Ровӣами ин нуктаро аз шайхи дайн

راویم این نکته را از شیخ دین

Онкӣ ӯро буд худ илми алиқин

آنکه او را بود خود علم الیقین

Шайхи дайну пешвоӣ аҳл дид

شیخ دین و پیشوای اهل دید

Боязиди он ҳикмати ҳақро калид

بایزید آن حکمت حق را کلید

Гуфт бо ман ҷаъфари содиқи эмом

گفت با من جعفر صادق امام

Онкии бад дар илми дайни ҳозиқи тамом

آنکه بد در علم دین حاذق تمام

Гашти рӯзии дирафшони он муқтадо

گشت روزی دُرفشان آن مقتدا

Гуфт пешами пери бастомии биё

گفت پیشم پیر بسطامی بیا

Як замон аз ҳар сухан хомӯш кун

یک زمان از هر سخن خاموش کن

Ончӣ мегуяд забонам кӯш кун

آنچه می‌گوید زبانم کوش کن

Дар Мадинаи боби ман аз баҳри гашт

در مدینه باب من از بهر گشت

Бо гуруҳе аз саҳоба май гузашт

با گروهی از صحابه می‌گذشت

Ҳмрҳш буданд он шҳзодаҳ ҳо

همرهش بودند آن شهزاده‌ها

Онкии эшонро худо гуфта сано

آنکه ایشان را خدا گفته ثنا

Ва онкасони к-эйашони бдндӣ бе назир

و آنکسان کایشان بدندی بی‌نظیر

Ҷумла буданд аз муҳибони амир

جمله بودند از محبّان امیر

Чун насиру қанбару салмони мо

چون نصیر و قنبر و سلمان ما

Бўзру аммор ё сари зи он мо

بوذر و عمّار یا سر ز آن ما

Молики уштур боишон буду бас

مالک اشتر بایشان بود و بس

Буд мухтори мсиби ҳам нафас

بود مختار مسیّب هم نفس

Пас Муҳамади ибни бўбкру ҳабиб

پس محمّد ابن بوبکر و حبیب

Саъди байни ибодау ибни ҳсиб

سعد بین عبّاده و ابن حسیب

Абди рҳмни бен ъдос аз ҳрб

عبد رحمن بن عدّاس از هرب

Буд ӯ аз ҷамъи ёрон аз ақаб

بود او از جمع یاران از عقب

Ин ҷамоати ҳиФдаҳ тан бӯда анд

این جماعت هیفده تن بوده‌اند

Дар тариқи шоҳи раҳ паймӯда анд

در طریق شاه ره پیموده‌اند

Бо Муҳамад каз ҳнФ шуд ном ӯ

با محمّد کز حنف شد نام او

Каз ҳанифат бӯда майдони моам ӯ

کز حنیفت بوده میدان مام او

Худ амирмؤмнони се чиз дошт

خود امیرمؤمنان سه چیز داشت

Дар замини ҷони худ ин тухм кошт

در زمین جان خود این تخم کاشت

Ин маротибро ба ҷузи ҳайдар ки дид

این مراتب را به جز حیدر که دید

Гар намайдонӣ бипурс аз боязид

گر نمیدانی بپرس از بایزید

Боязид ва ман бъолм гуфта ем

بایزید و من بعالم گفته‌ایم

Вена дар маънии ҳақро суфта ем

وین در معنیّ حق را سفته‌ایم

Ин се чиз аз ҳақ бова ворид шуда

این سه چیز از حق باو وارد شده

Ин се бар арбоби маънии ҷад шуда

این سه بر ارباب معنی جد شده

Ин се мазҳарро з шаҳ донем мо

این سه مظهر را ز شه دانیم ما

Ҳам зи мазҳар май баромади ин садо

هم ز مظهر می برآمد این صدا

Ин се маъниро бигӯям бо ту ман

این سه معنی را بگویم با تو من

Чун ту ҳастӣ дар маъонии гоми зан

چون تو هستی در معانی گام زن

Аввалин он вилояти дони бълм

اولین آن ولایت دان بعلم

Ва охирин он саховати дону ҳалам

و آخرین آن سخاوت دان و حلم

Пас шуҷоати кони бўддлхўоаҳи мо

پس شجاعت کان بوددلخواه ما

Дар ҷаҳон хатмаст ӯ бар шоҳи мо

در جهان ختم است او بر شاه ما

