Ало эй қамарии масти хуши овоз
الا ای قمری مست خوش آواز
Азин хошоки дунё хуй кун боз
ازین خاشاک دنیا خوی کن باز
Чу ҳодӣ гаштае бигзор хона
چو هادی گشتهیی بگذار خانه
Чаҳ хошаҳ мекашӣ бар ошиёна
چه خاشه میکشی بر آشیانه
Ту то ин ошён бар хок додӣ
تو تا این آشیان بر خاک دادی
зи роҳи панҷ ҳис хошок додӣ
ز راه پنج حس خاشاک دادی
Дамии тӯбои лак , аз зиндони ғаддор
دمی طوبی لک، از زندان غدّار
Басӯии шохи тӯбои пурбиҳанҷор
بسوی شاخ طوبی پربهنجار
Бзири соя ӯ бол бигушоӣ
بزیر سایهٔ او بال بگشای
Глўхўш кун вазони пас рози бсроӣ
گلوخوش کن وزان پس راز بسرای
Чунон бсрои кони покони ҳалқа
چنان بسرای کان پاکان حلقه
Бики раҳ бар ту андозанд хирқа
بیک ره بر تو اندازند خرقه
зи бустони сухан дар фикри глрўӣ
ز بستان سخن در فکر گلروی
Чу сӯсани даҳ забони шӯи ҳоли гули гӯй
چو سوسن ده زبان شو حال گل گوی
Чу як маи хашми гули бодояи бардошт
چو یک مه خشم گل بادایه برداشت
Вазони хуршеди талъати сояи бардошт
وزان خورشید طلعت سایه برداشت
Дилаш дар ишқи он глрхи ҳамеи сӯхт
دلش در عشق آن گلرخ همی سوخت
Чу шамъ аз тоби он фаррухи ҳамеи сӯхт
چو شمع از تاب آن فرّخ همی سوخت
Бгл наздик шуд дар ранҷи даврӣ
بگل نزدیک شد در رنج دوری
Ки бархезад зи дасти носабурӣ
که برخیزد ز دست ناصبوری
Чу дид он офтоби длнўозон
چو دید آن آفتاب دلنوازان
Чу шамъ аз оташ гул шуд гудозон
چو شمع از آتش گل شد گدازان
Дилашро шуълаҳои оташин буд
دلش را شعلههای آتشین بود
Чу мумӣ шуд дилашгар оҳанӣн буд
چو مومی شد دلش گر آهنین بود
Рахшро қатраҳои хӯн ниҳон дошт
رخش را قطرههای خون نهان داشت
Брўшди хўнФшонгар санги ҷондошт
بروشد خونفشان گر سنگ جانداشت
Танишро зарраҳо шуд ҳамчуи симоб
تنش را ذرّهها شد همچو سیماب
Чигуна зарраи орад дар ҳавои тоб
چگونه ذرّه آرد در هوا تاب
Шабии торик буду синаи пурҷӯш
شبی تاریک بود و سینه پرجوش
з бисбрӣ нашуд як зарраи хомӯш
ز بیصبری نشد یک ذرّه خاموش
Чу шаб шуд аз ду ҷазаъаши пари ситора
چو شب شد از دو جزعش پر ستاره
Шаб оншб монад барҷои азнзораҳ
شب آنشب ماند برجا ازنظاره
Забон бикшод гули к-эии бихўру хоб
زبان بگشاد گل کای بیخور و خواب
з бихўобӣ шудам аз дидаи ғарқоб
ز بیخوابی شدم از دیده غرقاب
Азон хобӣ бчшмм менаёяд
ازان خوابی بچشمم مینیاید
Ки оби чашм , хобам дар рибоед
که آب چشم، خوابم در رباید
Надонам то чаҳ хоҳам дид зи айём
ندانم تا چه خواهم دید ز ایام
Ки ман на хоби миёбм на ором
که من نه خواب مییابم نه آرام
Магар хобам бибаст афганд дар об
مگر خوابم ببست افگند در آب
Ки србгшоди об аз чашми бихўоб
که سربگشاد آب از چشم بیخواب
Манам имшаб чу шамъ аз сӯзи зинда
منم امشب چو شمع از سوز زنده
Нахоҳам буд ҷузи торўзи зинда
نخواهم بود جز تاروز زنده
Манам имшаби дилӣ бирён бидода
منم امشب دلی بریان بداده
Чу шамъ аз оташи дил ҷон бидода
چو شمع از آتش دل جان بداده
Манам имшаб чу шамъии умри кӯтоҳ
منم امشب چو شمعی عمر کوتاه
