Ало эй мӯии мишкӣни ранги охир

الا ای موی مشکین رنگ آخر

Шудам мӯеи ним аз санги охир

شدم مویی نیم از سنگ آخر

Ало эй мшкмўӣ афтодаам ман

الا ای مشکموی افتاده‌ام من

Чу мӯии ту ба рӯй афтодаам ман

چو موی تو به روی افتاده‌ام من

Манам чун мӯии ту дар чин нишаста

منم چون موی تو در چین نشسته

Ту дар рӯмии камар бар мӯии баста

تو در رومی کمر بر موی بسته

Чу мӯегар расм эй дӯст бо ту

چو مویی گر رسم ای دوست با تو

Бурун оем чу мӯӣ аз пӯст бо ту

برون آیم چو موی از پوست با تو

Чўмўит мшкбор омад сафар кун

چومویت مشکبار آمد سفر کن

Саҳаргаҳ бар сбомўиӣ гузар кун

سحرگه بر صبامویی گذر کن

Марои мӯеи зи ҳоли худ хабари даҳ

مرا مویی ز حال خود خبر ده

зи мӯяти муждаи боди сҳрдаҳ

ز مویت مژدهٔ باد سحرده

Маро аз худ сар мӯе кун огоҳ

مرا از خود سر مویی کن آگاه

Ки чун мӯии туами афтода дар роҳ

که چون موی توام افتاده در راه

Бичишам омад сари мӯеи фироқам

بچشم آمد سر مویی فراقم

Чу мӯии абрӯят , пайвастаи тоқам

چو موی ابرویت، پیوسته طاقم

Чу мӯем , дар ғами он мӯии мишкӣн

چو مویم، در غم آن موی مشکین

Бмўиӣ дар нмёиди турои ин

بمویی در نمیاید ترا این

Чу мӯӣ аз ман бпшти афтодаеи боз

چو موی از من بپشت افتادهیی باز

Макун ин саркашӣ чун мӯяти оғоз

مکن این سرکشی چون مویت آغاز

Агар як мӯии ту байнами зи сӯе

اگر یک موی تو بینم ز سویی

Басари пеши ту бозоим чу мӯе

بسر پیش تو بازآیم چو مویی

Агар як мӯӣ баргӯем зи дардам

اگر یک موی برگویم ز دردم

Чу мӯе дар рибоед боди сардам

چو مویی در رباید باد سردم

Чу мӯе зон бчшмт дар ниёем

چو مویی زان بچشمت در نیایم

Ки дар чашми ту мӯе менамоям

که در چشم تو مویی مینمایم

Чу мӯеи гаштам ва чаҳ ҷои мўист

چو مویی گشتم و چه جای مویست

Ки аз мӯе камам инро чаҳ рӯйаст

که از مویی کمم این را چه رویست

Танам гарчи чу мӯе менамояд

تنم گرچه چو مویی مینماید

Вале бо ту бмўиии дрнёид

ولی با تو بمویی درنیاید

Чу мӯе шуд тани ман аз нзорӣ

چو مویی شد تن من از نزاری

Бмўиии минёбм аз ту ёрӣ

بمویی مینیابم از تو یاری

Бмўиигар з ту ёрем будӣ

بمویی گر ز تو یاریم بودی

Чу мӯят кӣ нигунсорем будӣ

چو مویت کی نگونساریم بودی

Бмўиии дили даҳ ин бихўиштн ро

بمویی دل ده این بیخویشتن را

Ки қӯт бошад аз мӯеи расан ро

که قوّت باشد از مویی رسن را

Агар бошӣ бмўиии дастгирам

اگر باشی بمویی دستگیرم

Буруни оре чу мӯе аз хамирам

برون آری چو مویی از خمیرم

Чу мӯии ту ба по афтодаам паст

چو موی تو به پا افتاده‌ام پست

Сар мӯе сазадгар бар наҳй даст

سر مویی سزد گر بر نهی دست

Манам мӯеи бкўҳии ғами гирифтор

منم مویی بکوهی غم گرفتار

Чунин мӯеи нигари зери чунон бор

چنین مویی نگر زیر چنان بار

Чу мӯят кӣ бтў хоҳам расӣдан

چو مویت کی بتو خواهم رسیدن

Ки мӯеи кӯҳ натавонад кашӣдан

که مویی کوه نتواند کشیدن

зи борикӣ , бмўиӣ нест зӯрам

