Шабии хуштар зи наврӯзи ҷавонӣ
شبی خوشتر ز نوروز جوانی
Май софӣ чу оби зиндагонӣ
می صافی چو آب زندگانی
Гулу хусрави фитода ҳар ду сармаст
گل و خسرو فتاده هر دو سرمست
Бикаш оварда пойу зулф дар даст
بکش آورده پای و زلف در دست
Сияҳи пӯшидаи зулфи шбрўгл
سیه پوشیده زلف شبروگل
Шудаи шаби ҳамчуи рӯз аз партави гул
شده شب همچو روز از پرتو گل
Рух чун рӯзи он дар шаби афрӯз
رخ چون روز آن دُرّ شب افروز
Шаби торик равшан карда чун рӯз
شب تاریک روشن کرده چون روز
Замин аз буии мӯяши машки хӯрда
زمین از بوی مویش مشک خورده
Шукр бо қанд ӯ лаб хушк карда
شکر با قند او لب خشک کرده
Бхўзстони шукр аз ханда ӯ
بخوزستان شکر از خندهٔ او
Тбрзд дар сипоҳони банда ӯ
تبرزد در سپاهان بندهٔ او
Гули серобаш оташ даргирифта
گل سیرابش آتش درگرفته
Лабаши хандону зулфаши баргирифта
لبش خندان و زلفش برگرفته
Ҷаҳонии дили фитодаи хирқа ӯ
جهانی دل فتاده خرقه او
Хирад дар гӯш карда ҳалқа ӯ
خرد در گوش کرده حلقه او
Чу сарвии моҳи глрхи сари Фгндаҳ
چو سروی ماه گلرخ سر فگنده
Маӣ дар сар , сиррӣ дар брФгндаҳ
مهی در سر، سری در برفگنده
Сари зулфаши зи машк тар зада об
سر زلفش ز مشک تر زده آب
зи тоб рӯй гул гашта сияҳи тоб
ز تاب روی گل گشته سیه تاب
Қадаҳ дар ҳалқ гул гашта шафақи рез
قدح در حلق گل گشته شفق ریز
Шудаи гул чун қадаҳи азмии арақи рез
شده گل چون قدح ازمی عرق ریز
Чу глрхи бурқаъ аз рух барграфтӣ
چو گلرخ برقع از رخ برگرفتی
зи хиҷлати боғ , зорӣ дар гирифтӣ
ز خجلت باغ، زاری در گرفتی
Вагар шеъри сияҳ бар сари Фгндӣ
وگر شعر سیه بر سر فگندی
Мау хуршедро дрсри Фгндӣ
مه و خورشید را درسر فگندی
Вагар он нозанин бо ҷом будӣ
وگر آن نازنین با جام بودی
Бгрдўн бар , нафири ом будӣ
بگردون بر،نفیر عام بودی
Шукр аз лаъли гул дар юзагар буд
شکر از لعل گل در یوزه گر بود
Бунафшаи хирқаи пӯши он шукр буд
بنفشه خرقه پوش آن شکر بود
Замии ранги рухи он моҳ метофт
زمی رنگ رخ آن ماه میتافت
Бетонҳоеи ҳама бар шоҳ метофт
بتنهایی همه بر شاه میتافت
Чу бархест аз нишаст маснади он моҳ
چو برخاست از نشست مسند آن ماه
Дил хилват нишин бархест аз роҳ
دل خلوت نشین برخاست از راه
Гули сармаст чун бархест аз ҷой
گل سرمست چون برخاست از جای
Шаҳаш гуфт аўФтодми масти дрпоӣ
شهش گفت اوفتادم مست درپای
Чу бархезӣ ту , биншинад саломат
چو برخیزی تو، بنشیند سلامت
Чу биншинӣ ту , бархезад қиёмат
چو بنشینی تو، برخیزد قیامت
Дили хусрави бхўни пайвастаи тест
دل خسرو بخون پیوستهٔ تست
Азонми ҳамчуи хӯни дили бастаи тест
ازانم همچو خون دل بستهٔ تست
Як имшаби даҳ бадасти худ шаробам
یک امشب ده بدست خود شرابم
Каз ободии ҳасанати баси харобам
کز آبادی حسنت بس خرابم
Ҳавои даст ёзӣ дорам имшаб
هوای دست یازی دارم امشب
