Ҷаҳони маърифати дарёии ирфон

جهان معرفت دریای عرفان

Амӣралмуъминӣни Усмони ъФон

امیرالمؤمنین عثمان عفّان

Ҳёбҳристи кўрои пов сар нест

حیابحریست کورا پاو سر نیست

Вале даравӣ ба ҷузи Усмон гуҳар нест

ولی دروی به جز عثمان گهر نیست

Касе дар суҳбати қуръон ҳамеша

کسی در صحبت قرآن همیشه

Ҳаё чун набӯдаш пайвастаи пеша

حیا چون نبودش پیوسته پیشه

Дилаш дар илму тақвои олимии пок

دلش در علم و تقوی عالمی پاک

Набироу набиро ҳамдамии пок

نبی را و ُنبی را همدمی پاک

Никуӣ бо паямбар беадад кард

نکویی با پیمبر بی عدد کرد

Басӣ дар соъаҳи алъсрш мадад кард

بسی در ساعة العسرش مدد کرد

Бдомодии паямбар бар гузидаш

بدامادی پیمبر بر گزیدش

Макун радаш чу пайғамбар гузидаш

مکن ردّش چو پیغمبر گزیدش

Чу ӯ мақбули қуръон ва расӯласт

چو او مقبول قرآن و رسولست

Туро гар нест мағзат бар фузуласт

ترا گر نیست مغزت بر فضولست

Чунон он гавҳари покаш сафо дошт

چنان آن گوهر پاکش صفا داشت

Ки дар дарёии қуръон ошно дошт

که در دریای قرآن آشنا داشت

Дили покаш чу ҷони пок дар бохт

دل پاکش چو جان پاک در باخت

Бпокӣ бо каломи пок дар сохт

بپاکی با کلام پاک در ساخت

Баҳри ҳарфӣ ки аз қуръони бхўондӣ

بهر حرفی که از قرآن بخواندی

зи сараши сдўрқ аз ҷони бхўондӣ

ز سرّش صدورق از جان بخواندی

Вале то як варақ аз ҷон гирифтӣ

ولی تا یک ورق از جان گرفتی

Ҷаҳонии илм аз ҷонон гирифтӣ

جهانی علم از جانان گرفتی

Бмънии ҳарф ӯ будӣ ҷаҳонӣ

بمعنی حرف او بودی جهانی

зи коф ва навен турои ин баси нишоне

ز کاف و نون ترا این بس نشانی

Ҷаҳонӣ чун заҳри ҳарфӣ дарун дошт

جهانی چون زهر حرفی درون داشت

Бибин то вусъати ҷон чанд ва чун дошт

ببین تا وسعت جان چند و چون داشت

зи як як нуқтаи қуръони чунон буд

ز یک یک نقطهٔ قرآن چنان بود

Ки нуқтаи нуқтаи чашмаш хӯн фишон буд

که نقطه نقطه چشمش خون فشان بود

з ҳар нуқта ки дар асрор мегашт

ز هر نقطه که در اسرار میگشت

Бигард нуқта чун паргор мегашт

بگرد نقطه چون پرگار میگشت

Чу Усмон кард он бунёди оғоз

چو عثمان کرد آن بنیاد آغاز

Савоб ҷумла мегардад бадви боз

ثواب جمله میگردد بدو باز