Ҳар яке фарзандро дод ӯ яке

هر یکی فرزند را داد او یکی

Знкаҳ ӯ бади волии ҳақи бишкӣ

زنکه او بد والی حق بیشکی

Пас саховати гашти ҳақи он ҳасан

پس سخاوت گشت حق آن حسن

Пас вилоят аз ҳусайн омад ълн

پس ولایت از حسین آمد علن

Худ шуҷоат бар Муҳамад дода буд

خود شجاعت بر محمّد داده بود

зи онкии аўдрмлки дайни шҳзодаҳ буд

ز آنکه اودرملک دین شهزاده بود

Чун бдонстӣ ки инҳо ҳақ кист

چون بدانستی که اینها حق کیست

Бо ту гӯям рози пинҳонӣ ки чист

با تو گویم راز پنهانی که چیست

Гар ту чун эшон маъонии дони шӯй

گر تو چون ایشان معانی دان شوی

Бар сарири малики дайни султони шӯй

بر سریر ملک دین سلطان شوی

ё ту ҳамчун он ҷамоат гӯш бош

یا تو همچون آن جماعت گوش باش

ё чу аттори ин замони пар ҷӯш бош

یا چو عطّار این زمان پر جوش باش

Ту камарро ҳамчуи эшон банди чуст

تو کمر را همچو ایشان بند چست

Домани шаҳро бадастат гир раст

دامن شه را بدستت گیر رست

Ин ҷамоат пайрав шоҳанд ҳама

این جماعت پیرو شاهند همه

Ин ҷамоат раҳрав роҳанд ҳама

این جماعت رهرو راهند همه

Ин ҷамоати ҷони фидоӣ шаҳ кунанд

این جماعت جان فدای شه کنند

Ва он ҷамоати худ туро гмраҳ кунанд

و آن جماعت خود ترا گمره کنند

Тарки эшон гиру тарки хештан

ترک ایشان گیر و ترک خویشتن

То шӯй дар ?данеу ъқбо чу ман

تا شوی در دنیی و عقبا چو من

Тарки дунёи гир ва бидъатҳои бад

ترک دنیا گیر و بدعتهای بد

То науфтӣ дар мазаллат то абад

تا نیفتی در مذلّت تا ابد

Рӯи такаббурро бимони дарвеши шӯ

رو تکبّر را بمان درویش شو

Вонгаҳе назд амири хеши шӯ

وانگهی نزد امیر خویش شو

То туро роҳии намояди рости рост

تا تو را راهی نماید راست راست

Раҳи рӯи ин роҳи бишки мстФост

ره رو این راه بیشک مصطفاست

Мустафо дар шаръ таълимат кунад

مصطفی در شرع تعلیمت کند

Муртазо дар сидқ таъзимат кунад

مرتضی در صدق تعظیمت کند

Мустафои андари ҷаҳони гулшан шуда

مصطفی اندر جهان گلشن شده

Муртазо аз дид ҳақи равшан шуда

مرتضی از دید حق روشن شده

Муртазои равшан шудаи азнўр ӯ

مرتضی روشن شده ازنور او

Мазҳари нури вилояти пӯр ӯ

مظهر نور ولایت پور او

Ин ҷамоати худ муҳибон вайанд

این جماعت خود محبّان ویند

Дар ҳақиқат дӯстдорон вайанд

در حقیقت دوستداران ویند

Худ ҳамеи рафтанд дар кӯии Муғон

خود همی رفتند در کوی مغان

Ҷои тарсоёни бади онҷо бе гумон

جای ترسایان بد آنجا بی گمان

Як ҷамоат аз бузургони яҳуд

یک جماعت از بزرگان یهود

Бар сар оташ нишаста ҳмчўдўд

بر سر آتش نشسته همچودود

Доши гармӣ бар сари он кӯй буд

داش گرمی بر سر آن کوی بود

Чидаи дӯдии оташ бисёр зуд

چیده دودی آتش بسیار زود

Оташ бисёр дар ваии сӯхта

آتش بسیار در وی سوخته

Бар мисоли дӯзахии афрӯхта

بر مثال دوزخی افروخته

Он ҷамоати ҷумлагии ҷамъи омада

آن جماعت جملگی جمع آمده

Бҳрхшти хеш чун шамъи омада

بهرخشت خویش چون شمع آمده

Ногуҳии диданди онҳошоаҳ ро

ناگهی دیدند آنهاشاه را

