Бдоиаҳ гуфт дил бар худ ниҳодам

بدایه گفت دل بر خود نهادم

зи пеши захми чашм бад фитодам

ز پیش زخم چشم بد فتادم

Чу ту ёрам шудӣ корами баромад

چو تو یارم شدی کارم برآمد

Матоъамро харидорӣ даромад

متاعم را خریداری درآمد

Чу кор афтода шуд дилдодае ро

چو کار افتاده شد دلدادهیی را

Бҷонии бози хари шҳзодҳиӣ ро

بجانی باز خر شهزادهیی را

Бар ҳурмузи шӯ ва чизе дарандоз

بر هرمز شو و چیزی درانداز

Магар кин дар шавад бар дасти ту боз

مگر کاین در شود بر دست تو باز

Азон бодӣ ки ту донеу Иблис

ازان بادی که تو دانی و ابلیس

Бидам биравӣ бдомш кун бтлбис

بدم بروی بدامش کن بتلبیس

Дамаш медаҳ дилаш аФгор мекун

دمش میده دلش افگار میکن

Фусун мехон сухан бар кор мекун

فسون میخوان سخن بر کار میکن

Магари он мурғро дар доми оре

مگر آن مرغ را در دام آری

Взўи наздики гули пайғоми оре

وزو نزدیک گل پیغام آری

Бирав бар санги зани он симбр ро

برو بر سنگ زن آن سیمبر را

Магар бо гули бромизии шукр ро

مگر با گل برآمیزی شکر را

Биҷӯш ор аз ҳавои ман димоғаш

بجوش آر از هوای من دماغش

Бчрбӣ равғанӣ кун дар чароғаш

بچربی روغنی کن در چراغش

Биҷунбон онсри занҷир бо ӯ

بجنبان آنسر زنجیر با او

зи гули ҳурмузи ту дар гули гир бо ӯ

ز گل هرمز تو در گل گیر با او

Бирав борӣ нигаҳ кун рӯй ҳурмуз

برو باری نگه کن روی هرمز

Ки то худ дидае онруӣ ҳаргиз

که تا خود دیدهیی آنروی هرگز

Бибин то дарҷи лаълаш дирафшон ҳаст

ببین تا دُرج لعلش دُرفشان هست

Каманди ънбринш длстон ҳаст

کمند عنبرینش دلستان هست

Бибин то дӯстиро ҷой дорад

ببین تا دوستی را جای دارد

Лаби ширини ҷон афзой дорад

لب شیرین جان افزای دارد

Бибин то ҳаст бодомаши ҷигари дуз

ببین تا هست بادامش جگر دوز

Хати мишкӣн ӯ мишкии ҷигарсӯз

خط مشکین او مشکی جگرسوز

Бшоҳӣ медиҳад рӯйиши гувоҳӣ

بشاهی میدهد رویش گواهی

Ки рӯй ӯ хаттӣ дорад бшоҳӣ

که روی او خطی دارد بشاهی

Аҷаб набӯд гар ояд рӯзгорӣ

عجب نبود گر آید روزگاری

Ки аз ма мард зояд шаҳриёрӣ

که از مه مرد زاید شهریاری

Чунин бисёр зояд чархи гардун

چنین بسیار زاید چرخ گردون

Ақиқ аз санг зояд , машк аз хӯн

عقیق از سنگ زاید، مشک از خون

Набинӣ оби ҳайвонро гирифтор

نبینی آب حیوان را گرفتار

Ки меояд зи торикии падедор

که میآید ز تاریکی پدیدار

Чу ҳурмуз нақд дорад фари шоҳӣ

چو هرمز نقد دارد فرّ شاهی

Туро ӯ шоҳи баси дигар чаҳ хоҳӣ

ترا او شاه بس دیگر چه خواهی

Кунун бархезу роҳ боғ баргир

کنون برخیز و راه باغ برگیر

Ним ман лола , аз гул доғ баргир

نیم من لاله، از گل داغ برگیر

Туро мебояд ин маълум кардан

ترا میباید این معلوم کردن

