Имомии кӯи имоматро ҳасан буд

امامی کو امامت را حسن بود

Ҳасан омад ки ҷумлаи ҳасани занн буд

حسن آمد که جمله حسن ظن بود

Ҳамаи ҳасану ҳамаи халқу ҳамаи ҳалам

همه حسن و همه خلق و همه حلم

Ҳамаи лутфу ҳамаи ҷӯаду ҳамаи илм

همه لطف و همه جود و همه علم

Зҷўдши ҳафт дарё ҳашт омад

زجودش هفت دریا هشت آمد

зи шавқаш на фалак дар гашт омад

ز شوقش نه فلک در گشت آمد

Се нури баси қавиро чорам ӯ буд

سه نور بس قوی را چارم او بود

Барои он ҳамаи чизаши накӯ буд

برای آن همه چیزش نکو بود

Мураббаъ зон се омад ҷавҳар ӯ

مربع زان سه آمد جوهر او

Мусалласи ду мусанно дар бар ӯ

مثلث دو مثنّی در بر او

Чу ду мироси мишкӣн зон се тан дошт

چو دو میراث مشکین زان سه تن داشت

Чу ҷон дар бар азу бо хештан дошт

چو جان در بر ازو با خویشتن داشت

Дили пари нур ӯ дарёии дайн буд

دل پر نور او دریای دین بود

Ду мӯӣ ӯ ду шасти анбарин буд

دو موی او دو شست عنبرین بود

Чу дар дарё фиканд он шаст дар роҳ

چو در دریا فکند آن شست در راه

Бишуст афтод аз моҳяш то моҳ

بشست افتاد از ماهیش تا ماه

Рухӣ чун рӯзу зулфии ҳамчу шаб дошт

رخی چون روز و زلفی همچو شب داشت

Касе кон ҳар ду дид алҳақ аҷаб дошт

کسی کان هر دو دید الحق عجب داشت

Чу оҳ аз дил баровардӣ бағам дар

چو آه از دل برآوردی بغم در

Дар афтодӣ шабу рӯзаши баҳам дар

در افتادی شب و روزش بهم در

Шаб аз мӯии сиёҳаш тира гашта

شب از موی سیاهش تیره گشته

зи рӯйиши моҳи равшан хира гашта

ز رویش ماه روشن خیره گشته

Лабаши қоими мақоми ҳавзи кавсар

لبش قایم مقام حوض کوثر

Ки будӣ чашмаи нӯши паямбар

که بودی چشمهٔ نوش پیمبر

Чунон нӯшии бзҳр олӯда карданд

چنان نوشی بزهر آلوده کردند

Ҷигари пари хӯни дилаш полуда карданд

جگر پر خون دلش پالوده کردند

зи заҳраш чун ҷигар шуд пораи пора

ز زهرش چون جگر شد پاره پاره

зи ғуссаи гашти хунини санги хора

ز غصّه گشت خونین سنگ خاره

Дил хасмаш нашуд аз хӯни ҷигари ранг

دل خصمش نشد از خون جگر رنگ

Вале аз дард ӯ хӯн шуд дили санг

ولی از درد او خون شد دل سنگ