Бохри хусрав аз ваии раҳи нишони хост

بآخر خسرو از وی ره نشان خواست

Видоъаш кард ва мешуд бар нишони рост

وداعش کرد و میشد بر نشان راست

Чу алқсаҳ аз онҷои дркшиднд

چو القصه از آنجا درکشیدند

Бкўаҳу обу ҷсрӣ дар расиданд

بکوه و آب و جسری در رسیدند

Диҳии хуш буд саҳроу сари кӯҳ

دهی خوش بود صحرا و سر کوه

Диҳии пари неъмату халқии бонбўаҳ

دهی پر نعمت و خلقی بانبوه

Сӯй даҳ рафт бо ёрони баҳами шоҳ

سوی ده رفت با یاران بهم شاه

Бхўост аз аҳли даҳ як марди ҳамроҳ

بخواست از اهل ده یک مرد همراه

Ки то раҳбар буд дар роҳ ӯ ро

که تا رهبر بود در راه او را

Кунад аз неку бади огоҳ ӯ ро

کند از نیک و بد آگاه او را

Чу хуршеди Асияи санги зарандуд

چو خورشید آسیا سنگ زراندود

зи зери Осиё чарх бинмуд

ز زیر آسیای چرخ بنمود

Ҳазорон дона дошт он тўтёи ранг

هزاران دانه داشت آن توتیا رنگ

Бикбор ос кард он Асияи санг

بیکبار آس کرد آن آسیا سنگ

Сипедӣ рӯз майдонӣ чротоФт

سپیدی روز میدانی چراتافت

Ки рӯй рӯзи гирд Асия ёфт

که روی روز گرد آسیا یافت

Бохри шаҳриёри вҷмъи ёрон

بآخر شهریار وجمع یاران

Равони гаштанд чун аз меғи борон

روان گشتند چون از میغ باران

Чу рӯзи дигари он айвон на тоқ

چو روز دیگر آن ایوان نه طاق

Мунаввар шуд зи нури шамъи офоқ

منور شد ز نور شمع آفاق