Дромдокдшии дӯшиза ногоҳ
درآمداِکدشی دوشیزه ناگاه
Парешон карда машки тоза бар моҳ
پریشان کرده مشک تازه بر ماه
Нигории дастёраши шӯхи дида
نگاری دستیارش شوخ دیده
Хати сарсабзаш аз гул бар дамида
خط سرسبزش از گل بر دمیده
Хаттӣ оварда бар лаъли шкрхоӣ
خطی آورده بر لعل شکرخای
Гули гирди Рахшро хор дар пой
گل گرد رخش را خار در پای
Бути гулранги роҳ хоркаш зад
بُت گلرنگ راه خارکش زد
Бнўки хорроҳии сахт хуш зад
بنوک خارراهی سخت خوش زد
зи захмаи оби зар берун чиконед
ز زخمه آب زر بیرون چکانید
зи дили захми забонаш хӯн чиконед
ز دل زخم زبانش خون چکانید
Баҳри захмӣ ки ӯ бар равад мезад
بهر زخمی که او بر رود میزد
Маи нурои кулӯх амрўд мезад
مه نورا کلوخ امرود میزد
Чу бар зад даст бар сари ҷодӯӣ ро
چو بر زد دست بر سر جادوی را
Басари рафтанди роҳи роҳўӣ ро
بسر رفتند راه راهوی را
Азон раҳи дили чунон аз роҳ мешуд
ازان ره دل چنان از راه میشد
Ки раҳ бар раҳравон кӯтоҳ мешуд
که ره بر رهروان کوتاه میشد
зи хушии ҷони сӯфии хирқаи каш буд
ز خوشی جان صوفی خرقه کش بود
Ки авди он шукри лаби сахти хуш буд
که عود آن شکر لب سخت خوش بود
Шукри лаби авд чун оташи ҳамязд
شکر لب عود چون آتش همیزد
Шукр мерехт волҳқи хуш ҳаме зад
شکر میریخت والحق خوش همی زد
Бхўшии шеъри шукр бор мегуфт
بخوشی شعر شکّر بار میگفت
Бмстии ин ғазалро зор мегуфт
بمستی این غزل را زار میگفت
Мхсб эй соқӣ ва дар даҳ шаробӣ
مخسب ای ساقی و در ده شرابی
зи ҷомӣ бар лаби ҷонами зани обӣ
ز جامی بر لب جانم زن آبی
Равон кун об бар оби равони зуд
روان کن آب بر آب روان زود
Ки олами гӯйӣ аз сари навҷавон буд
که عالم گویی از سر نوجوان بود
Чу рух дар хок хоҳад рехт чун гул
چو رخ در خاک خواهد ریخت چون گل
Май гулранги даҳ брбонги булбул
می گلرنگ ده بربانگ بلبل
Басии гул бар дамади дил чок карда
بسی گل بر دمد دل چاک کرده
Ту рӯй ҳамчуи гул дар хок карда
تو روی همچو گل در خاک کرده
Меӣ дар даҳ ки имшаб ним мастем
میی در ده که امشب نیم مستیم
Ки мо аз баҳр рафтани омдстим
که ما از بهر رفتن آمدستیم
Чу вақти субҳдами як ҷом хӯрдем
چو وقت صبحدم یک جام خوردیم
Бамӣ бар субҳ бешак шом хӯрдем
بمی بر صبح بی شک شام خوردیم
Биор эй сабзи хати як ҷоми глбўӣ
بیار ای سبز خط یک جام گلبوی
Ки пайдо шуд хати сабз аз лаби ҷӯй
که پیدا شد خط سبز از لب جوی
Чу оби Хизри дарҷоам май мост
چو آب خضر درجام می ماست
Куҷо мейремгар марг аз паии мост
کجا میریم گر مرگ از پی ماست
Чаҳ мегӯйӣ бирез аз дидаи ҷӯӣ
چه میگویی بریز از دیده جویی
Ки дай рафту з фардо нест бӯе
که دی رفت و ز فردا نیست بویی
Дамӣ бархез ин афтодагӣ чист
دمی برخیز این افتادگی چیست
Басар шуд умри ин астодгӣ чист
بسر شد عمر این استادگی چیست
Бирав дарёб имрӯзӣ ки дорӣ
برو دریاب امروزی که داری
Хушӣ месоз бо сӯзӣ ки дорӣ
خوشی میساز با سوزی که داری