ز باریکی، بمویی نیست زورم

Ки ман мӯеи миёни баста , чу мӯрам

که من مویی میان بسته، چو مورم

Раҳи ишқ ту борӣкаст чун мӯӣ

ره عشق تو باریکست چون موی

Чу мӯе , ман бмўиии крдҳом рӯй

چو مویی، من بمویی کردهام روی

зи ту мӯе нахоҳам гашти огоҳ

ز تو مویی نخواهم گشت آگاه

Чигуна мӯии брмўиии баради роҳ

چگونه موی برمویی برد راه

Бмўиӣ гар бабандӣ бндбндм

بمویی گر ببندی بندبندم

Ним қодир ки мӯеи бркшндм

نیم قادر که مویی برکشندم

Тани мангар на кам аз мӯӣ будӣ

تن من گر نه کم از موی بودی

Марои неруии мӯе рӯй будӣ

مرا نیروی مویی روی بودی

Чу мӯе шуд танам аз нотавонӣ

چو مویی شد تنم از ناتوانی

Турои зини мӯӣ кӣ бошад нишоне

ترا زین موی کی باشد نشانی

Сари мӯе агар дар шонаи дорӣ

سر مویی اگر در شانه داری

Ман он мӯем ки дорӣ ё надорӣ

من آن مویم که داری یا نداری

Чу мӯеи крдҳоми битўи тан аз ту

چو مویی کردهام بیتو تن از تو

Чу мӯии ту шикан дорам ман аз ту

چو موی تو شکن دارم من از تو

Чу мӯеи саркашии пайваст бар ман

چو مویی سرکشی پیوست بر من

Фурӯи бандии бмўиии даст бар ман

فرو بندی بمویی دست بر من

Чу мӯӣ , ӣнкорро рӯе надорам

چو موی، اینکار را رویی ندارم

Ки зӯри бозуӣ мӯе надорам

که زور بازوی مویی ندارم

Бмўиии монам аз зорӣ кунун ман

بمویی مانم از زاری کنون من

Сари мӯеи з сар кардам буруни ман

سر مویی ز سر کردم برون من

Агар ман ҳамчуи мӯеи тани намоям

اگر من همچو مویی تن نمایم

Чу мӯӣ аз зери пероҳани намоям

چو موی از زیر پیراهن نمایم

Чу мӯегар бпироҳни броФтм

چو مویی گر بپیراهن برافتم

з ҳар мӯеи бсргрдни броФтм

ز هر مویی بسرگردن برافتم

Чунон зорам ки азмўиии бсд рӯй

چنان زارم که ازمویی بصد روی

Баҳри мӯе ки дорам кӣ барам буи

بهر مویی که دارم کی برم بوی

Чу мӯеи битўи зору мустамандам

چو مویی بیتو زار و مستمندم

Бтўи овехта чун мӯ бабандам

بتو آویخته چون مو ببندم

Дилам мӯе напечад аз бртў

دلم مویی نپیچد از بَرِتو

Бмўиши микшм то бар дар ту

بمویش میکشم تا بر دَرِ تو

Чу мӯии ту диламро нест дар даст

چو موی تو دلم را نیست در دست

Бмўиӣ менагардад ин дили маст

بمویی مینگردد این دل مست

Чу аз мўиисти дили шӯридаи ман

چو از موییست دل شوریدهٔ من

Чу мӯ аз сар бурун шуд дидаи ман

چو مو از سر برون شد دیدهٔ من

Агар дарбандами ореи ҳамчуи мӯят

اگر دربندم آری همچو مویت

Чу мӯеи сари нуҳум бар хоки Кувайт

چو مویی سر نهم بر خاک کویت

Чу мӯегар бабрии сар ба ҳеҷам

چو مویی گر ببرّی سر به هیچم

Чу мӯяти сари зи хат ту напечам

چو مویت سر ز خطّ تو نپیچم

Напечам сари зи мӯии ту ба сӯе

نپیچم سر ز موی تو به سویی

Ки дил овехтаст аз ту ба мӯе

که دل آویختست از تو به مویی

Агар чун мӯии сари печади дил аз ту

اگر چون موی سر پیچد دل از تو

Чу мӯяш банд ояд ҳосил аз ту

چو مویش بند آید حاصل از تو