Пеши шаҳи рафтанди рафтаи роҳ ро

پیش شه رفتند رفته راه را

Пер эшон гуфт бозавҷи батул

پیر ایشان گفت بازوج بتول

Як сухан гӯям з лутфат кун қабул

یک سخن گویم ز لطفت کن قبول

Буд умрии токаи ман май хостам

بود عمری تاکه من می‌خواستم

Пурсами ин матлаб ки ме оростам

پرسم این مطلب که می‌آراستم

Бар забони номи ту умрӣ ронда ам

بر زبان نام تو عمری رانده‌ام

Васфи ту андари кутубҳо хонда ам

وصف تو اندر کتبها خوانده‌ام

Буд шайхи қавми ҳмрони яҳуд

بود شیخ قوم حمران یهود

ӯ басӣ аз илми ҳикмати хонда буд

او بسی از علم حکمت خوانده بود

Гуфт бошаҳи ман мусулмон ме шавам

گفت باشه من مسلمان می‌شوم

Дар миёни ин азизон ме шавам

در میان این عزیزان می‌شوم

Ёомири ин ҷумларо аҳволи гӯ

یاامیر این جمله را احوال گو

То бидонам ҳоли эшонро накӯ

تا بدانم حال ایشان را نکو

Ман ҳаме хоҳам ки чун эшон шавам

من همی خواهم که چون ایشان شوم

Дар қудуми ҳазратат инсон шавам

در قدوم حضرتت انسان شوم

Гуфт шоҳ авлиё бишинав зи ман

گفت شاه اولیا بشنو ز من

Ҷумла як нуранд андари як бадан

جمله یک نورند اندر یک بدن

Ин ҷамоати паии сӯии ҳақ барда анд

این جماعت پی سوی حق برده‌اند

Вази вуҷӯди хеши ҷумла мурда анд

وز وجود خویش جمله مرده‌اند

Сари фидои роҳи ҳақ эшон кунанд

سر فدای راه حق ایشان کنند

Марҳамӣ бар ҷони дил ришон кунанд

مرهمی بر جان دل ریشان کنند

Ончӣ ҳақ гуфтаст эшон он кунанд

آنچه حق گفته‌ست ایشان آن کنند

Панҷаи андари панҷа шерон кунанд

پنجه اندر پنجهٔ شیران کنند

Лек дар фармони ҳақ фармон баранд

لیک در فرمان حق فرمان برند

Зонҷҳт аз ин ҷаҳон имон баранд

زانجهت از این جهان ایمان برند

Ҳарчӣ аз ҳақ бошад он гардан ниҳанд

هرچه از حق باشد آن گردن نهند

Лек мар бероҳро гардан зананд

لیک مر بی راه را گردن زنند

Гашта инҳо як ҷиҳат дар роҳи ҳақ

گشته اینها یک جهت در راه حق

Ҷаҳд кун ин дам ту бархон ин сабақ

جهد کن این دم تو برخوان این سبق

Ҳарчӣ гуфта мстФои ман он кунам

هرچه گفته مصطفا من آن کنم

Олимиро зини хабар ҳайрон кунам

عالمی را زین خبر حیران کنم

Ҳарчӣ ман хоҳам ҳаминҳо он кунанд

هرچه من خواهم همینها آن کنند

Хонаи зулму ҳасад вайрон кунанд

خانهٔ ظلم و حسد ویران کنند

Ҷумлагӣ ҳастанд худ бар роҳи рост

جملگی هستند خود بر راه راست

Чун ҳасани кӯи басарии вмқбўли мост

چون حسن کو بصری ومقبول ماست

Гуфт пас ҳмрон ки ё хироломм

گفت پس حمران که یا خیرالاُمم

Вораҳон ин дами маро аз банди ғам

وارهان این دم مرا از بند غم

Як муҳибро гӯй то фармони барад

یک محبّ را گوی تا فرمان برد

Дар миёни доши хона дар шавад

در میان داش خانه در شود

Чун равад ӯ ва насузад он замон

چون رود او و نسوزد آن زمان

Оварам ман арзи калима бар забон

آورم من عرض کلمه بر زبان

Пас бшҳри дайни Аҳмад дар рӯм

پس بشهر دین احمد در روم

Бар ту ва бар дӯстонати бгрўм

بر تو و بر دوستانت بگروم