Нахоҳӣ охирами маҳрӯм кардан

نخواهی آخرم محروم کردن

Ту худ гуфтӣ бисозам чораи ту

تو خود گفتی بسازم چارهٔ تو

Бубахшам бар дили ғмхўораҳи ту

ببخشم بر دل غمخوارهٔ تو

Кунун ин кори ман осони бмгзор

کنون این کار من آسان بمگذار

Маро беҷон ва бе ҷонони бмгзор

مرا بی جان و بی جانان بمگذار

Маро дар дастгирӣ ёре кун

مرا در دستگیری یاریی کن

Бпиғомии азу дилдоре кун

بپیغامی ازو دلداریی کن

Ҷафо гуфтам туро эй доя бисёр

جفا گفتم ترا ای دایه بسیار

Куҷо аз бе хиради ин моя бисёр

کجا از بی خرد این مایه بسیار

Нагирад аз чу ман каси ҳичдри даст

نگیرد از چو من کس هیچدر دست

Бъзрои дояи зулфами печ бар даст

بعذرای دایه زلفم پیچ بر دست

Чу субҳи зуди хезу бодпимоӣ

چو صبح زود خیز و بادپیمای

Замона бар ниҳода дар даҳон ноӣ

زمانه بر نهاده در دهان نای

Кавокиби гашт аз гардуни гурезон

کواکب گشت از گردون گریزان

Шафақ шуд дар канори хӯни гурезон

شفق شد در کنار خون گریزان

Рухи чархи фалаки зангори гавани гашт

رخ چرخ فلک زنگار گون گشت

Дирафши моҳи рахшони сарнигӯни гашт

درفش ماه رخشان سرنگون گشت

Арӯси хури зи зери бирми чин

عروس خور ز زیر بیرم چین

Баромад чун яке тоўси заррин

برآمد چون یکی طاوس زرّین

Барин айвони минои ҷилва гар шуд

برین ایوان مینا جلوه گر شد

Сипеҳри нилгун чун ранг зар шуд

سپهر نیلگون چون رنگ زر شد

Бзир омад зи манзари дояи гул

بزیر آمد ز منظر دایهٔ گل

Бсҳн боғ шуд дар сояи гул

بصحن باغ شد در سایهٔ گل

Ду дида бар канор роҳ биниҳод

دو دیده بر کنار راه بنهاد

Миёни роҳи дом моҳ биниҳод

میان راه دام ماه بنهاد

Бисоти ҳуққаи бозӣ боз кард ӯ

بساط حقّه بازی باز کرد او

Заҳр навъе фусун оғоз кард ӯ

زهر نوعی فسون آغاز کرد او

Гуҳӣ зар барграфту хоки паймӯд

گهی زر برگرفت و خاک پیمود

Гуҳӣ пар кард ҳуққа пок бинмуд

گهی پر کرد حقّه پاک بنمود

Мшъбдўор бонг равад мекард

مشعبدوار بانگ رود میکرد

Даҳонро гндно олуд мекард

دهان را گندنا آلود میکرد

Чу мурғӣ дар сафир омад боўоз

چو مرغی در صفیر آمد بآواز

Ки то он мурғро оради бпрўоз

که تا آن مرغ را آرد بپرواز

Замонӣ буд ҳурмуз бар сари роҳ

زمانی بود هرمز بر سر راه

Дарун омад чу аз меғии буруни моҳ

درون آمد چو از میغی برون ماه

Чу рӯй доя дид аз сояи гул

چو روی دایه دید از سایهٔ گل

Бхдмт рафт пеши дояи гул

بخدمت رفت پیش دایهٔ گل

Намозаши барад чун сабзаи наботӣ

نمازش برد چون سبزه نباتی

з лаълаш ёфт чун шукри наботӣ

ز لعلش یافت چون شکّر نباتی

Чу доя рӯй ҳурмуз дид бурҷаст

چو دایه روی هرمز دید برجست

Басӯи гул гирифташ даст бар даст

بسوی گل گرفتش دست بر دست

Нишондаши пеш ва афсун кард оғоз