Чунин дар сӯзи монда то саҳаргоҳ
چنین در سوز مانده تا سحرگاه
Шабии бўдосмонӣ чун заминаш
شبی بودآسمانی چون زمینش
Шудаи рӯзи қиёмати ҳмншинш
شده روز قیامت همنشینش
Ҷаҳонро рӯй қӣр андӯд карда
جهان را روی قیر اندود کرده
зи моҳӣ то Бама пурдӯд карда
ز ماهی تا بمه پردود کرده
Ма гардун бидода пушти азхшм
مه گردون بداده پشت ازخشم
Зада ангушти шаби ангушт дар чашм
زده انگشت شب انگشت در چشم
Ҳамаи чӯбаки занони боми гардун
همه چوبک زنان بام گردون
Фитодаи масти сар , дар ташти пурхӯн
فتاده مست سر، در طشت پرخون
Ниҳодаи банд бар пои ситора
نهاده بند بر پای ستاره
Дар афтодаи муаззин аз минора
در افتاده مؤذن از مناره
Хурӯси субҳ дар вайронаи мурда
خروس صبح در ویرانه مرده
Дуҳули занро занаш дар хонаи мурда
دهل زن را زنش در خانه مرده
Кушодаи зангии шаби дастҳо ро
گشاده زنگی شب دستها را
Дар оташ карда мору аждаҳо ро
در آتش کرده مار و اژدها را
Фалакро қутб карда миҳмонӣ
فلک را قطب کرده میهمانی
Фгндаҳи қутб бар гардуни гаронӣ
فگنده قطب بر گردون گرانی
Шбоҳнги фалак дар гӯри монда
شباهنگ فلک در گور مانده
Чароғи осмони шаби кӯри монда
چراغ آسمان شب کور مانده
Қабои бдридаҳи даврони қамар ро
قبا بدریده دوران قمر را
Забони бибридаи мурғони саҳар ро
زبان ببریده مرغان سحر را
Ҳамаи шаби субҳдами дами дркшидаҳ
همه شب صبحدم دم درکشیده
Пилосиро бъолми дркшидаҳ
پلاسی را بعالم درکشیده
Ситораи чори меху моҳи дарбанд
ستاره چار میخ و ماه دربند
Сипоҳи рӯзи давру роҳ дар банд
سپاه روز دور و راه در بند
Дамидаи чашми ахтари майл дар чашм
دمیده چشم اختر میل در چشم
Пилос шаб кашида нил дар чашм
پلاس شب کشیده نیل در چشم
Шудаи Искандари шаб дар сиёҳӣ
شده اسکندر شب در سیاهی
Ниҳон чун Хизри мурғи субҳгоҳӣ
نهان چون خضر مرغ صبحگاهی
Бики раҳи каҳкашони ҳафт парда
بیک ره کهکشان هفت پرده
Ҳамаи доруии биҳушонаи хӯрда
همه داروی بیهوشانه خورده
Фитодаи зангии шаби срнгўнсор
فتاده زنگی شب سرنگونسار
Ситораи доманаши рокрдаҳи мсмор
ستاره دامنش راکرده مسمار
Сияҳи пӯшидаи Њорути сипеда
سیه پوشیده هاروت سپیده
Фитодаи моҳ дар чоҳи збидаҳ
فتاده ماه در چاه زبیده
Бсўзни мурғи шаб аз ҳафт торам
بسوزن مرغ شب از هفت طارم
Ҳамеи чиди арзани заррини зи анҷум
همی چید ارزن زرّین ز انجم
Чунон шаби нӯки сӯзан чун тавон дид
چنان شب نوک سوزن چون توان دید
Бсўзни арзани охир кӣ тавон чид
بسوزن ارزن آخر کی توان چید
Шабӣ чун рӯй зангии пари сиёҳӣ
شبی چون روی زنگی پر سیاهی
Расидаи занги шаб то пушти моҳӣ
رسیده زنگ شب تا پشت ماهی
Калиди субҳ дар дарёи фитода
کلید صبح در دریا فتاده
Ҷаҳонро кӯҳ бар болои фитода
جهان را کوه بر بالا فتاده
Ту гуфтӣ субҳро пурвой дам нест
تو گفتی صبح را پروای دم نیست
з санг ояд буруни он низ ҳам нест
ز سنگ آید برون آن نیز هم نیست
Фиғони дарбасти гули к-эии шаби замонӣ
فغان دربست گل کای شب زمانی
Дарӣ бигушоӣу бозами хари бҷонӣ
دری بگشای و بازم خر بجانی
