Чун Муҳамади ин Нидо аз ҳақ шунид
چون محمد این ندا از حق شنید
Гуфт ҳастӣ нури ҳақ аз айн дид
گفت هستی نور حق از عین دید
эй туро ҳақ дар каломи хештан
ای تو را حق در کلام خویشتن
Хондаи сад ҷояти баноми хештан
خوانده صد جایت بنام خویشتن
эй зи ту айвони шаръи афрӯхта
ای ز تو ایوان شرع افروخته
Ҷумлаи бидъатҳо зи қаҳрати сӯхта
جمله بدعتها ز قهرت سوخته
эй зи ту роҳи тариқати ошкор
ای ز تو راه طریقت آشکار
Ваии зи ту нури ҳақиқати ошкор
وی ز تو نور حقیقت آشکار
Роҳи ту ҳар кас нарафт имони набард
راه تو هر کس نرفت ایمان نبرد
Кӯр буд ва дар раҳ шайтон бамурд
کور بود و در ره شیطان بمرد
эй ту аз меҳри ҳақиқати нури нур
ای تو از مهر حقیقت نور نور
Пеши ту равшан шудаи аҳволи сувар
پیش تو روشن شده احوال صور
эй зи ту равшан шуда рӯй замин
ای ز تو روشن شده روی زمین
Раҳнамои авлиёии роҳи байн
رهنمای اولیای راه بین
Дар ҳақиқати восили андари роҳи ҳақ
در حقیقت واصل اندر راه حق
Аз ту дар олам набарда каси сабақ
از تو در عالم نبرده کس سبق
Ҳар ки ӯ бо сари ту ҳамроз шуд
هر که او با سرّ تو همراز شد
Дар миёни ошиқон мумтоз шуд
در میان عاشقان ممتاز شد
Ҳар ки дар роҳат набошад сари бароа
هر که در راهت نباشد سر براه
Ҳаст малъуну муқаллиди рӯсиёҳ
هست ملعون و مقلّد روسیاه
Ҳар ки ӯ аз дайни ту баргашта шуд
هر که او از دین تو برگشته شد
Дар раҳи маънии мо саргашта шуд
در ره معنیّ ما سرگشته شد
Ҳар ки ӯ аз пайравят ор дошт
هر که او از پیرویت عار داشت
Дар гулистони шариъат хор кошт
در گلستان شریعت خار کاشت
Ин маъониро нагӯям ман чунин
این معانی را نگویم من چنین
Гуфт Аҳмади он набии алмрслин
گفت احمد آن نبیّ المرسلین
ё набии алмрслини аттор ро
یا نبیّ المرسلین عطّار را
Зинда дил кун вонмои асрор ро
زنده دل کن وانما اسرار را
То шавад ӯ роҳи байни шаръи ту
تا شود او راه بین شرع تو
Дар замин ҷон кунад ӯ заръи ту
در زمین جان کند او زرع تو
Ҳаст аттор аз заъифии ришта Эй
هست عطّار از ضعیفی رشتهای
Дар миёни хоку хӯни оғишта Эй
در میان خاک و خون آغشتهای
Ҳаст аттори андари ин раҳи хоки роҳ
هست عطّار اندر این ره خاک راه
Аз ту меҷӯяд з бе дайнони паноҳ
از تو میجوید ز بیدینان پناه
Ҳаст аттори ин замон бехешу кас
هست عطار این زمان بیخویش و کس
Худ туро дорад баҳри ду куну бас
خود تو را دارد بهر دو کون و بس
ё أмиролмؤмнин дастам бигир
یا أمیرالمؤمنین دستم بگیر
зи онкии султони ҷаҳонӣ эй амир
ز آنکه سلطان جهانی ای امیر
ё أмиролмؤмнин ҷонам бсухт
یا أمیرالمؤمنین جانم بسوخت
Дар миёни куфр ва имонам бсухт
در میان کفر و ایمانم بسوخت
Бо чунин ҷамъии мунофиқ чун кунам
با چنین جمعی منافق چون کنم
Ғайри меҳри ту зи дил берун кунам
غیر مهر تو ز دل بیرون کنم
ё амири ин қавм бераҳ гашта анд
یا امیر این قوم بیره گشتهاند
