Сипеҳри маърифати хуршеди анвар
سپهر معرفت خورشید انور
Амӣралмуъминӣни каррори сафдар
امیرالمؤمنین کرّار صفدر
Эмоми мутлақи арбоби бениш
امام مطلق ارباب بینش
Бадонаши офтоби офариниш
بدانش آفتاب آفرینش
Чу ӯ шер ҳақ омад доғ ҳақ дошт
چو او شیر حق آمد داغ حق داشت
Бамурдӣу ҷавонмардӣ сабақ дошт
بمردی و جوانمردی سبق داشت
Асад чун хона хуршед бошад
اسد چون خانهٔ خورشید باشد
Алии колшмси азу ҷовид бошад
علی کالشمس ازو جاوید باشد
Чу асли аҳл байт афтод ҳайдар
چو اصل اهل بیت افتاد حیدر
Балӣ боист шаҳри илми родр
بلی بایست شهر علم رادر
Чу шаҳри илми дайн пайғамбар омад
چو شهر علم دین پیغمبر آمد
Агар бобӣаст онро ҳайдар омад
اگر بابیست آن را حیدر آمد
Чу байт офтоб зулҷалоласт
چو بیت آفتاب ذوالجلالست
Гараш шери худо хуоне ҳалоласт
گرش شیر خدا خوانی حلالست
Чунин гуфт ӯ ки дар дайни ҳақи таъолӣ
چنین گفت او که در دین حق تعالی
Маро додаст дар илми он камолӣ
مرا دادست در علم آن کمالی
Ки грдрбоءи бисмии аллоҳи зи асрор
که گردرباء بسم اللّه ز اسرار
Кунам тзиФ беш аз даҳ штрўор
کنم تضیف بیش از ده شتروار
Баҳри ҳарф аз каломи сонеъи пок
بهر حرف از کلام صانع پاک
Кунам ҳар дами ҳазорон маънии идрок
کنم هر دم هزاران معنی ادراک
Чу дунёро талоқӣ дод ҷонаш
چو دنیا را طلاقی داد جانش
Магар ангуштарӣ монад аз онаш
مگر انگشتری ماند از آنش
Худовандаши яке соил фиристод
خداوندش یکی سایل فرستاد
Ки омад дар намозаши пеш , устод
که آمد در نمازش پیش، استاد
Ки дар дайни ту дунё банд ҷонаст
که در دین تو دنیا بند جانست
Ту майдонӣ ки ин хотам аз онаст
تو میدانی که این خاتم از آنست
Чу шуд зини сари олии сарфароз ӯ
چو شد زین سرّ عالی سرفراز او
Бсоил дод хотам дар намоз ӯ
بسایل داد خاتم در نماز او
Намозашро чу хотам дар нагунҷед
نمازش را چو خاتم در نگنجید
Биҷузи ҳақи зарраеи ҳам дрнгнҷид
بجز حق ذرّهیی هم درنگنجید
Намозаш чун ҳузурӣ муътабар дошт
نمازش چون حضوری معتبر داشت
Кӣ аз пайкони бурун кардан хабар дошт
کی از پیکان برون کردن خبر داشت
Касе кӯ дар ҳақиқат ташна ҷонаст
کسی کو در حقیقت تشنه جانست
Ки куллӣ сайр аз кор ҷаҳонаст
که کلّی سیر از کار جهانست
Агар обяш мебояд ки ҷон хӯрд
اگر آبیش میباید که جان خورد
зи дасти соқии кавсар тавон хӯрд
ز دست ساقی کوثر توان خورد
Азизии кӯи ду чашми роҳ байн дошт
عزیزی کو دو چشم راه بین داشت
Се рӯҳи азчорёр ростин дошт
سه روح ازچاریار راستین داشت
Туро аз заҳри бидъат гар газандаст
ترا از زهر بدعت گر گزندست
Ҳамин трёқ арбъ сӯдмандаст
همین تریاق اربع سودمندست