Надорам ман чу мӯии ту сари хеш

ندارم من چو موی تو سَرِ خویش

Ки чун мӯии ту мёФтми пасу пеш

که چون موی تو میافتم پس و پیش

Агар чун мӯӣ дар тобам кунӣ ҳеҷ

اگر چون موی در تابم کنی هیچ

Напечам сар чу мӯӣ аз тоб ва аз печ

نپیچم سر چو موی از تاب و از پیچ

Чу мӯят гар дарандозӣ биравем

چو مویت گر دراندازی برویم

Ниёем бар ту берун ҳамчу мӯем

نیایم بر تو بیرون همچو مویم

Чу як мӯии туам ба аз ду олам

چو یک موی توام به از دو عالم

Наёрам дид як мӯ аз сарат кам

نیارم دید یک مو از سرت کم

Чу мӯе бар намегирӣ ба ҳеҷам

چو مویی بر نمی‌گیری به هیچم

Чигуна ҳамчуи мӯе бар ту печам

چگونه همچو مویی بر تو پیچم

?герат аз ман чу мӯе сар нагардад

گرت از من چو مویی سر نگردد

Пас аз ман бо ту мӯе дар нагардад

پس از من با تو مویی در نگردد

Ту кӣ бошӣ чу ман чун мӯӣ дар банд

تو کی باشی چو من چون موی در بند

Ки бо кас нестат чун мӯии пайванд

که با کس نیستت چون موی پیوند

Чаҳгар оеи мрочўни мӯии бинӣ

چه گر آیی مراچون موی بینی

Чу мӯии мижа бар чашмами нишинӣ

چو موی مژّه بر چشمم نشینی

Нагардад аз ту мӯе кам агар ту

نگردد از تو مویی کم اگر تو

Сар мӯе кунӣ бар ман гузари ту

سر مویی کنی بر من گذر تو

Чу мӯе дар сиёҳии мондҳоми ман

چو مویی در سیاهی ماندهام من

зи мӯии мижаи хӯни аФшондҳоми ман

ز موی مژّه خون افشاندهام من

Чу мӯии мижа сртизӣ кун охир

چو موی مژّه سرتیزی کن آخر

Бмўиии қасд хунрезӣ кун охир

بمویی قصد خونریزی کن آخر

Ҳаме хоҳам ман саргашта чун мӯӣ

همی خواهم من سرگشته چون موی

Чу мӯии мижа бо ту рӯй дар рӯй

چو موی مژّه با تو روی در روی

Гирифтаи мӯии ту масти аўФтодаҳ

گرفته موی تو مست اوفتاده

Чу мӯии мижаи лаб бар ҳам ниҳода

چو موی مژّه لب بر هم نهاده

зи дастам то бирафт он мӯӣ чун шаст

ز دستم تا برفت آن موی چون شست

Чу мӯии мижаи барҳами мизнми даст

چو موی مژّه برهم میزنم دست

Агар мӯе буд боқии зи олам

اگر مویی بود باقی ز عالم

Расем охир чу мӯии мижаи боҳам

رسیم آخر چو موی مژّه باهم

Ҳамеи бофами ҳазорон ҳила чун мӯӣ

همی بافم هزاران حیله چون موی

Магари мӯеи зи ту бнмоидм рӯй

مگر مویی ز تو بنمایدم روی

Чу мӯемгар фурӯди оре бар хеш

چو مویم گر فرود آری بر خویش

Чу мӯят бар ту андозам сари хеш

چو مویت بر تو اندازم سر خویش

Чу мӯеи пеши ту бар фарқ оем

چو مویی پیش تو بر فرق آیم

Миёни хӯн чу мӯе ғарқ оем

میان خون چو مویی غرق آیم

Манам чу мӯӣ бе он рӯй монда

منم چو موی بی آن روی مانده

Басии саргаштатар аз мӯии монда

بسی سرگشته تر از موی مانده

Чу мӯяти давр аз рӯй туами ман

چو مویت دور از روی توام من

Басари гирдонеи мӯии туами ман

بسر گردانی موی توام من

Чу мӯят то кӣ андари банди чинам

چو مویت تا کی اندر بند چینم

Чу мӯӣ хеш бинишон бар заминам

چو موی خویش بنشان بر زمینم

Агар чун мӯии гирди ту бар оем

اگر چون موی گرد تو بر آیم