Ман яқин донам ки дайнати ҳақ буд

من یقین دانم که دینت حق بود

Дайни Аҳмади худ ҳақи мутлақ буд

دین احمد خود حق مطلق بود

Гуфт пас рҳбони бҳзрт кӣ амир

گفت پس رهبان بحضرت کی امیر

Гар нмоӣии ин каромат аз замир

گر نمائی این کرامت از ضمیر

Як ҳазор ва як сад ва чиҳил каси яқин

یک هزار و یک صد و چهل کس یقین

Бӯда шогирдони ман дар илми дайн

بوده شاگردان من در علم دین

Мо ва эшон ҷумла дар дайнат рӯем

ما و ایشان جمله در دینت رویم

Ҷумла бар таълим ва талқинат рӯем

جمله بر تعلیم و تلقینت رویم

Чун аз ӯ бишунид шаҳи ин мушкилот

چون از او بشنید شه این مشکلات

Гуфт биноӣӣ худовандо бзот

گفت بینائی خداوندا بذات

ё илоҳӣ кун дуоем мустаҷоб

یا الهی کن دعایم مستجاب

Дар чунин умеди бахшами фатҳи боб

در چنین امید بخشم فتح باب

Чун дъоӣӣ кард шоҳи авлиё

چون دعائی کرد شاه اولیا

Дар дуо оварад номи мстФо

در دعا آورد نام مصطفا

Бо Абӯзари шаҳ ишорат кард фош

با ابوذر شه اشارت کرد فاش

Кандарин оташ чу иброҳӣм бош

کاندرین آتش چو ابراهیم باش

Дон ки иброҳӣми боб ман бидиҳ

دان که ابراهیم باب من بده

Ва ончунон оташ бар ӯ гулшан шуда

و آنچنان آتش بر او گلشن شده

Чун шунид аз шаҳи Абозари ин сухан

چون شنید از شه اباذر این سخن

Рафт сӯии ончунон доши куҳан

رفت سوی آنچنان داش کهن

Ҳамчуи парвонаи басӯи нор рафт

همچو پروانه بسوی نار رفت

Биравӣ он оташи ҳама гулзор рафт

بروی آن آتش همه گلزار رفت

Ҳар ки аз ихлос бархӯрдор шуд

هر که از اخلاص برخوردار شد

Биравӣ оташи сари басар гулзор шуд

بروی آتش سر بسر گلزار شد

Буд бўзри зари холиси лоҷарам

بود بوذر زرّ خالص لاجرم

Пок берун омад ва шуд муҳтарам

پاک بیرون آمد و شد محترم

Зари холис худ насузад дар гудоз

زرّ خالص خود نسوزد در گداز

Зонка холис буд омад поки боз

زانکه خالص بود آمد پاک باز

Халқ беҳад буд онҷои ҷумлаи ҷамъ

خلق بی‌حد بود آنجا جمله جمع

То ки дарёбанд онҷои ҳоли шамъ

تا که دریابند آنجا حال شمع

Чун Абӯзар дар миён дош рафт

چون ابوذر در میان داش رفت

Сиррӣ аз асрори ҳайдар фош рафт

سرّی از اسرار حیدر فاش رفت

Мардумон гуфтанд бўзри сӯхта

مردمان گفتند بوذر سوخته

Ҷони моро худ саросари сӯхта

جان ما را خود سراسر سوخته

МстФоро бад бова асрорҳо

مصطفا را بد باو اسرارها

Дар биҳишт ӯро буд гулзорҳо

در بهشت او را بود گلزارها

Буд ӯ перу заъифу нотавон

بود او پیر و ضعیف و ناتوان

Лек дар ботини бмънии бади ҷавон

لیک در باطن بمعنی بد جوان

Будов пеши паямбари баси азиз

بوداو پیش پیمبر بس عزیز

Борҳо гуфтӣ алӣ бо ӯ ду чиз

بارها گفتی علی با او دو چیز

Ки тўӣии донои тўӣии бино ба роз

که توئی دانا توئی بینا به راز

Розро муҳаррами тўӣӣ эй длнўоз

راز را محرم توئی ای دلنواز

Пас ишорат кард бо салмони амир

پس اشارت کرد با سلمان امیر

Гуфт ин хирқаи биё аз ман бигир

گفت این خرقه بیا از من بگیر

Пеши бўзри рӯи равони пӯшон ба вай

