Ало эй шохи тӯбои шакл чунӣ

الا ای شاخ طوبی شکل چونی

Чу шохӣ мемакун ин сарнигӯнӣ

چو شاخی می مکن این سرنگونی

Бшрқ вғрб бигузашта чу барқӣ

بشرق وغرب بگذشته چو برقی

Валикини ту буруни ғарбу шарқӣ

ولیکن تو برون غرب و شرقی

Ту дар мшкўаҳи ҳасанӣ чун чароғӣ

تو در مشکوة حسنی چون چراغی

Чароғи шохсори ҳашт боғӣ

چراغ شاخسار هشت باغی

Чу аз нури ду кунии чашми равшан

چو از نور دو کونی چشم روشن

Туро зайтӯна қудсаст равған

ترا زیتونهٔ قدسست روغن

Азон равғани бшклии миФрўзӣ

ازان روغن بشکلی میفروزی

Ки шамъи осмонро ме бисӯзӣ

که شمع آسمان را می بسوزی

Чу ту шохи дарахти ломаконӣ

چو تو شاخ درخت لامکانی

Дарахтати хӯрдаи оби зиндагонӣ

درختت خورده آب زندگانی

Азон нури мубораки пуртӯии хоҳ

ازان نور مبارک پرتوی خواه

Хирадро дар сухани беруни шӯии хоҳ

خرد را در سخن بیرون شوی خواه

Табиатро бмънии кори фармой

طبیعت را بمعنی کار فرمای

Арӯсони суханро рӯй бигушоӣ

عروسان سخن را روی بگشای

Казин пас ҷодуӣҳои сухангӯӣ

کزین پس جادوییهای سخنگوی

Туро маълум гардад эй сухани ҷӯй

ترا معلوم گردد ای سخن جوی

Дариғо моҳ ҳасту муштарӣ на

دریغا ماه هست و مشتری نه

Ҷаҳон пар ҷавҳараст вҷўҳрӣ на

جهان پر جوهرست وجوهری نه

Суханро назм додан саҳл бошад

سخن را نظم دادن سهل باشد

Валегар ъзб набӯд ҷаҳл бошад

ولی گر عذب نبود جهل باشد

Чу бунёдӣ наад марди сухани соз

چو بنیادی نهد مرد سخن ساز

Нишоед мухталифи анҷому оғоз

نشاید مختلف انجام و آغاز

Кигар шогирд , бад бунёд бошад

که گر شاگرد، بد بنیاد باشد

Нишони офат устод бошад

نشان آفت استاد باشد

Кунун эй марди доно гӯш бигушоӣ

کنون ای مرد دانا گوش بگشای

Арӯси нутқи маънии байни саропоӣ

عروس نطق معنی بین سراپای

Чунин гуфт онкӣ ӯ пери куҳан буд

چنین گفت آنکه او پیر کهن بود

Ҷавони бахтӣ ки ҷонаши пари сухан буд

جوان بختی که جانش پر سخن بود

Ки чун гули дояро дар гул дафин кард

که چون گل دایه را در گل دفین کرد

Аз онҷои роҳ бар дигар замин кард

از آنجا راه بر دیگر زمین کرد

Гулу ҳуснои ҳасани афзойу хусрав

گل و حُسنای حسن افزای و خسرو

Равони гаштанд бо ёрони шбрў

روان گشتند با یاران شبرو

Чунон ронданди мураккаб дар биёбон

چنان راندند مرکب در بیابان

Ки бар рӯй замини боди шитобон

که بر روی زمین باد شتابان

Агар бгзоштӣ ҳар як ънонро

اگر بگذاشتی هر یک عنانرا

Бики так дар нўрдидии ҷаҳон ро

بیک تک در نوردیدی جهان را

На боди тези рӯи он пеша дар ёфт

نه باد تیز رو آن پیشه در یافت

На он такро бўҳм андеша дарёфт

نه آن تک را بوهم اندیشه دریافت

Бмоҳии ҷумла дар хушкии бронднд

بماهی جمله در خشکی براندند

Бмоҳӣ низ дар киштӣ бимонаданд

بماهی نیز در کشتی بماندند

Чу хусрави шоҳ аз дарё бурун рафт

چو خسرو شاه از دریا برون رفت

Бҳди кишвари қайсар дарун рафт

بحدّ کشور قیصر درون رفت

Бидиҳ рӯз дигар ронданд яксар

بده روز دگر راندند یکسر

Ки то наздик омад қасри қайсар

که تا نزدیک آمد قصر قیصر