Аз тариқи афтода дар чаҳ гашта анд
از طریق افتاده در چه گشتهاند
ё алии ин ҷамъ мардӯд омаданд
یا علی این جمع مردود آمدند
Бар тариқи қавм намруд омаданд
بر طریق قوم نمرود آمدند
ё амири ин қавм саргардон шуданд
یا امیر این قوم سرگردان شدند
Ҳамчуи қавми лути бас биҷон шуданд
همچو قوم لوط بس بیجان شدند
ё амири ин қавм ки ме негроанд
یا امیر این قوم که مینگروند
Аз паии мурдор чун саг май раванд
از پی مردار چون سگ میروند
ё амир аз дасти ӣнон чун кунам
یا امیر از دست اینان چون کنم
Худ қабои сабрро берун кунам
خود قبای صبر را بیرون کنم
Дигарам сабрӣ намонад аз ҷаврашон
دیگرم صبری نماند از جورشان
Зулмҳо пайдо шуда дар даврашон
ظلمها پیدا شده در دورشان
Қозӣу муфтӣу аҳли эҳтисоб
قاضی و مفتی و اهل احتساب
Макрҳо варзанд ҷумла бе ҳисоб
مکرها ورزند جمله بیحساب
Зинҳор эй роҳрави зишони гурез
زینهار ای راهرو زیشان گریز
То наёбӣ ҳавли рӯзи растхез
تا نیابی هول روز رستخیز
Ҷумла бигузоранд аслу фаръ ро
جمله بگذارند اصل و فرع را
Ҳила пиндоранд эшон шаръ ро
حیله پندارند ایشان شرع را
ё алии зини халқи ёронат чу ман
یا علی زین خلق یارانت چو من
Пеши ту монданди охири ҳафдаҳи тан
پیش تو ماندند آخر هفده تن
Дигар аз асҳоби вқўми рӯзгор
دیگر از اصحاب وقوم روزگار
Аз димишқу Кӯфаи бади панҷсад ҳазор
از دمشق و کوفه بد پانصد هزار
Аз мақоми Макка то ақсои рӯм
از مقام مکّه تا اقصای روم
Вази билоди Миср то сарҳади фум
وز بلاد مصر تا سرحدّ فوم
Пас хуросонасту туркистони замин
پس خراسانست و ترکستان زمین
Пас билоди тарк то сарҳади чин
پس بلاد ترک تا سرحدّ چین
Азўлоит то вилояти мардумон
ازولایت تا ولایت مردمان
Буд дар шаръи Муҳамади он замон
بود در شرع محمّد آن زمان
Ҷумлагии ботавр эшон гашта анд
جملگی باطور ایشان گشتهاند
Аз амирмؤмнон баргашта анд
از امیرمؤمنان برگشتهاند
Рафтаанд эшон зшҳри дайни бадар
رفتهاند ایشان زشهر دین بدر
Мейри хўддонндгарро бо магар
میر خوددانند گر را با مگر
Баъди баҳмони дайн эшон шуд дуруст
بعد بهمان دین ایشان شد درست
Бо фалон каз насл беимон бараст
با فلان کز نسل بی ایمان برست
Ҳамчуи шимури нобакор ва чун язид
همچو شمر نابکار و چون یزید
Ояд аз ҳақи лаън бар ваии брмзид
آید از حقّ لعن بر وی برمزید
Пўрнодони пўръосӣ байъатӣ аст
پورنادان پورعاصی بیعتی است
Пас фалони бен фалон лаънатӣ аст
پس فلان بن فلان لعنتی است
Ҷумлагӣ гуфтанд чун баҳмони бад ӯ
جملگی گفتند چون بهمان بُد او
Дар тариқи куфр бо имони бад ӯ
در طریق کفر با ایمان بد او
Хат баҳмон дорад андари даст ӯ
خط بهمان دارد اندر دست او
Гар бова байъат кунем ояд накӯ
گر باو بیعت کنیم آید نکو
Чун Халифа буд Усмон дар ҷаҳон
چون خلیفه بود عثمان در جهان
Хондаи зўолнўрини халқ ӯро аён
خوانده ذوالنورین خلق او را عیان