Ту эй шаб гарна рӯзи растхезӣ
تو ای شب گرنه روز رستخیزی
Чаро охири сабктар брнхизӣ
چرا آخر سبک تر برنخیزی
Чу шамъии мондҳом дар сӯзи имшаб
چو شمعی ماندهام در سوز امشب
Магари шабро фурӯ шуд рӯзи имшаб
مگر شب را فرو شد روز امشب
Дилам то чанд бирёни дорӣ эй субҳ
دلم تا چند بریان داری ای صبح
Дамӣ бар зан агар ҷони дорӣ эй субҳ
دمی بر زن اگر جان داری ای صبح
Магар эй субҳ аз он брнхизӣ
مگر ای صبح از آن برنخیزی
Ки ҳамдастони рӯзи растхезӣ
که همدستان روز رستخیزی
Чу аз ҳад рафт номаълӯмии субҳ
چو از حد رفت نامعلومی صبح
Кушодаи гашти қуфли рӯмии субҳ
گشاده گشت قفل رومی صبح
Чу субҳи ин дибаҳи зари бФти гардун
چو صبح این دیبه زر بفت گردون
Гирифт аз коргоҳи сабзи берун
گرفت از کارگاه سبز بیرون
Чу гирди нили шаб аз роҳ бархест
چو گرد نیل شب از راه برخاست
Чу Юсуф рӯй рӯз аз ҷой бархест
چو یوسف روی روز از جای برخاست
Ҳамаи шаби дояи гулро гӯш медошт
همه شب دایه گل را گوش میداشت
Дар он беҳӯшӣ ӯро ҳуш медошт
در آن بیهوشی او را هوش میداشت
Нмиоўрди тоқати дояи пер
نمیآورد طاقت دایهٔ پیر
Ки глрх зор менолид чун зер
که گلرخ زار مینالید چون زیر
Бргл рафт ва чун гул зор бигирист
برگل رفت و چون گل زار بگریست
Басӣ бррх зад ва бисёр бигирист
بسی بررخ زد و بسیار بگریست
Бпҳлў дар бар он ма бигардед
بپهلو در بر آن مه بگردید
Миёни хоку хӯн раҳ бигардед
میان خاک و خون ره بگردید
Бгл гуфт эй шуда дар хӯни ҷонам
بگل گفت ای شده در خون جانم
Бҷонм сайр кардӣ аз ҷаҳонам
بجانم سیر کردی از جهانم
Манам моҳии миёни хушки монда
منم ماهی میان خشک مانده
Туе моҳии канории хӯни фишонда
تویی ماهی کناری خون فشانده
Маро моҳӣаст то ҳолест бе ту
مرا ماهیست تا حالیست بی تو
Ки аз моҳами шабии солист бе ту
که از ماهم شبی سالیست بی تو
Мапурс аз ман ки ман чунам дарин ҳол
مپرس از من که من چونم درین حال
Фурӯмонда чу мурғӣ бепару бол
فرومانده چو مرغی بی پر و بال
На рӯй онкии созами чораи кор
نه روی آنکه سازم چارهٔ کار
На барг онкӣ монад гули чунин зор
نه برگ آنکه ماند گل چنین زار
зи дасти ту ман кори аўФтодаҳ
ز دست تو من کار اوفتاده
Бикбор аз ду хар мондам пиёда
بیکبار از دو خر ماندم پیاده
Кунун чун тарки ном вннг гуфтам
کنون چون ترک نام وننگ گفتم
Бъёрии барин сар санг хуфтам
بعیاری برین سر سنگ خفتم
Чаҳ фармое маро то он кунам ман
چه فرمایی مرا تا آن کنم من
Ки фармонат аз миён ҷон кунам ман
که فرمانت از میان جان کنم من
Куҷо дар ту расад саг бо қаллода
کجا در تو رسد سگ با قلاده
Чу ту бар гов афгандӣ лбодаҳ
چو تو بر گاو افگندی لُباده
Кунун чун дӯсти мидории чунинаш
کنون چون دوست میداری چنینش
Бакӯшам то брорм аз заминаш
بکوشم تا برارم از زمینش
Бқилу қолу афсуну фасона
بقیل و قال و افسون و فسانه
Бидам берунаши орми зостонаҳ
بدم بیرونش آرم زاستانه
Чу гуфт ин доя ва дмсоз гардид
چو گفت این دایه و دمساز گردید
Даҳони гул чу ғунча боз гардид
دهان گل چو غنچه باز گردید