Сргрдн фарозӣ дорам имшаб
سرگردن فرازی دارم امشب
Ду зулф чун ду ҳиндӯии зираи пӯш
دو زلف چون دو هندوی زره پوش
Манеҳ дар трктозӣ бар сари дӯш
منه در ترکتازی بر سر دوش
Дамӣ бо ман май гулранг дар каш
دمی با من می گلرنگ در کش
Мабош эй симбр чун зулфи саркаш
مباش ای سیمبر چون زلف سرکش
Бигуфт ин вази лаълаши глшкри сохт
بگفت این وز لعلش گلشکر ساخت
Ду дасти хеш дар гардиши камари сохт
دو دست خویش در گردش کمر ساخت
зи рашки шаҳ фиғон бархест аз моҳ
ز رشک شه فغان برخاست از ماه
Ки шоҳид буд шоҳиди бозии шоҳ
که شاهد بود شاهد بازی شاه
Гултар ҳиндӯӣ зулфаш бибозӣ
گل تر هندوی زلفش ببازی
Даровардаи бадасти трктозӣ
درآورده بدست ترکتازی
Гуҳар бар нтъу рух бар шаҳи Фгндаҳ
گهر بر نطع و رخ بر شه فگنده
Шукри бргли қсб бар маи Фгндаҳ
شکر برگل قصب بر مه فگنده
Меӣ бастади зи дасти шоҳи глрўӣ
میی بستد ز دست شاه گلروی
Меӣ чун рӯй ӯ гулрангу глбўӣ
میی چون روی او گلرنگ و گلبوی
Шукр мерехт , нозӣ талх мекард
شکر میریخت، نازی تلخ میکرد
Бширинии шаробӣ талх мехӯрд
بشیرینی شرابی تلخ میخورد
Бшкри шери рузро бӯса медод
بشکّر شیر رز را بوسه میداد
Бҷръаҳи хокро санбуса медод
بجرعه خاک را سنبوسه میداد
Забон бикшод хусрави шоҳи сармаст
زبان بگشاد خسرو شاه سرمست
Бгл гуфт эй зи мастии рафта аз даст
بگل گفت ای ز مستی رفته از دست
Чу ту мастии зи лаб май даҳ бмстон
چو تو مستی ز لب می ده بمستان
Дамӣ биншин ки дар хобанд мисатон
دمی بنشین که در خوابند مستان
Ки хоҳад ёфтан зин ба замонӣ
که خواهد یافتن زین به زمانی
Сари сар даҳ бидиҳ дар даҳ замонӣ
سر سَر دِه بده در ده زمانی
Макун дили нохуш аз қлошии мо
مکن دل ناخوش از قلّاشی ما
Дамӣ хуш бош , дар хуш бошӣ мо
دمی خوش باش،در خوش باشی ما
Бзорӣ месарояд мурғи шабгир
بزاری میسراید مرغ شبگیر
Биор эй мурғи заррини нолаи зер
بیار ای مرغ زرّین نالهٔزیر
Чу глрхи посух шаҳ ёфт бурҷаст
چو گلرخ پاسخ شه یافت برجست
Бхдмти пеш шаҳ шуд бода барадаст
بخدمت پیش شه شد باده بردست
зи қадаши срўбн тшўир мехӯрд
ز قدّش سروبن تشویر میخورد
зи чашмаши наргистар тир мехӯрд
ز چشمش نرگس تر تیر میخورد
Чу сарв озод кард қади аўбўд
چو سرو آزاد کرد قدّ اوبود
Мақар омад бпиши қад ӯ зуд
مقر آمد بپیش قدّ او زود
Фишонон остин мешуд бар шоҳ
فشانان آستین میشد بر شاه
Гиребонаши гирифтаи домнмоаҳ
گریبانش گرفته دامنماه
Бмшкини зулф рӯй ҳазраташ рафт
بمشکین زلف روی حضرتش رفت
Мборкбоди ид ъшртш гуфт
مبارکباد عید عشرتش گفت
Шаҳу гули монда бо ҳам ҳар ду танҳо
شه و گل مانده با هم هر دو تنها
Бмстии гоми зани гирди чаманҳо
بمستی گام زن گرد چمنها
Машом аз буи май пар машк карда
مشام از بوی می پر مشک کرده
Бабўса ҳар ду лабтар хушк карда
ببوسه هر دو لب تر خشک کرده