Чу май аз шодии он бар сар оем

چو می از شادی آن بر سر آیم

Манам мӯе шуда аз ишқи рӯят

منم مویی شده از عشق رویت

Туе дар поем афганда чу мӯят

تویی در پایم افگنده چو مویت

Чу афгандӣ маро чун мӯӣ дар пой

چو افگندی مرا چون موی در پای

Биор он мӯӣ то бархезам аз ҷой

بیار آن موی تا برخیزم از جای

Гарми мӯии ту даст овез гардад

گرم موی تو دست آویز گردد

Чу мӯии ин хастаи дили сар тез гардад

چو موی این خسته دل سر تیز گردد

Манам як мӯӣ бо сад айши нохуш

منم یک موی با صد عیش ناخوش

зи баҳри ту баҳри мӯеи балокаш

ز بهر تو بهر مویی بلاکش

Чу мӯем бе рахти афтода дар шаст

چو مویم بی رخت افتاده در شست

Бимонада ҳамчуи мӯеи дарҳаму паст

بمانده همچو مویی درهم و پست

Танам бе рӯй ту монанди мўист

تنم بی روی تو مانند مویست

Чу мӯем битўи корам пушт рӯйаст

چو مویم بیتو کارم پشت رویست

Чу мӯеи ҳиҷрати орад рӯй бар ман

چو مویی هجرت آرد روی بر من

Ҳаме бо теғи хезади мӯӣ бар ман

همی با تیغ خیزد موی بر من

Чу аз мӯии ду тоӣ ту ҷудоем

چو از موی دو تای تو جدایم

Чу мӯяти монда бо пушти дўтоим

چو مویت مانده با پشت دوتایم

Ман чун мӯиро кас ғмхўрӣ нест

من چون موی را کس غمخوری نیست

Ғамамро ҳамчуи мӯии ту сиррӣ нест

غمم را همچو موی تو سری نیست

Сияҳи битў чу мӯем олам аз тест

سیه بیتو چو مویم عالم از تست

Баҳри мӯеи марои гӯйии ғам аз тест

بهر مویی مرا گویی غم از تست

Сари мўиисти ҷамъияти зи рӯят

سر موییست جمعیّت ز رویت

Азон битўи парешонам чу мӯят

ازان بیتو پریشانم چو مویت

Чу мӯии аФтодҳом бар рӯй пайваст

چو موی افتادهام بر روی پیوست

Ки май надиҳади марои мӯеи зи ту даст

که می ندهد مرا مویی ز تو دست

Агар мӯе шавад пероҳани ту

اگر مویی شود پیراهن تو

Надонам буд мӯе бар тани ту

ندانم بود مویی بر تن تو

Чўмўиӣ чанд гирдонеи бхўнм

چومویی چند گردانی بخونم

Ки чун мӯеи нмипрсӣ ки чунам

که چون مویی نمیپرسی که چونم

Чу мӯе то дилам бшикофтӣ ту

چو مویی تا دلم بشکافتی تو

Чу мӯии ман зи ман сар тофтӣ ту

چو موی من ز من سر تافتی تو

Тани ман ҳамчуи мӯе чанд дорӣ

تن من همچو مویی چند داری

Чу мӯем тобкӣ дар бнддорӣ

چو مویم تابکی در بندداری

Чу мӯем кардӣ ва хӯнам бихӯрадӣ

چو مویم کردی و خونم بخوردی

Валек аз ҷаври мӯе кам накардӣ

ولیک از جور مویی کم نکردی

Чу мӯе гштҳом бинмоӣ рӯе

چو مویی گشتهام بنمای رویی

Турои камтар буд ин ғами бмўиӣ

ترا کمتر بود این غم بمویی

Манам мӯеи раҳи олами гирифта

منم مویی ره عالم گرفته

Туе мӯеи зи олам кам гирифта

تویی مویی ز عالم کم گرفته

Чу бе мӯии ту эй саркаш бимонадам

چو بی موی تو ای سرکش بماندم

Чу мӯяти пой бар оташ бимонадам

چو مویت پای بر آتش بماندم

зи ман то марги мӯе дар миёнаст

ز من تا مرگ مویی در میانست

Нигаҳ кун дртнми кон мӯӣ онаст

نگه کن درتنم کان موی آنست

Агарчӣ ҳамчуи мӯеи нотавонам