پیش بوذر رو روان پوشان به وی

Баъд аз ин ин ҷомро навашон ба вай

بعد از این این جام را نوشان به وی

Чун шунид аз шоҳи салмони ончунон

چون شنید از شاه سلمان آنچنان

Шуд басӯии доши хандону давон

شد بسوی داش خندان و دوان

То равад дар доши сӯзони ҳамчу ӯ

تا رود در داش سوزان همچو او

Олимии бенанди он сар магӯ

عالمی بینند آن سرّ مگو

Зонка салмони дидаи бади сарҳо басӣ

زانکه سلمان دیده بد سرها بسی

Ҳамчу ӯ орифи набӯда ҳар касе

همچو او عارف نبوده هر کسی

Шаҳ бисил мон гуфт ӯ дар дош нест

شه بسلمان گفت او در داش نیست

Сари асрори худои худ фош нест

سرّ اسرار خدا خود فاش نیست

Дарс дошаст худ як хона

درس داش است خود یک خانهٔ

Бўзр онҷо ҳаст бо паймона

بوذر آنجا هست با پیمانهٔ

Зуди пӯшони хирқа ва зудаш биор

زود پوشان خرقه و زودش بیار

Баҳр ӯ доранд ёрони интизор

بهر او دارند یاران انتظار

Рафт салмон ва бидидаш ҳамчуи моҳ

رفت سلمان و بدیدش همچو ماه

Гуфт ҳастӣ мазҳари анвори шоҳ

گفت هستی مظهر انوار شاه

Рӯй ӯ бӯседу дасташ низ ҳам

روی او بوسید و دستش نیز هم

Гуфт дории ин замони ту ҷоми ҷам

گفت داری این زمان تو جام جم

Гуфт ин халъати зи ман бустону пӯш

گفت این خلعت ز من بستان و پوش

Ҷом ҳайдар бошад ин бустон бануш

جام حیدر باشد این بستان بنوش

Чунки ном шаҳ шунид ӯ маҳв шуд

چونکه نام شه شنید او محو شد

Рафт дар скр ва дигар бо сҳў шуд

رفت در سکر و دگر با صحو شد

Гуфт бо салмон ки аз пайғоми дӯст

گفت با سلمان که از پیغام دوست

Ҷони худро мекунам анъоми дӯст

جان خود را می‌کنم انعام دوست

Ғайр аз инам худ матоъӣ беш нест

غیر از اینم خود متاعی بیش نیست

Венаи ҷаҳони худ як самоъӣ беш нест

وین جهان خود یک سماعی بیش نیست

Шарбати хос алӣ нӯшед мард

شربت خاص علی نوشید مرد

Хирқаро пӯшеду ҳақ росҷдаҳ кард

خرقه را پوشید و حق راسجده کرد

Гуфт ё салмон ки шоҳ ман куҷост

گفت یا سلمان که شاه من کجاست

Донкаҳ ӯ ойина сар худост

دانکه او آئینهٔ سرّ خداست

То бубинам рӯй ӯ бе хештан

تا ببینم روی او بی‌خویشتن

То биёями сӯй ӯ бе хештан

تا بیایم سوی او بی‌خویشتن

Гуфт халқӣ бо амир устода анд

گفت خلقی با امیر استاده‌اند

Вази ғамати баъзе бхок афтода анд

وز غمت بعضی بخاک افتاده‌اند

Чун Абӯзари интизор шаҳ шунид

چون ابوذر انتظار شه شنید

Хештанро бихўди андар раҳ кашид

خویشتن را بیخود اندر ره کشید

Дасти салмонро гирифт ва шуд равон

دست سلمان را گرفت و شد روان

То ки шуд наздики шоҳи ғайби дон

تا که شد نزدیک شاه غیب دان

Пеши шаҳ чун омаданд он ҳар ду тан

پیش شه چون آمدند آن هر دو تن

Наъра Эй карданд ҳар сӯи марду зан

نعره‌ای کردند هر سو مرد و زن

Ҳар яке гуфтои бшоаҳи авлиё

هر یکی گفتا بشاه اولیا

эй шудаи баъд аз Муҳамади пешво

ای شده بعد از محمّد پیشوا

Дасти моу домани ту эй эмом

دست ما و دامن تو ای امام

Мо бтў дорем имони вассалом

ما بتو داریم ایمان والسّلام