Ғанимати гири ин икдм ки ҳастат
غنیمت گیر این یکدم که هستت
Бғорт карда ин сад ғам ки ҳастат
بغارت کرده این صد غم که هستت
Чу аз худ метавон растани бикдм
چو از خود میتوان رستن بیکدم
Наярзад шодии олами бики ғам
نیرزد شادی عالم بیک غم
Чу ҷӯй хӯн бихоҳад рехти айём
چو جوی خون بخواهد ریخت ایام
Май чун хӯни даҳ эй дилҷӯй аз ҷом
می چون خون ده ای دلجوی از جام
Хушии имрӯз , худ фардо чаҳ ҷӯӣ
خوشی امروز، خود فردا چه جویی
Дамӣ дар шӯри шӯ , савдо чаҳ ҷӯӣ
دمی در شور شو، سودا چه جویی
Раги андӯҳро аз айш пай кун
رگ اندوه را از عیش پی کن
Бшодӣ май хур ва май нӯш ҳай кун
بشادی می خور و می نوش هی کن
Шикам дар на шикамро бор бурдор
شکم در نه شکم را بار بردار
Макун ҷону бетони дастии басари ор
مکن جان و بتن دستی بسر آر
Чўкори ин ҷаҳон дар дасти дорӣ
چوکار این جهان در دست داری
Зиёни всўд ва нест ва ҳаст дорӣ
زیان وسود و نیست و هست داری
Бирав ё тавба кун ё тавба башикан
برو یا توبه کن یا توبه بشکن
Чаҳ бошӣ дар миён , на мард ва на зан
چه باشی در میان، نه مرد و نه زن
Чу хусрави ин сухан бишунид аз сӯз
چو خسرو این سخن بشنید از سوز
Бздики наъра ва гуфт эй дили афрӯз
بزدیک نعره و گفت ای دل افروز
Агарчӣ бас броҳт мезанӣ ту
اگرچه بس براحت میزنی تو
Намакро бар ҷароҳат мезанӣ ту
نمک را بر جراحت میزنی تو
Бирез оби рзоздст эй призод
بریز آب رزازدست ای پریزاد
Ки ҳаргизи захма дастат марезод
که هرگز زخمهٔ دستت مریزاد
Ҳазорон ашк ғалтон гашта дар хӯн
هزاران اشک غلتان گشته در خون
зи чашми ним мисатони рехти берун
ز چشم نیم مستان ریخت بیرون
Буқати субҳ , мисатони шабона
بوقت صبح، مستان شبانه
Бароварданд шурии ошиқона
برآوردند شوری عاشقانه
Бигард шоҳи хусрави субҳи хезон
بگرد شاه خسرو صبح خیزان
Бсҳни боғи рафтанди ашки резон
بصحن باغ رفتند اشک ریزان
Ҳамаи махмур ва май дар сари фитода
همه مخمور و می در سر فتاده
Қадаҳ дар дасту сар дар брФтодаҳ
قدح در دست و سر در برفتاده
зи оҳи сарди мисатони тнки дил
ز آه سرد مستان تُنک دل
Пиёла то қиёмат шуд хунаки дил
پیاله تا قیامت شد خنک دل
Чу пеш ҳавз бинишастанд мисатон
چو پیش حوض بنشستند مستان
Баромад аз ҳазор оўоздстон
برآمد از هزار آوازدستان
зи иксўи шамъҳо бар об метофт
ز یکسو شمعها بر آب میتافت
зи иксўӣ дигар маҳтоб метофт
ز یکسوی دگر مهتاب میتافت
зи як сӯи чангу не дар ҷӯш омад
ز یک سو چنگ و نی در جوش آمد
зи як сӯи бонг нўшонўш омад
ز یک سو بانگ نوشانوش آمد
зи иксўи авд бар миҷмари ҳамеи сӯхт
ز یکسو عود بر مجمر همی سوخت
зи иксўи ҷону дил дар бар ҳамеи сӯхт
ز یکسو جان و دل در بر همی سوخت
зи иксўи буи май олами гирифта
ز یکسو بوی می عالم گرفته
зи иксў рӯй гули шабнами гирифта
ز یکسو روی گل شبنم گرفته
зи як сӯи моҳрӯёни истода
ز یک سو ماهرویان ایستاده
зи иксўи машки мӯёни истода
ز یکسو مشک مویان ایستاده
