қисмат
بحصهٔ بوحنیفه کرد قسمت
Даромад шофиии он ганҷи олӣ
درآمد شافعی آن گنج عالی
Чу дид алҳақ бар ӯ ифшоанд ҳоле
چو دید الحق بر او افشاند حالی
?герат аз меҳри кӯфӣ ҳосилӣ нест
گرت از مهر کوفی حاصلی نیست
Чу буфати ҷузи харобӣ манзилӣ нест
چو بوفت جز خرابی منزلی نیست
Чу дории шофиӣу бўҳниФаҳ
چو داری شافعی و بوحنیفه
Туе ҳам молики дайни ҳам Халифа
تویی هم مالک دین هم خلیفه
Вагар ин дорӣ аммо он надорӣ
وگر این داری امّا آن نداری
Дилии дории валикини ҷони надорӣ
دلی داری ولیکن جان نداری
Чу эшонанд ҳардуи чашм , дайн ро
چو ایشانند هردو چشم، دین را
Бунаи сари ин ду чашми роҳи байн ро
بنه سر این دو چشم راه بین را
Агар ин ҳар дуро боҳами надорӣ
اگر این هر دو را باهم نداری
Ту як олами зи ду олами надорӣ
تو یک عالم ز دو عالم نداری
Чаҳ мегӯйӣ ки ҳар ду дар муқобил
چه میگویی که هر دو در مقابل
Яке андў ду мебинӣ ту аҳвал
یکی اندو دو میبینی تو احول
Агар зишони ту дар дили хашми дорӣ
اگر زیشان تو در دل خشم داری
Ду чашмати кўрбингар чашми дорӣ
دو چشمت کوربین گر چشم داری