Ало эй дар дарёии мъолӣ

الا ای درّ دریای معالی

Мадор аз бикри маънии ҳуҷраи холӣ

مدار از بکر معنی حجره خالی

Ҳазорон бикри зери пардаи дорӣ

هزاران بکر زیر پرده داری

Чаро аз пардаи беруни минёрӣ

چرا از پرده بیرون مینیاری

Турои дӯшизагон бисёр ҳастанд

ترا دوشیزگان بسیار هستند

Бигӯ каз пардаашон берун фиристанд

بگو کز پردهشان بیرون فرستند

Агар бинмое он дӯшизагон ро

اگر بنمایی آن دوشیزگان را

Бҷлўаҳи орми он покизагон ро

بجلوه آرم آن پاکیزگان را

Арӯсоне ки дар ишқанд сармаст

عروسانی که در عشقند سرمست

Буруновар сабки рӯҳу сабки даст

برون آور سبک روح و سبک دست

зи сари дрҷлўаҳи даҳ навъи сухан ро

ز سر درجلوه ده نوع سخن را

Ки дар рашки аФгнии чархи куҳан ро

که در رشک افگنی چرخ کهن را

Чунин гуфт он схндони суханвар

چنین گفت آن سخندان سخنور

Ки аз шохи сухан будаш сухан бар

که از شاخ سخن بودش سخن بر

Ки чун гул кард бар ҳурмузи нигоҳӣ

که چون گل کرد بر هرمز نگاهی

Сияҳ шуд рӯзи ҳурмуз аз нигоҳӣ

سیه شد روز هرمز از نگاهی

Яқин донист гули кони мурғи саркаш

یقین دانست گل کان مرغ سرکش

Бдом афтод аз он ҳури париваш

بدام افتاد از آن حور پریوش

Раҳо кардаш бдому пои бардошт

رها کردش بدام و پای برداشت

Чу дона дар замин бар ҷои бгзошт

چو دانه در زمین بر جای بگذاشت

Чу мурғӣ мунқалиб мегашт бар бом

چو مرغی منقلب میگشت بر بام

Бохр чун фитодаш мурғ дар дом

بآخر چون فتادش مرغ در دام

Даҳони пари хандаи пеш доя омад

دهان پر خنده پیش دایه آمد

Чу хуршедии бпиш соя омад

چو خورشیدی بپیش سایه آمد

Зондомш бурун меҷуст оташ

زاندامش برون میجست آتش

Рухии тозаи лабии хандони дилии хуш

رخی تازه لبی خندان دلی خوش

Рух чун коҳ ӯ гашта чу моҳӣ

رخ چون کاه او گشته چو ماهی

Вазони шодӣ ҷаҳон биравӣ чу коҳӣ

وزان شادی جهان بروی چو کاهی

Чу гул дар пӯст мегунҷид бо дӯст

چو گل در پوست میگنجید با دوست

Дилаш чун гули нмигнҷид дар пӯст

دلش چون گل نمیگنجید در پوست

Чу дояи он чунон дидаш аҷаб дошт

چو دایه آن چنان دیدش عجب داشت

Ки то гули худ чаро пари ханда лаб дошт

که تا گل خود چرا پر خنده لب داشت

Бгли гуфтои нмидонм ки аз чист

بگل گفتا نمیدانم که از چیست

Ки гул хандид як соъат на бигирист

که گل خندید یک ساعت نه بگریست

Надонистам турои чандини длирист

ندانستم ترا چندین دلیریست

Бад-ӣн рӯзат надонам ин чаҳ ширӣаст

بدین روزت ندانم این چه شیریست

зи баси гармии зи ту оташ бияёд

ز بس گرمی ز تو آتش بیاید

Ҳлоҳини бўкт акнӯн хуш бияёд

هلاهین بوکت اکنون خوش بیاید

Кушоди абрӯат аз ҷонами гиреҳи зуд

گشاد ابروت از جانم گره زود

Ки абрӯии ту икдм бегиреҳ буд

که ابروی تو یکدم بی گره بود

Чаҳ хандонӣ бигӯ аҳволат эй дӯст

چه خندانی بگو احوالت ای دوست

Ки гул аз ханда берун ояд аз пӯст

که گُل از خنده بیرون آید از پوست

Бигӯ то аз чаҳ лаби пурхандаи дорӣ

بگو تا از چه لب پرخنده داری

Ки ҷони доя аз дили зиндаи дорӣ

که جان دایه از دل زنده داری

Гулаш гуфт ин замонам аз замона

گُلش گفت این زمانم از زمانه

Яке тир омад охир бар нишона

یکی تیر آمد آخر بر نشانه

Шудам бар бом ва дидам рӯй ҳурмуз

شدم بر بام و دیدم روی هرمز

Бидон хӯбӣ надидам рӯй ҳаргиз

بدان خوبی ندیدم روی هرگز

Шудам бар боми кор хеш кардам

شدم بر بام کار خویش کردم

Дил ӯ чун дили худ риш кардам

دل او چون دل خود ریش کردم

Буза кардам камони дору гираш

بزه کردم کمان دار و گیرش

Кашидам онгаҳе дар танги тираш

کشیدم آنگهی در تنگ تیرش

БзлФм кардамаш доғи ҷигари сӯз

بزلفم کردمش داغ جگر سوز

Аз он зулфами сияҳ то басти имрӯз

از آن زلفم سیه تا بست امروز

Ҷигари михўрдмш ӯ менадонист

جگر میخوردمش او میندانست

Ҷигари рангии лаъли ман аз онаст

جگر رنگی لعل من از آنست

Бичишмон хӯн дил полудам аз вай

بچشمان خون دل پالودم از وی

Аз он шуд ғамза хӯн олудам аз вай

از آن شد غمزه خون آلودم از وی