з май бихўди дили хунхораи гул
ز می بیخود دل خونخوارهٔگل
Фурӯзони оташ аз рухсораи гул
فروزان آتش از رخسارهٔ گل
Чу шуд аз май гули лаълаш дар оташ
چو شد از می گل لعلش در آتش
з мешуд гуфтае наълаши дротш
ز می شد گفتهیی نعلش درآتش
зи шавқи сурхии рухсораи моҳ
ز شوق سرخی رخسارهٔ ماه
Сияҳ шуд дидаи хунхораи шоҳ
سیه شد دیدهٔخونخوارهٔ شاه
Бар гул рафт шаҳи дастии бадал бар
بر گل رفت شه دستی بدل بر
Ки то бо гул кунад дастии бгл дар
که تا با گل کند دستی بگل در
Гулаш гуфт эй дигар раҳ гашта бедод
گلش گفت ای دگر ره گشته بیداد
Маро аз дасти бедоди ту фарёд
مرا از دست بیداد تو فریاد
Туро бар ман чу ҳосил боқӣӣ нест
ترا بر من چو حاصل باقیی نیست
Бигир ин май ки чун гул соқе нест
بگیر این می که چون گل ساقیی نیست
Дигар раҳ бозам оварадӣ итобӣ
دگر ره بازم آوردی عتابی
Нмондти гўиёи боқии ҳисобӣ
نماندت گوییا باقی حسابی
зи чашмати мастам ва аз бодаи ҳам маст
ز چشمت مستم و از باده هم مست
Бидор охири азин масти дижами даст
بدار آخر ازین مست دژم دست
Дили глрхи зи наргиси пораи дорӣ
دل گلرخ ز نرگس پاره داری
Ки ту худ наргиси ин кораи дорӣ
که تو خود نرگس این کاره داری
Хаттӣ чун машки анбари ноки дорӣ
خطی چون مشک عنبر ناک داری
Сухан чун заҳру лаби тирёки дорӣ
سخن چون زهر و لب تریاک داری
Макун чандини бшҳўти майл , ҳоле
مکن چندین بشهوت میل، حالی
Ки шаҳват бугзарад чун сайл , ҳоле
که شهوت بگذرد چون سیل، حالی
Азон чизе ки як дам беш набӯд
ازان چیزی که یک دم بیش نبود
Агар нӯшӣ буд ҷуз неш набӯд
اگر نوشی بود جز نیش نبود
Раҳо кун шаҳвати андари завқи мастӣ
رها کن شهوت اندر ذوق مستی
Замонии даври шӯ аз ҳарчӣ ҳастӣ
زمانی دور شو از هرچه هستی
Чу гаштии маст , бо гул кун дамии гашт
چو گشتی مست، با گل کن دمی گشت
Бигард мФрши зангори гавани дашт
بگرد مفرش زنگار گون دشت
зи олами дилхушии дории ҷаҳонӣ
ز عالم دلخوشی داری جهانی
Чу гул хуш бош аз олами замонӣ
چو گل خوش باش از عالم زمانی
Шаҳ аз гуфтори гул аз даст шуд маст
شه از گفتار گل از دست شد مست
з по афтод маст ва рафт аз даст
ز پا افتاد مست و رفت از دست
Дилаш биҳуш шуд аз хоби нӯшин
دلش بیهوش شد از خواب نوشین
Ки дил пурҷӯш дошт азтоби дӯшин
که دل پرجوش داشت ازتاب دوشین
Чу Тифли субҳ бар рӯй замона
چو طفل صبح بر روی زمانه
Барандохт аз даҳани ширшбонаҳ
برانداخت از دهن شیرشبانه
Чу Тифлони даст аз бар танг бикшод
چو طفلان دست از بر تنگ بگشاد
Ҷалил аз чеҳра гулранг бикшод
جُلیل از چهرهٔ گلرنگ بگشاد
Сар аз гаҳвораи гардун бадар кард
سر از گهوارهٔ گردون بدر کرد
Бихандеду ҷаҳонии пар шукр кард
بخندید و جهانی پر شکر کرد
Чу тоўси арӯси Хизри хзро
چو طاوس عروس خضر خضرا
Илм зад бар сари ин чатри мино
علم زد بر سر این چتر مینا