Пӯри бўсФёни пас аз ваии хуб буд
پور بوسفیان پس از وی خوب بود
Дар амӣрӣ чун аз ӯ мансӯб буд
در امیری چون از او منسوب بود
Ин ҷамоати ҷумлагӣ аз раҳ шуданд
این جماعت جملگی از ره شدند
Сӯй ӯ рафтанди пас аблаҳ шуданд
سوی او رفتند پس ابله شدند
Венаи замони ҳам мардумон огаҳ шуданд
وین زمان هم مردمان آگه شدند
Бар тариқи ҷади худ бераҳ шуданд
بر طریق جدّ خود بیره شدند
Май раванди ин ҷумла то дори ҷазо
میروند این جمله تا دار جزا
Рӯ боишон бошгар дории раво
رو بایشان باش گر داری روا
Халқи олами раҳи бкўрӣ рафта анд
خلق عالم ره بکوری رفتهاند
Роҳи шаръи Аҳмадӣ бнҳФтаҳ анд
راه شرع احمدی بنهفتهاند
Ҳамчуи ман дар шаръ ва дар дайнаш бакӯш
همچو من در شرع و در دینش بکوش
То биёе аз ҳамаи мастии бҳўш
تا بیایی از همه مستی بهوش
Ин ҳамаи таснифи байн аз олимон
این همه تصنیف بین از عالمان
Ончӣ ҳақ бӯда накардандӣ аён
آنچه حق بوده نکردندی عیان
Ман аён ва ошкоро гуфта ам
من عیان و آشکارا گفتهام
Венаи ҳамаи дарҳо бмзҳр суфта ам
وین همه درها بمظهر سفتهام
Ман наме тарсами зи куштани ҳамчуи ту
من نمیترسم ز کشتن همچو تو
зи онкии асрорами алӣ гуфто бигӯ
ز آنکه اسرارم علی گفتا بگو
Ман аз ӯ гуфтам шаҳи ирфони ман
من از او گفتم شه عرفان من
Ҳамчуи нурӣ дар миёни ҷони ман
همچو نوری در میان جان من
эй бадунёи душманатро чанд рӯз
ای بدنیا دشمنت را چند روز
Парвариш додӣ бихӯрадӣ ҳамчуи юз
پرورش دادی بخوردی همچو یوز
Гарчи ӯ бар ту басӣ зинат фурухт
گرچه او بر تو بسی زینت فروخت
Оқибати дунёи бчшмш мех дӯхт
عاقبت دنیا بچشمش میخ دوخت
эй писар аз қавми худ безори шӯ
ای پسر از قوم خود بیزار شو
Бозгард аз ғифлату бедори шӯ
بازگرد از غفلت و بیدار شو
Рӯ ту гуфт Мустафоро гӯш кун
رو تو گفت مصطفی را گوش کن
Ҷом аз соқии кавсар нӯш кун
جام از ساقی کوثر نوش کن
Не Муҳамад гуфт боб илм ӯст
نی محمّد گفت باب علم اوست
Анмо дар шаъни ҳайдар худ накӯаст
انّما در شأن حیدر خود نکوست
Ту зғФлт гаштае днёпрст
تو زغفلت گشتهای دنیاپرست
Ҳар кро ғифлат набошадов бараст
هر کرا غفلت نباشداو برست
Ин кутубҳо ғифлати орад ин бидон
این کتبها غفلت آرد این بدان
Рӯзи ғифлати даври шӯ мазҳар бихон
روز غفلت دور شو مظهر بخوان
То туро равшан шавад асрори дайн
تا تو را روشن شود اسرار دین
Венаи намозу рӯза ?ут гардад яқин
وین نماز و روزهات گردد یقین
Гар тўрои умри ду сад бошад бсол
گر تورا عمر دو صد باشد بسال
Вндрон умрат бихонӣ қилу қол
وندران عمرت بخوانی قیل و قال
Вари ту дар рӯзаи шӯии умрии дароз
ور تو در روزه شوی عمری دراز
Вари бшби доимгузорӣ ту намоз
ور بشب دایم گذاری تو نماز
Бевлоӣ ӯ наёбӣ ҳеҷ нур
بی ولای او نیابی هیچ نور
Рӯ сияҳ бошӣ ту андари рӯзи сувар
رو سیه باشی تو اندر روز صور
Пайрави шаръ Муҳамад бош чуст
پیرو شرع محمّد باش چست