Ҳар ки аз ҷони пайрави ҳайдар буд

هر که از جان پیرو حیدر بود

Аз млоик ӯ яқини беҳтар буд

از ملایک او یقین بهتر بود

Пас мусулмони гашти ҳмрони яҳуд

پس مسلمان گشت حمران یهود

Муттафиқи гаштанд бо ӯ ҳар ки буд

متّفق گشتند با او هر که بود

Мухтасар гуфтам ман ин асрор ро

مختصر گفتم من این اسرار را

То нгўӣии рофизии аттор ро

تا نگوئی رافضی عطّار را

Гар ту майдонӣ алиро рофизӣ

گر تو میدانی علی را رافضی

Ман намедонам валеро рофизӣ

من نمی‌دانم ولی را رافضی

Ман муқаллид нестам дар дайн чу ту

من مقلّد نیستم در دین چو تو

Дорам асрори худо аз гуфт ӯ

دارم اسرار خدا از گفت او

Ман ним хориҷ чу ту эй носибӣ

من نیم خارج چو تو ای ناصبی

Ман шудам безори ҳам аз рофизӣ

من شدم بیزار هم از رافضی

Рӯи ту чун бўзри зғшҳои поки шӯ

رو تو چون بوذر زغشها پاک شو

Баъд аз он дар нори хуши чолоки шӯ

بعد از آن در نار خوش چالاک شو

Гарна сӯзии ту ба оташ ҳар замон

گرنه سوزی تو به آتش هر زمان

Чун троғш бошад андари ин ҷаҳон

چون تراغش باشد اندر این جهان

Ҳастӣ худро дар оташ ҳар замон

هستی خود را در آتش هر زمان

Пеши саррофон маънӣ кун баён

پیش صرّافان معنی کن بیان

То бигӯед рӯҳи инсонии сухан

تا بگوید روح انسانی سخن

Венаи маъониро бибин ва гӯш кун

وین معانی را ببین و گوش کن

Венаи маъонии пеши даравишон буд

وین معانی پیش درویشان بود

Венаи ҳақоиқ назд длришон буд

وین حقایق نزد دلریشان بود

Ин сухан бо шайх ва бо муфтӣ магӯ

این سخن با شیخ و با مفتی مگو

Зонка зин маънӣ надорад рангу бӯ

زانکه زین معنی ندارد رنگ و بو

Буии ин маънии зи себи мстФост

بوی این معنی ز سیب مصطفاست

Сари ин маънии ҳақиқат Муртазо аст

سرّ این معنی حقیقت مرتضی است

Ҳамчуи бўзри ту зи ғайри ҳақи гузар

همچو بوذر تو ز غیر حق گذر

То науфтӣ оқибати андари сқр

تا نیفتی عاقبت اندر سقر

Рӯи ту чун Мансур бурдор фано

رو تو چون منصور بردار فنا

То бибинӣ нури ҳақро бе лақо

تا ببینی نور حق را بی لقا

Рӯи ту чун бўзри з ҷон бигузар ҳама

رو تو چون بوذر ز جان بگذر همه

То халосии ёбӣ аз озари ҳама

تا خلاصی یابی از آذر همه

Рӯи ту чун Мансур ва бо ҳақи розгў

رو تو چون منصور و با حق رازگو

Вонгаҳе бо аҳли ваҳдати бозгу

وانگهی با اهل وحدت بازگو

Рӯи ту чун бўзри шаҳи худро бибин

رو تو چون بوذر شه خود را ببین

То бтў бинмоед ӯ ҳақро яқин

تا بتو بنماید او حق را یقین

Рӯи ту чун бўзри маъониро бидон

رو تو چون بوذر معانی را بدان

То шавад осони бтўи рафтори ҷон

تا شود آسان بتو رفتار جان

Рӯи ту чун Мансури ошиқи гирду маст

رو تو چون منصور عاشق گرد و مست

То бтў равшан шавад сари аласт

تا بتو روشن شود سرّ الست

Рӯ чу бўзр бош тслсми амир

رو چو بوذر باش تسلسم امیر

Чанд гардии гирд ҳар мерӯу зер

چند گردی گرد هر میرو و زیر

Рӯи ту чун Мансур дар дарёии маҳв

رو تو چون منصور در دریای محو

Чанд хуонеи пеши муфтии сарфу наҳв

چند خوانی پیش مفتی صرف و نحو