اگرچه همچو مویی ناتوانم

Чу мӯии луқма бар чашмати гаронам

چو موی لقمه بر چشمت گرانم

Чу мӯии ту куҷо барсар нишинам

چو موی تو کجا برسر نشینم

Ки чун мӯем нишондӣ бар заминам

که چون مویم نشاندی بر زمینم

Маро гарчи бмўиии роҳ ҳам нест

مرا گرچه بمویی راه هم نیست

зи бедоди туами як мӯӣ кам нест

ز بیداد توام یک موی کم نیست

Бар ин бедили бмўиии хоби бастӣ

بر این بیدل بمویی خواب بستی

Чу мӯии худ вафо бар ҳам шикастӣ

چو موی خود وفا بر هم شکستی

ВФонисти азтўи мӯе рӯй ҳаргиз

وفانیست ازتو مویی روی هرگز

зи нохуни брнёиди мӯии ҳаргиз

ز ناخن برنیاید موی هرگز

ВФоноиди сари мӯеи зи сари маст

وفاناید سر مویی ز سر مست

Наёяд мӯии берун аз кафи даст

نیاید موی بیرون از کف دست

Манам мӯе ки хӯн гарем зиришкат

منم مویی که خون گریم زرشکت

Турои худ тар нашуд мӯеи зи ашкат

ترا خود تر نشد مویی ز اشکت

зи савдо пухтан ту мӯии барадам

ز سودا پختن تو موی بردم

Сар мӯе макун сафро ки мардум

سر مویی مکن صفرا که مردم

Макун бар мӯии сафро , зин чаҳ хезад

مکن بر موی صفرا، زین چه خیزد

Макун чун мӯӣ азон сафрои бирезад

مکن چون موی ازان صفرا بریزد

Шудам мӯеи мабодои кинати боман

شدم مویی مبادا کینت بامن

Ки мӯеи дрнгирди инат бо ман

که مویی درنگیرد اینت با من

ЧрогФтӣ чу мӯеи ҳеҷ ҳайчи

چراگفتی چو مویی هیچ هیچی

Чу мӯят то кӣ охири печи пайчи

چو مویت تا کی آخر پیچ پیچی

Чу мӯеи ман ним боту бзорӣ

چو مویی من نیم باتو بزاری

Чу мӯе бар заминами каши бхўорӣ

چو مویی بر زمینم کش بخواری

Чу мори мӯии печонат эй сабки рӯҳ

چو مار موی پیچانت ای سبک روح

Диламро кард аз як мӯии маҷрӯҳ

دلم را کرد از یک موی مجروح

Чу мӯеи гаштам аз ранҷи ҷароҳат

چو مویی گشتم از رنج جراحت

Чигуна мӯӣ донад ранҷу роҳат

چگونه موی داند رنج و راحت

зи ту қисмам буд мӯеи вафои бўк

ز تو قسمم بود مویی وفا بوک

Ки то дорам чу мӯии қндзти сўк

که تا دارم چو موی قندزت سوک

Агар ёбам бмўии қндзти роҳ

اگر یابم بموی قندزت راه

Хушат дар баркашам чун мӯии рӯбоҳ

خوشت در برکشم چون موی روباه

Агар чун мӯӣ шуд рӯзи сипедам

اگر چون موی شد روز سپیدم

Сари мӯе бтў монадаст умедам

سر مویی بتو ماندست امیدم

Сари ман гӯй кун эй мшкмўим

سر من گوی کن ای مشکمویم

Ки мӯяти бас буд чавгон гӯям

که مویت بس بود چوگان گویم

Агар сари дркшми зони мӯӣ дар чашм

اگر سر درکشم زآن موی در چشم

Сари ман боз бар чун мӯӣ бар чашм

سر من باز بر چون موی بر چشم

Чу ҳиҷрат кард чун мӯеи нзорм

چو هجرت کرد چون مویی نزارم

зи ту баси боди мӯеи ёдгорам

ز تو بس باد مویی یادگارم

Агар дорам бмўиии битўи рӯе

اگر دارم بمویی بیتو رویی

Ҳанузам чун ҷанб хушкаст мӯе

هنوزم چون جنب خشکست مویی

Яке кардам ду мӯяти зи арзўит

یکی کردم دو مویت ز ارزویت

Ки то бо ту яке гирдам чу мӯят

که تا با تو یکی گردم چو مویت