зи ҳурмузи ончунон барадами дил аз тан

ز هرمز آنچنان بردم دل از تن

Ки ҳурмузи баради пеш аз ман дил аз ман

که هرمز برد پیش از من دل از من

Чу бо ҳурмузи баҳам дидор кардем

چو با هرمز بهم دیدار کردیم

Ҳисобии рост чун тайёр кардем

حسابی راست چون طیار کردیم

Гулӣ дар об кардам ман гулӣ ӯ

گلی در آب کردم من گلی او

Дилии ман барадам аз ҳурмузи дилӣ ӯ

دلی من بردم از هرمز دلی او

Яке додам яке барадами бахона

یکی دادم یکی بردم بخانه

Надорад ҷанги корӣ дар миёна

ندارد جنگ کاری در میانه

Ҳисобӣ рост кард имрӯзи ҳурмуз

حسابی راست کرد امروز هرمز

Кунун моҳии манам сӣ рӯзи ҳурмуз

کنون ماهی منم سی روز هرمز

зи ту ин кори брномди бсди бор

ز تو این کار برنامد بصد بار

Бадасти хеш бояд кард ҳар кор

بدست خویش باید کرد هر کار

Дилаши брбўдму бозаши надодам

دلش بربودم و بازش ندادم

Гулами ман зини чунин хораши ниҳодам

گلم من زین چنین خارش نهادم

Яке май хўрдҳом бо ёри имрӯз

یکی می خوردهام با یار امروز

Ду баҳраи крдҳоми ман кори имрӯз

دو بهره کردهام من کار امروز

Чунонаш банд кардам дар замонӣ

چنانش بند کردم در زمانی

Ки натавонади кушоди онро ҷаҳонӣ

که نتواند گشاد آن را جهانی

Агарчӣ аз бар гули давр буд ӯ

اگرچه از بر گل دور بود او

Бғмзаҳи лаъиб ширинам намӯд ӯ

بغمزه لعب شیرینم نمود او

Киришма кард бо ман дар наоне

کرشمه کرد با من در نهانی

Ту эй дояи Неи ошиқ чаҳ доне

تو ای دایه نیی عاشق چه دانی

Бихонад булбул аз гули достонҳо

بخواند بلبل از گل داستانها

Вале мурғон шиносанд он забонҳо

ولی مرغان شناسند آن زبانها

Касеро сӯй ин розаст роҳӣ

کسی را سوی این رازست راهی

Ки ӯро зин намад бошад кулоҳӣ

که او را زین نمد باشد کلاهی

Сухан гарчи нагуфт ӯ нек донам

سخن گرچه نگفت او نیک دانم

Ки мегуфт ӯ ки сар то пои забонам

که میگفت او که سر تا پا زبانم

Сухан дар вақти хомӯшӣ чунон дошт

سخن در وقت خاموشی چنان داشت

Ки як як мӯӣ ӯ гӯйӣ забон дошт

که یک یک موی او گویی زبان داشت

Надорад ишқи ман бо ишқ ӯ кор

ندارد عشق من با عشق او کار

Ки ӯ ошиқ тараст аз ман бсди бор

که او عاشق ترست از من بصد بار

Мазан пари ҳамчуи мурғ эй дояи чандин

مزن پر همچو مرغ ای دایه چندین

Ки шуд мурғӣ ки кардӣ хояи заррин

که شد مرغی که کردی خایه زرین

Кунун ин пистаро уннобӣ овар

کنون این پسته را عنّابی آور

Чу ман ин ҷӯй кунадам обӣ овар

چو من این جوی کندم آبی آور

з гуфт гули бгли доя чунин гуфт

ز گفت گل بگل دایه چنین گفت

Ки эй моҳи фалакро бар замини ҷуфт

که ای ماه فلک را بر زمین جفت

Шабати хуши боду рӯзати боди фаррух

شبت خوش باد و روزت باد فرّخ

Лабати шаҳду ?бирти симу гулати рух

لبت شهد و برت سیم و گُلت رخ

Сабурӣ кун ки то ҳурмузи зи мастӣ

صبوری کن که تا هرمز ز مستی

Чунин гардад ки ту имрӯз ҳастӣ

چنین گردد که تو امروز هستی

Мабодат ҷузи нишоту айши пеша

مبادت جز نشاط و عیش پیشه

Бкоми дӯстони бодӣ ҳамеша

بکام دوستان بادی همیشه

Ба пеш ӯ набояд шуд базӯдӣ

به پیش او نباید شد بزودی

Ки то донад ки бе ӯ дарчӣ будӣ

که تا داند که بی او درچه بودی

Бикборш меар аз хок бар тахт

بیکبارش میار از خاک بر تخت

Ки то ӯ низ лухтӣ бар тунди сахт

که تا او نیز لختی بر تند سخت

Агар осони бадасти оради туро ӯ

اگر آسان بدست آرد ترا او

Чу бод аз дасти бигузоради туро ӯ

چو باد از دست بگذارد ترا او

Зарии косони бадасти ореи ту бе ранҷ

زری کاسان بدست آری تو بی رنج

зи даст осон равад гар ҳаст сад ганҷ

ز دست آسان رود گر هست صد گنج

Бики ҷўзр чу аз ту сад арақи рехт

بیک جوزر چو از تو صد عرق ریخت

Наёрӣ пеши мардум бар тибқи рехт

نیاری پیش مردم بر طبق ریخت

Дил ҳамчун садаф аз сабр кун пар

دل همچون صدف از صبر کن پر

Ки то он қатра борон шавад дар

که تا آن قطرهٔ باران شود دُر

Кунун бо ҳурмуз ошуфта оем

کنون با هرمز آشفته آیم

Замонӣ бо ҳадис рафта оем

زمانی با حدیث رفته آیم