Чу бигузаштанд азон дарёии хунхор

چو بگذشتند ازان دریای خونخوار

Яке кӯҳ баланд омад падедор

یکی کوه بلند آمد پدیدار

Яке ҳсни рухомин бар сари кӯҳ

یکی حصن رخامین بر سر کوه

Дарахтон гашта гирди ҳсни анбӯҳ

درختان گشته گرد حصن انبوه

Барон ҳсни қавӣ бар рафт хусрав

بران حصن قوی بر رفت خسرو

Ҷавонмардонаш дар пай гашта пас рӯ

جوانمردانش در پی گشته پس رو

Бпиши он сФҳиӣ медид аз давр

بپیش آن صفّهیی میدید از دور

Ки чун шамъии фурӯзон буд аз нур

که چون شمعی فروزان بود از نور

Бисоти сафаи дўху бӯрё буд

بساط صفّه دوخ و بوریا بود

Дарон мҳробгаҳи перии ду то буд

دران محرابگه پیری دو تا بود

Чу мурғии барсар кӯҳӣ нишаста

چو مرغی برسر کوهی نشسته

з ҳар шодӣу андӯҳии брстаҳ

ز هر شادی و اندوهی برسته

Бпиши кирдигори устода бар пой

بپیش کردگار استاده بر پای

Ниҳодаи даст бар ҳам чашм бар ҷой

نهاده دست بر هم چشم بر جای

Бихуфта гурбае бар ҷом . пер

بخفته گربهیی بر جام. پیر

зи сар то пой ӯ монандаи шер

ز سر تا پای او مانندهٔ شیر

Чу кас ҳамдам набӯдаш зодмизод

چو کس همدم نبودش زادمیزاد

Бар худ гурбаеро ҳамдамӣ дод

بر خود گربهیی را همدمی داد

Агар ҳастӣ ту шери пардаи роз

اگر هستی تو شیر پردهٔ راز

Бабр аз одамӣ бо гурбаеи соз

ببُر از آدمی با گربهیی ساز

Ки аз мардум агарчӣ хеш бошад

که از مردم اگرچه خویش باشد

Вафои гурбау саг беш бошад

وفای گربه و سگ بیش باشد

Таваққуф кард шаҳ то пери дмсоз

توّقف کرد شه تا پیر دمساز

Бипардохт ва саломаш кард оғоз

بپرداخت و سلامش کرد آغاز

Забон бикшод пери кори дида

زبان بگشاد پیر کار دیده

Бадв гуфт эй басии тимори дида

بدو گفت ای بسی تیمار دیده

Бирав биншин чаҳ мегардӣ ҷаҳонӣ

برو بنشین چه میگردی جهانی

Ки ҷамъият басӣ гардад замонӣ

که جمعیت بسی گردد زمانی

Чўҳмдм нест ту ҳамдам наёбӣ

چوهمدم نیست تو همدم نیابی

Ки чун муҳаррами Не муҳаррам наёбӣ

که چون محرم نیی محرم نیابی

Бетонҳоеи басар бар рӯзгорӣ

بتنهایی بسر بر روزگاری

Ки танҳои турои беҳтари зи ёрӣ

که تنهایی ترا بهتر ز یاری

Басии ман гирди олам бар давидам

بسی من گرد عالم بر دویدم

Биҷустам оқибат ҳамдам надидам

بجستم عاقبت همدم ندیدم

зи ноаҳлон фурӯ хӯрдам ҳамаи умр

ز نااهلان فرو خوردم همه عمر

зи ҳақи аҳлӣ талаб кардам ҳамаи умр

ز حق اهلی طلب کردم همه عمر

Агарчӣ дар ҷаҳон дидам басӣ ро

اگرچه در جهان دیدم بسی را

Надидам ҳеҷ аҳлят касе ро

ندیدم هیچ اهلیت کسی را

Чаро дар ҳалқа мардум нишинам

چرا در حلقهٔ مردم نشینم

Ки ҷуз дар дида , мардуми минбинм

که جز در دیده، مردم مینبینم

Агарчӣ як ҷӯами берун шӯй нест

اگرچه یک جوم بیرون شوی نیست

Ҳамаи офоқ дар чашмам ҷӯй нест

همه آفاق در چشمم جوی نیست

Магари девори ман кӯтоҳтар буд

مگر دیوار من کوتاه تر بود

Ки дар маликам на девори вена дар буд

که در ملکم نه دیوار ونه در بود

Кунун умрӣаст тодри гӯша танҳо

کنون عمریست تادر گوشه تنها

Бадал бо хеш мегӯям суханҳо

بدل با خویش میگویم سخنها

Чаҳ гӯям , бо ки гӯям , чанд гӯям

چه گویم، با که گویم، چند گویم

Чу чизе гум накардам , чанд ҷӯям

چو چیزی گم نکردم، چند جویم

Дарин зиндони кофари кеши ғаддор

درین زندان کافر کیش غدار

зи ҳайрати кофарии миордми бор

ز حیرت کافری میآردم بار

Нмидонми кӣм ё аз куҷоем

نمیدانم کیم یا از کجایم

Чаҳ мисозм , зи ҷону з тан ҷудоем

چه میسازم، ز جان و ز تن جدایم

Дарин гирдоб агар уфтии дамии ту

درین گرداب اگر افتی دمی تو

зи ман саргаштатар гардии ҳамеи ту

ز من سرگشته تر گردی همی تو

Чўхсрўи перро медид ҳушёр

چوخسرو پیر را میدید هشیار

з ҳар навъе саволаш кард бисёр

ز هر نوعی سؤالش کرد بسیار

Валек он перро дар ҳеҷ бобӣ

ولیک آن پیر را در هیچ بابی

Нашуд пӯшида бар хотир , ҷавобӣ

نشد پوشیده بر خاطر، جوابی

Ба хусрав гуфт кам дидам ҷавонӣ

به خسرو گفت کم دیدم جوانی

зи ту ширини забонтар дар ҷаҳонӣ

ز تو شیرین زبان تر در جهانی

На дардонаши туро монанда дидам

نه دردانش ترا ماننده دیدم

На мислати дараҷаон донанда дидам

نه مثلت درجهان داننده دیدم

Биҳамдиллоҳ намардум ногаҳони ман

بحمداللّه نمردم ناگهان من

Бидидам зиндаеро дар ҷаҳони ман

بدیدم زندهیی را در جهان من