Чу мӯӣ овардае бо ҳеҷам охир

چو موی آوردهیی با هیچم آخر

Чу мӯии ту бтў барпечам охир

چو موی تو بتو برپیچم آخر

Агар дрчоҳму мӯии ту бар моҳ

اگر درچاهم و موی تو بر ماه

Бисмии мӯяти расан эй Юсуфи чоҳ

بسم مویت رسن ای یوسف چاه

Вагар бар моҳӣу мӯии ту брхок

وگر بر ماهی و موی تو برخاک

Баст мӯе кунад эй исои пок

بست مویی کند ای عیسی پاک

з мӯе нест гуфтани пеши азин рӯй

ز مویی نیست گفتن پیش ازین روی

Ки дртў менагирад яксар мӯӣ

که درتو مینگیرد یکسر موی

Чу як мӯем ман аз сад рӯй битў

چو یک مویم من از صد روی بیتو

Чу сафрои мишкоФми мӯии битў

چو صفرا میشکافم موی بیتو

зи ман то мӯии ту чун мӯии сртоФт

ز من تا موی تو چون موی سرتافت

Дилам дар шарҳи мӯят мӯӣ бшикофт

دلم در شرح مویت موی بشکافت

Бҳрмўиии гарм будӣ забонӣ

بهرمویی گرم بودی زبانی

Набӯдӣ ҳеҷ мӯӣ бе фиғонӣ

نبودی هیچ موی بی فغانی

Бад-ӣн ҳар байти мӯеи мишкоФм

بدین هر بیت مویی میشکافم

Ки дар ҳар байти мӯеи миббоФм

که در هر بیت مویی میببافم

Чу дар борикии як тор мӯем

چو در باریکی یک تار مویم

Сухани борӣктар аз мӯӣ гӯям

سخن باریکتر از موی گویم

Сухан меронад азмўиии бсд рӯй

سخن میراند ازمویی بصد روی

Биёгар миббинии мӯӣ дар мӯӣ

بیا گر میببینی موی در موی

Чу ман мӯе шудам дар нӯки хома

چو من مویی شدم در نوک خامه

Парешон шуд чу мӯеи хати нома

پریشان شد چو مویی خط نامه

зи ту чун нест мӯеи ҳиссаи ман

ز تو چون نیست مویی حصّهٔ من

Чу мӯии ту дарози ин қиссаи ман

چو موی تو دراز این قصّهٔ من

Сари мӯеи умедам гар набӯдӣ

سر مویی امیدم گر نبودی

Мрозони сар чу мӯии ин сар набӯдӣ

مرازان سر چو موی این سر نبودی

Дромидти танам чун мӯии пайваст

درامیدت تنم چون موی پیوست

Сари мӯе фурӯ нагузорад аз даст

سر مویی فرو نگذارد از دست

Миёни мо агар як мӯӣ монадаст

میان ما اگر یک موی ماندست

Чу мӯии ин корро сад рӯй монадаст

چو موی این کار را صد روی ماندست

Гусаста кӣ шавад ин мӯии ҳаргиз

گسسته کی شود این موی هرگز

Худ ин мӯеи ндордрўии ҳаргиз

خود این مویی نداردروی هرگز

Миёни мости мӯе дар миёна

میان ماست مویی در میانه

Миёни тести он мӯӣ эй ягона

میان تست آن موی ای یگانه

Миёни мо фалак мӯе бисанҷад

میان ما فلک مویی بسنجد

Кигар худ мӯӣ гардад дар нагунҷад

که گر خود موی گردد در نگنجد

Чу мӯяти ҳарки ӯ зер ва зибр нест

چو مویت هرکه او زیر و زبر نیست

Азин сараши сари мӯе хабар нест

ازین سرّش سر مویی خبر نیست

зи мӯе чанд гӯям беш азин низ

ز مویی چند گویم بیش ازین نیز

Ки азмўиӣ наёяд беш азин чиз

که ازمویی نیاید بیش ازین چیز

Басӣ гуфтам зи мӯии ?имаа акнӯн

بسی گفتم ز موی ایماه اکنون

Басари барадам чу мӯяти роҳ акнӯн

بسر بردم چو مویت راه اکنون

Басӣ гуфтам зи мӯии мшкборт

بسی گفتم ز موی مشکبارت

Бики як мӯӣ , сад сад ҷони нисорат

بیک یک موی، صد صد جان نثارت