Бромд аз ҳамл чун чатри зарбафт
برامد از حمل چون چتر زربفت
Ҷаҳонро соли сими афшон басар рафт
جهان را سال سیم افشان بسر رفت
Чу ин тоўси заррин дар ҳамл шуд
چو این طاوس زرّین در حمل شد
Замона бо зари рукнӣ бадал шуд
زمانه با زر رکنی بدل شد
Ҳамаи кҳсорҳо аз лола ҷӯшед
همه کهسارها از لاله جوشید
Ҳамаи саҳрои зи сабзаи ҳалаи пӯшед
همه صحرا ز سبزه حلّه پوشید
Ту гуфтӣ зарраи зарраи хоки саҳро
تو گفتی ذرّه ذرّه خاک صحرا
Наҳуфт аз сабзаи зери гирди хзро
نهفت از سبزه زیر گرد خضرا
Ҳаворо оби Хизр аз сар даромад
هوا را آب خضر از سر درآمد
Заминро ганҷи қорун бо саромад
زمین را گنج قارون با سرآمد
Чаман аз дасти гул паймона мехӯрд
چمن از دست گل پیمانه میخورد
Сабо ҳар шохро сар , шона мекард
صبا هر شاخ را سر، شانه میکرد
Канори ҷӯй аз сабзаи сипари баст
کنار جوی از سبزه سپر بست
Миёни кӯҳ аз лола камарбаст
میان کوه از لاله کمربست
Чаман гуфтӣ дабиристон ҳаме дошт
چمن گفتی دبیرستان همی داشت
Ки чандини Тифл дар бустон ҳаме дошт
که چندین طفل در بستان همی داشت
Ҳазорон гул чу Тифлони нўшкФтаҳ
هزاران گل چو طفلان نوشکفته
зи барги сабз , лавҳӣ бар гирифта
ز برگ سبز، لوحی بر گرفته
Сабо чун ҷилваашон додӣ бсдрўҳ
صبا چون جلوهشان دادی بصدروح
Наҳодӣ ҳар яке ангушт бар лавҳ
نهادی هر یکی انگشت بر لوح
Ҷаҳони перона сар гуфтӣ ҷавон шуд
جهان پیرانه سر گفتی جوان شد
Замин аз сабза ҳамчун осмон шуд
زمین از سبزه همچون آسمان شد
Ҳазорон лаъибати зангори ҷома
هزاران لعبت زنگار جامه
Шуданд аз шохҳо парон чу нома
شدند از شاخها پرّان چو نامه
Ҳазорон турфаи ҷодӯии киришма
هزاران طرفه جادوی کرشمه
Шудаи шинобгр бар рӯй чашма
شده شینابگر بر روی چشمه
Ҳазорон тези чашм серума карда
هزاران تیز چشم سرمه کرده
Бурун меомаданд аз зери парда
برون میآمدند از زیر پرده
Ҳазорон Тифли хиради ширхора
هزاران طفل خرد شیرخواره
Бароваранд сар аз гоҳўораҳ
برآورند سر از گاهواره
Бзории андалеб аз гули схнҷўӣ
بزاری عندلیب از گل سخنجوی
Гул аз гаҳвора чун исои сухангӯӣ
گل از گهواره چون عیسی سخنگوی
зи шохи сарви тӯтии шкрхўор
ز شاخ سرو طوطی شکرخوار
Баровардаи фиғон аз шкрёр
برآورده فغان از شکریار
Чаман аз ҳар тараф чун нахли бандон
چمن از هر طرف چون نخل بندان
Намӯда лаъибатони оби дандон
نموده لعبتان آب دندان
Чамани мрўоҳаҳи соз аз пари тоўс
چمن مرواحه ساز از پرّ طاوس
Шудаи рӯҳи сабо чун рӯҳи маҳбӯс
شده روح صبا چون روح محبوس
Чаман аз дасти гули сари ҷӯши хӯрда
چمن از دست گل سر جوش خورده
Мусаттаҳи ҳалқаҳо дар гӯш карда
مسطّح حلقهها در گوش کرده
Ба дами машшотаи боди саҳаргоҳ
به دم مشّاطهٔ باد سحرگاه
Зада бар наварӯсони чамани роҳ
زده بر نوعروسان چمن راه
Сабои тунд дар олами дамида
صبای تند در عالم دمیده