Дар тариқи шоҳи мардони рӯи дуруст
در طریق شاه مردان رو درست
Ҳаст умедами бшоаҳи авлиё
هست امّیدم بشاه اولیا
з онкӣ ҳаст ӯ тоҷдори анмо
ز آنکه هست او تاجدار انّما
Ҳамчу ӯ онро ки шоҳӣ бошадаш
همچو او آن را که شاهی باشدش
Дрдўи куни онро паноҳӣ бошадаш
دردو کون آن را پناهی باشدش
эй зи дайни Мустафои берун шуда
ای ز دین مصطفی بیرون شده
Ҳамчуи ҳуҷҷоҷи лъини малъун шуда
همچو حجّاج لعین ملعون شده
Хез ва ҳамчун муъминони дайндори шӯ
خیز و همچون مؤمنان دیندار شو
Вонгҳӣ дар кулбаи аттори шӯ
وآنگهی در کلبهٔ عطار شو
Ҳаст аттори андроини раҳи сарбаланд
هست عطار اندراین ره سربلند
з онкӣ ҳаст абёти ширинаш чу қанд
ز آنکه هست ابیات شیرینش چو قند
Неи шукри доне чаро ширин буд
نی شکر دانی چرا شیرین بود
зи онкии меҳри шаҳ дар ӯ таъйин буд
ز آنکه مهر شه در او تعیین بود
Камтар аз чӯбӣ нае дар роҳи ишқ
کمتر از چوبی نهای در راه عشق
Гӯш кун маънии он аз шоҳи ишқ
گوش کن معنیّ آن از شاه عشق
То ки гардад равшанати асрори ишқ
تا که گردد روشنت اسرار عشق
Баъд аз он гардии ту худ анвори ишқ
بعد از آن گردی تو خود انوار عشق
Ин маротиб аз ту худ зоҳир шуда
این مراتب از تو خود ظاهر شده
Венаи маъонӣ аз ту худ боҳар шуда
وین معانی از تو خود باهر شده
Лек бояд ҷисми худро сӯхтан
لیک باید جسم خود را سوختن
Вонгҳии хирқаи зърФон духтан
وآنگهی خرقه زعرفان دوختن
Рӯи ту дрхрқаҳи худоро кун талаб
رو تو درخرقه خدا را کن طلب
Вонгҳии дами даракаш ва на лаби блб
وآنگهی دم درکش و نه لب بلب
эй ту андари ҷисми сӯрати байн шуда
ای تو اندر جسم صورت بین شده
Баъд аз он ҳам суҳбати саргин шуда
بعد از آن هم صحبت سرگین شده
Ҷаҳд кун худро бърФони поки соз
جهد کن خود را بعرفان پاک ساز
То шӯй дар малики ирфони покбоз
تا شوی در ملک عرفان پاکباز
Рӯи дарунро поки соз аз кандагӣ
رو درون را پاک ساز از کندگی
То туро равшан шавад фархундагӣ
تا ترا روشن شود فرخندگی
Кандагии меҳри палидон бо шиддат
کندگی مهر پلیدان با شدت
Пайравии нафаси шайтон бо шиддат
پیروی نفس شیطان با شدت
Рӯи ту аз феъли бади шайтони бабр
رو تو از فعل بد شیطان ببر
Ресмони меҳри бади кишони бабр
ریسمان مهر بد کیشان ببر
Ҳеҷ майдонӣ ки ту худ кистӣ
هیچ میدانی که تو خود کیستی
Омада дар даҳр баҳр чистӣ
آمده در دهر بهر چیستی
Зоҳир аз осори зоти ҳақи тўӣӣ
ظاهر از آثار ذات حق توئی
Вондрини олами сифоти ҳақи тўӣӣ
واندرین عالم صفات حق توئی
Ҳеҷ майдонӣ казин олами туро
هیچ میدانی کزین عالم ترا
Ҷузи ҷафо ва ҷавр набӯд худ даво
جز جفا و جور نبود خود دوا
Тарк дунё кун чу ҳайдари мрдўор
ترک دنیا کن چو حیدر مردوار
То шӯии восили блтФи кирдигор
تا شوی واصل بلطف کردگار
Ҳар ки ӯ дар оташ меҳнат бсухт
هر که او در آتش محنت بسوخت
Ҳамчуи бўзри ҷомае аз сидқ дӯхт
همچو بوذر جامهای از صدق دوخت