зи як сӯи мутрибони барбати гирифта
ز یک سو مطربان بربط گرفته
зи иксўи нўхтони сари хати гирифта
ز یکسو نوخطان سر خط گرفته
Ҷаҳонӣ чун биҳишту ҳуру соқӣ
جهانی چون بهشت و حور و ساقی
Набӯд аз ҳеҷ навъе ҳеҷ боқӣ
نبود از هیچ نوعی هیچ باقی
Самоъу мастӣу ишқу ҷавонӣ
سماع و مستی و عشق و جوانی
Гули сад баргу овози ағонӣ
گل صد برگ و آواز اغانی
Майу оби равону нури маҳтоб
می و آب روان و نور مهتاب
Самоъи булбулону шамъи хуши тоб
سماع بلبلان و شمع خوش تاب
Рухи ҳур ва навой субҳгоҳӣ
رخ حور و نوای صبحگاهی
Ҳама чун ҷамъ шуд дигар чаҳ хоҳӣ
همه چون جمع شد دیگر چه خواهی
Чу даврӣ чанд гардон шуд фалаки вор
چو دوری چند گردان شد فلک وار
Баромади нола аз мисатони бикбор
برآمد ناله از مستان بیکبار
зи як як раги ғарив аз чанг бархест
ز یک یک رگ غریو از چنگ برخاست
Дили пуртак бсд фарсанг бархест
دل پرتک بصد فرسنگ برخاست
Бути барбари раҳи барбар ҳаме зад
بت بربر ره بربر همی زد
Ғазал мегуфту роҳитар ҳаме зад
غزل میگفت و راهی تر همی زد
Аз он тар зад ки роҳӣ дошт ҳамвор
از آن تر زد که راهی داشت هموار
Ва ё на оби дасташ буд дар кор
و یا نه آب دستش بود در کار
Чунон зад он тиҳӣ дар пеши асҳоб
چنان زد آن تهی در پیش اصحاب
Каз оби дасти дасташи гашти партоб
کز آب دست دستش گشت پرتاب
Прирх бар бришм қавл мезад
پریرخ بر بریشم قول میزد
Бришми наъра лоҳўл мезад
بریشم نعرهٔ لاحول میزد
зи мастии як нафаси булбули нмихФт
ز مستی یک نفس بلبل نمیخفت
Тариқи хоркаш бо гул ҳаме гуфт
طریق خارکش با گل همی گفت
Хирад бо бода пштопшт мерафт
خرد با باده پشتاپشت میرفت
Дил аз синаи басар ангушт мерафт
دل از سینه بسر انگشت میرفت
Чу он мҳпораҳи захма соз ме кард
چو آن مهپاره زخمه ساز می کرد
Ситора бар фалак парвоз мекард
ستاره بر فلک پرواز میکرد
Чу роҳ трзнд равад се то равад
چو راه ترزند رود سه تا رود
Фурӯд оянд мурғон аз ҳавои зуд
فرود آیند مرغان از هوا زود
Чўнўри шамъу овози наво буд
چونور شمع و آواز نوا بود
Ҳамаи маҷлиси пар аз нуру сафо буд
همه مجلس پر از نور و صفا بود
зи фари шамъ рӯй дӯст метофт
ز فرّ شمع روی دوست میتافت
ЗтФи бодаи дил дар пӯст метофт
زتفّ باده دل در پوست میتافت
Фурӯғи шамъу овози Ирам буд
فروغ شمع و آواز ارم بود
Бутии баси хуш май лаълаши карам буд
بتی بس خوش می لعلش کرم بود
Майтар бар тиҳии дастон ҳаме зад
می تر بر تهی دستان همی زد
Бришми бонги брмстон ҳаме зад
بریشم بانگ برمستان همی زد
Дар он маҷлиси ҳамаи дил беҳама буд
در آن مجلس همه دل بی همه بود
Ки нӯши оби замзами замзама буд
که نوش آب زمزم زمزمه بود
Нигории арғавони руху ағўони соз
نگاری ارغوان رخ و اغوان ساز
Боситодӣ ағонӣ кард оғоз
باستادی اغانی کرد آغاز
Бпиши шоҳ , роҳи чанги бардошт
بپیش شاه، راه چنگ برداشت
Бароаи ин ғазали оҳанги бардошт
براه این غزل آهنگ برداشت