Ҷалили сабзи гул , дар ҳам дарида
جُلیل سبز گل، در هم دریده
Се лаб карда ду лаби хандони бикбор
سه لب کرده دو لب خندان بیکبار
Лаби кишту лаби ҷӯйу лаби ёр
لب کشت و لب جوی و لب یار
Ҷаҳони ҷонФрўзи афрӯхтаи шамъ
جهان جانفروز افروخته شمع
Биҳиштии ҳалаи пӯш аз ҳар сӯеи ҷамъ
بهشتی حلّه پوش از هر سویی جمع
Чу сунбули хокро занҷири мӯе
چو سنبل خاک را زنجیر مویی
Чу сӯсани боғро озодаи рӯе
چو سوسن باغ را آزاده رویی
з рӯй кӯҳи лолаи ханҷари афроз
ز روی کوه لاله خنجر افراز
зи ҷурми абри жола новак андоз
ز جرم ابر ژاله ناوک انداز
Бунафшаи хирқаи фирӯза дар бар
بنفشه خرقهٔفیروزه در بر
Гули зарди афсари зари бФт бар сар
گل زرد افسر زر بفت بر سر
Бунафша ҷилва карда пари тоўс
بنفشه جلوه کرده پرّ طاوس
Шукуфа дар нисор ва дар замини бӯс
شکوفه در نثار و در زمین بوس
Бунафшаи сари гарон аз баси харобӣ
بنفشه سر گران از بس خرابی
Кашида лола дар хорои итобӣ
کشیده لاله در خارا عتابی
Бунафшаи Тифл буд аз нотавонӣ
بنفشه طفل بود از ناتوانی
Вале номади азуи ранги ҷавонӣ
ولی نامد ازو رنگ جوانی
Бунафша бар мисоли хирқаи пӯшон
بنفشه بر مثال خرقه پوشان
Сроўрдаҳи бзонў чун хамӯшон
سرآورده بزانو چون خموشان
Бунафшаи хирқаи мипўшди бтомот
بنفشه خرقه میپوشد بطامات
Вале нилӯфараст аҳли каромот
ولی نیلوفرست اهل کرامات
Ки нилӯфар чу нилии пӯши асҳоб
که نیلوفر چو نیلی پوش اصحاب
Саҷҷодаи бозоФгндсти броб
سجاده بازافگندست برآب
Чу об аз боди наврӯзӣ гиреҳ ёфт
چو آب از باد نوروزی گره یافت
з рӯй об , нилӯфар зира ёфт
ز روی آب، نیلوفر زره یافت
Чу хуршедаши бтФт ва тоб афганд
چو خورشیدش بتفت و تاب افگند
Зираи бардошти сипар бар об афганд
زره برداشت سپر بر آب افگند
Бромди арғавон ҳамчун тбрхўн
برامد ارغوان همچون تبرخون
Фурӯ мерехт гуфтӣ аз ҷигар , хӯн
فرو میریخت گفتی از جگر، خون
Саросари перҳан дар хӯн кашида
سراسر پیرهن در خون کشیده
Забонҳо аз қафо берун кашида
زبانها از قفا بیرون کشیده
Таниш дар дом , коФўрнҳонӣ
تنش در دام، کافورنهانی
Шуда чун пунба , мӯяш дар ҷавонӣ
شده چون پنبه، مویش در جوانی
Чаҳ , каз рӯзи ҷавонӣ пер мезод
چه، کز روز جوانی پیر میزاد
Вале каши абрҳри дами ширмидод
ولی کش ابرهر دم شیرمیداد
Чу чашми чашмаҳо гриндаҳ шуд боз
چو چشم چشمهها گرینده شد باز
Даҳони ёсамин аз ханда шуд боз
دهان یاسمین از خنده شد باز
Чу шуд хандон , падед омад забонаш
چو شد خندان، پدید آمد زبانش
Забон бикшод ва пайдо шуд даҳонаш
زبان بگشاد و پیدا شد دهانش
Бромди лола ҳамчун авду миҷмар
برامد لاله همچون عود و مجمر
Буруни оташ , даруни авди мънбр
برون آتش، درون عود معنبر
Басони шуълаи оташ бар афрӯхт
بسان شعلهٔآتش بر افروخت
Барон оташи дилаш чун авд месӯхт
بران آتش دلش چون عود میسوخت