نشاندش پیش و افسون کرد آغاز

Бҳилти ҷодуиро дод сарбоз

بحیلت جادویی را داد سرباز

Бадв гуфт эй чу фарзандами гиромӣ

بدو گفت ای چو فرزندم گرامی

Чаро наздики модар кам хиромӣ

چرا نزدیک مادر کم خرامی

Гурезонеи зи мо чун оҳӯ аз юз

گریزانی ز ما چون آهو از یوز

Чунин ваҳшӣ мабош ва ширӣ омӯз

چنین وحشی مباش و شیری آموز

Ту худ чун тоби ореи монда танҳо

تو خود چون تاب آری مانده تنها

Бетонҳоеи чмндаҳ дар чаманҳо

بتنهایی چمنده در چمنها

Мабар бар сари бетонҳоеи ҷаҳон ро

مبر بر سر بتنهایی جهان را

Ки дилгираст танҳои ҷавон ро

که دلگیرست تنهایی جوان را

Ҷавонии ту , ҷавониро талаб кун

جوانی تو، جوانی را طلب کن

Шукри хури бӯса даҳ мекаш тараб кун

شکر خور بوسه ده میکش طرب کن

Дамӣ бо ҳамдамӣ май каши лаболаб

دمی با همدمی می کش لبالب

Ки фардоро умедӣ нест то шаб

که فردا را امیدی نیست تا شب

Гусаста хоҳадат шуд дами бноком

گسسته خواهدت شد دم بناکام

Дар андешу дамии пайвастаи каши ҷом

در اندیش و دمی پیوسته کش جام

Чу гаштии маст бар рӯй нигорӣ

چو گشتی مست بر روی نگاری

Мароға кун дамӣ дар марғзорӣ

مراغه کن دمی در مرغزاری

Чаро бояд кашид аз ъшртти даст

چرا باید کشید از عشرتت دست

Кати овози хуш ва рӯй нкўҳст

کت آواز خوش و روی نکوهست

Маро афсӯс ояд чун ту сарвӣ

مرا افسوس آید چون تو سروی

Ки нхромд бигард ӯ тзрўӣ

که نخرامد بگرد او تذروی

Бад-ӣни хӯбӣ ки дории чеҳраи охир

بدین خوبی که داری چهره آخر

зи хубон чун шудӣ бе баҳраи охир

ز خوبان چون شدی بی بهره آخر

Ки дид охири чунин хаттии шукри ҷӯш

که دید آخر چنین خطی شکر جوش

Ки хататро нагашт ӯ ҳалқа дар гӯш

که خطت را نگشت او حلقه در گوش

Ки дид охири чунин лаълии гҳрриз

که دید آخر چنین لعلی گهرریز

Ки бар лаълӣ дигар накунад шукри рез

که بر لعلی دگر نکند شکر ریز

Ки дид охири чунин зулфии сарафроз

که دید آخر چنین زلفی سرافراز

Ки аз хории пас пушти аФгнии боз

که از خواری پس پشت افگنی باز

Ки дид охири чунин сарвии сеӣ вор

که دید آخر چنین سروی سهی وار

Ки сарв аз вай билразад чун сапедор

که سرو از وی بلرزد چون سپیدار

Ки дид охири чунин чашмии фусуни хез

که دید آخر چنین چشمی فسون خیز

Ки даст ғамза бигушоед бхўнриз

که دست غمزه بگشاید بخونریز

Ки дид охири чунин холии длФрўз

که دید آخر چنین خالی دلفروز

Ки бар чашмаш нашуд фоли ту фирӯз

که بر چشمش نشد فال تو فیروز

Ки дид охири чунин рӯе чу хуршед

که دید آخر چنین رویی چو خورشید

Ки пинҳони доряш дар сояи бед

که پنهان داریش در سایهٔ بید

Дариғо чун туе танҳо бимонада

دریغا چون تویی تنها بمانده

Бетонҳоеи дарин саҳро бимонада

