Яке сӯрат даромад моҳи пайкар
یکی صورت درآمد ماه پیکر
Ниҳодаи ҳамчуи гардуни пой бар сар
نهاده همچو گردون پای بر سر
Рухӣ монанди моҳ осмон дошт
رخی مانند ماه آسمان داشت
Валек аз панҷ моҳ нўФғон дошт
ولیک از پنج ماه نوفغان داشت
Тапонча бар рух чун моҳ мехӯрд
تپانچه بر رخ چون ماه میخورد
Чунон каз дарди он фарёд мекард
چنان کز درد آن فریاد میکرد
Чунон метофт рӯйиш аз буруни даст
چنان میتافت رویش از برون دست
Ки аз чустии бчнбр май буруни ҷуст
که از چستی بچنبر می برون جست
Чу овозаши бчнбр ҷон баровард
چو آوازش بچنبر جان برآورد
Сар бисёр кас дар чанбар оварад
سر بسیار کس در چنبر آورد
Чу гардуни чанбарии гашти ошкора
چو گردون چنبری گشت آشکاره
Ҷлоҷли чанбараш ҳамчун ситора
جلاجل چنبرش همچون ستاره
Се чизи мухталиф ӯро тан омад
سه چیز مختلف او را تن آمد
зи ҳайвони внбот ва маъдан омад
ز حیوان ونبات و معدن آمد
Ду рӯйу чори гӯшаш буду срнаҳ
دو روی و چار گوشش بود و سرنه
Басӣ зад ҳалқа аз ҳар сӯйу дрнаҳ
بسی زد حلقه از هر سوی و درنه
Чу май бнўохт аз меҳри дилаши дӯст
چو می بنواخت از مهر دلش دوست
Азон шодии нмигнҷид дар пӯст
ازان شادی نمیگنجید در پوست
Агарчӣ дид рӯй дӯсти берун
اگرچه دید روی دوست بیرون
Наомад пеш ӯ аз пӯсти берун
نیامد پیش او از پوست بیرون
Агарчӣ пӯст аз оҳӯ раседаш
اگرچه پوست از آهو رسیدش
Вале широФгнӣ некӯ раседаш
ولی شیرافگنی نیکو رسیدش
Чу он бепоу сари бардошти овоз
چو آن بی پا و سر برداشت آواز
Нмидонсти кас аз пой , сар , боз
نمیدانست کس از پای، سر، باز
Чу овози хушаш биҳуш медошт
چو آواز خوشش بیهوش میداشت
Хуши овозии худро гӯш медошт
خوش آوازی خود را گوش میداشت
Баҳри пардаи раҳаши пайваста будӣ
بهر پرده رهش پیوسته بودی
Влкини парда ӯ баста будӣ
ولکین پردهٔ او بسته بودی
Нигории моҳрӯӣ аз парда бархест
نگاری ماهروی از پرده برخاست
Бузади он кўжро дар пардаи рост
بزد آن کوژ را در پردهٔ راست