Даромад пои кӯбони булбули маст
درآمد پای کوبان بلبل مست
Ки гул дрҷлўаҳ меояд бсди даст
که گل درجلوه میآید بصد دست
Чу булбул бар сари гули навҳа гар шуд
چو بلبل بر سر گل نوحه گر شد
Гул аз пайкон бурун омад сипар шуд
گل از پیکان برون آمد سپر شد
Ҳаме каз маҳди зангорӣ ҷудо шуд
همی کز مهد زنگاری جدا شد
Бики шабнами кулоҳ ӯ қабо шуд
بیک شبنم کلاه او قبا شد
Гули нозук чу дар даст сабо монад
گل نازک چو در دست صبا ماند
Барои дафъ ӯ бар худ дуо хонд
برای دفع او بر خود دعا خواند
Чўгл хондӣ дъобстон шунидӣ
چوگل خواندی دعابستان شنیدی
Сабои аздми дуоро дар дамидӣ
صبا ازدم دعا را در دمیدی
Чўшди пайкони гул аз хӯни дил , пар
چوشد پیکان گل از خون دل، پر
Кафи абраш нисорӣ кард аз дар
کف ابرش نثاری کرد از دُر
Чу дар бастад , намӯд аз кафи зари зард
چو دُر بستد، نمود از کف زر زرد
Бамурд боғбон гуфт аз сари дард
بمرد باغبان گفت از سر درد
Ки зари бустон ва дар аз нотавонӣ
که زر بستان و دُر از ناتوانی
Марои як ҳафтаи даҳ охир амоне
مرا یک هفته ده آخر امانی
Бохри мард , он дарави зари сов
بآخر مرد، آن دُرّو زر ساو
На зари бастад на додаш ҳафтаеи дов
نه زر بستد نه دادش هفتهیی داو
Чу гул дар бор кам умрӣ фитодӣ
چو گل در بار کم عمری فتادی
Бзории бонг бар қамарӣ фитодӣ
بزاری بانگ بر قمری فتادی
зи гули қамарии хуши алҳон ҳаме хонд
ز گل قمری خوش الحان همی خواند
Ҳамаи шаби қу алқуръон ҳаме хонд
همه شب ق و القرآن همی خواند
Чу мўсиқори дарс ошиқон гуфт
چو موسیقار درس عاشقان گفت
Чу Мӯсои булбул ошиқ барошуфт
چو موسی بلبل عاشق برآشفت
зи мастии тўФ дар гулзор мекард
ز مستی طوف در گلزار میکرد
Ҳамаи шаби он сабақ такрор мекард
همه شب آن سبق تکرار میکرد
Забон бикшод чун Довӯди булбул
زبان بگشاد چون داود بلبل
Збўри ишқи худ , мехонд бар гул
زبور عشق خود، میخواند بر گل
Чу гул аз сад забон такбир гуфтӣ
چو گل از صد زبان تکبیر گفتی
зи гулбуни фохта тафсир гуфтӣ
ز گلبن فاخته تفسیر گفتی
Ҳамаи шаб фохта мегуфт ёҳӣ
همه شب فاخته میگفت یاحی
Ман аз сари шохи тӯбои дўртокӣ
من از سر شاخ طوبی دورتاکی
Чўсор аз сарв гуфтӣ саргузаштӣ
چوسار از سرو گفتی سرگذشتی
Срири наъраи зан аз сари гузаштӣ
صریر نعره زن از سر گذشتی
Чу як булбули зи шох овоз додӣ
چو یک بلبل ز شاخ آواز دادی
Дигар булбули ҷавобаши боздодӣ
دگر بلبل جوابش بازدادی
Бнъраҳи булбулон дурдона сифтанд
بنعره بلبلان دُردانه سفتند
Ҳамаи шаб то буруз афсона гуфтанд
همه شب تا بروز افسانه گفتند
зи як як шохи бонг чанг бархест
ز یک یک شاخ بانگ چنگ برخاست
Ҳазорон мурғ рангоранг бархест
هزاران مرغ رنگارنگ برخاست
Надонам то крои боғии чунон буд
ندانم تا کرا باغی چنان بود
Вагар буд ончунон бар осмон буд
وگر بود آنچنان بر آسمان بود