зи манзилгоҳ , фаррухи зоди шбрў

ز منزلگاه، فرّخ زاد شبرو

Бтк мерафт тодргоаҳи хусрав

بتک میرفت تادرگاه خسرو

Буришаи борхўост ва дар дарун шуд

برشه بارخواست و در درون شد

Пас онгаҳ ҳоли бргФтш ки чун шуд

پس آنگه حال برگفتش که چون شد

Басӣ бигирист он дами тнгдли шоҳ

بسی بگریست آن دم تنگدل شاه

Баровард аз миёни ҷону дили оҳ

برآورد از میان جان و دل آه

Азон посухи дил шаҳ шуд дигаргун

ازان پاسخ دل شه شد دگرگون

Аҷаб монад аз аҷоиби коргрдўн

عجب ماند از عجایب کارگردون

Ҳаме гуфт эй сипеҳри ҳеҷ дар ҳеҷ

همی گفت ای سپهر هیچ در هیچ

Зиҳии банду тилисми печ дар печ

زهی بند و طلسم پیچ در پیچ

Наёбади ҳечкас сари риштаи ту

نیابد هیچکس سر رشتهٔ تو

Ҳамаи олам шудаи саргаштаи ту

همه عالم شده سرگشتهٔ‌تو

Мунодӣгари баромади гирди кишвар

منادیگر برآمد گرد کشور

Ки то кишвари бёроинд яксар

که تا کشور بیارایند یکسر

зи баҳри шоҳ , шаҳри орои созанд

ز بهر شاه، شهر آرای سازند

Ҷаҳонро хулди ҷони афзои созанд

جهان را خلد جان افزای سازند

Чунон ороишии созанди хуррам

چنان آرایشی سازند خرّم

Ки рӯм афсар шавад бар фарқи олам

که روم افسر شود بر فرق عالم

Баҳри сӯе ки фаррухи зоди срёФт

بهر سویی که فرّخ زاد سریافت

Заҳри бхшндҳиии чизе дигар ёфт

زهر بخشندهیی چیزی دگر یافت

Бики раҳи халқи азм роҳ карданд

بیک ره خلق عزم راه کردند

Занони шаҳрро огоҳ карданд

زنان شهر را آگاه کردند

Ду сад хотуну Меҳдии бист зари бФт

دو صد خاتون و مهدی بیست زر بفت

Буруни бурданду фаррух пештар рафт

برون بردند و فرّخ پیشتر رفت

Чу азраҳи пеши хусрави шаҳи расиданд

چو ازره پیش خسرو شه رسیدند

Ниқоб аз чҳрчўн ма баркашиданд

نقاب از چهرچون مه برکشیدند

Заминро пеши шаҳ аз лаби бсўднд

زمین را پیش شه از لب بسودند

Дарон гуфту шунӯди он шаб ғунуданд

درآن گفت و شنود آن شب غنودند

Чу ин ҳафт ошёни зер ва зибр шуд

چو این هفت آشیان زیر و زبر شد

Ҳазорон мурғи заррини сар бадар шуд

هزاران مرغ زرّین سر بدر شد

Кабӯтари хонаи ин ҳафт торам

کبوتر خانهٔ این هفت طارم

Тиҳӣ карданд аз мурғони анҷум

تهی کردند از مرغان انجم

Бики раҳ аз даҳ оёти ситора

بیک ره از ده آیات ستاره

Фурӯ шастанд лавҳи ҳафт пора

فرو شستند لوح هفت پاره

Шаҳи қайсар бурун омад дигар рӯз

شه قیصر برون آمد دگر روز

Бостқболи фарзанди дили афрӯз

باستقبال فرزند دل افروز

Савории даҳ ҳазораш аз пасу пеш

سواری ده هزارش از پس و پیش

Бузургон ҳарки буданд аз кам ва беш

بزرگان هرکه بودند از کم و بیش

Чу хусравро назар бар қайсар афтод

چو خسرو را نظر بر قیصر افتاد

Бхдмт кардан аз мураккаби дарафтод

بخدمت کردن از مرکب درافتاد

Заминро пеш шаҳ бӯсед даҳ ҷой

زمین را پیش شه بوسید ده جای

Вазони пас , срФгнди устод бар пой

وزان پس،‌سرفگند استاد بر پای

зи меҳри дил , грстн бар шаҳ афтод

ز مهر دل،‌گرستن بر شه افتاد

Дигар раҳи пеши қайсар дар раҳ афтод

دگر ره پیش قیصر در ره افتاد