بتنهایی درین صحرا بمانده

Бахӯбӣ гарчи махдуми ҷаҳонӣ

بخوبی گرچه مخدوم جهانی

Чу ҳастӣ мустаҳаққи маҳрӯм аз онӣ

چو هستی مستحق محروم از آنی

Кунун танҳо чунин нгзормти ман

کنون تنها چنین نگذارمت من

Биҳиштӣ рӯйу ҳурии ормати ман

بهشتی روی و حوری آرمت من

Барӣ чун симу қадӣ чун санавбар

بری چون سیم و قدّی چون صنوبر

Ҳамаи ҷояши зи якдигари накӯтар

همه جایش ز یکدیگر نکوتر

Ду зулфаш аз шикан бар ҳам шикаста

دو زلفش از شکن بر هم شکسته

Ҳазорон ҳалқаи андари ҳам шикаста

هزاران حلقه اندر هم شکسته

Ду лаълаши сурхтар аздонаҳи нор

دو لعلش سرخ تر ازدانهٔ نار

Бики донаи даруни сӣ дар шҳўор

بیک دانه درون سی دُرّ شهوار

Фитода бар Рахш аз машки холӣ

فتاده بر رخش از مشک خالی

Шудаи сарҳади хӯбиро камолӣ

شده سرحدّ خوبی را کمالی

Ду шӯри ангез ӯ махмури монда

دو شور انگیز او مخمور مانده

Сиёҳӣ дар миёни нури монда

سیاهی در میان نور مانده

Даҳан чун пистаи хандони кушода

دهن چون پستهٔ خندان گشاده

Шукр бар лаъл ӯ дандони ниҳода

شکر بر لعل او دندان نهاده

Кунун чун ёфтӣ баси ройгонам

کنون چون یافتی بس رایگانم

Макун ҳаргизи сабк бар дили гаронам

مکن هرگز سبک بر دل گرانم

Кунунгар боядат бо инчунин кас

کنون گر بایدت با اینچنین کس

Чу ман ҳастам бкси мангар азин пас

چو من هستم بکس منگر ازین پس

?герати розӣ буд баста даҳон бош

گرت رازی بود بسته دهان باش

Бкс магушоӣ ваҳми хомаш забон бош

بکس مگشای وهم خامش زبان باش

Тугар чун пистаи рангомез гардӣ

تو گر چون پسته رنگ آمیز گردی

Чу пистаи зуди шӯрангези гардӣ

چو پسته زود شورانگیز گردی

Дили писта тавон дид аз даҳонаш

دل پسته توان دید از دهانش

Аз он бибридаанд аз бен забонаш

از آن ببریدهاند از بن زبانش

Забон манимоӣ ҳамчун писта аз ком

زبان منمای همچون پسته از کام

Забон дар коматовар ҳамчуи бодом

زبان در کامت آور همچو بادام

Чу корӣ метавон кардан наоне

چو کاری میتوان کردن نهانی

Чунонк азуии наёбади каси нишоне

چنانک ازوی نیابد کس نشانی

Ҳамон беҳтар ки зери пардаи он кор

همان بهتر که زیر پرده آن کار

Бипардозӣу беруни ое аз бор

بپردازی و بیرون آیی از بار

зи бадномии бтар чизе дигар нест

ز بدنامی بتر چیزی دگر نیست

Ки дар олами зи бадномӣ бтар нест

که در عالم ز بدنامی بتر نیست

Бидон акнӯн ки глрхи дхтршоаҳ

بدان اکنون که گلرخ دخترشاه

Ки саҷда мебарад пеши Рахши моҳ

که سجده میبرد پیش رخش ماه

зи оби дасти наққошони устод

ز آب دست نقاشان استاد

Нахезад ончунон нақшии призод

نخیزد آنچنان نقشی پریزاد

Баҳри шаҳрии зи нақш ӯ нишонаст

بهر شهری ز نقش او نشانست

Бахӯбии нақш рӯйиш достонаст