Рӯи ту чун Мансур ва худ Мансури шӯ

رو تو چون منصور و خود منصور شو

Рӯи з худ бигузар бмънии нури шӯ

رو ز خود بگذر بمعنی نور شو

Рӯи ту чун бўзри бисил мон ёр бош

رو تو چون بوذر بسلمان یار باش

То шўдбри ту маъонии ҷумлаи фош

تا شودبر تو معانی جمله فاش

Рӯи ту чун Мансури маъниро шикоф

رو تو چون منصور معنی را شکاف

То шӯй дар мазҳарами маънии шикоф

تا شوی در مظهرم معنی شکاف

Рӯи ту чун Мансуру Аҳмади шоҳи байн

رو تو چون منصور و احمد شاه بین

То шӯй дар шаръ ӯ худ роҳи байн

تا شوی در شرع او خود راه بین

Рӯ чу бўзри баҳрро ғаввоси дор

رو چو بوذر بحر را غوّاص دار

Дар маънии рози баҳр дайн барор

درّ معنی راز بحر دین برآر

Рӯи ту чун Мансури фарди фарди шӯ

رو تو چون منصور فرد فرد شو

Ҳамчуи моҳи осмони шабгарди шӯ

همچو ماه آسمان شبگرد شو

Рӯи ту чун бўзри мубини ағёр ро

رو تو چون بوذر مبین اغیار را

То биёбад рӯҳи ту саттор ро

تا بیابد روح تو ستّار را

Рӯи ту чун Мансур бо ҳақи ёри шӯ

رو تو چون منصور با حق یار شو

То барӣ аз шблӣу крхии гарав

تا بری از شبلی و کرخی گرو

Рӯи ту чун бўзри бнори маърифат

رو تو چون بوذر بنار معرفت

Токнии ҷо дар мақоми мағфират

تاکنی جا در مقام مغفرت

Рӯи ту чун Мансур бурдор нъм

رو تو چون منصور بردار نعم

То шӯии ту ҷӯади мутлақ дар карам

تا شوی تو جود مطلق در کرم

Рӯи ту чун Мансуру ҳақро фоши гӯ

رو تو چون منصور و حق را فاش گو

Вонгҳӣ аз сари мъниҳоши гӯ

وآنگهی از سرّ معنیهاش گو

Рӯи ту чун Мансур бо ҳақи рости шӯ

رو تو چون منصور با حق راست شو

Каҷи мбоз ва ин сухани азмни шинав

کج مباز و این سخن ازمن شنو

Рӯи ту чун бўзри бшби бедори шӯ

رو تو چون بوذر بشب بیدار شو

Вонгҳӣ бо зикри ҳақи даркори шӯ

وآنگهی با ذکر حق درکار شو

Рӯи ту чун Мансури нури нури шӯ

رو تو چون منصور نور نور شو

ё чу Мӯсои замон бар таври шӯ

یا چو موسی زمان بر طور شو

Рӯ чу Мансуру сафои байн дар сафо

رو چو منصور و صفا بین در صفا

То рисии дрўодии раби алъло

تا رسی دروادی ربّ العلا

Рӯ чу бўзри пешво чун шоҳи гир

رو چو بوذر پیشوا چون شاه گیر

То шӯй бар аҳли маънии ту амир

تا شوی بر اهل معنی تو امیر

Рӯ чу Мансуру зуҳӯр ӯ бибин

رو چو منصور و ظهور او ببین

То ки равшан гардадат сари яқин

تا که روشن گرددت سرّ یقین

Рӯ чу бўзри сари буна бар хати шоҳ

رو چو بوذر سر بنه بر خطّ شاه

То ки равшан гардадат сари ?ала

تا که روشن گرددت سرّ آله

Ҳар ки роҳи ҳайдар ва авлод рафт

هر که راه حیدر و اولاد رفت

Куфру зулм ӯ ҳама бар бод рафт

کفر و ظلم او همه بر باد رفت

Ман бадунё худ нахоҳам молу ҷоҳ

من بدنیا خود نخواهم مال و جاه

Зонка ҳастам ман ғанӣ аз ҳуби шоҳ

زانکه هستم من غنی از حبّ شاه

Рӯи ту тарки ?дане въқбӣ бигӯ

رو تو ترک دنیی وعقبی بگو

Мазҳарамро байн ва худ асрори ҷӯ

مظهرم را بین و خود اسرار جو

Ҳарчӣ ҷўӣӣ аз ваят ҳосил буд

هرچه جوئی از ویت حاصل بود

