Чу худ бар лавҳи зангорӣ қалам зад

چو خود بر لوح زنگاری قلم زد

Сипар буду зтиғи худ илм зад

سپر بود و زتیغ خود علم زد

Даромад пайки пеши шоҳи ҳоле

درآمد پیک پیش شاه حالی

Бидод он номаро дар ҷои холӣ

بداد آن نامه را در جای خالی

Чу шоҳи он номаро бархонад яксар

چو شاه آن نامه را برخواند یکسر

Дилаши ошуфтаи гашт аз шоҳи қайсар

دلش آشفته گشت از شاه قیصر

Шаҳи олии сифатро бехирад хонд

شه عالی صفت را بی خرد خواند

Бхўории пайкро аз пеш худ ронад

بخواری پیک را از پیش خود راند

Базӯдӣ раҳ бурид он пайки хуши рӯ

بزودی ره برید آن پیک خوش رو

Даромад ҳамчуи бодии пеши хусрав

درآمد همچو بادی پیش خسرو

зи бедодии он шоҳаш хабар кард

ز بیدادی آن شاهش خبر کرد

Шаҳ аз хашмаши ҷаҳониро ҳашар кард

شه از خشمش جهانی را حشر کرد

На чандон халқ гирд оварад қайсар

نه چندان خلق گرد آورد قیصر

Ки чандон халқ , бошад рӯзи маҳшар

که چندان خلق، باشد روز محشر

Ҳамаи саҳроу дашт аз мрдпргшт

همه صحرا و دشت از مردپرگشت

Наёфт аз халқи сӯзани ҷой дар дашт

نیافت از خلق سوزن جای در دشت

зи регу барг , лашкарро адад беш

ز ریگ و برگ، لشکر را عدد بیش

з ҳар сӯйяш ҳар соъати мадад беш

ز هر سوییش هر ساعت مدد بیش

зи чарх ар сӯзан исо фитодӣ

ز چرخ ار سوزن عیسی فتادی

Надонам то заминаш роҳ додӣ

ندانم تا زمینش راه دادی