зи шҳророӣ чун бигузашт як моҳ
ز شهرآرای چون بگذشت یک ماه
Басӯи боғ шуд икмоаҳи он шоҳ
بسوی باغ شد یکماه آن شاه
Бурун аз шаҳр боғӣ дошт хусрав
برون از شهر باغی داشت خسرو
Ки дар хӯбии биҳишташ буд пас рӯ
که در خوبی بهشتش بود پس رو
Кашида сӣ чаман , дар равза ӯ
کشیده سی چمن، در روضهٔ او
Фгндаҳи гул , арақ дар ҳавза ӯ
فگنده گل، عرق در حوضهٔ او
Чаҳ ҳавзӣ , равшании офтобаш
چه حوضی، روشنی آفتابش
Гулобӣ дар арақи устодаи обаш
گلابی در عرق اِستاده آبش
Бҳрсўии чамани оби равон буд
بهرسوی چمن آب روان بود
Раёҳини чамани сероб азон буд
ریاحین چمن سیراب ازان بود
Кашида сари басар дар сарви озод
کشیده سر بسر در سرو آزاد
Бибаста раҳи бзири беду шамшод
ببسته ره بزیر بید و شمشاد
Ҳамеи чандон ки болои чаман буд
همی چندان که بالای چمن بود
Чанору сарву беду норван буд
چنار و سرو و بید و نارون بود
Чунон пурбор будӣ шохсорон
چنان پربار بودی شاخساران
Ки биравӣ баста будӣ роҳи борон
که بروی بسته بودی راه باران
зи баси чустии шохи дили гузиниш
ز بس چستی شاخ دل گزینش
Надидӣ осмон рӯй заминаш
ندیدی آسمان روی زمینش
Канори чўиборши сабзи хат буд
کنار چویبارش سبز خط بود
Миён ӯ басии тоўсу бт буд
میان او بسی طاوس و بط بود
Бпиши боғи қасрӣ чун биҳиштӣ
بپیش باغ قصری چون بهشتی
зи нуқраи хиштӣ аз зрнизи хиштӣ
ز نقره خشتی از زرنیز خشتی
Ниҳодаи тахти зарринаши з ҳар сӯй
نهاده تخت زرّینش ز هر سوی
Бигард ҳавзу айвон рӯй дар рӯй
بگرد حوض و ایوان روی در روی
зи сад дар ҷомаи гӯногӯни Фгндаҳ
ز صد در جامه گوناگون فگنده
Бисот аз атласу аксўни Фгндаҳ
بساط از اطلس و اکسون فگنده
з ҳар дар сохтаи чандон таҷаммул
ز هر در ساخته چندان تجمّل
Ки натавон кард шарҳи он таҷаммул
که نتوان کرد شرح آن تجمّل
Сарое буд айвон баркашида
سرایی بود ایوان برکشیده
Сар ӯ то бкиўон баркашида
سر او تا بکیوان برکشیده
Бпиш дараш аз фирӯза , Тахтӣ
بپیش درش از فیروزه، تختی
Мурассаъ карда аз ёқӯти лухтӣ
مرصّع کرده از یاقوت لختی
Мушаббаки қуббаи заррини воло
مشبّک قبّهٔ زرّین والا
Ки машк реза боридӣ зи боло
که مشک ریزه باریدی ز بالا
Баҳри соъати нисор машк кардӣ
بهر ساعت نثار مشک کردی
На зон будӣ казон хуй хушк кардӣ
نه زان بودی کزان خوی خشک کردی
Канорашро хароҷи ҳафт иқлӣм
کنارش را خراج هفت اقلیم
Майонаш хиштӣ аз зари хиштӣ аз сим
میانش خشتی از زر خشتی از سیم
На чандон фаршу бистар буду ҷома
نه چندان فرش و بستر بود و جامه
Ки шарҳаш нақш донад кард хома
که شرحش نقش داند کرد خامه
Сарое чун нгорстони чин буд
سرایی چون نگارستان چین بود