Зонка аттори андар ӯ восил буд

زانکه عطّار اندر او واصل بود

Ҳар ки восил нест ӯ дар пардаи ист

هر که واصل نیست او در پرده‌ایست

Андари ин водӣ чу раҳ гум карда ист

اندر این وادی چو ره گم کرده‌ایست

Ҳеҷ майдонӣ ки инҳо баҳр чист

هیچ میدانی که اینها بهر چیست

Венаи схнҳоўи маъонӣ баҳр кист

وین سخنهاو معانی بهر کیست

Ҳеҷ майдонӣ ки қуръон хон ки буд

هیچ میدانی که قرآن خوان که بود

Ҳамчуи нурӣ дар миёни ҷон ки буд

همچو نوری در میان جان که بود

Ҳеҷ майдонӣ ки боб илм кист

هیچ میدانی که باب علم کیست

Вондрин олам биҷӯад ва ҳалам кист

واندرین عالم بجود و حلم کیست

Ҳеҷ майдонӣ ки асрори худо

هیچ میدانی که اسرار خدا

Аз ки шуд пайдои бкаҳи омдндо ?

از که شد پیدا بکه آمدندا؟

Ҳеҷ майдонӣ ки тавр ва нур кист

هیچ میدانی که طور و نور کیست

Партави анвори ҳақ бар тавр чист

پرتو انوار حق بر طور چیست

Ҳеҷ майдонӣ ки Мансур аз ки гуфт

هیچ میدانی که منصور از که گفت

Дар асрори илоҳиро ки сифт

درّ اسرار الهی را که سفت

Ҳеҷ майдонӣ ки бўзр ёр кист

هیچ میدانی که بوذر یار کیست

Дараҷаон ӯ воқиф асрор кист

درجهان او واقف اسرار کیست

Ҳеҷ майдонӣ ки салмон бо ки дид

هیچ میدانی که سلمان با که دید

Наъраи шерон дар он саҳро шунид

نعرهٔ شیران در آن صحرا شنید

Ҳеҷ майдонӣ ки дар миъроҷ кист

هیچ میدانی که در معراج کیست

Бо Муҳамади ҳамсар ва ҳам тоҷ кист

با محمّد همسر و هم تاج کیست

Ҳеҷ майдонӣ ки мард ва зинда шуд

هیچ میدانی که مرد و زنده شد

Боъробӣу шутур дар парда шуд

باعرابی و شتر در پرده شد

Гар ҳамеи маъонии калом

گر همی معانی کلام

Анмои вҳли ?утӣ бар хон тамом

انّما وهل اتی بر خوان تمام

Ҳеҷ майдонӣ саховат ҳақ кист

هیچ میدانی سخاوت حقّ کیست

Ман бигӯям лоФтии إло алӣ аст

من بگویم لافتی إلّا علی است

Гар намайдонӣ мақоми авлиё

گر نمیدانی مقام اولیا

Рӯ бихон мазҳари ту бо сидқу сафо

رو بخوان مظهر تو با صدق و صفا

То биёбӣ роҳ ва ҳам раҳи дони шӯй

تا بیابی راه و هم ره دان شوی

Баъд аз он дар водии имони шӯй

بعد از آن در وادی ایمان شوی

Рӯи ту аз пайванди ду нони даври шӯ

رو تو از پیوند دو نان دور شو

То набошӣ ҳамчуи эшон дар гарав

تا نباشی همچو ایشان در گرو

Рӯи ту бо аҳли худои пайванди соз

رو تو با اهل خدا پیوند ساز

То шавад дарҳои ҷинат бар ту боз

تا شود درهای جنّت بر تو باز

Худ намози аҳли дунё пок нест

خود نماز اهل دنیا پاک نیست

зи онкии эшонро зи луқма бок нест

ز آنکه ایشان را ز لقمه باک نیست

Рӯи ту як луқмаи зи кишти хеши нӯш

رو تو یک لقمه ز کشت خویش نوش

Баъд аз он рӯи рози дон ва стар пӯш

بعد از آن رو راز دان و ستر پوش

Зинҳор аз худ матарсон халқ ро

زینهار از خود مترسان خلق را

Пораи гардон аз ?бирти ин далқ ро

پاره گردان از برت این دلق را

Чунки ҳайчи худ гузинӣ то бчнд

چونکه هیچی خود گزینی تا بچند

Бо наҷосати ҳамнишинӣ то бчнд

با نجاست همنشینی تا بچند