بخوبی نقش رویش داستانست

зи нақши гули гирифтаи лаби бдндон

ز نقش گل گرفته لب بدندان

Миёни боғи Монии Нақшбандон

میان باغ مانی نقشبندان

Ду зулфаш дар сиёҳӣ қӣр фомаст

دو زلفش در سیاهی قیر فامست

Биногвашаши сипедӣ шер фомаст

بناگوشش سپیدی شیر فامست

Чу бигушоӣанд дар чини нофаи хушк

چو بگشایند در چین نافهٔ خشک

Сӯй зулфаш нависад номаеи машк

سوی زلفش نویسد نامهیی مشک

Мижа чун дашна сероб дорад

مژه چون دشنهٔ سیراب دارد

Ҳазорон ташнаро бехоб дорад

هزاران تشنه را بی خواب دارد

Чу чашмаши дилбариро кори бандад

چو چشمش دلبری را کار بندد

Бмстии дасти сад ҳушёри бандад

بمستی دست صد هشیار بندد

Чу бархезад биноз онсрўи қомат

چو برخیزد بناز آنسرو قامت

Барангезади зи қомати сад қиёмат

برانگیزد ز قامت صد قیامت

Чу бигушоед Фқоъ аз коми шукр

چو بگشاید فقاع از کام شکّر

Лабаш бар ях нависад номи шукр

لبش بر یخ نویسد نام شکّر

Рухӣ чун гули лабӣ чун қанд дорад

رخی چون گل لبی چون قند دارد

Ҳамаи сармоя бе монанди дорад

همه سرمایه بی مانند دارد

Ту худ гулро ба аз ман донеи охир

تو خود گل را به از من دانی آخر

Ҳамаи шарҳӣ ба аз ман хуонеи охир

همه شرحی به از من خوانی آخر

Магар ӯро назар афтод бар ту

مگر او را نظر افتاد بر تو

Чгўим низ майдонӣ дигар ту

چگویم نیز میدانی دگر تو

Чу гули зин кор битавонӣ шукуфтан

چو گل زین کار بتوانی شکفتن

Бгл хуршед натавонӣ нуҳуфтан

بگل خورشید نتوانی نهفتن

Ки хоҳад буд чун гули дараҷаони ёр

که خواهد بود چون گل درجهان یار

Зиҳии давлати зиҳии бахту зиҳии кор

زهی دولت زهی بخت و زهی کار

Чу гул рӯй ту дид аз бом ногоҳ

چو گل روی تو دید از بام ناگاه

Бадар омад турои иқбол аз роҳ

بدر آمد ترا اقبال از راه

Чгўим зонка ман дидам басӣ ро

چگویم زانکه من دیدم بسی را

Ки бозӣ нест бо давлат касе ро

که بازی نیست با دولت کسی را

зи давлат буд кокнўни гӯии барадӣ

ز دولت بود کاکنون گوی بردی

Вазони гесуии мишкӣни буии барадӣ

وزان گیسوی مشکین بوی بردی

Кунун хоҳам ки икшб ҳар ду боҳам

کنون خواهم که یکشب هر دو باهم

Ситонид аз ду лаб дод ду олам

ستانید از دو لب داد دو عالم

Ду лаб дар бӯса додан хаста доред

دو لب در بوسه دادن خسته دارید

Бшкри мағзро дар писта доред

بشکّر مغز را در پسته دارید

Замонии мӯии ҳам дар даст тобед

زمانی موی هم در دست تابید

Замонӣ низ барҳам даст ёбед

زمانی نیز برهم دست یابید

Ҷаҳон инаст агар дории ту дастӣ

جهان اینست اگر داری تو دستی

Ки пеши ҳамдамӣ ёбӣ нишастӣ

که پیش همدمی یابی نشستی

зи олами ҳамдамӣ аз олимӣ ба

ز عالم همدمی از عالمی به

Дамӣ бо ӯ зи умри одамӣ ба

دمی با او ز عمر آدمی به