Сарои гули зи баҳри хилвати ин буд
سرای گل ز بهر خلوت این بود
Нишаста гул чу моҳӣ бар сари тахт
نشسته گل چو ماهی بر سر تخت
Ситодаи моҳрӯён дар бар тахт
ستاده ماهرویان در بر تخت
Яке тоҷи мурассаъ бар сар ӯ
یکی تاج مرصّع بر سر او
Яке дебои азрақ дар бар ӯ
یکی دیبای ازرق در بر او
Ҳазорон сарв бар пои истода
هزاران سرو بر پای ایستاده
Хирад бар пои эшон сари ниҳода
خرد بر پای ایشان سر نهاده
Ҷаҳони ростии бозлФшони печ
جهان راستی بازلفشان پیچ
Ҷаҳони ҷодуӣ бо чашмашони ҳеҷ
جهان جادویی با چشمشان هیچ
Ниқоб аз шармашон афганда бар моҳ
نقاب از شرمشان افگنده بر ماه
Шукр аз лаълашони афтода дар роҳ
شکر از لعلشان افتاده در راه
Ҳама дар пеши гул бар пои монда
همه در پیش گل بر پای مانده
Бидида рӯй гул бар ҷои монда
بدیده روی گل بر جای مانده
Шабонгоҳӣ даромад шоҳзода
شبانگاهی درآمد شاهزاده
Бглрх гуфт ҳин эй моҳи зода
بگلرخ گفت هین ای ماه زاده
Меӣ дар даҳ ки фардо ҳаст наврӯз
میی در ده که فردا هست نوروز
Бибояд сохтани ҷашнии дили афрӯз
بباید ساختن جشنی دل افروز
Кунун бории биё то имшабии хуш
کنون باری بیا تا امشبی خوش
Баҳам ҷашнӣ бисозем эй париваш
بهم جشنی بسازیم ای پریوش
Ҳама рӯй замин об зулоласт
همه روی زمین آب زلالست
Ҳама рӯй ҳаво бод шимоласт
همه روی هوا باد شمالست
Биравӣ дашти аФгни дидае дӯст
بروی دشت افگن دیده ای دوست
Ки мағзи писта берун омад аз пӯст
که مغز پسته بیرون آمد از پوست
зи санги хораи оташи ҷусти берун
ز سنگ خاره آتش جست بیرون
Сар кҳсор шуд аз лолаи пурхӯн
سر کهسار شد از لاله پرخون
Ҷаҳон тозааст ва айём баҳораст
جهان تازهست و ایام بهارست
Самоъии хуш шаробӣ хушгувораст
سماعی خوش شرابی خوشگوارست
Дарин мавсим тамошо ногузираст
درین موسم تماشا ناگزیرست
Ки бо зории мурғ овоз зераст
که با زاری مرغ آواز زیرست
Дарин буданд бо ҳам он ду сармаст
درین بودند با هم آن دو سرمست
Ки рӯз аз шаби гурезони рахт бар баст
که روز از شب گریزان رخت بر بست
Фурӯд омад шаҳи хуршед ногоҳ
فرود آمد شه خورشید ناگاه
зи пушти нуқраи хинги чарх баргоҳ
ز پشت نقره خنگ چرخ برگاه
Шаҳи зарринаи рухи фарзинаи рафтор
شه زرّینه رخ فرزینه رفتار
Пиёда шуд зи аспи пели кирдор
پیاده شد ز اسپ پیل کردار
зи чархи васмаи рангу нил андӯд
ز چرخ وسمه رنگ و نیل اندود
Чу абрӯии маи нав рӯй бинмуд
چو ابروی مه نو روی بنمود
Сияҳи пӯшони шаб лашкар кашида
سیه پوشان شب لشکر کشیده
зи моҳӣ то Бамаи сар бар кашида
ز ماهی تا بمه سر بر کشیده
БрФтни рӯз шабдизӣ намӯда
برفتن روز شبدیزی نموده
Гузаштаи рӯзу шаб тезӣ намӯда
گذشته روز و شب تیزی نموده