Шаҳаш дар барграфт ва зор бигирист

شهش در برگرفت و زار بگریست

Миёни хўшдлӣ бисёр бигирист

میان خوشدلی بسیار بگریست

Бузургон ҳар ду танро брншонднд

بزرگان هر دو تن را برنشاندند

Сухани гӯйон азон манзили бронднд

سخن گویان ازان منزل براندند

Сарафрозон , чу шоҳон дар расиданд

سرافرازان، چو شاهان در رسیدند

Бзири пои асп атлас кашиданд

بزیر پای اسپ اطلس کشیدند

Замонии шӯр брдобрд бархест

زمانی شور بردابرد برخاست

Ҳамаи саҳрои ғубор ва гирд бархест

همه صحرا غبار و گرد برخاست

Ҷнибтҳоу ҳўдҷҳо равон шуд

جنیبتها و هودجها روان شد

з ҳар ҷониби яке ходим давон шуд

ز هر جانب یکی خادم دوان شد

Рўорў , азилон бархест ҳоле

روارو، ازیلان برخاست حالی

зи халқи рӯм раҳ карданд холӣ

ز خلق روم ره کردند خالی

Ҳазорон чатри заррини нгўнсоз

هزاران چتر زرّین نگونساز

зи як як сӯй меомад падедор

ز یک یک سوی میآمد پدیدار

Нишаста буд глрх дар иморӣ

نشسته بود گلرخ در عماری

Бзирши мураккабони роҳворӣ

بزیرش مرکبان راهواری

Сари он мураккабон аз зари гронбор

سر آن مرکبان از زر گرانبار

Ҳазорон срозони як мўнгўнсор

هزاران سرازان یک مونگونسار

Бигард гули иморӣҳои дигар

بگرد گل عماریهای دیگر

Сад ва панҷоҳ сари бути зери чодар

صد و پنجاه سر بت زیر چادر

Каммиятӣ ҳар яке оварда дар зин

کمیتی هر یکی آورده در زین

СроФсорши мурассаъ , тавқи заррин

سرافسارش مرصّع، طوق زرّین

Замин аз зару гавҳари мўҷзн буд

زمین از زرّ و گوهر موجزن بود

Ҷаҳонӣ дар ҷаҳонии марду зан буд

جهانی در جهانی مرد و زن بود

Баҳри сад гоми тоқӣ баста буданд

بهر صد گام طاقی بسته بودند

Бтоқи осмон пайваста буданд

بطاق آسمان پیوسته بودند

Заҳри кӯ , бонги нӯши меҳтарон буд

زهر کو، بانگ نوش مهتران بود

Заҳри сӯ , наърае бар осмон буд

زهر سو، نعرهیی بر آسمان بود

Нишаста моҳрӯён , рӯй бар рӯй

نشسته ماهرویان، روی بر روی

Май гулранги михўрднд ҳар сӯй

می گلرنگ میخوردند هر سوی

зи мўсиқор , ғулғул май баромад

ز موسیقار، غلغل می برآمد

зи гули сад бонги булбул май баромад

ز گل صد بانگ بلبل می برآمد

Пиёлаи брхрўш чанг мешуд

پیاله برخروش چنگ میشد

Хурӯши чанги як фарсанг мешуд

خروش چنگ یک فرسنگ میشد

зи зери парда , чанг овоз медод

ز زیر پرده، چنگ آواز میداد

Чу шукр , неи ҷавобаш боз медод

چو شکّر، نی جوابش باز میداد

Хирад бар сари фитода дӯш мезад

خرد بر سر فتاده دوش میزد

Чўдигии коса меҷӯш мезад

چودیگی کاسهٔ می جوش میزد

зи як як даст май ду равия мешуд

ز یک یک دست می دو رویه میشد

Бшши се чор , даст анбўиаҳ мешуд

بشش سه چار،‌دست انبویه میشد

Пиёлаи колбудро чун тиҳӣ кард

پیاله کالبد را چون تهی کرد

Ҳазорон колбудро ҷон раҳе кард

هزاران کالبد را جان رهی کرد

зи бонги дору гири наъраи нӯш

ز بانگ دار و گیر نعرهٔ نوش

Ҳамаи кишвар чу дарё буд дар ҷӯш

همه کشور چو دریا بود در جوش

Сипеҳри перро бар рӯй олам

سپهر پیر را بر روی عالم

зи шодии лаби нмиомди фароҳам

ز شادی لب نمیآمد فراهم